Uzun zamandir yazamadim. Herkesten özür diliyorum
HAYATIMI BEKLERKEN
Won bin çok kizmisti gözlerinden öfke püskürtüyordu.
Bay Won bin: Bakalim bu dedigini yapabilecek misin?
Çok kizmistim inadim inatti.
Gülcan: Elbette! Bu konuda bi süpheniz olmasin!
Bu tartismanin ardindan 1 hafta geçti. Mi na ile derse giriyorduk.
Mi na: Hala inanamiyorum kendi gözlerimle görmesem…. Ya aklini mi kaçirdin simdi ne yapacaksin!
Mi na çok sasirmisti ayrica benim içinde endiselenmisti.
Gülcan: Bos ver Mi na … Inat ettim birakmiyacam
……
Olmasi gerektigi gibi Won bin in yaptigi eziyetler -eziyet diyorum çünkü yapmadigini birakmiyordu bana- gittikçe artti. Derste dikkatim dagilacak olsa hemen beni azarliyorfu, genelde çalisma yapilacaksa tüm malzemeleri ben getiriyordum kisacasi ne kadar getir götür isi varsa bana yaptiriyordu. Ben ise nerdeyse hiç karsilik vermeden dediklerini eksiksiz yapiyordum. Eksiksiz yapmak zorundaydim yoksa yine azarlaniyordum. Günler böyle geçti bi yandan won bin diger yandan kendi derslerim.
…..
Bay Won bin: Gülcan! sen ne kar tembelsin hala sahne hazir degil!
Gülcan: Ama Bay Won bin burayi bizim sinif kullanmiyor ki burasi konservatuar ögrencileri kullaniyor yani burasi bizim müdahala edecegimiz bi yer degil!
Bay Won bin: Bahaneye gelince çok güzel yapiyorsun! Bu konuda da oldukça basarilisin! Sana ne diyorsam onu yap! Artik bizde bu sahneyi kullanacagiz!
Yumruklarimi sikiyordum.
Gülcan: Nasil isterseniz efendim. Hemen yapiyorum.
…..
Yil sonu gelmisti çok mutluydum. Artik Won bin olmayacakti. Kurtulmustum ondan. Won bin in verdigi çöküntüleri Türkiye ye döndügümde telafi etmistim.
Artik önümde huzurlu bir yil vardi.
Mi na: hos geldin canim! Iyi görünüyosun geçen seneye göre
Gülcan: Hos buldum! Öylemi nasilsin?
Mi na: iyim canim ne olsun. Hadi gel derse girelim.
Bu gün 4. yilimin ilk günüydü. Artik Kore ye iyice alismistim ama buradaki son yilimin olmasina üzülüyordum. Gün bitmisti tam gitmeye hazirlaniyordum ki mi na seslendi
Mi na: Nereye bir ders daha var.
Gülcan: Ders mi ne dersi? Dersler bitti Mi na!
Mi na: Sana öyle geliyor. Kulüp dersi var ya! Demez mi!? Sok olmustum Mi na ne diyordu böyle?
Gülcan: Mi na sakin üyeligimizi yeniledim deme!
Mi na : Yenilememe gerek yok ki ben iki yillik kayit yaptim.
Gülcan: Mi Na! Sen ne yaptin! Ben simdi yine…. Offf! Mi na!
Mi na çoktan gitmisti. Bende artik çaresizlik içinde gitmeye asladim. Sinifa girdim eski yerime oturup beklemeye basladim. Kapi açildi ve maalesef içeri girdi. Beni görünce sanki yarim kalmis intikaminin devamini getirmenin verdigi mutluluk içinde gülümsedi. Tanisma fasli bitince
Bay Won bin: Bakiyorum da eski üyelerimiz bizi birakmamis(!) sizde hos geldiniz! Gülcan hanim siz nasilsiniz?
Sinirde dislerimi gicirdatiyordum. Bu sene basima ne gelecek diye çok merak ediyordum. Acaba ne olacakti? Bildigim tek bir sey vardi o da bu sene çok zor bi sene olacakti. Simdiden alismaliydim onun bu eziyetlerine. Dersin bitmesi için o kadar dua ettim ki bilemezsiniz. Ders bitmisti Mi na ile sonunda dersten çiktik çikar çikmaz derin bi nefes aldim.
Gülcan: Ohhh! Sonunda bitti!
Mi na: Sen öle san daha 1 yil var.
Gülcan: Mina sus! Zaten senin basinin altindan çikiyo!!
Mi na susmustu. Çok sinirliydim ne yapsam da kurtulsam diye düsünüyodum. Offf isim çok zordu. Çözümü yoktu sanki ama ne yapacagimi bilmiyordum.
……..
Aradan 1 hafta geçti. Ben onun dersine 2 kez geç kalmistim. Ahhh nasilda unuturdum onun dersini. Mi na ile kulübe gidiyorduk. Mi na konusmaya basladi.
Mi na: Biliyo musun? Bay Won bin haril haril asistan ariyormus.ama kimse basvuruda bulunmamis.
Gülcan: Hiç sasirmadim. Kim onun gibi adamanin asistani olmak ister ki!?
Mi na: Büyük konusma ya sen olursan
!)
Gülcan: onun asistani olcagima gider kendimi Hallasan Dagi* ndan atmayi yeylerim.
Mi na: Büyük konusma! Gülcan bi daha geç kalirsan yanarsin! Zaten sana gicik.
Gülcan: biliyorum ne yapsam ki? Mi na dehset içinde o simsek gibi soruyu sordu.
Mi na: Gülcan!!! Senin çantan nerde?
Gülcan: Neee!? Çanta ne çantasi? Notlarim!!! Eyvah!
Mi na: sen simdi okulu bastan basa gidene kadar 20 dakika geçer!
Gülcan: Eyvah!!! Dememle kosmam bir olmustu ama nafile Won bin çoktan derse girmisti.
Gülcan: Bay Won bin lütfen affedin! Çok özür dilerim!
*Hallasan Dagi Güney Kore nin en yüksek dagidir
8. BÖLÜMÜN SONU
Onu, bogmak istiyorum
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
Spoiler
