Rhapsody in Berlin / Berlin'de Coşkulu Müzik

[S.T.]

Rhapsody in Berlin / Berlin'de Coşkulu Müzik



Ülkesiz Müzisyen

Yazar: Ku Hyo-seo

Ku Hyo-seo'nun Rhapsody in Berlin (Berlin'de Coşkulu Müzik)'inin görünüşte gizemin bir biçimi kabul edilir. Yamagawa Kentaro ve Thomas Kim olarak da bilinen Kim Sang-ho, ölümünden sonra günlüğünü arkasında bırakan, Berlin'de yaşayan bir müzisyendir. Öldüğünde 67 yaşındadır ve günlüğünde 40 yıl önceki Japon kız arkadaşı Hanako'dan bahseder. Kız ayrılırken "tüm yaşamım boyunca düşlediğim yer" diye şifreli olarak söylediği yerde Kim Sang-ho intihar eder. Bu haberi duyan Hanako, onun hayatının 40 yılını inceleyerek ayrı kaldıkları zamanı onun için araştırır ve ölümünün arkasındaki gerçek nedeni bulur. Bu bakış açısından roman klasik bir gizemdir.

Aynı zamanda, 40 yıl boyunca ayrı kalan iki aşığın ve engellenemeyen ölümle yeniden birleşmelerinin aşk öyküsüdür. Ama yapmacıklı veya bütünüyle yavan değildir. Rhapsody in Berlin, genel bir aşk macerasından fazlasıdır, bu nedenle Kim Sang-ho ve Hanako'nun 40 yıl boyunca ayrı kalmasının adı milliyetçilik ve düşünce yapısıdır. Eskiden Japonların sömürge kurduğu ülkedir ve etnik türdeşliğin baskın ulusun ideolojisi olduğu yer olarak ateşkesle bölünmüştür, aşıkların aşk macerasının milliyetçilik ve düşünce yapısına yenilmesi karışık soruları ortaya çıkarır. Aşk öyküsüne paralel olarak, geç 18. yüzyıl Alman bestekarı Johann Hintermaier'in ve Kim Sang-ho'nun öğretmeni Eiblinger'in kızı Lea'ya kafayı takmasının öyküsü de vardır. Hanako'nun babasının kızına olan sevgisi ve Eiblinger'in kızına olan sevgisi üst üste bindirilmiştir ve aşk konusuna karşılıksız katkıda bulunur.

Gizem ve aşk macerasının karışımı, karşı konulmaz bir öykü ortaya çıkarır. Rhapsody in Berlin'in düğüm noktası başka yerlerde geçiyor olmasıdır. Entrika ve geçici arzuların ötesinde, hikayenin özü sürgünle sonuçlanmıştır. Japon Yamagawa Kentaro, Koreli Kim Sang-ho ve Alman Thomas Kim tek bir kişidir. Ana kahraman, aynı zamanda Japon, Koreli ve Alman'dır. Başka bir deyişle milletsizdir, kenardaki adamdır, Agamben'in de dediği gibi "homo sacer" (roman iki başlık altındadır). Ulusu, hayatının aşkını kaybetmesine, dünya görüşünün insan saygınlığını çalmasına ve 17. yaşı gençliğini kaybetmesine neden olmuştur. Sonunda, yabancı bir ülkede bir müzisyen olarak yaşayarak hayatını kazanır. Sanat ve sanatçı olarak, kenardaki hür hayat için can atmaktaydı; ama ülkesi, insanları ve düşünce yapısı onu çağırdı ve eninde sonunda perişanlığa ve ölüme sürükledi. Tüm hayatını müziğe adadı, deyim yerindeyse tüm zorlukları aşmayı çok istiyordu. Bu aşırı istek, kendi hayatına çok benzeyen bir hayatı olan ve hatta kendisi gibi Kore milletinden olan 18. yüzyıl Alman bestekarı Johann Hintermaier'e gözlerini dikmesine neden olmuştur.

En sonunda üst üste bindirilen sürgün edilmiş müzisyen Thomas Kim ve Johann Hintermaier'in öyküleri de 18. yüzyıl Alman (sonradan Koreli) bestekar tüm hayatı boyunca aradığı destansı künstlerroman (sanatçı romanı?)'ın içinde Rhapsody in Berlin şeklini alır. Yazarın, 18. yüzyıl Almanyası'nda müzik alanı ve org ile diğer müzik aletleriyle ilgili araştırması; romanı künstlerroman ve Kore edebiyatı tarihinde gerçekten alışılmadık bir roman yapar.

Künstlerroman'ın en dokunaklı bölümü, ne kadar sonlara doğru olursa olsun, Hanako ana kahramanın mezar taşını bulur ve üzerindeki yazıyı donanımsız bir şekilde okur. Yazı şöyledir, "5P3/10" Okurların ilgisi tahmin edilebilir şekilde renktir, şifreli yazı renkli bir koddur. Kod menekşe rengidir ve bu renk gençken hayatlarının en güzel ve en huzurlu zamanlarında Hanako ve Kentaro'nun dolaştığı yollarda açan yıldız çiçeklerinin rengidir. Ama hepsi bu mudur? Rengin anlatmak istediği, dünya görüşünün veya kurumun sembolü olabilir ve ortaklık tarafından kesin yasaklara veya yaltaklanarak pohpohlamaya razı olmamaktan daha fazlası olduğunu tahmin edecektir. Menekşe rengi kırmızı ve mavinin karıştırılmasıyla oluşur. Bu nedenle, "kırmızı"nın Kuzey ve "mavi"nin Güney olduğu birbirini öldüren bu ülkede uzlaşmanın rengidir, düşünce yapısının ikiye ayrılmasını aşan bir renktir. Kentaro'nun tüm hayatı boyunca düşlediği yerdir, bu nedenle sadece sevgilisi Hanako değildir. Menekşe rengi müziği, menekşe rengi ulusu (bu tek ulus değildir) düşlemiştir. O, herkesin sınırlara sahip olduğu bir dünyanın Kuzey veya Güney değil, sağ veya sol değil, sürgünün yeri olmayan, dünya üzerinde hiçbir yere sahip olmayan bir dünyadaydı, müzik ve aşk.

Çeviri: S.T.

English

A Musician Without a Country

Author: Ku Hyo-seo

On the surface, Ku Hyo-seo's Rhapsody in Berlin assumes the form of a mystery. Kim Sang-ho, also known as Yamagawa Kentaro and as Thomas Kim, is a Korean musician living in Berlin who leaves behind a diary upon his death. Sixty-seven at the time of his death, his diary mentions his Japanese girlfriend of 40 years ago, Hanako. Leaving the cryptic description that she is "the place I dreamed of all my life," Kim Sang-ho commits suicide. Hanako, hearing this news, traces the 40 years of his life since they were apart as she searches for and finds the true reason behind his
death. From this point of view, this novel is a classic mystery.

At the same time it is also a love story of two lovers separated for 40 years and reunited through death. It is not, however, a sentimental or insipid story at all. Rhapsody in Berlin is a sweeping romance, all the more so because the barriers that separate Kim Sang-ho and Hanako for 40 years are nationalism and ideology. In a country once colonized by the Japanese and divided by armistice, where ethnic homogeneity is a dominant national ideology, the defeat of the lovers' romance by nationalism and ideology raises complex questions. A parallel love story within the story is that of Johann Hintermaier, a late 18th century German composer that Kim Sang-ho is obsessed with, and Lea, his teacher Eiblinger's sister. The love of Hanako's father for his daughter and the love of Eiblinger for his sister also overlap and contribute to the theme of unrequited love.

The mixture of mystery and romance makes for an irresistible story. The crux of Rhapsody in Berlin, however, lies elsewhere. Beyond the intrigue and fancy, the core of the story comes down to diaspora. The Japanese Yamagawa Kentaro, the Korean Kim Sang-ho, and the German Thomas Kim are one person. The protagonist is Korean, Japanese, and German at the same time. In other words, he is a non-national, a man on the border, a "homo sacer," as Agamben says (this is also the title of two chapters of the novel). His nationality loses him the love of his life; his ideology robs him of human dignity and 17 years of his youth. Finally, living as a musician in strange lands, he takes his own life. As art and artists dictate, he longed for a life unconstrained by borders, but his country, his people, and his ideology called to him and ultimately drove him to ruin and death. His lifelong dedication to music was an expression of his longing to transcend all borders. It was this longing that caused him to fixate on the 18th century German composer Johann Hintermaier, a man whose life closely resembled his own and who also became a Korean national like himself.

In the end, the overlapping stories of Thomas Kim, expatriate musician, and Johann Hintermaier, the 18th century German (later Korean) composer whom he searches for all his life, transform Rhapsody in Berlin into an epic künstlerroman. The author's thorough research on the musical circles of 18th century Germany and organs and other instruments makes this novel a künstlerroman truly exceptional in the history of Korean literature.

The most touching passage of this künstlerroman, however, is towards the end of the novel when Hanako finds the protagonist's tombstone and reads the disarmingly simple inscription on it. The inscription reads, "5P 3/10." As readers interested in color might have guessed, the cryptic inscription is a color code. The code is for violet, the color of the asters that bloomed along the country roads that Hanako and Kentaro traveled on when they were young at the most beautiful and peaceful time of their lives. But is that all? Those aware that color can become the symbol of an ideology or establishment, and, by association, the object of strict taboos or fawning adulation, will guess that there is more. Violet is the shade that combines red and blue. It is therefore the color of reconciliation in a country where the "red" North and "blue" South killed one another, a color transcending the dichotomy of ideology. The place that Kentaro dreamed of all his life, therefore, is not only his beloved Hanako. He dreamt of a violet music, and a violet nation (that was not a nation). He dreamt of a world where everyone belongs to the border, not North or South nor left or right, where diaspora has no place, no hold whatsoever over the world, music, and love.

Kaynak/Source

[[tugbiş]]

Ilginç ve güzel bir konusu var.
Tanitim için tesekkürler.

[ilaydaebrar]

Gerçekten çok güzel bir konusu varmis. Okumayi isterdim.
Tanitim için tesekkür ederiz.

[***müberra***]

Konusu çok ilgimi çekti, ismi de öyle.
Tesekkürler. ^^

[KaitouJeanne]

Çok emek vermissin canim, tesekkürler.

[Yüsra JaeJoong]

Tesekkürler. ^^