Workshop Maintains Brassware Tradition

[Whovianneko]

Workshop Maintains Brassware Tradition

Atölye Pirinç Eşya Geleneğini Sürdürüyor


Zanaatkar Kim Soo-young geleneksel yöntemler kullanarak pirinç eşyalar üretiyor. Anseong’un pirinç eşyalarının türünün en iyileri olduğuna inanılıyor

Korelilerin atalarını onurlandırma yollarından biri de anma törenleridir. Bu günlerde bu ritüel için daha çok ahşap kap ve kaseler kullanılmasına rağmen bilindiği üzere hazırlanmış yiyecekler geleneksel olarak pirinç kaplara yerleştirilirdi. Ay Yeni Yılı yaklaşırken, bu muhabir, pirinç zanaatkarı Kim Soo-young'un tabak çanak yapmakla meşgul olduğu Anseong, Gyeonggi'de bulunan Anseong Machum Pirinç Eşya Atölyesine bir ziyarette bulundu.

Pirinç zanaatkarları için bu dönemin yılın en yoğun zamanı olduğunu nelirten Kim, soğuk havaya rağmen, kaselerini şekillendirirken boncuk boncuk terliyordu.Parmak uçları tamamen parlak altın tabak ve kaseleri biçimlendirmeye yoğunlaşmıştı.

Korelilerin ne zaman pirinç eşyaları kullanmaya başladığı tam olarak bilinmese de Bronz Çağında başlandığına inanılıyor. Silla Krallığı döneminde (M.Ö. 57- M.S.935) cheolyujeon denilen, pirinç eşya yapımında uzman bir kuruluş kuruldu ve bu daha sonra Goryeo Krallığında (918-1392) yüksek kaliteli pirinç eşyaların yabancı ülkelere ihraç edilmesine neden oldu.Pirinç eşyaların popülerliği Joseon Krallığı'nın (1392-1910) ilk yılları boyunca biraz arttı ancak halk arasında kullanımı 18. yüzyılda yaygınlaştı.Pirinç eşya zanaati 1983 yılında Ulusal Somut Olmayan Kültürel Mirasında 77 Numaralı miras ilan edildi.

Pirinç eşyaların kullanımı 1950'lere kadar oldukça yaygındı fakat endüstriyel gelişim ile birlikte plastik, alüminyum ve paslanmaz çelik gibi yeni materyallerden yapılmış eşyalar ortaya çıktı.Bu da nihayetinde pirinç eşyaların düşüşüne yol açtı.Sadece bu da değil, Pirinç eşyalar kömür briketinden gelen duman karşılaştığında kolayca rengini kaybediyordu.Briket yaygın olarak kullanılmaya başladığında, pirinç eşyalar temelli olarak kaybolma ihtimali ile karşı karşıya gelmişti.

Kim hayatının tamamını pirinç eşyaların hepten ortadan kalkmasını engellemeye adadı.Aynı zamanda pirinç eşya zanaatkarı olan Kim'in babası Kim Keun-su (1916-2009) Kore, Japonya'dan bağımsızlığını kazandıktan hemen sonra pirinç eşyaların zirvede olduğu zamanlarda, şu an Anseong Machum Pirinç Eşya Atölyesi olarak da bilinen atölyeyi kurdu.Oğlu daha sonra atölyeyi ondan devraldı ve onu korumak için de elinden geleni yaptı.


Yukarıda:Anseong Machum Pirinç Eşya Atölyesinde üretilen ürünler.Sol aşağıda: Kim Soo-young erimiş metalin özümsenmesini kolaylaştırmak ve yüzeyini düzeltmek için pirinç eşyayı ateşle kavuruyor. Sağ aşağıda:Ziyaretçiler Anseong Machum Pirinç Eşya Müzesinde pirinç eşyanın tarihini inceleyebilir.

Kim ,küçüklüğünden beri babasının yanında yer almış ve onu eşyaları yaparken izlemiş.Bu da doğal olarak onların nasıl yapıldığını öğrenmesine neden olmuş.Kim babasının atölyesini devralalı çoktan 70 yıl olmuş ve aynı zamanda büyük oğlu Beom-jin de teknikleri öğrenmiş.Diğer iki oğlu Beom-yong ve Beom-seon da pirinç eşya işinde yer almasıyla aile işini neredeyse üç kuşaktır devam etmiş.

Anseong'da pirinç eşyaların iki türü vardır.Bunlardan biri marketlerde satılmak için büyük miktarlarda yapılır, diğeri ise isteğe göre özel yapılır.Hanelerin çoğunluğu kaselerini marketlerden alırken zengin aileler eşyaları direkt olarak atölyelerden sipariş edermiş.Zaten bir Kore tabiri olan "tam aradığım şey" anlamına gelen “anseong machum” sözü de buradan geliyor.

Anseong Machum Pirinç Eşya atölyesinde, işçiler pirinç eşyaları iki farklı metot kullanarak üretiyorlar -bangjja ve jumul-. Anseong'un bangjja pirinç eşyaları tam olarak yüzde 78 oranında bakır ve yüzde 22 oranında kalay içerir, pirinç yığınlarının ısıtılması ve çekiç gibi aletlerle dövülmesi ile yapılır.Bu tip pirinç eşyalar oldukça güçlüdürler, kolayca bükülüp kırılmazlar.Bu yüzden de çatal bıçak takımlarının bir çoğu bangjja yöntemi kullanılarak üretiliyor.

Jumul yöntemi ile yapılmış eşyalar öncekine göre oldukça küçüktürler.Bu yöntem de daha fazla detay gerektiren ürünlerin üretimi için uygundur. Jumul pirinç eşyaları, bakır ve kalayın birlikte eritilmesi ve tek seferde bir kalıba dökülmesi ile yapılır. Jumul pirinç eşyaları ateşe dayanıklı olduğundan çaydanlık, güveç ve maltız gibi eşyalar genellikle bu yöntemle üretilmektedir.

Pirinç eşya yapımı mirasını sürdürmenin yanı sıra Kim aynı zamanda modern insanlara hitap eden ürünler geliştirmek için de çaba gösteriyor.Sadece bu da değil, artık insanların daha yüksek yaşam standartlarına sahip olması ve geleneksel kültürü hayatlarına dahil etme çabasında olmaları da pirinç eşyaların popülerliğini arttırıyor.Diğer bir deyişle pirinç eşyalar olağanüstü termal ve antibakteriyel fonksiyonları ve güzelliği ile daha fazla insanın dikkatini çekerek yavaş yavaş itibarını yeniden kazanıyor.

Kaselerin dışında Kim şamdanlar ve çanlar gibi süs eşyaları da üretiyor. Jongmyo Tapınağındaki aletleri restore temek ve müzedeki eserlerin kopyasını çıkarmak gibi daha ayrıntılı çalışmalarda yer alıyor.Daha fazla zaman ve çaba gerektirmesine rağmen, Kim yüksek kaliteli ürünler ortaya çıkarmak için el işine sadık kalıyor. Kim aynı zamanda bu değerli mirasın yaygınlaşmasını ve nesilden nesle geçmesini sağlamak için 2012'de Anseong Machum Pirinç Eşya Müzesini açtı.

Pirinç eşyalar üretme büyük bir çalışma gerektirir ancak Kim her zaman atölyesinde diğer işçiler ile birlikte görülebilir.Yapıtlarının her birine kendi ismini oyan Kim, nesilden nesle aktarılan ve kullanılabilen pirinç eşyalar üretmek azminde.Oğullarının işi devralmakla ilgilenmesine ise minnettarlık duyuyor. Anseong Machum Pirinç Eşya Müzesi'nde devam eden sıkı çalışma ile pirinç eşyalar yakın gelecekte daha görkemli bir gelenek haline gelebilir.

whovianneko

Kaynak: Korea Joongang Daily

[Whovianneko]

English

Workshop Maintains Brassware Tradition


Artisan Kim Soo-young produces brassware using a traditional method. Anseong’s brassware is commonly believed to be the best of its kind.

One of the ways Koreans honor their ancestors is through the memorial service. Although wooden bowls and dishes are commonly used for the ritual these days, traditionally well-prepared food was placed inside of brassware. With the Lunar New Year coming up, this reporter paid a visit to the Anseong Machum Brassware Workshop in Anseong, Gyeonggi, where brassware artisan Kim Soo-young kept busy making dishware.

Despite the cold weather, Kim was shedding beads of sweat shaping his bowls, as he added that this is the busiest time of the year for brassware artisans. The tips of his fingers were fully concentrated on forming shiny gold dishes and bowls.

Although it’s not known for sure when Koreans began using brassware, it is believed to have started in the Bronze Age. During the Shilla Dynasty (57 B.C.-A.D. 935), an organization specialized in brassware making, called cheolyujeon, was established and this later led to high-quality brassware being exported to foreign nations in the Goryeo Dynasty (918-1392). The popularity of brassware products surged a bit during the early years of the Joseon Dynasty (1392-1910), but its use was soon widely distributed to the public in the 18th century. The art of creating brassware was designated National Intangible Heritage Cultural Heritage No. 77 in 1983.

The use of brassware was quite common until the 1950s, but with the advent of industrial development, items made of new materials like plastic, aluminum and stainless steel appeared. This eventually led to the decline of brassware. Not only that, brassware discolored easily when it met with smoke from coal briquettes. When briquettes began to be used widely, brassware was met with the possibility of disappearing for good.

Kim has contributed all his life to saving brassware from dying out. Kim’s father, Kim Keun-su (1916-2009), who was also a brassware artisan, established what stands as Anseong Machum Brassware Workshop right after Korea gained its independence from Japan, when brassware was at its peak. His son later took on the workshop and strived to protect it.


Top: Items produced at Anseong Machum Brassware Workshop. Bottom left: Kim Soo-young parches brassware with fire in order to smoothen its surface and make it easier for molten metal to be absorbed. Bottom right: Visitors may look through the history of brassware at Anseong Machum Brassware Museum.

Ever since he was a little boy, Kim always stood by his father and watched him producing items. This naturally led him to learn how to make them. It’s already been around 70 years since he succeeded to his father’s workshop, and his eldest son Beom-jin has learned the technique as well. His two other sons, Beom-yong and Beom-seon, are also involved in the brassware business, so the family business has practically continued for three generations.

There are two kinds of brassware in Anseong. One is made in large quantities to be sold at the market, while the other is customized. Most households bought their bowls at markets, but wealthy families ordered the items directly from workshops. This is where the Korean term “anseong machum,” which means “just the right thing,” comes from.

At Anseong Machum Brassware Workshop, workers produce brassware using two different methods - bangjja and jumul. Anseong’s bangjja brassware, made with precisely 78 percent copper and 22 percent tin, is made by heating lumps of brass and beating them with tools like hammers. This type of brassware is fairly strong and does not bend or break easily. Hence most cutlery is produced using the bangjja method.

Items made through the jumul method are quite small compared to the former. This method is also well-suited for produce that requires more detail. Jumul brassware is made by melting copper and tin together and pouring it into the cast all at once. Since jumul brassware can touch fire, items like kettles, braziers and hot pots are commonly produced through this method.

In addition to carrying on the legacy of brassware making, Kim is also putting effort into developing items that suit modern day people. Not only that, people now have a higher standard of living and strive to bring traditional culture into their lives, which adds to the rising popularity of brassware. In other words, brassware is slowly regaining its reputation as its beauty and remarkable thermal and antibacterial functions are catching more and more people’s eyes.

Other than bowls, Kim also produces ornaments like candlesticks and bells. He is taking part in more elaborate works like reproducing relics for museums and restoring utensils used in the Jongmyo Shrine. Although it requires more time and effort, Kim is sticking to manual handwork in order to make high-quality products. He also opened the Anseong Machum Brassware Museum in 2012 to widely distribute and pass down this precious legacy.

Producing brassware requires great work, but Kim can always be spotted in his workshop with his fellow workers. As he engraves his name on each of his productions, Kim is determined to produce brassware that could be used and passed down to multiple generations. He is also thankful that his sons are engaged in inheriting the work. With all of the hard work going on at Anseong Machum Brassware Museum, brassware may soon evolve into a more glorious tradition in the future.

whovianneko

Source: Korea Joongang Daily

[Yüsra JaeJoong]

Teşekkür ederiz.

[kıday baksı]

Workshop Maintains Brassware Tradition
Translated by Whovianneko

>>> https://www.facebook.com/groups/kgfatr/

[dalnim]

Teşekkür ederiz. ^^

[saghmet]

Konu için teşekkürler.