10-10-2015, Saat: 20:41
Teaching style offers fresh approach
Öğretim Tarzı Yeni Bir Yaklaşım Sunuyor
![[Resim: 25yMad.jpg]](http://i.hizliresim.com/25yMad.jpg)
Daegu'da bulunan Keimyung Üniversitesi Profesörü Kim Chang-won, geçen sene "Teknolojinin Stratejik Yönetimi" dersini daha aktif ve uygulamalı hale getirmek için bazı girişimlerde bulundu.
Eylem öğrenim olarak bilinen bu yaklaşım öğrencilerin özgürce, kendi deneyimleri aracılığıyla öğrenmesini sağlayan bir eğitim yöntemi. Kendi konularını seçen öğrenciler, en başta kendi hazırladıkları sorulara cevap buluyorlar.
Eylem öğrenim, profesörlerin dersleri anlattığı ve öğrencilerin içeriği ezberleyip sınavdan sonra unuttukları Kore'nin tek yönlü eğitim sistemine benzemiyor. Bu yaklaşım grup projelerinde kullanılan metodolojiye benzemesine rağmen, öğrencilerin yönettikleri alandaki uygulama ve deneyimlerden öğrenme fırsatı vermesi açısından farklılaşıyor.
Kim'in sınıfındaki gruplardan birisi yetişkinler için bez üreten bir şirketi ziyaret etti ve onlara sadece ürünün artılarını sıralamak yerine, tüketicileri kazanmaya odaklanarak işletmenin hedef kitleyi kendisine çekmesi tavsiyesinde bulundu.
Grup ayrıca şirkete, bezin emiciliğini arttırarak boyutunu küçültmesini ve tasarımını geliştirmesini teklif etti.
Eylem öğrenmenin temeli tüm öğrencilerin katılımıyla gerçekleştirilen görev tamamlama ve problem çözme aracılığıyla öğrencilerin öğrenebilmesidir.
Keimyung Üniversitesi Müzik Yapımcılığı Bölümü de eylem öğrenme yaklaşımını kullanıyor. Eylül ayının ortalarında bir sabah 30 müzik yapımcılığı öğrencisi ders odasına girdi ve düzenleme, perküsyon, telli çalgı gibi özelliklere göre yedi gruba ayrıldı.
Profesör Esther Lee " Etkinlik alanınızı ziyaret ederek nasıl bir performans sergilemek istediğinizi ve kimin yapacağını planlamalısınız." demesi öğrencilerin söylenmesine yol açmıştı.
Daha önceki dersler 'bütünleşik sistem tasarımlı' sınıflarda, öğrenciler sadece profesörün rehberliğinde performans sergiliyordu.
Ama bu sene Lee öğrencilerine hedef seyirciye göre nasıl performans düzenleneceğini öğretmeye karar verdi. Müşteri grubunu seçtikten sonra öğrenciler ne tarz bir performans sergilemek istediklerini planlamaya başlıyorlar.
"Hedef grup performansları değerlendirecek ve öğrencilere performansın tatmin derecesine göre puan verecek." dedi Lee.
Incheon Ulusal Üniversitesi, Yaratıcı İnsan Kaynakları Gelişimi Bölümü Profesörü Jin Kyu-dong da 'Hayat Boyu Eğitimi Geliştirme' dersinde eylem öğrenimini kullandı.
Öğrencileri yedi gruba ayırdı ve onlardan hayat boyu eğitim programı geliştirmelerini istedi. Öğrencilerin özgün bir fikir bulması ve hedef kitle seçmeleri gerekiyordu.
"Eskiden profesörler programların nasıl geliştirileceğini ders kitaplarına bağlı olarak açıklıyorlardı." dedi Jin. "Ama artık öğrenciler teorilerini ilgili alanda uygulama sürecinde grup çalışması becerilerini öğrenebiliyorlar."
2005 yılında Eylem Öğrenme Topluluğu'nu kuran Chanbuk Ulusal Üniversitesi profesörü Bong Hyeon-cheol eylem öğrenmeyi ilk olarak işletme alanında uyguladı.
Bong "Eylem öğrenme geçmişte işletme alanındaki bir problem olup şu anda var olmayan kurum kültürüne karşı çıkmak için oluşturulmuştu." dedi.
"Bu öğrenme metodu 1990'lı yılların başlarında Kore'deki işletmelerde yaygınlaştı ve idare yönetimi staj dönemlerinde etkili oldu. 2000'li yılların sonuna doğru eğitim sektörü ve üniversitelerde yayılmaya başladı."
Kore Eylem Öğrenme Kurumu üyesi Dr. Kim Hyeong-suk ekledi: "Eylem öğrenim bir çeşit felsefe olmasına rağmen gerçek dünyada başarılabilir."
Kaynaşma etkinlikleri, post-it notlarının kullanımı, 'öğren-hisset-yap'a uygun olarak kendini inceleme, eylem öğrenmenin uygulanma yollarından bazılarıdır.
Kaynaşma etkinliklerinin amacı bir sınıf veya etkinlikten önce grup üyeleri arasındaki yabancılığı ve rahatsızlığı hafifletmektir. Post-it notları da üyelerin fikirlerini ifade etmesi için kullanışlı bir vasıtadır.
Diğer taraftan öğren-hisset-yap dizisi, öğrencilerin sorun çözmenin her aşamasında öğrendikleri, hissettikleri ve kazandıklarını ifade eden kendini inceleme metodudur.
Eylem öğrenme Kore'de bazı ortaokul ve liselerde de kullanıldı. Busan'daki Jangsan Okulu'nda İngilizce öğretmenliği yapan Kim Ji-won üçüncü sınıf öğrencilerinden sigaranın zararlarını ve insanların bunu neden yaptığını belirlemelerini istedi.
Ödev için öğrenciler iki gruba ayrılıyor ve araştırmalarını yapmak için sigara bırakma klinikleri, sigara dükkanları ve kafelerdeki sigara içilen bölümleri ziyaret ediyorlar. Daha sonra öğrendiklerini, deneyimlerini ve konunun olası çözümlerini İngilizce olarak kaydediyorlar.
Kim, "Orta 3. sınıf öğrencileri kolayca sigaraya özendirilebileceği veya etkilenebileceği bir yaşta oldukları için, bu ödevi tamamlayarak sigaranın zararlarını fark etmelerini istedim." dedi.
"Şimdi, ortaokulda uygulanabilecek daha fazla uygulamalı eğitim yolları düşünüyorum."
hifa
Kim Chang-wan, a professor at Keimyung University in Daegu, decided last year to take steps to make his class, Strategic Management of Technology, more active and hands-on.
So he gave his students a list of small and midsize companies and asked them to propose product marketing plans for one business on the list.
This approach, known as action learning, is a type of education method in which students learn independently through their own experiences. Starting from choosing their own topics, they then find the answers to their questions set in the beginning.
Action Learning differs from the one-way style of education in Korea, in which many professors simply present lectures and students memorize the content, only to forget it once exams are finished. Although this approach is similar to the methodology used in group projects, it’s different in that it allows students to learn from actions and experiments conducted in the field.
One team in Kim’s class visited a company that manufactures adult diapers and advised that the business appeal to its target consumers by focusing on winning them over rather than simply listing the product’s advantages.
The team also proposed the company decrease the size and volume of the diaper and enhance its design.
The basis of action learning is that students can learn through problem-solving and completing tasks based on participation among all students.
Faculty in the Department of Music Production at Keimyung University also use an action learning approach. On a morning in mid-September, 30 music production students sat inside a lecture room and divided into six groups according to their specialties ? composition, percussion or string instruments, for instance.
“You should plan for whom and what kind of performance you would like to give by visiting your performance venues,” the professor, Lee Esther, said, which caused murmurs among the crowd.
In former Music Production: Capstone Design classes, students only gave performances under the guidance of professors.
But this year, Lee decided to teach her students how to organize a performance based on target audience. After choosing a consumer group, students may begin planning what sort of performance they would like to present.
“The target groups will then evaluate the performance and will score students according to their level of satisfaction with the performance,” Lee said.
Jin Kyu-dong, a professor in the Department of Creative Human Resources Development at Incheon National University, also introduced action learning in his class, Developing Lifelong Education.
He divided his students into seven groups and asked them to develop a lifelong education program. Students had to come up with an original idea and choose a target audience.
“In the past, professors used to explain how to develop a program based on textbooks,” Jin said. “But now, students can learn teamwork skills in the process of applying theories to the field.”
Professor Bong Hyeon-cheol, a professor at Chonbuk National University who founded the Korean Action Learning Associates in 2005, first applied action learning in the business field.
“Action learning was first created to resist corporate culture, which was so far removed from existing problems in the business field in the past,” Bong said.
“The learning method spread to businesses in Korea in the early 1990s and was effective in executive management training sessions. In the late 2000s it began to spread in the education sector and universities.”
Dr. Kim Hyeong-suk, a member of Korean Action Learning Associates, added: “Despite action learning being a kind of philosophy, it can still be achieved in the real world.”
Ice-breaking activities, the use of Post-It notes and self-examination according to a learn-feel-do sequence are just some of the ways action learning can be applied.
Ice-breaking activities are meant to soothe discomfort and unfamiliarity among team members before a class or activity, while Post-It notes are a useful vehicle for team members to express their opinions.
The learn-feel-do sequence, on the other hand, is a self-examination method that lets students reflect on what they have learned, felt and achieved in each phase of problem-solving.
Action learning has also been introduced in some middle and high schools in Korea. Kim Ji-won, who teaches English at Jangsan Middle School in Busan, asked her third-graders to determine the dangers of smoking and the reasons why people do it.
For the assignment, students separated into groups and visited cessation clinics, cigar stores and smoking zones in cafes to conduct research. They then recorded in English what they had learned and experienced as well as possible solutions to the issue.
“Because third-grade middle school students are at that age where they may be easily pressured or tempted to smoke, I wanted them to be able to recognize the danger of smoking through completing this assignment,” Kim said.
“Now I’m thinking about ways I can further apply action learning in middle school classes.”
Korea JoongAng Daily
BY NOH JIN-HO [[email protected]]
Öğretim Tarzı Yeni Bir Yaklaşım Sunuyor
Daegu'da bulunan Keimyung Üniversitesi Profesörü Kim Chang-won, geçen sene "Teknolojinin Stratejik Yönetimi" dersini daha aktif ve uygulamalı hale getirmek için bazı girişimlerde bulundu.
Eylem öğrenim olarak bilinen bu yaklaşım öğrencilerin özgürce, kendi deneyimleri aracılığıyla öğrenmesini sağlayan bir eğitim yöntemi. Kendi konularını seçen öğrenciler, en başta kendi hazırladıkları sorulara cevap buluyorlar.
Eylem öğrenim, profesörlerin dersleri anlattığı ve öğrencilerin içeriği ezberleyip sınavdan sonra unuttukları Kore'nin tek yönlü eğitim sistemine benzemiyor. Bu yaklaşım grup projelerinde kullanılan metodolojiye benzemesine rağmen, öğrencilerin yönettikleri alandaki uygulama ve deneyimlerden öğrenme fırsatı vermesi açısından farklılaşıyor.
Kim'in sınıfındaki gruplardan birisi yetişkinler için bez üreten bir şirketi ziyaret etti ve onlara sadece ürünün artılarını sıralamak yerine, tüketicileri kazanmaya odaklanarak işletmenin hedef kitleyi kendisine çekmesi tavsiyesinde bulundu.
Grup ayrıca şirkete, bezin emiciliğini arttırarak boyutunu küçültmesini ve tasarımını geliştirmesini teklif etti.
Eylem öğrenmenin temeli tüm öğrencilerin katılımıyla gerçekleştirilen görev tamamlama ve problem çözme aracılığıyla öğrencilerin öğrenebilmesidir.
Keimyung Üniversitesi Müzik Yapımcılığı Bölümü de eylem öğrenme yaklaşımını kullanıyor. Eylül ayının ortalarında bir sabah 30 müzik yapımcılığı öğrencisi ders odasına girdi ve düzenleme, perküsyon, telli çalgı gibi özelliklere göre yedi gruba ayrıldı.
Profesör Esther Lee " Etkinlik alanınızı ziyaret ederek nasıl bir performans sergilemek istediğinizi ve kimin yapacağını planlamalısınız." demesi öğrencilerin söylenmesine yol açmıştı.
Daha önceki dersler 'bütünleşik sistem tasarımlı' sınıflarda, öğrenciler sadece profesörün rehberliğinde performans sergiliyordu.
Ama bu sene Lee öğrencilerine hedef seyirciye göre nasıl performans düzenleneceğini öğretmeye karar verdi. Müşteri grubunu seçtikten sonra öğrenciler ne tarz bir performans sergilemek istediklerini planlamaya başlıyorlar.
"Hedef grup performansları değerlendirecek ve öğrencilere performansın tatmin derecesine göre puan verecek." dedi Lee.
Incheon Ulusal Üniversitesi, Yaratıcı İnsan Kaynakları Gelişimi Bölümü Profesörü Jin Kyu-dong da 'Hayat Boyu Eğitimi Geliştirme' dersinde eylem öğrenimini kullandı.
Öğrencileri yedi gruba ayırdı ve onlardan hayat boyu eğitim programı geliştirmelerini istedi. Öğrencilerin özgün bir fikir bulması ve hedef kitle seçmeleri gerekiyordu.
"Eskiden profesörler programların nasıl geliştirileceğini ders kitaplarına bağlı olarak açıklıyorlardı." dedi Jin. "Ama artık öğrenciler teorilerini ilgili alanda uygulama sürecinde grup çalışması becerilerini öğrenebiliyorlar."
2005 yılında Eylem Öğrenme Topluluğu'nu kuran Chanbuk Ulusal Üniversitesi profesörü Bong Hyeon-cheol eylem öğrenmeyi ilk olarak işletme alanında uyguladı.
Bong "Eylem öğrenme geçmişte işletme alanındaki bir problem olup şu anda var olmayan kurum kültürüne karşı çıkmak için oluşturulmuştu." dedi.
"Bu öğrenme metodu 1990'lı yılların başlarında Kore'deki işletmelerde yaygınlaştı ve idare yönetimi staj dönemlerinde etkili oldu. 2000'li yılların sonuna doğru eğitim sektörü ve üniversitelerde yayılmaya başladı."
Kore Eylem Öğrenme Kurumu üyesi Dr. Kim Hyeong-suk ekledi: "Eylem öğrenim bir çeşit felsefe olmasına rağmen gerçek dünyada başarılabilir."
Kaynaşma etkinlikleri, post-it notlarının kullanımı, 'öğren-hisset-yap'a uygun olarak kendini inceleme, eylem öğrenmenin uygulanma yollarından bazılarıdır.
Kaynaşma etkinliklerinin amacı bir sınıf veya etkinlikten önce grup üyeleri arasındaki yabancılığı ve rahatsızlığı hafifletmektir. Post-it notları da üyelerin fikirlerini ifade etmesi için kullanışlı bir vasıtadır.
Diğer taraftan öğren-hisset-yap dizisi, öğrencilerin sorun çözmenin her aşamasında öğrendikleri, hissettikleri ve kazandıklarını ifade eden kendini inceleme metodudur.
Eylem öğrenme Kore'de bazı ortaokul ve liselerde de kullanıldı. Busan'daki Jangsan Okulu'nda İngilizce öğretmenliği yapan Kim Ji-won üçüncü sınıf öğrencilerinden sigaranın zararlarını ve insanların bunu neden yaptığını belirlemelerini istedi.
Ödev için öğrenciler iki gruba ayrılıyor ve araştırmalarını yapmak için sigara bırakma klinikleri, sigara dükkanları ve kafelerdeki sigara içilen bölümleri ziyaret ediyorlar. Daha sonra öğrendiklerini, deneyimlerini ve konunun olası çözümlerini İngilizce olarak kaydediyorlar.
Kim, "Orta 3. sınıf öğrencileri kolayca sigaraya özendirilebileceği veya etkilenebileceği bir yaşta oldukları için, bu ödevi tamamlayarak sigaranın zararlarını fark etmelerini istedim." dedi.
"Şimdi, ortaokulda uygulanabilecek daha fazla uygulamalı eğitim yolları düşünüyorum."
hifa
Kim Chang-wan, a professor at Keimyung University in Daegu, decided last year to take steps to make his class, Strategic Management of Technology, more active and hands-on.
So he gave his students a list of small and midsize companies and asked them to propose product marketing plans for one business on the list.
This approach, known as action learning, is a type of education method in which students learn independently through their own experiences. Starting from choosing their own topics, they then find the answers to their questions set in the beginning.
Action Learning differs from the one-way style of education in Korea, in which many professors simply present lectures and students memorize the content, only to forget it once exams are finished. Although this approach is similar to the methodology used in group projects, it’s different in that it allows students to learn from actions and experiments conducted in the field.
One team in Kim’s class visited a company that manufactures adult diapers and advised that the business appeal to its target consumers by focusing on winning them over rather than simply listing the product’s advantages.
The team also proposed the company decrease the size and volume of the diaper and enhance its design.
The basis of action learning is that students can learn through problem-solving and completing tasks based on participation among all students.
Faculty in the Department of Music Production at Keimyung University also use an action learning approach. On a morning in mid-September, 30 music production students sat inside a lecture room and divided into six groups according to their specialties ? composition, percussion or string instruments, for instance.
“You should plan for whom and what kind of performance you would like to give by visiting your performance venues,” the professor, Lee Esther, said, which caused murmurs among the crowd.
In former Music Production: Capstone Design classes, students only gave performances under the guidance of professors.
But this year, Lee decided to teach her students how to organize a performance based on target audience. After choosing a consumer group, students may begin planning what sort of performance they would like to present.
“The target groups will then evaluate the performance and will score students according to their level of satisfaction with the performance,” Lee said.
Jin Kyu-dong, a professor in the Department of Creative Human Resources Development at Incheon National University, also introduced action learning in his class, Developing Lifelong Education.
He divided his students into seven groups and asked them to develop a lifelong education program. Students had to come up with an original idea and choose a target audience.
“In the past, professors used to explain how to develop a program based on textbooks,” Jin said. “But now, students can learn teamwork skills in the process of applying theories to the field.”
Professor Bong Hyeon-cheol, a professor at Chonbuk National University who founded the Korean Action Learning Associates in 2005, first applied action learning in the business field.
“Action learning was first created to resist corporate culture, which was so far removed from existing problems in the business field in the past,” Bong said.
“The learning method spread to businesses in Korea in the early 1990s and was effective in executive management training sessions. In the late 2000s it began to spread in the education sector and universities.”
Dr. Kim Hyeong-suk, a member of Korean Action Learning Associates, added: “Despite action learning being a kind of philosophy, it can still be achieved in the real world.”
Ice-breaking activities, the use of Post-It notes and self-examination according to a learn-feel-do sequence are just some of the ways action learning can be applied.
Ice-breaking activities are meant to soothe discomfort and unfamiliarity among team members before a class or activity, while Post-It notes are a useful vehicle for team members to express their opinions.
The learn-feel-do sequence, on the other hand, is a self-examination method that lets students reflect on what they have learned, felt and achieved in each phase of problem-solving.
Action learning has also been introduced in some middle and high schools in Korea. Kim Ji-won, who teaches English at Jangsan Middle School in Busan, asked her third-graders to determine the dangers of smoking and the reasons why people do it.
For the assignment, students separated into groups and visited cessation clinics, cigar stores and smoking zones in cafes to conduct research. They then recorded in English what they had learned and experienced as well as possible solutions to the issue.
“Because third-grade middle school students are at that age where they may be easily pressured or tempted to smoke, I wanted them to be able to recognize the danger of smoking through completing this assignment,” Kim said.
“Now I’m thinking about ways I can further apply action learning in middle school classes.”
Korea JoongAng Daily
BY NOH JIN-HO [[email protected]]
