Korea-Fans Için Yazdigimiz Nesir Türleri (Deneme, Hikaye, Makale, Fikra vs.) 2

[ddeerryyaa]

Uzun zamandir yazamadim. Herkesten özür diliyorum

HAYATIMI BEKLERKEN

Won bin çok kizmisti gözlerinden öfke püskürtüyordu.
Bay Won bin: Bakalim bu dedigini yapabilecek misin?
Çok kizmistim inadim inatti.
Gülcan: Elbette! Bu konuda bi süpheniz olmasin!
Bu tartismanin ardindan 1 hafta geçti. Mi na ile derse giriyorduk.
Mi na: Hala inanamiyorum kendi gözlerimle görmesem…. Ya aklini mi kaçirdin simdi ne yapacaksin!
Mi na çok sasirmisti ayrica benim içinde endiselenmisti.
Gülcan: Bos ver Mi na … Inat ettim birakmiyacam
……
Olmasi gerektigi gibi Won bin in yaptigi eziyetler -eziyet diyorum çünkü yapmadigini birakmiyordu bana- gittikçe artti. Derste dikkatim dagilacak olsa hemen beni azarliyorfu, genelde çalisma yapilacaksa tüm malzemeleri ben getiriyordum kisacasi ne kadar getir götür isi varsa bana yaptiriyordu. Ben ise nerdeyse hiç karsilik vermeden dediklerini eksiksiz yapiyordum. Eksiksiz yapmak zorundaydim yoksa yine azarlaniyordum. Günler böyle geçti bi yandan won bin diger yandan kendi derslerim.
…..
Bay Won bin: Gülcan! sen ne kar tembelsin hala sahne hazir degil!
Gülcan: Ama Bay Won bin burayi bizim sinif kullanmiyor ki burasi konservatuar ögrencileri kullaniyor yani burasi bizim müdahala edecegimiz bi yer degil!
Bay Won bin: Bahaneye gelince çok güzel yapiyorsun! Bu konuda da oldukça basarilisin! Sana ne diyorsam onu yap! Artik bizde bu sahneyi kullanacagiz!
Yumruklarimi sikiyordum.
Gülcan: Nasil isterseniz efendim. Hemen yapiyorum.
…..
Yil sonu gelmisti çok mutluydum. Artik Won bin olmayacakti. Kurtulmustum ondan. Won bin in verdigi çöküntüleri Türkiye ye döndügümde telafi etmistim.
Artik önümde huzurlu bir yil vardi.
Mi na: hos geldin canim! Iyi görünüyosun geçen seneye göre
Gülcan: Hos buldum! Öylemi nasilsin?
Mi na: iyim canim ne olsun. Hadi gel derse girelim.
Bu gün 4. yilimin ilk günüydü. Artik Kore ye iyice alismistim ama buradaki son yilimin olmasina üzülüyordum. Gün bitmisti tam gitmeye hazirlaniyordum ki mi na seslendi
Mi na: Nereye bir ders daha var.
Gülcan: Ders mi ne dersi? Dersler bitti Mi na!
Mi na: Sana öyle geliyor. Kulüp dersi var ya! Demez mi!? Sok olmustum Mi na ne diyordu böyle?
Gülcan: Mi na sakin üyeligimizi yeniledim deme!
Mi na : Yenilememe gerek yok ki ben iki yillik kayit yaptim.
Gülcan: Mi Na! Sen ne yaptin! Ben simdi yine…. Offf! Mi na!
Mi na çoktan gitmisti. Bende artik çaresizlik içinde gitmeye asladim. Sinifa girdim eski yerime oturup beklemeye basladim. Kapi açildi ve maalesef içeri girdi. Beni görünce sanki yarim kalmis intikaminin devamini getirmenin verdigi mutluluk içinde gülümsedi. Tanisma fasli bitince
Bay Won bin: Bakiyorum da eski üyelerimiz bizi birakmamis(!) sizde hos geldiniz! Gülcan hanim siz nasilsiniz?
Sinirde dislerimi gicirdatiyordum. Bu sene basima ne gelecek diye çok merak ediyordum. Acaba ne olacakti? Bildigim tek bir sey vardi o da bu sene çok zor bi sene olacakti. Simdiden alismaliydim onun bu eziyetlerine. Dersin bitmesi için o kadar dua ettim ki bilemezsiniz. Ders bitmisti Mi na ile sonunda dersten çiktik çikar çikmaz derin bi nefes aldim.
Gülcan: Ohhh! Sonunda bitti!
Mi na: Sen öle san daha 1 yil var.
Gülcan: Mina sus! Zaten senin basinin altindan çikiyo!!
Mi na susmustu. Çok sinirliydim ne yapsam da kurtulsam diye düsünüyodum. Offf isim çok zordu. Çözümü yoktu sanki ama ne yapacagimi bilmiyordum.
……..
Aradan 1 hafta geçti. Ben onun dersine 2 kez geç kalmistim. Ahhh nasilda unuturdum onun dersini. Mi na ile kulübe gidiyorduk. Mi na konusmaya basladi.
Mi na: Biliyo musun? Bay Won bin haril haril asistan ariyormus.ama kimse basvuruda bulunmamis.
Gülcan: Hiç sasirmadim. Kim onun gibi adamanin asistani olmak ister ki!?
Mi na: Büyük konusma ya sen olursan!)
Gülcan: onun asistani olcagima gider kendimi Hallasan Dagi* ndan atmayi yeylerim.
Mi na: Büyük konusma! Gülcan bi daha geç kalirsan yanarsin! Zaten sana gicik.
Gülcan: biliyorum ne yapsam ki? Mi na dehset içinde o simsek gibi soruyu sordu.
Mi na: Gülcan!!! Senin çantan nerde?
Gülcan: Neee!? Çanta ne çantasi? Notlarim!!! Eyvah!
Mi na: sen simdi okulu bastan basa gidene kadar 20 dakika geçer!
Gülcan: Eyvah!!! Dememle kosmam bir olmustu ama nafile Won bin çoktan derse girmisti.
Gülcan: Bay Won bin lütfen affedin! Çok özür dilerim!
*Hallasan Dagi Güney Kore nin en yüksek dagidir

8. BÖLÜMÜN SONU

Çok güzel olmus canim...

[ddeerryyaa]

20.Bölüm
Ince bir ipin üzerinde yürüyordum adeta...Herhangi bir sarsintida dengemi kaybedip düsebilirdim...Ve ben buna aldiris etmeden gelisi güzel adimlarla ilerliyordum...Sirf onun iyiligi için katlaniyordum herseye...Bu asagilanmaya,bu aciya...Belki bana kizacakti,belki benden nefret edecekti ama gün gelecek yaptiklarimin nedenini anlayacakti...O gün gelene kadar bekleyecektim...Sabredecektim...Onun sevgisini kalbimde ölene dek saklayacaktim...
Tahtrevanin içinde yolun bitmesini beklerken bir taraftan da kendimi avutmakla mesguldüm...Kendime söz vermistim...Bugün aglamayacaktim...Aksine mutlu olacaktim...Bir esin yapmasi gereken görevi yerine getirdigim için mesut olacaktim...Tüm yasananlar benim suçumdu ve bedelini ödeyecektim...Belki de Lady Park hakliydi...Ben suçsuzdum...Bu kaderdi...Aklim o kadar karisik,kalbim o kadar agir bir yük tasiyordu ki bunlari ayirt edecek durumda degildim...Sonuçta mecbur kalmistim böyle davranmaya...Ve bu isi layikiyla tamamlamaliydim...Belki ölüm fermanimi kendi elimle imzalamis olacaktim ama yine de yapmaliydim...
Birden tahtrevanin durdugunu hissettim...Tahtrevandan disari çiktigimda basbakan yardimcisinin ve yardimcilarinin beni karsilamak için kapida bekledigini gördüm...Basbakan yardimcisinin yüzündeki memnuniyet açikça belli oluyordu...Yardimcilarin sevinci ise bir baska dikkat çekici durumdu...
Basbakan Yardimcisi(Gülerek):Hosgeldiniz efendim...
Bu karsilamaya yalnizca basimi sallayarak karsilik vermistim...Içeri girdigimde kendine olan güveni doruga ulasmis Ha Jung ile karsi karsiya kaldim...
Ha Jung:Kraliçem...
Kraliçe Jin Sook(Ciddi bir tavirla):Içeri girelim...
Ha Jung:Nasil isterseniz...

-Içeride-
Kraliçe Jin Sook:Açik konusacagim...Bayan Ha Jung 5.dereceden saray cariyesi olarak atanacaktir...
Ha Jung(Üzülerek):5. dereceden mi?
Jin Sook:Bir itiraziniz mi var?
Basbakan yardimcisi:Ama...
Jin Sook:Saray kurulunun basi ben olduguma göre diledigim atamayi yapabilirim...Öyle degil mi sayin bakan? Ayrica konusmamiz da herhangi bir derece pazarligi yapmamistik...Yanlis hatirlamiyorum degil mi?
Basbakan yardimcisi:Evet kraliçem...
Jin Sook:Sekreter bildiriyi size çikista takdim eder...2 hafta sonra saraya girisiniz için tören bakanligindan yetkililer gönderecegim...Ve o gün saray cariyesi olarak atanmis olacaksiniz...Baska birsey yoksa bu konusmayi uzatmanin bir manasi yok...
Ayaga kalktigimda tam arkami dönmüstüm ki...
Basbakan Yardimcisi:Beni dinlemekle pisman olmayacaksiniz kraliçem...
Arkami dönerek...
Jin Sook(Gülerek):Sizden korktugum için mi bunu yaptigimi düsünüyorsunuz sayin bakan? O zaman hiçbir sey bilmiyorsunuz demektir...Çok yazik...
Basbakan yardimcii(Sasirarak):Efendim?


-Büyük Saray-
Kral Dong Bin(Bagirarak):Ne demek oluyor bu? Kraliçe nasil böyle birsey yapar? Ha Jung simdi...Bunu bir sekilde durdurmaliyim...Onay ulasti mi bakanliga?
Bay Kim:Evet majesteleri...
Dong Bin umutsuzca yerine oturdugunda sinirinden ne yapacagini bilmez bir haldeydi...
Dong Bin:Bunu bana nasil yapar? Hem de ben böyle birseyi kabul etmezken...
Ana Kraliçe:Senin iyiligin için oglum...
Ana kraliçe kendisini selamlayan Bay Kim’e dönerek...
Ana Kraliçe:Lütfen bizi yalniz birakin...
Bay Kim gittikten sonra...
Dong Bin:Sizin de haberiniz vardi...Ve siz de benden bu durumu birsekilde gizlediniz degil mi?Buna hakkiniz yoktu anne!Ne senin ne de Jin Sook’un buna hakki yoktu...
Ana Kraliçe:Jin Sook hakkinda böyle konusma!O senin iyiligin için yapti tüm bunlari...Daha dogrusu bunu yapmaya mecbur birakildi...Onun sana duydugu o büyük sevgiyi sen de biliyorsun...O hiç ister miydi böyle olmasini? Ama böyle yapmak zorunda kaldi oglum...
Dong Bin(Sasirarak):Ne demek bu?Açik konusun lütfen...
Ana kraliçe:Basbakan yardimcisi kraliçenin çocuk sahibi olamayacagini bir sekilde ögrenmis...Kraliçeyi bunu halka duyurmakla tehdit etti...Ayrica baska bir adayin çikmasini da engelleyerek Ha Jung’u cariyesi olarak alma konusunda kraliçeyi mecbur birakti...Kraliçe de sirf halkin gözünde sen küçük düsmeyesin,düsmanlarina gün dogmasin diye bu zor karari almak zorunda kaldi...
Dong Bin:Demek bu kadar çirkinlestiler?Bunu çok agir bir sekilde ödeyecekler...(Dedi elini yumruk yaparak)
Ana kraliçe(Telaslanarak):Hayir sen bu ise karismayacaksin!Eger bu ise karisirsan Jin Sook’un çektigi onca aci,onca sikinti ne olacak?Ben söyleyeyim...Ha Jung saray cariyesi olma konusunda çoktan onay aldigi için senin bu ise karisman sadece hükümette kraliçeye karsi olan Min klaninin ayaklanmasina neden olacak...Çünkü senin bu tepkinin arkasindakinin gizliden gizliye kraliçe oldugunu düsünecekler...Lütfen oglum...Eger esini seviyorsan onun senin düsündügü gibi sen de onu düsünmelisin...
Dong Bin(Gözleri dolarak):Ama anne!(Biraz durduktan sonra) Suraya bak...Koskoca ülkeyi yöneten ben is aileme geldiginde elim kolum bagli durmak zorunda kaliyorum...Meger ne kadar acizmisim...
Ana kraliçe:Dong Bin!
Dong Bin(Ana kraliçeye imali bir sekilde bakarak):Evet öyle...Acizin tekiyim ben...Esini koruyamayan ,onun sikintilarini gideremeyen biriyim...
Ana Kraliçe(Üzülerek,Dong Bin’in elini tutarak):Oglum...

-Kraliyet Atölyesi-
Ressam:Duydunuz mu?
Diger Ressam:Neyi?
Ressam:Basbakan yardimcisinin kizi Bayan Ha Jung saraya cariyesi olarak alinmis...Hem de kraliçe bu isi bizzat yapmis...
Diger Ressam:Dogru mu söylüyorsun?
Ziyafet resimlerini tammlamak için ugrasan Woo Jin bunu duyar duymaz telasla ressamlarin yanina gelerek...
Woo Jin:Ne demek oluyor bu?
Ressam:Ne duyduysan iste o...Majestelerinin bir cariyesi oldu yani...Isin özü bu...
Woo Jin sinirinden ne yapacagini sasirmisti...Ama öfkesi daha çok majestelerine yönelikti...Akli bir türlü almiyordu bu isin nedenini...Benim adima üzülüyor,daha önce benden kaçip gittigi için pismanlik duyuyordu simdi...
Diger ressam:Ne zaman saraya giris yapacakmis peki?
Ressam:2 hafta sonra...Majestelerini anlamak mümkün degil...Kraliçe gibi çok güzel bir kadin dururken...
Diger ressam(Eliyle isaret ederek):Sessiz ol...Biri duyacak!
Woo Jin(Telasla):Peki kraliçe?
Ressam:Bildiklerim bu kadar...
O sirada sinirli bir sekilde oraya gelen basressam...
Bas Ressam:Bu kadar çok konusacaginiza biraz da çalismayi deneseniz...Hadi hemen isinizin basina!
Ressamlar:Emredersiniz...
Woo Jin tekrar isinin basina döndügünde firçayi alirken elinin titredigini farketti...Zor da olsa eline firçayi aldiginda gözünden süzülen bir-iki damla yas önündeki kagidi islatmisti...Benim adima o kadar çok üzülüyordu ki...Içinde o kadar büyük bir pismanlik vardi ki... Bunu itiraf etmek istiyor ama basaramiyordu... Haykirmak istiyor ama kendini engelliyordu yine de...Çok aciydi onun için...Ask onun için çok aciydi...


Saraya geldigimde sanki herkes,hersey degismis gibiydi...Tahtrevanimdan indigimde etrafa bakindigimda sanki burada hiç yasamamisim gibi hissettim...Kendimde degildim...Kalbim aciyordu...Dudaklarim mühürlüydü sanki...Hiç konusmak gelmiyordu içimden...Yüzüm bembeyazdi...Tüm korkular oturmustu yüregime bir bir...Düsünmek istemiyordum oysa ki ama yapamiyordum...En çok da Dong Bin’le konusmaktan korkuyordum...Onun benden nefret etmesinden,sevgiden yoksun bakislarla bana bakmasindan korkuyordum...Agir adimlarla konagima ilerlerken arkamdan da benim için endiselenen Lady Park gözü yasli bir sekilde beni takip ediyordu...Birden dengemi kaybedip tam düsecektim ki kendimi zor toparladim...
Lady Park(Telasla):Kraliçem!Kraliçem!
Jin Sook:Merak etme iyiyim...
Lady Park:Hemen doktoru çagiracagim!
Jin Sook(Lady Park’in kolundan tutarak)ady Park!Gerek yok...(Tebessüm ederek)Ben gerçekten iyiyim...
Lady Park(Üzülerek):Ama...

Konagimin önüne geldigimde yardimcilarimdan biri kosarak yanima geldi...
Yardimci:Kraliçem...Anneniz,babaniz ve abiniz içeride sizi bekliyor...
Jin Sook(Gülerek):Öyle mi?

-Içeride-
Bayan Yu Jin(Aglayarak):Jin Sook...Bunu nasil yapabildin?
Jin Sook:Anne lütfen sakin ol!
Adalet Bakani Min Jin:Simdi ne olacak?
Jin Sook:Herkes kaldigi yerden hayatina devam edecek...
Hyun Soo:Hiç de öyle olmayacagini siz de gayet iyi biliyorsunuz kraliçem...Eminim ki simdiden baslamislardir planlarina...Tacinizi ele geçirmek için ellerinden geleni yapacaklardir...
Jin Sook:Beni merak etmeyin...Ve sakin benim için üzülmeyin...(Biraz durduktan sonra) Bu arada ana kraliçeyle birazdan görüsmeye gidecegim...Ha Jung’un saraya girisi sirasinda burada olmak istemiyorum...O yüzden yarindan itibaren 3 hafta gibi bir süre için saray disindaki konagimda kalacagim...Majesteleriyle onu yan yana görmeye katlanabilecegimi sanmiyorum...
Hyun Soo:Ama kraliçem...Hayir bunu yapamazsiniz...Ayrica bu bir çözüm degil...Döndügünüzde yine ayni manzarayla karsilasacaksiniz...Hele bir de majesteleri Bayan Ha Jung’u...
Jin Sook:Ha Jung’u severse mi demek istiyorsun?O zaman zaten ben bitmisim demektir abi...
Bayan Yu Jin(Aglayarak):Kraliçem...
Adalet Bakani Min Jin:Lütfen güçlü olun...
Jin Sook:Bosuna ugrasmayin...O manzarayi görmeye tahammül edecegimi zannetmiyorum...O yüzden kararim kesindir...

-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Kraliçe Jin Sook:Yurt insati için az önce bakanliga gereken talimati verdim...Ilaç yapimiyla ilgili birimle ise majesteleri bizzat ilgilenecek...
Ana Kraliçe:Güzel...(Biraz durduktan sonra,üzülerek)Kendini nasil hissediyorsun?
Jin Sook(Zoraki bir gülümsemeyle):Iyi,ana kraliçem...
Ana Kraliçe:Sen sadece kendini kandiriyorsun!Ve bir de buna ek olarak beni de kandirdigini saniyorsun...Seni gayet iyi taniyorum Jin Sook...O yüzden lütfen içine atma...Benimle paylas duygularini...Belki bu bir çözüm degil ama olsun yine de rahatlaman için bir yol...
Jin Sook:Ilginiz için minnettarim anne...(Dedim ana kraliçenin elini tutarak) Zaten ben de bu konuyla alakali sizden bir izin almak için gelmistim...
Ana Kraliçe:Ne izni?
Jin Sook:Majesteleriyle karsilasmadan önce...
Ana kraliçe tam bir sey söyleyecekti ki araya girerek...
Jin Sook:Biliyorum daha fazla üzülmemem için benimle görüsmesini siz engellediniz...Bunun farkindayim merak etmeyin...Ama bir sekilde karsilasacagiz...Ve ben buna hazir degilim...Ayrica Ha Jung’un saraya girisi sirasinda burada bulunmak istemiyorum...Buna dayanamam...
Ana kraliçe(Endiselenerek):Yani?
Jin Sook:Bu üç hafta boyunca saray disindaki konagimda kalmak istiyorum...Izin verirseniz yarin saraydan ayrilmak istiyorum...
Ana Kraliçe:Hayir! Buna asla izin veremem...Seni böyle sahipsiz,tek basina birakacagimi mi saniyorsun?Senin benim için Dong Bin’den de Jung Bin’den de farkli olmadigini biliyorsun...O yüzden bundan sonra tüm yükü senin üstlenmene izin vermeyecegim...Elimden geldigince sana yardimci olacagim...
Jin Sook(Gözüm yasli):Biliyorum...Bana ne kadar deger verdiginizin farkindayim...Ve bu konuda size çok büyük bir minnettarlik duyuyorum efendim...Ama eger bana yardimci olmak istiyorsaniz benim Ha Jung’un saraya girdigi gün ki manzaraya tanik olmami engellersiniz...Çünkü ben buna daynamam anne! En azindan kendimi buna hazirlamak,saraya döndügümde herkesin gözünde güçlü olmak istiyorum... Aciz bir kadin olmak yeteri kadar asagilanan beni daha da yipratir sadece...
Ana Kraliçe(Aglayarak):Gel buraya...(Dedi ve bana siki siki sarildi)Peki...Itiraz etmeyecegim...Ne istersen onu yap...

Dong Bin bütün gün odasindan çikmamis,tüm toplantilarini iptal etmisti...Masasinda oturmus önündeki beraber yaptigimiz resme bakip duruyordu...Bana verdigi sadece tek bir esi olacagina dair verdigi sözleri hatirliyor ve bunlari yerine getiremedigi için kahroluyordu...Sonra aklina benim halim geliyor,gözünden süzülen yaslara engel olamiyordu...Içindeki aci o kadar büyüktü ki...Yüreginde öyle büyük bir sanci vardi ki...Öyle derindi ki içindeki yara...Aslinda kendinden çok benim için üzülüyor,basaramadigi,beni koruyamadigi için kendinden utaniyordu...Öyle derin dalmisti ki resme...Heyecanla gelen Bay Kim’i bile fark etmemisti...
Bay Kim:Majesteleri...
Dong Bin(Irkilerek):Ne oldu?
Bay Kim:Majesteleri...Kraliçemiz...
Dong Bin(Heyecanlanarak):Ne oldu Jin Sook’a?(Ayaga kalkarak)Hasta degil di mi?
Bay Kim:Hayir efendim...
Dong Bin(Rahat bir nefes alarak):Peki ne oldu?
Bay Kim(Üzülerek):Kraliçemiz ana kraliçeden saraydan 3 haftaligina ayrilmak ve saray disindaki konaginda yasamak için izin almis...Ayrica kraliyet emriyle resmi yetkilerini 3 haftaligina ana kraliçeye devretmis...
Dong Bin(Sasirarak):Ne?Nasil olur bu? (Biraz durduktan sonra)Annemi dinlemeyecegim...Hemen Jin Sook’la konusmaliyim...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Lady Park:Kraliçem...Majesteleri geldiler...
Kraliçe Jin Sook(Heyecanla):Ne? (Kendi kendime)ong Bin...

Beni daha neler bekliyordu bilmiyorum...Ama Dong Bin’le yapacagim konusmanin yorgun kalbimi çok acitacagi süphesizdi...

[Lee Seung Hyo]

Ay Ha Jung delirtiyorsun beni.
Dong Bin umarim Jin Sook'un kalbini kiracak seyler söylemez. :Img-cray:

[06_CraZy_06]

Su Ha Jung'a ve babasi olacak aciz adama söyleyecek laf bulamiyorum
Kraliçemiz nasil düsünceli ya kuzum benim
Dong Bin onu üzecek ya da kiracak seyler söylemese bari

[mu çank]

Uzun zamandir yazamadim. Herkesten özür diliyorum

HAYATIMI BEKLERKEN

Çok güzel olmus canim...

Yorumun için tesekürler
Ablacigim kusura bakma hikayeni islerimin yogunlugundan dolayi okuyamiyorum firsatim olunca okuyacagim ama

[bucuruk]

18.Bölüm

Spoiler

Lady Park:Basbakan yardimcisinin kizi Bayan Ha Jung size tebrik ziyaretinde bulunmak için gelmis...
Kraliçe Jin Sook(Sasirarak):Ne?
Sasirmistim...Bu kadar saygisizca davranabilecegi aklimin ucundan bile geçmezdi...Akli sira bana meydan okuyordu...Hükümet üyelerinin ailelerinin tebrik ziyareti bir gelenekti ama Ha Jung’un bunu yapmasi çok da hos degildi...Lady Park verecegim cevabi bekliyordu...
Lady Park(Telasli bir sekilde):Kraliçem...
Kraliçe Jin Sook:Içeri yollayin...
Ha Jung kendinden emin bir tavirla içeri girip beni selamladiktan sonra yerine oturdu...Bana öyle nefret dolu bir bakisi vardi ki...

-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Ana Kraliçe Soo Min:Ne? Ha Jung simdi kraliçenin konaginda mi?
Lady Do:Tebrik amaçli gittigi söyleniyor...
Ana Kraliçe Soo Min(Öfkeli bir halde):Hih...Tebrik amaçliymis...Akli sira kraliçeye meydan okuyor...Eminim bundan babasinin bile haberi yoktur...Basbakan yardimcisi böyle saygisizca bir hareketi onaylamaz çünkü...


Basbakan Yardimcisi:Nasil oluyor da benden habersiz kraliçenin konagina gidiyor?
Yardimci:Efendim durdurmaya çalistim ama dinlemedi Bayan Ha Jung beni...
Basbakan Yardimcisi:Açik açik kraliçeye meydan okumasi demek kraliçenin bize cephe almasi demek...Prensesken bu kadar güçlü degildi...Ama tahta çikmasiyla birlikte ve prensesken gösterdigi basarilar nedeniyle Kim ve Jang klanlari onu destekliyor...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Sadece onu izliyor,ilk önce onun konusmasini bekliyordum... Ne de olsa beni ziyaret etmek isteyen oydu ve muhakkak bana söyleyecek iyi veya kötü birseyleri olmaliydi...Bekledigim gibi Ha Jung ilk konusmaya basladi...
Ha Jung:Kraliçem...Lütfen tebriklerimi kabul edin...
Jin Sook:Tesekkür ederim...
Ha Jung:Hayallerinize kavusmaniza o kadar çok sevindim ki...
Jin Sook:Yaniliyorsunuz...
Ha Jung(Sasirarak):Efendim?
Jin Sook:Kraliçeligin hiçbir zaman hayalllerimde yer edinmedigini söylüyorum...Ben sadece hayallerimde mutlulugun formülünü gizli tutuyorum...Baska insanlar gibi gücün kölesi olup,ona boyun egerek,haddimi asan isler yapip,saygisizca davranmiyorum...Bunu demek istiyordum ben sadece Bayan Ha Jung...
Ha Jung(Sinirlenerek):Eger bu sözlerinizle beni kastediyorsaniz...
Jin Sook(Sahte bir gülümsmeyle):Hayir...Lütfen sözlerimi yanlis anlamayin...Sizin bu samimi ziyaretinizi nasil böyle yorumlayabilirim?Eminim ki siz de benim majesteleriyle çok mutlu,halkiyla uyumlu bir kraliçe olmam için dua ediyorsunuzdur...
Ha Jung(Gülerek):Elbette efendim...
Jin Sook:Simdi yanlis anlamazsaniz huzurumdan ayrilmanizi isteyecegim sizden...Malum tahta daha birkaç gündür çiktigimdan baya yogunum...Ama sizinle baska zaman muhakkak sohbet etmek isterim...
Ha Jung:Tabi...Simdi izninizle huzurunuzdan ayriliyorum...


Ha Jung disari çiktiginda sinirinden ne yapacagini sasirmisti...Elini sikiyordu...Beni asagilamak amaciyla gelen Ha Jung , kendisi cevabini alarak bu konaktan çikmisti...Tam merdivenlerden inecekti ki ana kraliçeyle karsilasan Ha Jung birden tedirgin oldu...Ana kraliçe Ha Jung’un yüzündeki yenik ifadeyi görünce sevinerek...
Ana Kraliçe:Buraya sana haddini bildirmek için gelmistim ki anlasilan sen gereken cevabi almis olarak dönüyorsun...
Ha Jung:Öyle diyelim efendim...Ama kisa bir süre sonra beni gelininiz olarak bagriniza bastiginizda lütfen bu yaptiklarinizi unutmayin...Çünkü ben hiç unutmayacagim...
Ana Kraliçe(Bagirarak):Ha Jung!
Ha Jung:Simdi izninizle efendim...

Bu sözleri söyleyerek daha da bir kendine olan güvenini pekistiren Ha Jung hizlica oradan ayrildi...Bu hareketin üzerine sinirlenen Ana kraliçe...
Ana Kraliçe:Basbakan yardimcisinin evine giderek iletin...Aylik hükümet üyelerinin aileleriyle yapilan toplantiya artik katilamayacaklarini,ana kraliçenin bunu uygun görmedigini söyleyin...
Lady Do:Ama...
Ana kraliçe:Bu küstahliginin bedelini diger memur eslerinin önünde küçük düserek ödeyecekler...Yok hala devam ederlerse kraliçeye saygisizliga, o zaman daha agir sekilde cezalandirilacaklar...
Lady Do:Peki ana kraliçem...

-Büyük Saray-
Kral Dong Bin:Saray sekreteri dedigim emirleri hemen ilan edin!
Saray Sekreteri:Emredersiniz majesteleri...
Bay Kim:Majesteleri...Kraliçemiz geldiler...
Dong Bin(Sevinerek):Hemen içeri alin...
Içeri yüzümde kocaman bir gülümsemeyle girdigimde bana ayni sekilde karsilik veren bir Dong Bin buldum karsimda...O kadar sicakti ki güklümseyisi...Yerime oturdugumda...
Dong Bin:Ben de seni görmeye gelecektim...Seni görmeyeli çok olmadi biliyorum ama yine de özledim...
Jin Sook(Gülerek):Degerimi anlamissinizdir artik...
Dong Bin(Heyecanlanarak):Ama senin bu yaptigin...Ben ne zaman senin degerini bilmedim?
Jin Sook:Majesteleri...Kizmayin...Sadece size saka yapiyorum...Bu arada benim de sizi çok özledigimi bilmenizi isterim...
Dong Bin(Bana göz kirparak):Durumun böyle olmasina memnun oldum...Yoksa böyle kurtulamazdiniz kraliçem...
Jin Sook:Majesteleri bu arada sizinle bir konuda da konusmak istiyorum...Biliyorsunuz bir önceki kralimiz babaniz Kral Ji Min’in onayladigi fikirlerimden size de bahsetmistim...Eger sizin için de bir sakincasi yoksa...
Dong Bin(Araya girerek):Rahat olun kraliçem...Dilediginiz gibi davranin...Kraliyet emri yarina hazir olur...Bugünkü aylik toplantida bu konuyu istediginiz sekilde tartismaya açabilirsiniz...
Jin Sook:Tesekkür ederim efendim...

-Aylik Saray Kurulu Toplantisi-
Yardimci:Majesteleri kraliçe geldiler...
Beni gören herkes beni selamlayip yerlerine rahatça yerlesti...Ben de saray kurulunun bas konugu olan ana kraliçeyi selamlayip eskiden ana kraliçenin oturdugu bas kösede yerimi aldim...Lady Park da yani basimda duruyor,heyecanla olacaklari bekliyordu...
Jin Sook(Ciddi bir sekilde):Kraliçeligimin ilk saray kurulu toplantisini tartismaya açiyorum...
Herkes beni büyük bir dikkatle dinliyor...Kimi eksik yanlarimi ariyor kimi ise sadece beni dinlemekle yetiniyordu...Kral Ji Min’in 3 cariyesi de beni dikkatle inceliyor,herhangi bir yanlis yapmami bekliyordu...Ana kraliçenin beni daha önce uyarmasi ile bu durumu bir kez daha gözlemledigimde annemle ayni fikirde oldugumuzu anladim... Ayrica diger prens esleri de salonda yerlerini almis beni dikkatlice dinliyorlardi...
Jin Sook:Öncelikle aldigim kararlari ilan etmekle ise baslayacagim...Bir kraliçe olarak ilk isim halkin sorunlarina egilmek olacaktir...Bir önceki kralimiz Ji Min ve su an tahtta bulunan Kral Dong Bin’in onayiyla ilk önce kimsesiz çocuklar için bir yurt yaptiracagim...Ardindan...
Herkes bu fikri duyar duymaz birbirine saskinlikla bakmaya baslamisti...Kendi aralarinda mirildanmaya baslamisti...
Kraliçe Jin Sook(Yüksek sesle):Sözümü bitirmedim...Arindan yine majestelerinin onayini aldigim, kendi ilaçlarimizi üretecegimiz bir yapi insa ettirecegim...
Kral Ji Min’in cariyesi:Kraliçem...Ancak böyle birsey yapmaniz kraliyet hastanesinde çalisan insan sayisini yariya bölüp yeni açilan birime göndermeniz demek olur...O zaman da kraliyet hastanesinde islerin aksamasina yol açar...
Kraliçe Jin Sook:Hayir böyle birsey olmayacak!
Kral Ji Min’in cariyesi:Efendim?
Kraliçe Jin Sook:Kraliyet hastanesindeki personel bu birimde görev almayacak...Ilaçlarin hazirlanmasini Kim ve Jang klanindan olup,dislanan,bu sebeple disarida zor kosullar altinda doktorluk yapan ancak çok iyi bir donanima sahip olan doktorlar yapacak...Diger kolay islerde ise yoksul halk görevlendirilecek...Eminim ki bu birim saray disinda kurulacagi için bir soruna yol açmayacaktir...(Dedim kendimden emin bir sekilde)
Diger bir cariye:Ama...
Ana kraliçe Soo Min:Bir itiraziniz mi var? Hem de majesteleri bile bu durumu onaylamisken...
Diger cariye:Hayir efendim...Özür dilerim...
Kraliçe Jin Sook:Gelelim diger kisimlara...

-Büyük Salon-
Basabakan yardimcisi:Majesteleri bunu bizden nasil istersiniz? Ayrica bu birimin kurulmasi dogru degil efendim...Çin’den zaten bu konuda ilaç temin ediyoruz...
Hazine Bakani:Zor kosullarda oldugumuzu biliyorsunuz...Ayri bir miktar para ayirmamizi nasil istersiniz?
Tören Bakani:Majesteleri...Kraliçemizin bu konuda fikrine karsiyiz efendim...
Adalet Bakani Min Jin:Majesteleri lütfen kraliçenin dilegini yerine getirin...Adalet Bakanligi bu konuda her türlü destegi saglayacaktir...
Kral Dong Bin(Gülerek):Demek zor durumdasiniz...Gereksiz ziyafetler vereceginize,gereksiz harcamalar yapacaginiza halki düsünün biraz...Siz burada halkin iyiligi için bulunuyorsunuz...Çin’in yükledigi agir vergiler ekonomiyi zorlarken bu fikrin ekonomimiz için iyi bir fikir oldugunu düsünüyorum...
Basbakan yardimcisi:Majesteleri...Yaptigimiz tüm harcamalar gerektigi için yapildi efendim...
Kral Dong Bin(Dosyayi basbakan yardimcisinin önüne atarak):Öyle mi? Siz benim aptal oldugumu mu düsünüyorsunuz?
Herkes:Majesteleri...(Dedi egilerek)
Kral Dong Bin:Burada tüm kayitlar mevcut...Kararim kesindir ,belirli miktarda para her ay her bakanlik ayiracaktir...
Basbakan yardimcisi:Bir konu daha var majesteleri...Kraliçenin bu konuda Min klanindan olan doktorlari degil de alt tabakadan olan Kim ve Jang klanlarindan olan doktorlari görevlendirmesine tüm bakanlar olaraktan karsiyiz efendim...Gelenek bozulmamali ve bu konuda Min klanindan olan doktorlar görevlendirilmelidir...
Kral Dong Bin(Gülerek):Alt tabaka öyle mi? (Bagirarak)Bu ne saygisizlik!Bu ülkenin kraliçesinin de Jang klanindan oldugunu unutuyorsunuz herhalde?Tabi burada bulunan bazi hükümet üyelerinin de...Ayrica hepinizde farkindasiniz ki sizin kadar güçlü olmayan Kim ve Jang klanlari da bu ülkenin önemli kaynaklarini olusturuyorlar...
Bsabakan Yardimcisi:Majesteleri...
Kral Dong Bin:Daha fazla konusmaya gerek yok...Kraliçenin karari uygulanacaktir!

-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Ana kraliçe:Demek Kim ve Jang klanlari?
Kraliçe Jin Sook:Sevgili annecigim...Yaptigim arastirmalara göre Min klani en güçlü klan olarak gözükse de onlari destekleyenlerin Kim ve Jang klanlari oldugu inkar edilemez...Ülkenin tek bir klanin elinde bulunmasi sizin de bildginiz gibi büyük bir tehlike...Iste ben de bu karari hem Kim ve Jang klanlarindan olan insanlara is olanagi saglamak hem de Kim ve Jang klanlarini güçlendirerek Min klanina karsi bir güç dengesi olusturmak için verdim...
Ana kraliçe:Sanirim bu karari çok uzun süre önce verdin...
Jin Sook:Evet anne...Size daha önce bahsetmedigim için beni affedin...
Ana kraliçe:Önemli degil...Unutma artik kraliçe olan sensin...(Dedi gülerek)

-Basbakan Yardimcisinin Evi-
Ha Jung:Doktoru gizli bir sekilde içeri sokmayi basardin mi?
Yardimci:Evet efendim...
Ha Jung:Güzel...

Ha Jung koridorun sonundaki odaya gittiginde korkmus bir sekilde duran doktoru görünce hemen ona yaklasarak...
Ha Jung:Simdi söyle bakalim...Kraliçenin sagliginda herhangi bir problem var mi?
Doktor:Bunu söyleyemem...Kraliçe beni cezalandirir...
Ha Jung’un eliyle isaret verdigi yardimcisi doktorun bogazina biçagi dayayarak...
Ha Jung:Söylemezsen seni ikinci bir isaretimle öldürecek...Seçim senin...
Doktor(Korkarak):Sagliginda bir sorun yok...Yalniz...
Ha Jung(Biçagi dayayan adamina dönerek):Geri çekil sen!
Doktor:Yalniz ta prensesken vücudundaki bir takim fonksiyonlar çalismiyordu...
Ha Jung:Yani?
Doktor:Kraliçe anne olamayacak...Onun sagligindaki tek sorun bu...
Ha Jung:Dogru mu söylüyorsun?
Doktor:Evet hanimim...
Ha Jung(Kahkaha atarak):Iste bu çok güzel bir haber!

-Basbakan Yardimcisinin evindeki diger oda-
Hazine bakani:Kraliçe kralla is birligi içinde...Aklinda kim bilir daha neler var?
Basbakan yardimcisi:Birseyler yapmali...Kraliçenin kurmaya çalistigi güç dengesini bir sekilde engellemeli...
O sirada büyük bir sevinçle içeri giren Ha Jung hemen yerine oturarak...
Ha Jung:Ben bir çikis yolu biliyorum baba...Siz hakliymissiniz...Süpheleriniz dogru çikti...

-2 Gün Sonra-

Önümde duran günlük raporlari inceliyordum...O kadar yorulmustum ki...Ama yine de sikayetçi degildim...Birden Lady Park hizla içeri girerek...
Lady Park:Kraliçem...
Jin Sook:Yine ne var?
Lady Park:Bakanlar su an büyük salonda majestelerinin önünde veliahtlik konusunu tartisiyorlar!
Jin Sook(Heyecanlanarak):Ne?

Canim, anca okuyabildim. Kusura bakma. Büyük bir heyecanla okudum ama.
Ha Jung cadisi ne hakla gelir ziyarete. Cevabini da aldi ama.
Ve iyiliksever kraliçemiz yine is basinda. Sonunda söyledikleri hayata geçecek. Bu çok güzel bir sey.
Ayrica Kim ve Jang klanlarina güç dengesi saglamaya çalismasi da çok harika bir fikir.
Ah Ha Jung cadisi ah. Ögrendin zorla, biçak dayayarak tabi. Sinir sey.

19.Bölüm

Spoiler

Yine kararmisti dünyam...Yine benden önce davranmislardi...Yine beni köseye sikistirmak için can atiyorlardi...Ve ben bu sefer çaresizdim...Öyle ki arayacak bir çikis yolum bile yoktu...Odamda tek basima oturmus düsünüyordum...Içimdeki korkuyu bastirmaya çalisiyordum bir taraftan da...Aklima hep Dong Bin ile evlendigim gün geliyor,daha sonra geçirdigimiz mutluluk dolu anlar gözümde canlaniyordu.Tüm bu mutlulugun elimden alinmasindan korkuyordum...Ya Dong Bin baska birine asik olursa? Düsüncesi bile korkunçtu...

-Büyük Saray-
Basbakan yardimcisi:;Majesteleri...Tahta çikali çok olmadi biliyorum ancak siz evleneli 2,5 yil oldu... Ve yerinizin saglamlasmasi için...
Dong Bin:Evleneli çok uzun bir zaman olmadi...Ayrica tahta çikali da...O yüzden endise etmenize gerek yok...
Basbakan Yardimcisi:Ama...
Dong Bin:Bu konuyu kapatiyorum...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Lady Park:Kraliçem...Basbakan yardimcisi Seung Jung geldiler...
Kraliçe Jin Sook(Kendi kendine):Beklenen kisi sonunda geldi desene...(Disari seslenerek)Içeri alin...
Basbakan yardimcisi yüzüne takindigi ciddi ifadeyle beni selamladiktan sonra yerine oturdu...
Basbakan yardimcisi:Nasilsiniz kraliçem?
Jin Sook(Gülerek):Her zamankinden çok daha iyi...
Basbakan Yardimcisi:O zaman simdi söyleyeceklerim eminim ki sizi pek sarsmayacaktir...
Jin Sook(Sasirarak):Anlayamadim?
Basbakan yardimcisi:Daha fazla saklamayin kraliçem...Anne olamayacaginizi bizzat kendi doktorunuzdan ögrendim...
Bitmisti...Hersey bitmisti...Ellerindeki koz beni düsürmek için yeterliydi...Ama benim asil düsündügüm konumum degil,Dong Bin’in bana duymus oldugu sevginin yok olma ihtimaliydi...Derin nefes aldiktan sonra...
Jin Sook:Ne yani?Ne yapmami istiyorsunuz benden simdi?(Dedim gülerek)
Basbakan Yardimcisi(Gülüsüme sasirarak):Gerçek bir esin yapmasi gerekeni...
Jin Sook:Bana ne yapacagimi söyleme hakkini size kim verdi bilmiyorum ama ben zaten zamani geldiginde gerekeni yapacagim...Içiniz rahat olsun...
Basbakan Yardimcisi:Bence simdi yapmalisiniz...Yoksa her an elimdeki bilgileri halkla da paylasabilirim...Bu da çok deger verdiginiz majestelerinin varisinin olamayacagini duyan düsmanlarinin harekete geçmesine ve halkin da majestelerine olan güveninin azalmasina sebebiyet verecektir...
Jin Sook:Beni tehdit mi ediyorsunuz?
Basbakan Yardimcisi:Beni yanlis anladiniz kraliçem...Ben sadece sizin ve majestelerinin iyiligini düsünüyorum...Simdi izninizle huzurunuzdan ayriliyorum...

Basbakan yardimcisi gittiginde aglamamak için kendimi zor tutuyordum...Dislerimi sikiyor,kendimi zorluyordum...Ama yine de gözümden süzülen bir-iki damla yasa engel olamamistim...Kendi kendime mirildanmaya,öfkemi dindirmeye basladim...
Jin Sook:Simdi siz zafer kazandiginizi mi saniyorsunuz...Emin olun son gülen ben olacagim...
O sirada içeri giren Lady Park konusulanlari duydugundan yanima gelerek halimi görünce...
Lady Park:Simdi ne yapacagiz kraliçem? Ana kraliçeye durumu haber vereyim mi?
Jin Sook:Hayir bunu yapma!
Lady Park:Ama? Böyle tek basiniza tüm yükü üstlenemezsiniz?
Jin Sook:Bu durumda suçlu olan ,eksik olan ben olduguma göre...(Dedim Lady Park’a bakarak)
Lady Park:Lütfen böyle yapmayin...Siz de bu konuda bir suçunuzun olmadiginin farkindasiniz...Kader...Ama sizin suçunuz degil...
Lady Park disari çiktiginda benim perisan halime daha fazla seyirci kalamayacagini anlayarak yardimcilardan birini çagirip ona herseyi anlattiktan sonra...
Lady Park:Ana kraliçeye hemen bu haberi ulastir!Beni anladin mi?
Yardimci:Evet efendim...

-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Ana kraliçe:Demek utanmadan kraliçeyi tehdit etti...Bu kadari çok fazla...Hemen kraliçeyle görüsmeliyim...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Jin Sook:Hosgeldiniz anne...
Ana Kraliçe(Yerine oturduktan sonra,üzülerek):Niye herseyi tek basina çözmek istiyorsun?Niye bütün yükü sadece sen üstleniyorsun kizim?Olanlari biliyorum...
Jin Sook(Sasirarak):Nasil?
Ana Kraliçe:Simdi bunun bir önemi yok...Ne yapacagimizi düsünmeliyiz sadece...
Jin Sook(Dalmis bir halde):Sanirim dogru olani yapmaliyiz...Majesteleri her ne kadar gerekirse tahti reddederim dese de bu büyük fedakarligi yapmasina izin veremem...Içim acisa da ona ikinci bir es bulmaliyiz anne!
Ana Kraliçe(Sasirarak):Jin Sook! Henüz erken...
Jin Sook:Eger basbakan yardimcisi dediklerini yaparsa majesteleri çok derin bir yara alir...Halkin gözünden düser...Düsmanlarina karsi zayif kalir...Bu yüzden baska çaremiz yok anne...Zaten ben de vakti geldiginde bunu yapmayi düsünüyordum ama bu zamanin bu kadar erken gelecegini hiç tahmin etmiyordum...(Aglamaya baslayarak)Kocami baska bir kadina bu kadar erken teslim edecegimi bilmiyordum...
Ana kraliçe:Jin Sook...
Jin Sook:Yalniz sizden bir istegim var anne...Majesteleri ne olursa olsun bu durumu kabullenmeyecektir...O yüzden saray cariyesi seçme isini gizli yürütmek istiyorum...Büyük saray yetkilileriyle ben görüsür,majestelerinden bu durumu gizlemelerini isterim...
Ana Kraliçe:Ama bunu uzun bir süre saklayamazsin...
Jin Sook:Kazanabildigim kadar zaman kazanmak istiyorum sadece anne..
Ana Kraliçe:Pekala...Dedigin gibi olsun...(Biraz durduktan sonra)Affet beni Jin Sook...Ben de basta basbakan yardimcisini destekleyerek onun bu kadar ileri gitmesine sebep oldum...Affet kizim...
Jin Sook:Lütfen böyle düsünmeyin anne...Sizin suçunuz degil bu...
Ana Kraliçe(Elimi sikica tutarak):Jin Sook...Sen mükemmel bir essin...Bunu biliyorsun degil mi? Eminim ki oglumun gözünde de hep böyle kalacaksin...
Jin Sook:Dilerim söylediginiz gibi olur...

-2 Hafta sonra-

-Tören Bakanligi-
Kraliçe Jin Sook:Ne demek tek bir adayimiz var?
Görevli:Kraliçem... Hiçbir aile kizini saray cariyesi olmasi için aday göstermek istemiyor...Sadece basbakan yardimcisinin kizi Ha Jung tek aday...
Kraliçe(Herseyin farkina vararak):Pekala benden haber bekleyin...

Bu kasitli yapilmisti...Basbakan yardimcisinin oyununun bir parçasiydi...Beni Ha Jung’u kabul etmem için zorluyordu aklinca...Beni köseye sikistirmak için herseyi yapiyordu...Hem de hiç çekinmeden...
Kraliçe:Lady Park!Bana basbakan yardimcisini çagirin hemen...
Lady Park:Emredersiniz...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Yine ayni durus...Yine ayni bakislar...Ve yine ayni o güven...Evet basbakan yardimcisi hiç durusunu bozmadan karsimda duruyordu...Önce benim konusmami bekliyordu...Ben de tipki bekledigi gibi yaptim...
Jin Sook:Tebrik ederim...Dersinize iyi çalismissiniz...Eminim ki kizinin saray cariyesi olmasi için can atan bütün üyeleri ikna etmek zor olmustur...Ya da buna korkutmak mi diyelim?
Bsabakan Yardimcisi:Beni yanlis tanimissiniz kraliçem...Ben asla böyle seyler yapacak kadar kendimi küçültmem!
Jin Sook:Kendinizi kandirmayin bari...Ya da bir yalan söyleyecekseniz lütfen biraz inandirici olsun...(Biraz durduktan sonra) Aslinda daha fazla konusmanin bir anlami yok... Size kararimi söyleyeyim...Ha Jung’u asla saray cariyesi olarak kabul etmeyecegim...Kraliyet ailesini lekelemek gibi bir niyetim yok!
Basbakan Yardimcisi:Çok agir konusuyorsunuz kraliçem...Ancak baska çareniz yok...Ipler benim elimde...Kimse kizini aday göstermeyecek...O zaman da sizin de bir veliaht dünyaya getime gibi bir sansiniz olmadigina göre...
Jin Sook(Sinirlenerek):Lütfen sözlerinize dikkat edin...Karsinizdaki majesteleri kralin esi,bu ülkenin kraliçesi!
Basbakan Yardimcisi:Bagislayin kraliçem...Ancak lütfen sözümü bitirmeme izin verin... Sizinde bir çocugunuz olamayacagi için veliaht prenslik konumu bosta kalacak...Bir de ben çocuk sahibi olamayacaginizi halka bir sekilde duyurursam...
Jin Sook(Bagirarak):Bakan Bey!
Basbakan Yardimcisi:Yaparim kraliçem...Bunu siz de biliyorsunuz...Korkmam...Cezam ölüm olsa bile...Ben hirsli bir adamim...Eger bir bataga saplanacaksam muhakkak düsmanimi da beraberinde götürürüm...Simdi izninizle efendim...Eminim ki herkes tarafindan erdemli olugu kabul görülen kraliçemiz düsünmeye ihtiyaç duyacaktir...
Basbakan yardimcisi gittiginde sinirimden etegimi sikiyordum...Öyle ki elim acidigi halde bunu durdurmuyordum...Artik dayanacak gücüm kamamisti...Kendimi durdurmayacaktim...Hiçkira hiçkira aglamaya basladim...Kendime dur demiyordum...Bir sekilde öfkemi bosaltmaliydim...Canim yaniyordu... Belki ölseydim daha iyiydi...Dong Bin’i kendi ellerimle baska birine vermek ölüm gibiydi...Bunun bir kabus olmasini ,uyanip güzel bir güne merhaba demeyi istiyordum...Terlemistim...Ama bir yandan da üsüyordum...Sabaha kadar odamda hiç uyumadan düsündüm durdum...Dong Bin’i çok seviyordum...Ve her ne kadar bu benim için çok zor olsa da,onun iyiligi için yenildigimi kabul edip basbakan yardimcisini dinlemeliydim...Bunu yapmaliydim...Beni herkesten koruyan,bana hep destek olan kocamin ve bu ülkenin iyiligi için gereken neyse yapmaliydim....

-Ertesi Gün-
-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Ana Kraliçe:Kraliçe nereye gitti dedin?
Lady Do(Üzülerek):Sabah erkenden basbakan yardimcisinin evine gitmis efendim...Üstelik yaninda tören bakanligindan bir yetkili de varmis...
Ana Kraliçe:Ama bu?
Lady Do:Sanirim kraliçe bayan Ha Jung’un saray cariyesi olmasini onayladi efendim!

Canim kraliçem benim.
Ne kadar sevdigin adamin sevgisini kaybetmekten korksa da, baska bir kadinin ellerine vermek istemese de bunu yapmak zorunda kaldi.
Basbakan yardimci si elinde kozu iyi bir sekilde kullandi. Diger üyeleri de etkileyerek digerlerinin kizlarini önermesini engelledi.
Ve simdi Ha Jung saraya giriyor öyle mi? Cariye olarak. Ah ah...

20.Bölüm

Spoiler

Ince bir ipin üzerinde yürüyordum adeta...Herhangi bir sarsintida dengemi kaybedip düsebilirdim...Ve ben buna aldiris etmeden gelisi güzel adimlarla ilerliyordum...Sirf onun iyiligi için katlaniyordum herseye...Bu asagilanmaya,bu aciya...Belki bana kizacakti,belki benden nefret edecekti ama gün gelecek yaptiklarimin nedenini anlayacakti...O gün gelene kadar bekleyecektim...Sabredecektim...Onun sevgisini kalbimde ölene dek saklayacaktim...
Tahtrevanin içinde yolun bitmesini beklerken bir taraftan da kendimi avutmakla mesguldüm...Kendime söz vermistim...Bugün aglamayacaktim...Aksine mutlu olacaktim...Bir esin yapmasi gereken görevi yerine getirdigim için mesut olacaktim...Tüm yasananlar benim suçumdu ve bedelini ödeyecektim...Belki de Lady Park hakliydi...Ben suçsuzdum...Bu kaderdi...Aklim o kadar karisik,kalbim o kadar agir bir yük tasiyordu ki bunlari ayirt edecek durumda degildim...Sonuçta mecbur kalmistim böyle davranmaya...Ve bu isi layikiyla tamamlamaliydim...Belki ölüm fermanimi kendi elimle imzalamis olacaktim ama yine de yapmaliydim...
Birden tahtrevanin durdugunu hissettim...Tahtrevandan disari çiktigimda basbakan yardimcisinin ve yardimcilarinin beni karsilamak için kapida bekledigini gördüm...Basbakan yardimcisinin yüzündeki memnuniyet açikça belli oluyordu...Yardimcilarin sevinci ise bir baska dikkat çekici durumdu...
Basbakan Yardimcisi(Gülerek):Hosgeldiniz efendim...
Bu karsilamaya yalnizca basimi sallayarak karsilik vermistim...Içeri girdigimde kendine olan güveni doruga ulasmis Ha Jung ile karsi karsiya kaldim...
Ha Jung:Kraliçem...
Kraliçe Jin Sook(Ciddi bir tavirla):Içeri girelim...
Ha Jung:Nasil isterseniz...

-Içeride-
Kraliçe Jin Sook:Açik konusacagim...Bayan Ha Jung 5.dereceden saray cariyesi olarak atanacaktir...
Ha Jung(Üzülerek):5. dereceden mi?
Jin Sook:Bir itiraziniz mi var?
Basbakan yardimcisi:Ama...
Jin Sook:Saray kurulunun basi ben olduguma göre diledigim atamayi yapabilirim...Öyle degil mi sayin bakan? Ayrica konusmamiz da herhangi bir derece pazarligi yapmamistik...Yanlis hatirlamiyorum degil mi?
Basbakan yardimcisi:Evet kraliçem...
Jin Sook:Sekreter bildiriyi size çikista takdim eder...2 hafta sonra saraya girisiniz için tören bakanligindan yetkililer gönderecegim...Ve o gün saray cariyesi olarak atanmis olacaksiniz...Baska birsey yoksa bu konusmayi uzatmanin bir manasi yok...
Ayaga kalktigimda tam arkami dönmüstüm ki...
Basbakan Yardimcisi:Beni dinlemekle pisman olmayacaksiniz kraliçem...
Arkami dönerek...
Jin Sook(Gülerek):Sizden korktugum için mi bunu yaptigimi düsünüyorsunuz sayin bakan? O zaman hiçbir sey bilmiyorsunuz demektir...Çok yazik...
Basbakan yardimcii(Sasirarak):Efendim?


-Büyük Saray-
Kral Dong Bin(Bagirarak):Ne demek oluyor bu? Kraliçe nasil böyle birsey yapar? Ha Jung simdi...Bunu bir sekilde durdurmaliyim...Onay ulasti mi bakanliga?
Bay Kim:Evet majesteleri...
Dong Bin umutsuzca yerine oturdugunda sinirinden ne yapacagini bilmez bir haldeydi...
Dong Bin:Bunu bana nasil yapar? Hem de ben böyle birseyi kabul etmezken...
Ana Kraliçe:Senin iyiligin için oglum...
Ana kraliçe kendisini selamlayan Bay Kim’e dönerek...
Ana Kraliçe:Lütfen bizi yalniz birakin...
Bay Kim gittikten sonra...
Dong Bin:Sizin de haberiniz vardi...Ve siz de benden bu durumu birsekilde gizlediniz degil mi?Buna hakkiniz yoktu anne!Ne senin ne de Jin Sook’un buna hakki yoktu...
Ana Kraliçe:Jin Sook hakkinda böyle konusma!O senin iyiligin için yapti tüm bunlari...Daha dogrusu bunu yapmaya mecbur birakildi...Onun sana duydugu o büyük sevgiyi sen de biliyorsun...O hiç ister miydi böyle olmasini? Ama böyle yapmak zorunda kaldi oglum...
Dong Bin(Sasirarak):Ne demek bu?Açik konusun lütfen...
Ana kraliçe:Basbakan yardimcisi kraliçenin çocuk sahibi olamayacagini bir sekilde ögrenmis...Kraliçeyi bunu halka duyurmakla tehdit etti...Ayrica baska bir adayin çikmasini da engelleyerek Ha Jung’u cariyesi olarak alma konusunda kraliçeyi mecbur birakti...Kraliçe de sirf halkin gözünde sen küçük düsmeyesin,düsmanlarina gün dogmasin diye bu zor karari almak zorunda kaldi...
Dong Bin:Demek bu kadar çirkinlestiler?Bunu çok agir bir sekilde ödeyecekler...(Dedi elini yumruk yaparak)
Ana kraliçe(Telaslanarak):Hayir sen bu ise karismayacaksin!Eger bu ise karisirsan Jin Sook’un çektigi onca aci,onca sikinti ne olacak?Ben söyleyeyim...Ha Jung saray cariyesi olma konusunda çoktan onay aldigi için senin bu ise karisman sadece hükümette kraliçeye karsi olan Min klaninin ayaklanmasina neden olacak...Çünkü senin bu tepkinin arkasindakinin gizliden gizliye kraliçe oldugunu düsünecekler...Lütfen oglum...Eger esini seviyorsan onun senin düsündügü gibi sen de onu düsünmelisin...
Dong Bin(Gözleri dolarak):Ama anne!(Biraz durduktan sonra) Suraya bak...Koskoca ülkeyi yöneten ben is aileme geldiginde elim kolum bagli durmak zorunda kaliyorum...Meger ne kadar acizmisim...
Ana kraliçe:Dong Bin!
Dong Bin(Ana kraliçeye imali bir sekilde bakarak):Evet öyle...Acizin tekiyim ben...Esini koruyamayan ,onun sikintilarini gideremeyen biriyim...
Ana Kraliçe(Üzülerek,Dong Bin’in elini tutarak):Oglum...

-Kraliyet Atölyesi-
Ressam:Duydunuz mu?
Diger Ressam:Neyi?
Ressam:Basbakan yardimcisinin kizi Bayan Ha Jung saraya cariyesi olarak alinmis...Hem de kraliçe bu isi bizzat yapmis...
Diger Ressam:Dogru mu söylüyorsun?
Ziyafet resimlerini tammlamak için ugrasan Woo Jin bunu duyar duymaz telasla ressamlarin yanina gelerek...
Woo Jin:Ne demek oluyor bu?
Ressam:Ne duyduysan iste o...Majestelerinin bir cariyesi oldu yani...Isin özü bu...
Woo Jin sinirinden ne yapacagini sasirmisti...Ama öfkesi daha çok majestelerine yönelikti...Akli bir türlü almiyordu bu isin nedenini...Benim adima üzülüyor,daha önce benden kaçip gittigi için pismanlik duyuyordu simdi...
Diger ressam:Ne zaman saraya giris yapacakmis peki?
Ressam:2 hafta sonra...Majestelerini anlamak mümkün degil...Kraliçe gibi çok güzel bir kadin dururken...
Diger ressam(Eliyle isaret ederek):Sessiz ol...Biri duyacak!
Woo Jin(Telasla):Peki kraliçe?
Ressam:Bildiklerim bu kadar...
O sirada sinirli bir sekilde oraya gelen basressam...
Bas Ressam:Bu kadar çok konusacaginiza biraz da çalismayi deneseniz...Hadi hemen isinizin basina!
Ressamlar:Emredersiniz...
Woo Jin tekrar isinin basina döndügünde firçayi alirken elinin titredigini farketti...Zor da olsa eline firçayi aldiginda gözünden süzülen bir-iki damla yas önündeki kagidi islatmisti...Benim adima o kadar çok üzülüyordu ki...Içinde o kadar büyük bir pismanlik vardi ki... Bunu itiraf etmek istiyor ama basaramiyordu... Haykirmak istiyor ama kendini engelliyordu yine de...Çok aciydi onun için...Ask onun için çok aciydi...


Saraya geldigimde sanki herkes,hersey degismis gibiydi...Tahtrevanimdan indigimde etrafa bakindigimda sanki burada hiç yasamamisim gibi hissettim...Kendimde degildim...Kalbim aciyordu...Dudaklarim mühürlüydü sanki...Hiç konusmak gelmiyordu içimden...Yüzüm bembeyazdi...Tüm korkular oturmustu yüregime bir bir...Düsünmek istemiyordum oysa ki ama yapamiyordum...En çok da Dong Bin’le konusmaktan korkuyordum...Onun benden nefret etmesinden,sevgiden yoksun bakislarla bana bakmasindan korkuyordum...Agir adimlarla konagima ilerlerken arkamdan da benim için endiselenen Lady Park gözü yasli bir sekilde beni takip ediyordu...Birden dengemi kaybedip tam düsecektim ki kendimi zor toparladim...
Lady Park(Telasla):Kraliçem!Kraliçem!
Jin Sook:Merak etme iyiyim...
Lady Park:Hemen doktoru çagiracagim!
Jin Sook(Lady Park’in kolundan tutarak)ady Park!Gerek yok...(Tebessüm ederek)Ben gerçekten iyiyim...
Lady Park(Üzülerek):Ama...

Konagimin önüne geldigimde yardimcilarimdan biri kosarak yanima geldi...
Yardimci:Kraliçem...Anneniz,babaniz ve abiniz içeride sizi bekliyor...
Jin Sook(Gülerek):Öyle mi?

-Içeride-
Bayan Yu Jin(Aglayarak):Jin Sook...Bunu nasil yapabildin?
Jin Sook:Anne lütfen sakin ol!
Adalet Bakani Min Jin:Simdi ne olacak?
Jin Sook:Herkes kaldigi yerden hayatina devam edecek...
Hyun Soo:Hiç de öyle olmayacagini siz de gayet iyi biliyorsunuz kraliçem...Eminim ki simdiden baslamislardir planlarina...Tacinizi ele geçirmek için ellerinden geleni yapacaklardir...
Jin Sook:Beni merak etmeyin...Ve sakin benim için üzülmeyin...(Biraz durduktan sonra) Bu arada ana kraliçeyle birazdan görüsmeye gidecegim...Ha Jung’un saraya girisi sirasinda burada olmak istemiyorum...O yüzden yarindan itibaren 3 hafta gibi bir süre için saray disindaki konagimda kalacagim...Majesteleriyle onu yan yana görmeye katlanabilecegimi sanmiyorum...
Hyun Soo:Ama kraliçem...Hayir bunu yapamazsiniz...Ayrica bu bir çözüm degil...Döndügünüzde yine ayni manzarayla karsilasacaksiniz...Hele bir de majesteleri Bayan Ha Jung’u...
Jin Sook:Ha Jung’u severse mi demek istiyorsun?O zaman zaten ben bitmisim demektir abi...
Bayan Yu Jin(Aglayarak):Kraliçem...
Adalet Bakani Min Jin:Lütfen güçlü olun...
Jin Sook:Bosuna ugrasmayin...O manzarayi görmeye tahammül edecegimi zannetmiyorum...O yüzden kararim kesindir...

-Ana Kraliçe Soo Min’in Konagi-
Kraliçe Jin Sook:Yurt insati için az önce bakanliga gereken talimati verdim...Ilaç yapimiyla ilgili birimle ise majesteleri bizzat ilgilenecek...
Ana Kraliçe:Güzel...(Biraz durduktan sonra,üzülerek)Kendini nasil hissediyorsun?
Jin Sook(Zoraki bir gülümsemeyle):Iyi,ana kraliçem...
Ana Kraliçe:Sen sadece kendini kandiriyorsun!Ve bir de buna ek olarak beni de kandirdigini saniyorsun...Seni gayet iyi taniyorum Jin Sook...O yüzden lütfen içine atma...Benimle paylas duygularini...Belki bu bir çözüm degil ama olsun yine de rahatlaman için bir yol...
Jin Sook:Ilginiz için minnettarim anne...(Dedim ana kraliçenin elini tutarak) Zaten ben de bu konuyla alakali sizden bir izin almak için gelmistim...
Ana Kraliçe:Ne izni?
Jin Sook:Majesteleriyle karsilasmadan önce...
Ana kraliçe tam bir sey söyleyecekti ki araya girerek...
Jin Sook:Biliyorum daha fazla üzülmemem için benimle görüsmesini siz engellediniz...Bunun farkindayim merak etmeyin...Ama bir sekilde karsilasacagiz...Ve ben buna hazir degilim...Ayrica Ha Jung’un saraya girisi sirasinda burada bulunmak istemiyorum...Buna dayanamam...
Ana kraliçe(Endiselenerek):Yani?
Jin Sook:Bu üç hafta boyunca saray disindaki konagimda kalmak istiyorum...Izin verirseniz yarin saraydan ayrilmak istiyorum...
Ana Kraliçe:Hayir! Buna asla izin veremem...Seni böyle sahipsiz,tek basina birakacagimi mi saniyorsun?Senin benim için Dong Bin’den de Jung Bin’den de farkli olmadigini biliyorsun...O yüzden bundan sonra tüm yükü senin üstlenmene izin vermeyecegim...Elimden geldigince sana yardimci olacagim...
Jin Sook(Gözüm yasli):Biliyorum...Bana ne kadar deger verdiginizin farkindayim...Ve bu konuda size çok büyük bir minnettarlik duyuyorum efendim...Ama eger bana yardimci olmak istiyorsaniz benim Ha Jung’un saraya girdigi gün ki manzaraya tanik olmami engellersiniz...Çünkü ben buna daynamam anne! En azindan kendimi buna hazirlamak,saraya döndügümde herkesin gözünde güçlü olmak istiyorum... Aciz bir kadin olmak yeteri kadar asagilanan beni daha da yipratir sadece...
Ana Kraliçe(Aglayarak):Gel buraya...(Dedi ve bana siki siki sarildi)Peki...Itiraz etmeyecegim...Ne istersen onu yap...

Dong Bin bütün gün odasindan çikmamis,tüm toplantilarini iptal etmisti...Masasinda oturmus önündeki beraber yaptigimiz resme bakip duruyordu...Bana verdigi sadece tek bir esi olacagina dair verdigi sözleri hatirliyor ve bunlari yerine getiremedigi için kahroluyordu...Sonra aklina benim halim geliyor,gözünden süzülen yaslara engel olamiyordu...Içindeki aci o kadar büyüktü ki...Yüreginde öyle büyük bir sanci vardi ki...Öyle derindi ki içindeki yara...Aslinda kendinden çok benim için üzülüyor,basaramadigi,beni koruyamadigi için kendinden utaniyordu...Öyle derin dalmisti ki resme...Heyecanla gelen Bay Kim’i bile fark etmemisti...
Bay Kim:Majesteleri...
Dong Bin(Irkilerek):Ne oldu?
Bay Kim:Majesteleri...Kraliçemiz...
Dong Bin(Heyecanlanarak):Ne oldu Jin Sook’a?(Ayaga kalkarak)Hasta degil di mi?
Bay Kim:Hayir efendim...
Dong Bin(Rahat bir nefes alarak):Peki ne oldu?
Bay Kim(Üzülerek):Kraliçemiz ana kraliçeden saraydan 3 haftaligina ayrilmak ve saray disindaki konaginda yasamak için izin almis...Ayrica kraliyet emriyle resmi yetkilerini 3 haftaligina ana kraliçeye devretmis...
Dong Bin(Sasirarak):Ne?Nasil olur bu? (Biraz durduktan sonra)Annemi dinlemeyecegim...Hemen Jin Sook’la konusmaliyim...

-Kraliçe Jin Sook’un Konagi-
Lady Park:Kraliçem...Majesteleri geldiler...
Kraliçe Jin Sook(Heyecanla):Ne? (Kendi kendime)ong Bin...

Beni daha neler bekliyordu bilmiyorum...Ama Dong Bin’le yapacagim konusmanin yorgun kalbimi çok acitacagi süphesizdi...

Ve yapti sonunda bunu. Tüm dayanilmaz acisina ragmen.
Ama suçsuzsun kraliçem. Senin suçun degil.
Ha Jung da pek kendinden emin. Görecegiz seni.
2 hafta da kendini nasil hazirlayacaksin kraliçem. Ama bunu basaracaksin. inaniyorum.
Ana kraliçe onu öyle bir bagrina basti ki. Canim benim.
Saraydan ayrilmak bir çözüm degil belki ama en azindan az da olsa ise yarayacak kraliçe için.
Ama Dong Bin dayanamadi iste. Jin Sook ne yapacak karsisinda...
Canim tüm bölümler o kadar güzeldi ki. Bölümleri hizli eklemene çok sevindim. Gitmeden hepsini okuyabilirim insallah.
Beklemedeyim hep.

[ddeerryyaa]

Yorumlariniz o kadar sevindirdi ki beni...Hepinize çok tesekkür ederim...Begenmenize çok ama çok mutlu oldum...
Not:Hepinize ayri ayri cevap yazmak isterdim ama benim internet baglantisi gelip gidiyor o yüzden bir sorun çikmadan hepinize toplu cevap vermek istedim...

[Shinee_Kerina]

Upuuuuuu...uuuuuzun bir aradan sonra size yeni bir bölüm ile geldim.Arkadaslar NeulRa sözde hemen dönüyormus gibi duruyor.Fakat NeulRa'nin gittiginde grubun neler yasadigini,NeulRa'nin neler yaptigini ilerki bölümlerde herkes tek tek hatirlayacak

Special Love

Uzun zaman sonra ~~~~~~

"Shinee!Shinee!!Sizi seviyoruz Shinee!!!"
Sahte gülümsemeler bazilarinin gerçek mutlulugudur.Sahte mutluluk bazilari için gerçek hayat demektir...
'Shinee grubunun yeni albümü satis rekorlari kirdi.Albümdeki Sarkilar için ne zaman klip çekilecek sorusu ise yanitsiz kaldi.'
Bütün gazetelerde ayni baslik ayni konu...Herkes Shinee'nin yeni albümünü almak için siraya giriyordu...Çigliklar...Gülüsmeler...bayilan hayranlar...Neden hayat bu kadar zordu ki?Hayatlarinin en zor günleri geri de gelmisti...Geceleri uyumayip birisini beklemek ne kadar zormus meger...Her zil çaldiginda kapiya uçup saçini basini düzeltip kapiyi açinca karsinda sadece postaci yi görmek ne kadar kötüymüs...Birisi için daha geçerliydi bu.Sadece onlar için degil... Telefonda sürekli resimlerine bakmak,tanistiklari yerlerde gezmek...Ruh gibiydi adeta...Jeremy o eski çocuk degildi artik...Eskisi gibi degildi...Bir kiz bir sürü Erkegi bir anda yikmis olabilir miydi?Evet...Yikmisti... Hepsi yikilmisti.O uzun zaman onlari çoktan tüketmisti...

O sirada hava alaninda~~

Bütün erkeklerin gözleri kapiya çevrilmisti.Uzun siyah topuklu botlar,Siyah t-shirt, siyah dar paça ve beline kadar uzanan Renkli saçlar... Gözlerinde ki kalem gözlük yüzünden gözükmüyordu.Kulagindaki Mp4'te çalan sarkiyi herkes duyuyor bir an için bile olsa saçlarini dalgalandiran o klimanin soguk esintisi olmak isteyenler için Dünya'ya dönüs uyarisi yapiyordu.Topuklu ayakkabinin çikardigi sesler her yerde yankilaniyordu... Bu yeni kiz da kimdi?

Key:
"Taemiiiiiiiinnnn!!!!Kapi!!"
Taemin:
"Kalk sen bak!Isim var!"
Key yavasça televizyonun önünden kalkti ve kapiyi açti.Saskinlikla bakiyordu.Kafasini bir saga bir sola çevirdi.Kadinin gözlüklerini çikardiginda sok oldu.
"NEULRA!"
Sesi bütün evde yankilanmisti.Fakat gelen tepki farkliydi.
Taemin:
"Key kendine gelir misin artik?Ne kadar zaman geçti!"
NeulRa tam bagiracakti ki Key agzini kapatti.Uzun zamandir özledigi seyi yapti.NeulRa'nin yanagina bir öpücük kondurdu ve yukari Taemin'in yanina odasina kadar sürükledi.Kapiyi tiklatti.
Taemin:
"Key 2 dakikaligina 'Defolur musun ?'"
Key:
"Emin misin?Bak bir daha yanimdakini getirmem ama!"
Taemin:
"Ne getirdiysen onunla birlikte git o zaman"
Key gülümsedi.
"Kendi kaybi"
NeulRa Hafif bir gülümseme ile Key'i takip etti.Jonghyun,Onew ve Minho ise bir odada toplanmis birbirleri ile konusuyorlardi.
"Girebilir miyim çocuklar?"
Jonghyun:
"Gelme desek te geleceksin zaten.Gel gel "
Kapi açildi.Herkes kapiya döndü.
Hepsi bir agizdan
"Selam NeulRa" diyip leptoplarina geri döndüler.2 Saniye sonra kafalar NeulRa ya geri çevrildi
"NEULRA!"
Herkes kalkip NeulRa'ya sarildi.Taemin kapiyi açarken söylenmeye basladi.
"Abi sabahtan beri NeulRa diyorsunuz.heh.Hani ne..."
NeulRa'yi görünce gülümsemesi kaybolmus sakin bir sekilde eli saçina gitmisti.Içeri girdi ve kapiyi sertçe kapatti.
Herkes sok olmustu.Her gece NeulRa diyen Taemin degil miydi?
Onew:
"Sen onu bosver.Inanamiyorum!Çok degismissin!Saçlarin degismis...Ah ben sey...Uhm...Söyleyecek söz bulamiyorum!"
Minho:
"Heh!Size demistim."
Bu sefer herkes Minho'ya döndü.
"Tamam söylememistim ama biliyordum.hih!"
Herkes gülmeye basladi.NeulRa kafasini çevirdi.Taemin'in odasina bakiyordu.Basini geri çevirdi.Degmezdi...
Jonghyun:
"Ne kadar..Ihm...Tatli diyecegim.Tatli göründügünün farkinda misin?"
Key:
"Tatli mi?Tatli mi?Hah!Sana gülüyorum Jonghyun!Yanlis anlamayin.baliklama dalacagim.Çok Seksi duruyorsun!"
NeulRa:
"Yuh Key!Vur dedik öldürdün."
Herkes onun uzun zamandan beri ilk defa konustugunu fark etti.Sesi degismisti.Önce ki melodi gibi sesi gitmis yerine Melek gibi bir ses gelmisti.Agizlar bir karis açik NeulRa'ya bakmaya devam ediyorlardi.
Hepsi bir agizdan
"Se-Senin Se-sesine Ne-Ne oldu?"
NeulRa:
"Ihm...Açiklamam gerek sanirim.Kore'den ayrildiktan sonra...New York'a gittim.Sizi hep kiskanirdim.Seslerinizde mikser'e ihtiyaç yoktu ya hani...Iste Be-ben de uzun zamandir sesimle ugrasiyordum...Ameliyat olmadim fakat Ihm...Sey...Sesim Terbiye edilmis olarak sadece bu kadar oldu...."
Jonghyun NeulRa'nin ellerinden tuttu ve çevirdi.Karsisindan her yönden mükemmel bir afet görüyordu...
"Be-Ben..."
Kimse konusmadi.Yüzlerinde ki gülümseme bir anda gitmisti...NeulRa'nin gidisini hatirlamislardi.
Onew:
"Bi-Bir saniye bu çok ani oldu...Be-Ben anlayamiyorum..."
NeulRa çantasindan bir Cd çikardi.
"Umarim seversiniz.Simdi bir yere gidecegim...Yaniniza dönecegime söz veriyorum...Içeri gidin ve bunu dinleyin."
NeulRa merdivenlere yönelmisti ki Key onu tuttu.
"Gitme..."
NeulRa Key'in gözlerinin içinde ki istegi görüyordu.
"Be-Ben gelecegim Key.Ge-Gerçekten"
"Sana inanmali miyim?"
"Evet.Geri gelecegime söz veriyorum!"
"Ta-Tamam o zaman...Bekleyecegim.Lütfen gel."
NeulRa muhtesem bir gülümseme ile merdivenlerden inmeye basladi.Key ise ardindan bakiyordu.Hiç bir sey yapamadi...Yine...

Jeremy kanepede oturmus NeulRa'nin fotograflarina bakiyordu.Bir de kolunda ki deri bileklige...Ay ne zaman dolunay olsa bütün geceyi balkonda geçirirdi...Yavasça balkona çikti.disarida dolasan genç sevgilileri düsündü.Kalbi hiçbir zaman dolmadi...Dolamadi ki...Anilar aklinda ki planlarin hepsini bir anda yok ediyordu.NeulRa'nin attigi tekme,Burnunun kanamasi...Bu kiz ona zarar veriyordu...Jeremy böyle yasamayi hakediyor muydu?Neden asik oldugu kizlarin hepsi gidiyordu?Balkondan çikti.Odasina giderken kapiya birinin yaklastigini gördü.Kapi çaldi 1...2...3...Açmaya karar verdi.
"Ne var bu saatte?"
Karsisinda simsiyah saçlari omuzlarinda olan mini bir etek giymis kiz vardi.
"Sen kimsin?"
Kiz gözlüklerini çikardi.Jeremy'nin gözlerinin içine bakti...
"Yo...Hayir olamaz!"
"Içeri davet etmeyecek misin?"
"Defol burdan!"
"Neden?Özlemedin mi beni?"
"Hah!Seni özlemem için..."
"NeulRa geri döndü."
Jeremy lafi havada kalmis bir adam gibi duruyordu.Beyni kitlenmisti.Vücuduna herhangi bir koordinat veremiyordu.
"N-Ne?"
"Döndü.Arka sokakta lüks bir arabanin içinde."
Jeremy tam kapidan çikacaktiki kiz kolunu tuttu ve kendine çevirdi.
"Bana bir -dudaklarina dokundu- ödül yok mu?"
"Sana verecegim tek ödül-Kiza yaklasmisti.Aralarinda sadece 1 yada 2 santim vardi- bana bu kadar yakin olman.Bu sana yeter!"
Jeremy'yi bu kadar yakininda hissetmek bile kiza yetmisti.Hastalik mi?Ah..Evet!"
Jeremy evden kosarak çikti.Arka sokaga gelene kadar gülümsüyordu.Arabayi gördü.Yaklasti.Içi bostu.Etrafina bakti.Kimse yoktu....Yagmur bardaktan bosanircasina yagiyordu.Hiçkimse gerçekten istedigini yasayamiyordu...Ne Yagmurun altinda sirilsiklam olan Jeremy ne de NeulRa'yi dudaklarindan öpebilen tek kisi...Evet dogru...NeulRa'yi dudaklarindan öpen tek kisi bile rahat degil suan...Jeremy bir gölge gördü.Fakat bu bir kadin sülieti degildi.Sopayi gördü.Adamin elinde bir sopa vardi.1-2-3-4...Tam 4 tane adam ona yaklasiyordu.Bir gölge daha yaklasiyordu.Bu...bu bir kadin sülietiydi....Fakat NeulRa'ya ait degil di...Bu gölge Sha Lia'nindi...
"ShaLia!Benimle dalga mi geçiyorsun!"
Shalia masum gülümsemesini sinsi gülümsemeye çevirdi.
"NeulRa buraya geldi.Dogru!Fakat uzun zamandir planladigim planimi bozamaz.Buna hakki yok degil mi...oppa?
"Bana Oppa deme!Ne planiymis bu?"
ShaLia gülümsemesini hiç bozmadan Jeremy'e yaklasti
"Sence NeulRa Neden gitti?Ya da...Neden sizi birakti?"
Jeremy bir süre cevap vermedi.Yapboz parçalari birlesiyordu...Her seyi anlamaya baslamisti.
"Oh...Hayir ciddi olamazsin!"
"Biraz geç olmadimi sence de Oppa?Bunu çoktan anlaman gerekirdi."
"Sirf bana yakin diye söylediklerini yapmis olamazsin"
Kizin gülümsemesi yok oldu.
"Sana yakin olamaz!O küçük çirkin o... sana benden daha yakin olamaz!Bu imkansiz!"
Cümlesini ne kadar hizli bitirdiyse o kadar hizli bir tokat yedi Jeremy'den.
"O Küçük o... dedigin kiz ne seninle ne de senin o diger arkadaslarinla karsilastirilamaz!O özel bir kiz!"
"Oppaaa!!Bunu söylemedigini varsayacagim!"
"Hayir!Özellikle söyledigimi var say!"
Sinsi bir gülümseme vardi Jeremy'de.Kahverengi saçlarini savurdu ve ShaLia'nin taklidini yapmaya basladi.ShaLia kizmisti.Arkadaki adamlara isaret verdi.
ShaLia uzaklasirken Adamlar sopalar ile birlikte Jeremy'nin yanina geliyorlardi.
'Bunu liseden beri yapmamistim...'
Bileklerini çekti....Kavga zamaniydi...

Yagmur son damlalarini atarken yeryüzene, günes dogmustu çoktan.Uzun ve zorlu bir galibiyetti... Jeremy adamin birinin sirtina oturmus kanayan burnu ile ilgileniyordu.NeulRa'nin yüzünü temizledigi an geldi aklina.
"Hah!"

Her Sey sahteymis meger bu Dünya'da...Her sey Yalan Herkes Yalanci... Bir oyun bittiginde yenisi baslar muhakkak.Her oyunda daha büyük mevlalar girer isin içine... Sonunda yorulanlar pes eder ve kaybeder...Sakin Pes etmeyin!bu oyunda Pes Etmenin sonu yok...Eger kaybederseniz bir daha oyuna giremezsiniz.Yeni oyuncular sicak koltuklarini altinizdan alabilir...

~~~~~~~~
Ayni anda -gece- Grubun evinde

Gecenin karanligi agir basar askin aydinligindan...Kalbinde ki son umut, son bir oyun, son bir kart... Ask; bir kumardir aslinda.Kart'i oynamasini bilirsen bütün oyun senindir.Önemli olan pes etmemek...

Gicirtilar...Parkelerden çikan sesler...Kapiyi yavasça araladi ve içeri girdi.Ortalikta los bir isik vardi.Yataginda yatan genç kizi rahatça seçebiliyordu.Yaklasmak ile yaklasmamak arasinda kalmisti.Içini kemiren o dürtüye karsi gelemezdi.Duygularini bastiramiyordu.Artik yetmemismiydi?Yaklasti.Yataga adim adim yaklasti.Kizin üstünde sadece bir atlet ve short vardi.Uzun saçlari topuz olarak toplanmis yüzü açikça seçiliyordu.Kiza dogru egildi.Dokundugu anda elektirik çarpmisa döndü.Yanaklari yumusacik ve bembeyazdi.Alni pürüzsüz ve essizdi.Dudaklarina dokunmaya kiyamadi basta.Ellerini geri çekti.Pembe dudaklara bakti...Dudaklari yumusacikti.Hissedebiliyordu.Uzun parmaklarini kizin yumusak pembe dudaklarinda gezindirdi.Kiz huzursuz oldu.Parmaklari tekrar çekti.Kizin agzindan bazi kelimeler döküldü
"Tae...Min..."
Insan sevdigi kadinin agzindan kendi adini duyunca ne hisseder?Afallamisti.Yaklasti.Kiza biraz daha yaklasti.Uykusundan kalkan minik kedi yavrulari gibi uyandi genç kiz.Bir kaç santim yakininda az önce rüyasinda gördügü çocuk vardi.Kafasini saga çevirdi ve biraz daha dikkatli bakti.
"Taemin?Burada ne isin var?"
Ne diyebilirdi?
"Ben...Sey..."
"Taemin...Yanimda uyur musun?"
Bu soru karsisinda sok olmustu Taemin.Eskiyi hatirladi.Çok eskiyi.Key'in onlara anlattigi seyi.NeulRa'nin uyaninca baslayan korkulari...
"Ne-Neden?"
"Be-Ben...Sadece istiyorum..."
Uyku sersemiydi hala.Sadece istiyordu...Daha küçücük bir çocuk gibiydi...Taemin karsi koy-a-madi.NeulRa'nin yanina uzandi.NeulRa konusmaya basladi.
"Ben...Gittigim için..."
Taemin:
"Önemli degil...Gitmene ben izin verdim.Ben özür dilerim."
NeulRa terse döndü.Simdi Teamin ile yüzyüzeydi.Ikisininde Nefesleri kesilmisti birbirleri görünce.
"B-ben..."
Taemin:
"Sus...Lütfen bu ani bozma..."
Ikiside bütün gece birbirlerine baktilar.Birbirlerini düsündüler...Olanlari...Yasananlari...Yasanacaklari...

[Rina]

Derya ablacim,hikayeni o kadar anlamli,o kadar güzel yaziyorsun ki dalip gidiyorum.Sanki ben yasiyormus gibi oluyorum,o olaylari.Çok güzel yaziyorsun.Yazdigin 3 bölümü okudum ama yorum yazamadim.Hepsi de çok güzeldi.

Ama en sonra yazdigin,yani 20. Bölüm de biraz üzüldüm.
Ha jung
Ya umrim kraliçe daha fazla üzülmez ya

[ddeerryyaa]

Derya ablacim,hikayeni o kadar anlamli,o kadar güzel yaziyorsun ki dalip gidiyorum.Sanki ben yasiyormus gibi oluyorum,o olaylari.Çok güzel yaziyorsun.Yazdigin 3 bölümü okudum ama yorum yazamadim.Hepsi de çok güzeldi.

Ama en sonra yazdigin,yani 20. Bölüm de biraz üzüldüm.
Ha jung
Ya umrim kraliçe daha fazla üzülmez ya

Canim yorumun için çok sag ol... Begenmene çok sevindim...