Kendimden örnek vereyim.
-Ingilizce'den nefret etip uzaktan yakindan alakasiz olsa dahi Türkçe altyazisini beklemeden Ingilizce altyazili Kore dizisi izlemeli.
-Günün en az 7 saatini Kore dizileri, filmleri, müzikleri, haberleri vs. geçirmeli.
-Tenefüslerde 'Yeter!' diye bagirmalarina karsin kulaklikla bangir bangir Korece sarki dinlemeli!

+ Arada 'Ne dinliyorsun lan? Korece mi çin çan çon!' diye laf atan ergen arkadaslara karsi Kulakligi çikartip ona da bu zevki tattirmali ve yan siniftan hoca gelince telefonu saklayip masum kiz ayagina yatmali. (Son ses açip siniftakilere dinletmistim bos derste, beni sinir etmislerdi. Yan sinifta da matematik dersi varmis sans eseri. Sonra tam müzigi durdurdum hoca girdi içeri. Telefonu saklayip hanim kiz numarasi yapmak biraz zordu. Allah'tan bana sinir olduklari için hocaya ispiyonlamadilar. Adam bir iki dolandi sinifta 'O ses neydi, sessiz olun' dedi. Siniftakiler bana ben onlara bakiyorum. Allahtan bi' kaç kisiydik antilerim orada olsaydi telefonum gitmisti.

Ki çok degerlidir telefonum markasindan tutun içindeki yazi dilinden(Korece) resim video sarkilara kadar her sey Kore'ye ait. Çok uzattim, neyse...

)
-Siniftakilerin uyuz olmasina ragmen anlamadiklari için kahkaha atarak tahtaya Korece yazilar yazmak. Küfretsem çakmayacaklar.

Hahah^^
-Korece küfür biliyor musun? diye soranlara ''pabu'' ve ''ha bi' tane daha biliyorum ama o yasinizi asar'' demek.
-''Ne anliyorsun su Kore müziklerinden?'' diye söyleyenlere ''Zevk meselesi, sen Ingilizce, Fransizca vs. müzikten ne anliyorsan onu!'' demek.
-Telefonunda en az 350 tane Korece sarki bulundurmak.
-Bol bol OST indirmek.