Kim So-hui House (김소희 초가)

[dadl_u]

Kim So-hui House (김소희 초가)

Ünlü bir pansori sarkıcısı olan Kim So-hui, Kore hükümeti tarafından 1963’te, Manevi Hazine olarak tanımlanmıştır. Geleneksel pansori şarkıcıları genelde erkek olduğundan onun başarısı olağandışıydı. İlk defa, 12 yaşındayken üslubu şekillendi. Daha iyi bir eğitim alabilmek için kız kardeşiyle birlikte Gwangju-si şehrine taşındı.

Bir gün, zamanının ünlü bir pansori sarkıcısı olan Yi Hwajungseon’un performansını dinleme fırsatı buldu. Yi Hwajungseon’un sesini taklit etmeye başladı ve kısa süre kendi kendine çalışmalara başladı.

Belki de teyzesinin kendisine koyduğu, yeteneğini onaylayan “So-hui” ismi ona göbek adı “Sun-ok”tan daha çok yakışıyor.

Daha sonraları üvey kardeşi, onu, usta sanatçılar çizgisine gelmiş pansori sarkıcısı Song Man-gap ile tanıştırdı. Song, So-hui’yi kanatları altına aldı ve onu eğitti. 1930’ların ortalarında So-hui başarılı ve ünlü bir pansori şarkıcısı oldu.

Kim’in repertuarı “ The Tale of Shim Cheong (Shim Cheong Hikayesi) ” ve “ The Tale of Chunhyang (Chunhyang Hikayesi) ” ni içerir. 1934 yılında, bir Budist tapınağında iki yıl inzivaya çekildi ve orada yeteneklerini gelistirdi. 1936’da, içlerinde Yi Hwajungseon’un da bulunduğu dört pansori şarkıcısıyla çıkardığı “Victor Label Tale of Chun-hyang (Chun-hyang Hikayesi’nin Zafer İşareti)” plağı ile dikkatleri çekti.

Resimde görüldüğü üzere, Kim’in doğduğu ev, restore edilmiş olsa da 19.yy sonlarında inşa edilmiş. Tasarımı, Kore’nin güneybatı bölgesinde görülen tipik halk evidir. Yıllar içinde yok olmuş olsalar da In Kim’in gençliği muhtemelen bu çevredeki çeşitli evlerde geçti.

Adres: 전북 고창군 흥덕면 사포리 335

Çeviri: Maria




English

Kim So-hui (1917-95) was a famous pansori singer who was designated by the Korean government as an Intangible Cultural Treasure in 1963. Her success in the field is highly unusual as traditionally pansori singers were all male. Her exposure to the genre first occurred when she was twelve years old. She had moved with her sister to the city of Kwangju to obtain a better education.

One day, she happened to hear a pansori performance by Yi Hwajungseon, one of the few famous pansori singers of her era. Kim tried imitating her voice, and soon began practicing on her own for hours on end.

Perhaps recognizing her talent, her maternal aunt bestowed upon her the name "So-hui", which Kim thought to be much more elegant than her birth name "Sun-ok".

Later, her brother-in-law introducted her to Song Man-gap, a highly respected male pansori singer from an accomplished line of masters. Song took her under his wing and trained her, and by the mid 1930s she had become highly accomplished at the art.

Kim's reportoire included "The Tale of Shim Cheong" and "The Tale of Chunhyang". In 1934 she went into seclusion at a Buddhist temple and stayed there for two years perfecting her talent. In 1936, she first rose to national prominence with the release of the "Victor Label Tale of Chun-hyang", a recording made with four other pansori singers including Yi Hwajungseon.

Kim's natal home, shown here, was likely constructed in the late 19th century, though it has since been refurbished. The layout is typical of commoner dwellings in Korea's southwest region. In Kim's youth there were probably numerous dwellings of this sort nearby, though all but her own have vanished in the years since.

Address: 전북 고창군 흥덕면 사포리 335

Kaynak / Source

[dadl_u]

[dadl_u]

[dadl_u]

[dadl_u]

[Boicegirl]

Amanın ne güzel yermiş öyle, tanıtım için sağ ol. Emeğine sağlık canım.