Korea-Fans Için Yazdigimiz Nesir Türleri (Deneme, Hikaye, Makale, Fikra vs.) 2

[caRameLy.x3]

Nergis ben bayildim buna ya tüm olaylar gözümde canlandi resmen. 2. Bölümü bekliyorum

Tesekkürler. ^^ Begenmene çok sevindim.

Bu arada ''vahide'' Index'e ekledigin için tesekkürler. Ben Özgü'ye söylemistim ama isi vardi sanirim eklememisti. ^^

[''vahide'']

Renancigim yorumun için tesekkürler. Mutlu ediyorsunuz beni..

Deryacim bende sorunu anlayamadim.. Neyse yeni bölümü ayzinca tekrar denersin.

Önemli degil Nergis,görünce ekleyeyim dedim...Bu arada adim Tugçe.

Benim fistigim bir hikaye yazmis ki sormayin,meraktan patlamak üzereyim.. Fistigimin tatli-cadi oldugunu bilmeyen yok sanirim.. (: Ama bizimle paylasmiyor! Bu yaziyi görünce kizacagini biliyorum,ama hikaye o kadar güzel gidiyor ki;ona özel yorum yazmaktansa burada yazip ona baski yapmak istiyorum! Fistigim benim,paylassan diyorum...Eminim ki bu mesajimi gören üyeler,meraklanacaklardir..

[tatlı-cadı]

Benim fistigim bir hikaye yazmis ki sormayin,meraktan patlamak üzereyim.. Fistigimin tatli-cadi oldugunu bilmeyen yok sanirim.. (: Ama bizimle paylasmiyor! Bu yaziyi görünce kizacagini biliyorum,ama hikaye o kadar güzel gidiyor ki;ona özel yorum yazmaktansa burada yazip ona baski yapmak istiyorum! Fistigim benim,paylassan diyorum...Eminim ki bu mesajimi gören üyeler,meraklanacaklardir..

Iyi taktik halbuki unutmussundur sanmistim
Ama fistik unutmamis bu yaziyi görünce kizmadim ilk önce güldüm
Hem sana kizmabilir mi insan


Bu arada Derya hikayeni okudum gerçekten konusu itibari ile çok güzel ve çekici buldum yeni bölümünü sabirsizlikla bekliyorum Çabuk yaz

Ve ayrica fistik sen yeni bölümü ne zaman yazcaksin hadi ama bekletme bizi

[ddeerryyaa]

Bu arada Derya hikayeni okudum gerçekten konusu itibari ile çok güzel ve çekici buldum yeni bölümünü sabirsizlikla bekliyorum Çabuk yaz

Tesekkür ederim canim begenmene çok sevindim...


***

Renan yorumun beni çok sevindirdi birtanem...Tesekkür ederim...Hikayeni de bekliyorum...

***
Tugçe bir daha denerim artik...Olmazsa bir çözüm buluruz...Ama niye öyle oluyor çözemedim...

[ddeerryyaa]

SIYAH

16.BÖLÜM

Titriyordu...Gözlerinin içine bakiyordu...Dilegini söylüyordu içinden...”Ne olur duymamis olsun...” diye diye... Gözlerinde öyle bir korku vardi ki...Aglamaktan kizaran o gözler simdi sadece Dong Joo’yu izliyordu... Içinden bir hayal olmasini o kadar çok istemisti ki bu durumun...Ama gerçek iste tam karsisindaydi...
Dong Joo ise caninin acidigini hissetti...Onu aglarken görmek onu oldukça üzmüstü...Daha önce de görmüstü ama bu kadar derinini degil...Dediklerini duymamisti ama yine de kendine kizdigini düsünmüstü,hislerinin etkisiyle...Onun da gözleri dolmustu...O agliyor diye...Aslinda bu kadin Dong Joo’nun kalbinin diger tarafinin yansimasi gibiydi...Öyle ki onun görünenin aksine kalbinin bir kösesinde çok büyük bir aci,tahmin edilemeyecek bir boyutta zamaninin gelmesini bekleyen bir acimasizlik hakimdi...Onun karanlik tarafiydi Kang Yoon belki de...Ve simdi bu kadina asikti...Ne kadar duygusuz oldugunu düsünse de baslarda aslinda öyle olmadigini anlamisti...Ve gittikçe kendi karanligininda bu kadin sayesinde yok oldugunun farkina varmisti...Sanki Kang Yoon zayif düstükçe o da ilerledigi yolda tökezliyordu...O kadar önemliydi o onun için...Ona daha çok baglandigi hergün sanki içindeki kötülük mücadele gücünü biraz daha kaybediyordu...Onu gülerken görememek onun için aciydi...Aglarken görmek yine ayni sekilde...Içinden bu kadini hayata baglamak,onunla yeni bir baslangiç yapmak istiyordu...Kendi acilarini da bu kadinla beraber unutmak istiyordu...Ikisinin de herseyi bir kenara birakip,umutla hayata tutunmalarini arzu ediyordu...Ama...O da biliyordu...Tipki Kang Yoon gibi o da geri dönemezdi...Intikamini almadan yeni bir hayat isteyemezdi...O yüzden birbirlerine çok benziyorlardi ya...
Dong Joo korkuyla kendisini izleyen Kang Yoon’un yanina oturdu...Artik bu kaldirimlar onlarin bulusma noktasi,birbirlerini teselli ettikleri,sirlarini paylastiklari yerler olmustu...Dong Joo yine Kang Yoon rahatsiz olmasin diye onun yüzüne bakmadan konusmaya basladi...
Dong Joo:Niçin agladigini bilmiyorum...(Bu arada hiçbir sey duymadigini anlayan Kang Yoon,rahatlamisti derin bir nefes alarak)Ama senin için zor olmali...Böyle oturup bir kösede aglamak...
Kang Yoon Dong Joo’ya bakmaya devam ederken,Dong Joo’da konusmaya devam etti...
Dong Joo:Ben de küçükken hep aglardim...Durmadan...Gece,gündüz...Hiç önemsemeden zamani...Ama sonra...(Burada biraz durasiyor...Daha sonra öfke dolu gözlerle...)Aglamamdan zevk alan insanlar oldugunu kesfettim...Küçükken yasadigim acilar yüzünden durmadan aglayan ben bunu gördükten sonra kendime söz verdim...Bir daha aglamayacagim diye...Hayatla dalga geçecegim,kimseyi umursamayagim diye...Öfkemi büyütttüm böylece....Kendimce planlar yaptim...Herkese karsi alayci ifademi kullanarak güçlü oldum...Önüme meslegimle ilgili bir firsat çikinca...Onun için çok çalistim...Etrafimda nice insan topladim...Koca bir servet kazandim...Içimdeki aci sayesinde...Zamani gelince hiçbir engel kalmasin önümde diye...Kimse karsimda duramasin diye...Sonra acimi da unuttum mücadelem sirasinda...Arada hatirlamak kosuluyla...Yani içimdeki aci mücadelemde bana yardimci olsa da zaman zaman onu unutup mutlu da oldum...Kimi zaman umutla uyandim...Kimi zaman huzurla basimi yastiga koydum...Ama yine de...
O an duraksayan Dong Joo’yu gören Kang Yoon agliyordu...Ama bu sefer kendi için degil...Tipki Kang Yoon’da kendini gören Dong Joo gibi,o da kendini onda görüyordu...Ve bu sefer gözyaslari Dong Joo için akiyordu...Duraksadigini görünce de...
Kang Yoon(Alçak bir ses tonuyla ):Yine de?
Dong Joo(Zoraki bir sekilde gülerek):Bazen düsünüyorum...10 yasimda yasadigim aci sonrasi,12 yasimda ülkeden ayriliken kendime verdigim bu söz dogru olan miydi diye? 15 yilim aci ile geçerken arada gülümserken,hayatimi mahvettigimin farkina varamadim...Yasamadim,ölüme adim adim yol aldim...Ama bu bedenimin ölümü degildi...Çünkü bu benim için bir korkaklik ne olursa olsun...
O an kendi hayatina kendisinin son verecegine karar veren Kang Yoon bunu korkaklik olarak nitelendiren Dong Joo’yu görünce sasirdi...Sonra ise...
Kang Yoon:Peki neydi?
Dong Joo(Aglayarak):Benim ruhum ölüyordu her attigim adimda...Hani hep sicak kanli,içten görünen ben var ya...Aslinda o yalandi...(Kang Yoon’un sasirdigini gören Dong Joo devam ederek) Bu benim kendi kurdugum mutluluk oyunumdu sadece...Kimseye göstermedim gerçek Cha Dong Joo’yu...(Sonra Kang Yoon’a ima ile bakarak):Ta ki su ana kadar...
Cha Dong Joo’nun sözleri Kang Yoon’u sarsmisti...Ama son cümle ilk defa birinin kendisine güvendigini gösterdigi için onu mutlu da etmisti...Sonra benzediklerini fark etti...Çünkü Kang Yoon’da ilk defa birine birçok kez Hwang Ji Min’i göstermisti...Onun acisini,öfkesini,masumlugunu gören tek kisi-Bay Kim’i saymazsa- Dong Joo idi... Sonra agladigini gördü Dong Joo’nun...Cani acidi bir an onu aglarken gördügü için...Ardindan kendisinin de ona agladigini hatirladi...Ve Dong Joo’ya dönerek...
Kang Yoon:Aglama...(Dedi o aglayinca kendisinin de caninin acidigini fark edince...)
Dong Joo ise gülerek karsilik verdi...
Dong Joo:Senin yüzünden agliyorum...
Diye...Kang Yoon’u yine sasirtan bu olay üzerine Dong Joo devam ederek...
Dong Joo:Seni aglarken görünce içimde haykiramadigim,içimde sakladigim o acilar aklima geldi...Yillardir aglayamadigimi fark ettim...Sana özendim...Senin gibi hiçkira hiçkira aglamak istedim...
Bunu gören Kang Yoon o an hiçbirseyi umursamadi..Sorgulamadi da...Ayni sekilde kendini kontrol etmedi de...Ve içinden geldigi gibi davranmaya basladi... Yavasça Dong Joo’ya dogru yaklasti...Kendi yüzünden aglayan bu adamin gözyaslarini sildi yavasça parmaklariyla...Hava iyicene kararmak üzereydi...Bu karanlikta aglamaktan isil isil parlayan o gözlerden süzülen her bir yasi tek tek sildi...Su hayatta kendisini dogru düzgün tanimadigi halde,gerçek Lee Kang Yoon’u bilmedigi halde,onun için endiselenen,gerçekten telaslanan tek kisi olan bu adamin yaninda rahat hissediyordu kendini...Daha önce de kendisini kurtarmisti yine böyle agladigi bir durumda aslinda çekilen aci bakimindan kendisinden bir farki olmayan bu adam...Sonra alçak ses tonuyla aslinda herseyi bildigi halde bilmemezlikten gelerek...
Lee Kang Yoon:Sormayacagim...Ne için bu aci diye? Neden bu gözyaslari diye...Diledigin kadar agla...Yillardir dökmedigin gözyaslarinin acisini çikartircasina...(Fisildayarak)Agla...(Bir süre durduktan sonra)Ama benim yanimda agla...Sadece benim yanimda...Çünkü ben senin yine diger insanlarin önünde güçlü durmani istiyorum...Hem de tüm kalbimle...Ben duymayacagim hiçkiriklarini...Ayrildigimizda bunlari yasadiklarimizi unutacagim...Buraya hiç oturmamis varsayacagim kendimi...Yeter ki benim gibi büyük bir hata yapip,içine atma...Ben bundan sonra da düzelemem...Yine mutsuz olurum...Yine aglayamam...Ama sen benim gibi yapma...Içine atma...
Dedi ve yani basinda duran Dong Joo’ya daha da yaklasip,elini basinin yanina götürdü...Ardindan onun basini yavasça kendi omzuna koydu...Rahatça aglayabilsin diye...Sonra kendisi de yüzünü baska tarafa çevirdi...Kendisinden utanmasin diye...Ve dakikalar birbirini kovaladi...Sonra saatler...Dong Joo omzuna yaslandigi bu kadini daha iyi tanidi...Onda huzur buldu...Kang Yoon ise Dong Joo’nun iyiligi için yaptigi bu durumdan dolayi mutluydu...Günlerce öyle kalabilirdi...Geç olmustu...Ama umrunda degildi saatin kaç oldugu...Sadece durdu öylece...Omzuna yaslanan Dong Joo’nun hiçkiriklari esliginde...

Ama birseyden habersizdiler iste...Kendilerini izleyen birinden...Aci içinde,onlar agladikça o da agliyordu...Kang Yoon’un eve gelmedigini ögrenip,onu arayan Bay Kim onlari izlemisti uzun bir süre...Iki yarali yüregin nasil birbirlerine baglandiklarina sahit olmustu...

-Ertesi Gün-

-BH Group-

Hyun Soo durmadan birseyler anlatiyordu...Kang Yoon ise onu dinliyor gibi görünse de akli baska bir yerdeydi...Dong Joo’yu düsünüyordu durmadan...Aglayisi,söyledikleri durmadan yankilaniyordu kulaklarinda...Sonra farkina vardi bu halinin...Kendine kizmaya basladi...Tek düsünmesi gerekenin alacagi intikam olmasi gerektigine ikna etti kendini...Sonra planinin bir parçasi olan Hyun Soo ‘ya döndü,yine o soguk yüz ifadesiyle...
Kang Yoon:Bu öglen yine yemegi beraber yemeye ne dersiniz?
Hyun Soo (Sevinçle):Olur...

-Dong Joo’nun Evi-

Elindeki çaylari masaya biraktiktan sonra...
Dong Joo:Yanina kurabiye mi istersin pasta mi?
Na Young(Sevinçle):Ikisini de istiyorum...
Dong Joo(Gülerek):Tamam,getiriyorum...

O sirada televizyondaki moda ile ilgili bir programa gözü takilan Na Young...
Na Young(Basini iki yana sallayarak):Begenmedim...Bir kere o renk hiç yakismamis...
Elindeki tabaklarla içeri girip,.Na Young’un halini gören Dong Joo gülerek...
Dong Joo:Yani su kiyafetlere olan ilgini baska birseye versen ortaya ne mükemel isler çikacak ama neyse...
Na Young(Gözlerini kisarak):Aslinda bu aralar arastirdigim birsey var...Simdi gidip sorsam da söylemez ki? (Kang Yoon’u taklit ederek)”Ögrenmenin ise yarayacagini sanmiyorum...” der havali havali...
Dong Joo:Ne?
Na Young:Temsilci Lee’nin modacisini arastiriyorum...Çok yetenekli olmali...Bütün kiyafetleri ona özel...Bir esi daha yok! Olsaydi hemen gidip almistim ya neyse...Sonra da karsisina çikip dalgami geçerdim...Bende de aynisi var diye...
Dong Joo(Kahkaha atarak):Bu kadar çok mu nefret ediyorsun ondan?
Na Young:Eskisi kadar degil...Abim için katlaniyorum diyelim...Abim onu gerçekten seviyor çünkü...
O an Dong Joo dün aksamki olanlari hatirlayip,içten bir tebessümle...
Dong Joo(Içinden):Ben de onu çok seviyorum...Kendimden bile çok...
Dong Joo’nun bu düsünceli halini gören Na Young daha fazla dayanamayarak...
Na Young(Korkuyla):Sen de birini seviyor musun?
Dong Joo(Tebessüm ederek):Kim oldugunu söyleyemesem bile simdilik...Senden de saklamaya niyetm yok...Evet...Birini seviyorum...
Bu cevap üzerine,In Hye’nin dediklerinin gerçek olmamasini o kadar çok dileyen ama gerçek oldugunu gören Na Young gözleri dolarak...

Na Young:Yalan söylüyorsun degil mi?
Dong Joo(Na Young’un agladigini görünce sasirarak):Sen...Niye agliyorsun?
O zamana kadar hep susan Na Young daha fazla kendini tutamayarak...
Na Young:Yasadiklarima agliyorum...Bunca yil kurdugum hayallere agliyorum...
O an öylece yerinde duran,duyduklari karsisinda daha da fazla sasiran Dong Joo yillardir kardesi gibi gördügü o kizin aslinda kendisine daha farkli duiygular besledigini fark etti...Ve içine bunun üzerine derin bir hüzün yerlesti...Nasil bunu daha önce anlayamadigi için kendine kizdi...Ardindan Na Young’a dönerek...
Dong Joo:Na Young...Sen?
Hizlica yerinden kalkan Na Young...
Na Young(Gözyaslarini silerek):Hersey çok güzeldi...Tesekkür ederim Dong Joo...(Sonra hüzünle)Ama keske bunlari duymasaydim...Keske sormasaydim...Belki o zaman hayal kurmaya devam edebilirdim...
Dedi ve hizla gitti...Arkasindan hüzünle bakan Dong Joo ise onun için üzgün,kendine ise kizgindi...

-...Restauranti-

Farkindaydi kendisini izlediginin...Ama farkinda degilmis gibi davranmaya devam ediyordu...Hyun Soo onu gülerek izlerken,o zevk aliyordu bu durumdan içten içe...Kendisine birazdan yapacagi süpriz sonrasinda daha çok eglenecekti...

-2 Saat Önce-

Kang Yoon:Hyo Jin’e bir sekilde haber verin..Bir sekilde orada olmali...Artik benim iyi bir arkadastan aci çeken asik bir kadina dönüsmemin vakti geldi geçiyor bile...

***
Iste 2 saat önceki telefon görüsmesinde bunlari söylemisti yardimcilarindan birine...Hyun Soo ise hiçbir seyden haberi olmadan onu izliyordu...Hem sevdigi kadin olarak hem de kendisine en büyük destegi saglayabilecek kisi olarak gördügü Kang Yoon’u izlemek hosuna gidiyordu...Sonunda da konusmaya basladi...

Hyun Soo:Sizi izlemek oldukça zevkli...(Kang Yoon gülünce)Gerçekten!
Kang Yoon:Ben öyle izlenilecek,ilginç bir yanim oldugunu düsünmüyorum...
Hyun Soo:Ben ise tam tersini düsünüyorum...Farklisiniz..Hem de çok farkli...
Kang Yoon:Chun Hyo Jin çok sansli olmali..Sizin gibi bir nisanlisi oldugu için...Bu kadar kibar ve iltifat etmeyi seven birini karsimda görünce...Bu geldi aklima...
O an Hyun Soo bir süre tedirgin olduktan sonra,devam edecekti ki Hyo Jin’i gördü karsisinda...Bunun üzerine ayaga kalkan Kang Yoon ise tebessüm ederek....
Kang Yoon:Chun Hyo Jin degil mi?
Hyo Jin:Evet...Siz de Lee Kang Yoon olmalisiniz...
Kang Yoon:Evet...Buyrun...Bize katilin...
Hyo Jin ile görüstükten sonra tekrar yerine oturan Hyun Soo ona dönerek...
Hyun Soo:Sen burayi sevmezdin...Nasil oldu da bu restauranta geldin?
Hyo Jin(Sasirarak):Beni çagiran sendin...Asistanima buraya gelmemi söyleyen yardimcindi...Senin istegin üzerine haber verdi bana....
O an neler oldugunu anlamaya çalisan Hyun Soo Hyo Jin’i kirmamak amaçli...
Hyun Soo:Evet ben çagirdim...Dogru ya... Saskinligimin sebebi de bu zaten...Beni kirmayip,sevmedigin bir mekana gelmenden kaynaklaniyor bu durum...
Hyo Jin:Senin için her yere gelirim biliyorsun...
Bu söz üzerine Kang Yoon’a bakan Hyun Soo onun bu sözlerden dolayi yüzünde beliren hüznü gördü....Oldukça saskindi...Içinden geçirdi “Acaba o da beni seviyor olabilir mi?” diye... Ve sonra...Yüzündeki o sahte hüzünle asik ama aci çeken bir kadini basariyla oynayan Kang Yoon amacina ulasmis,sevdigi adami baskasiyla görünce üzülen kadin karakteri çizmis olmanin verdigi basariyla ikinci adimi uygulamak için harekete geçmisti...
Önce önündeki sudan bir yudum aldi...Sonra göz göze geldigi Hyun Soo’ya derinden,aci ile bakti...Ardindan bu bakislar karsisinda saskin olan Hyun Soo’ya ragmen ayaga kalkti...Ve sakin ses tonuyla...
Kang Yoon:Ben kalksam iyi olacak...Siz ikiniz basbasa devam edin...Zaten isleriniz nedeniyle sik sik görüsemiyorsunuzdur...(Sonra hüzünle)Araniza girmek istemem...(Onlari selamlayip)Izninizle...
Dedi ve çantasini alip disari dogru yürüdü...Tüm bunlari içinde yeseren o büyük umutla izleyen Hyun Soo Hyo Jin’den kisa bir süre için izin isteyip Kang Yoon’un pesinden gitti...Kolundan tutup...
Hyun Soo:Temsilci Lee! Gerçekten onu ben çagirmadim...Bir yanlis anlasilma olmali...Yoksa sizin davetinizle geldigim buraya onu çagirmam nasil mümkün olabilir?
Kang Yoon(Gözleri dolmus bir sekilde):Önemli degil...Zaten orada fazlalik olan bendim...Size iyi eglenceler...Daha sonra görüsürüz...
Dedi ve arkasini dönüp,gülmeye basladi...Hyun Soo arkasindan hüzünle bakarken Kang Yoon içinden...
Kang Yoon(Öfkeyle):Hwang Hyun Soo...Daha yeni basliyoruz!

[ddeerryyaa]

Tugçe öncelikle senden böyle birsey istedigim için kusuruma bakma ama mümkünse 16.bölümü kendiliginden ekleyebilir misin?Çünkü ne yaptiysam sana bir türlü mesaj yollayamiyorum... Simdiden tesekkür ederim...

[Rina]

Renancigim yorumun için tesekkürler. Mutlu ediyorsunuz beni..

Deryacim bende sorunu anlayamadim.. Neyse yeni bölümü ayzinca tekrar denersin.

Önemli degil Nergis,görünce ekleyeyim dedim...Bu arada adim Tugçe.

Benim fistigim bir hikaye yazmis ki sormayin,meraktan patlamak üzereyim.. Fistigimin tatli-cadi oldugunu bilmeyen yok sanirim.. (: Ama bizimle paylasmiyor! Bu yaziyi görünce kizacagini biliyorum,ama hikaye o kadar güzel gidiyor ki;ona özel yorum yazmaktansa burada yazip ona baski yapmak istiyorum! Fistigim benim,paylassan diyorum...Eminim ki bu mesajimi gören üyeler,meraklanacaklardir..

Ben de isterim o hikayeyi... Neden paylasmiyor ya? Çok iyi gidiyor diyorsun... Hadi etkinlik baslatalim,özel mesaj yagmuruna tutalim yayimlamasi için... Ya lütfen yayimla... Meraklandim.. Hem de acayip bir sekilde...

[Rina]

Ben aglayabilir miyim? Bu yorumu hikayenin ortasinda yaziyorum. Gerisini okuyamadim.. Evde annemler var... Aglarsam da nedenini soracaklar... O ikisinin yasadiklari çok kötüydü...
Ve simdi bitirdim hikayeyi... Bir çirpida okudum... Hyun Soo... Acinacak birisin..xD Ama yapacaklari beni meraktan çatlatacak. Artik televizyon izlemez oldum. Benim TV kanalim burda. Her seyi,her ayrinti ve her olay. Hepsi TV'de çikan dizilerden daha güzel. Çok güzeldi.. Ellerine saglik..

[ddeerryyaa]

Renan'im sag ol yorumun için canim...Begenmene gerçekten sevindim...Yorumunu okuyunca çok mutlu oldum canim...

Hyun Soo az degil...Eger o bildiklerini saklamasaydi tipki Na Young gibi Kang Yoon onu da fazla önemsemezdi ama kendisi yapti...

[ddeerryyaa]

Renancigim yorumun için tesekkürler. Mutlu ediyorsunuz beni..

Deryacim bende sorunu anlayamadim.. Neyse yeni bölümü ayzinca tekrar denersin.

Önemli degil Nergis,görünce ekleyeyim dedim...Bu arada adim Tugçe.

Benim fistigim bir hikaye yazmis ki sormayin,meraktan patlamak üzereyim.. Fistigimin tatli-cadi oldugunu bilmeyen yok sanirim.. (: Ama bizimle paylasmiyor! Bu yaziyi görünce kizacagini biliyorum,ama hikaye o kadar güzel gidiyor ki;ona özel yorum yazmaktansa burada yazip ona baski yapmak istiyorum! Fistigim benim,paylassan diyorum...Eminim ki bu mesajimi gören üyeler,meraklanacaklardir..

Ben de isterim o hikayeyi... Neden paylasmiyor ya? Çok iyi gidiyor diyorsun... Hadi etkinlik baslatalim,özel mesaj yagmuruna tutalim yayimlamasi için... Ya lütfen yayimla... Meraklandim.. Hem de acayip bir sekilde...

Ben meraklana üyeler arasindayim... Yayinlasin biz de okuyalim...