<![CDATA[Korea-fans.com Türkiye & Kore Dostluk Forumu KOREA & TURKEY FRIENDSHIP

<![CDATA[Korea-fans.com Türkiye & Kore Dostluk Forumu KOREA & TURKEY FRIENDSHIP - Korean Inventions and Innovations]]> https://www.korea-fans.com/forum/ Tue, 13 Oct 2026 05:59:50 +0000 MyBB <![CDATA[Water Gauge / Su Göstergesi]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-water-gauge-su-gostergesi.html Fri, 19 Aug 2011 13:55:13 +0000 sen-büş]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-water-gauge-su-gostergesi.html Water Gauge / Su Göstergesi

Su göstergesi Joseon Hanedanlığı zamanında yapılmıştır. Kral, suyu daha tasarruflu bir şekilde kullanmak istiyordu. Bu sebeple bilim adamlarına bir çare bulmalarını söyledi. Bilim adamları araştırmaya başladılar ve 1441 yılında, Jang Supyo kontrol denilen dünyanın ilk su göstergesini icat etti. Bu su vücudun ortasına yerleştirilen kalibre edilmiş taş bir sütundan oluşuyor, taş bir köprü ile bağlıdır.

Çeviri: sen-büs

English

To allow better water management, the king asked the scientists to figure out some ways to inform the farmers of the available amount of water. And, in 1441, Jang invented the world's first water gauge, called Supyo. It was a calibrated stone column placed in the middle of a body of water, connected by a stone bridge.

Kaynak / Source]]> Water Gauge / Su Göstergesi

Su göstergesi Joseon Hanedanlığı zamanında yapılmıştır. Kral, suyu daha tasarruflu bir şekilde kullanmak istiyordu. Bu sebeple bilim adamlarına bir çare bulmalarını söyledi. Bilim adamları araştırmaya başladılar ve 1441 yılında, Jang Supyo kontrol denilen dünyanın ilk su göstergesini icat etti. Bu su vücudun ortasına yerleştirilen kalibre edilmiş taş bir sütundan oluşuyor, taş bir köprü ile bağlıdır.

Çeviri: sen-büs

English

To allow better water management, the king asked the scientists to figure out some ways to inform the farmers of the available amount of water. And, in 1441, Jang invented the world's first water gauge, called Supyo. It was a calibrated stone column placed in the middle of a body of water, connected by a stone bridge.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Chisanbop (지산법) -Korean Abacus- ]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-chisanbop-51648-49328-48277-korean-abacus.html Fri, 01 Jul 2011 17:06:28 +0000 jumong_ebru]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-chisanbop-51648-49328-48277-korean-abacus.html

Chisanbop (지산법) -Korean Abacus-

Chisanbop veya chisenbop ( Korece parmak anlamına gelen chi (ji) ve hesaplama anlamına gelen sanpŏp (sanbeop) 지산법 kelimelerinin birleşiminden oluşur.) temel matematik işlemleri yapmak için kullanılan abaküs gibi bir parmak sayma yöntemidir. Hang Young Pai tarafından yazılan The Complete Book of Chisanbop ( Chisanbop'un tamamlanmış kitabı) 'a göre chisanbop, 1940'lı yıllarda Kore'de Sung Jin Pai tarafından oluşturulmuştur ve oğlu Hang Young Pai tarafından yeniden gözden geçirilmiştir. 1977 civarında, Hang Young Pai tarafından ABD'ye getirildi. Bu yöntemle, 0'dan 99'a kadar olan tüm sayıları iki elle göstermek mümkün hale geldi.

Çeviri: _özge_

English

Chisanbop or chisenbop (from Korean chi (ji) finger + sanpŏp (sanbeop) calculation 지산법) is an abacus-like finger counting method used to perform basic mathematical operations. According to The Complete Book of Chisanbop by Hang Young Pai, chisanbop was created in the 1940s in Korea by Sung Jin Pai and revised by his son Hang Young Pai. It was brought to the U.S. around 1977 by Hang Young Pai. With this method it is possible to display all numbers from 0 to 99 with both hands.

Kaynak / Source

]]>

Chisanbop (지산법) -Korean Abacus-

]]> <![CDATA[Sundial]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-sundial.html Wed, 29 Jun 2011 13:01:42 +0000 hwang-hu]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-sundial.html Sundial

İlk Kore güneş saati Jang Yeong-sil tarafından Joseon Hanedanlığı zamanında yapılmıştır, Gyeongbokgung Sarayında göz önüne çıkmıştır.
Su saati, ülke genelinde Jang'ın buluşundan daha yaygındı. Ancak su saatleri çok pahalıydı ve bunun yerine ucuz, daha kullanışlı ve alternatif güneş saati yaygınlaşmaya başladı. Jang, Ichun, Kimjo ve diğer bilim adamları tarafından yapılan Kore'nin ilk güneş saatine ''Gökyüzüne bakan pot şekilli güneş saati'' anlamına gelen ''Angbu Ilgu'' (앙부일구) adı verildi. Angbu Ilgu 'nun yapısında bronz vardır ve dikkat çekici bir kase ile dayanak noktasında 13 metre uzunluğundaki 4 çapraz bacak gibi görünen eklemlerden meydana gelir. 7 satır güneşin tabii mevsimsel değişikliklerini telafi etmek için farklı virajlarda 13 metreyi geçer. Angbu Ilgu, diger adlariyla Hyunjoo Ilgu ve Chunpyung Ilgu, agir trafigi olan ana caddeler gibi stratejik noktalarda ve insanların zamandan haberdar olabilmesi için uygulanmıştır.
Halk arasında okuma-yazma bilme oranı az olduğundan bunu telafi etmek için fare, kaplan, inek gibi 12 hayvan, sayaçların üzerine oyulmuştur.

Çeviri: hwang-hu

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

English:

A Korean sundial first made by Jang Yeong-sil during the Joseon Dynasty, displayed in Gyeongbokgung.
Jang's invention of the water clock saw its infusion throughout the country. Yet, these were very costly, and the cheaper and more manageable alternative came about to be the sundial. Jang, Ichun, Kimjo, and other scientists made Korea's first sundial, Angbu Ilgu (앙부일구) , which meant "pot-shaped sun clock staring at the sky". Angbu Ilgu was bronze in composition, and consisted of a bowl marked with 13 meters to indicate time and four legs jointed by a cross at the base. 7 lines crossed the 13 meters in different curves to compensate for the seasonal changes of the course of the sun.Angbu Ilgu and other variants, such as the Hyunjoo Ilgu and the Chunpyung Ilgu, were implemented in strategic spots, such as the main streets with heavy traffic, so that the people could be well informed of the time. To compensate for the high illiteracy rate among the commoners, 12 shapes of animals, such as mouse, tiger, and cow, were engraved in juxtaposition with the meters.No extant Joseon Dynasty sundials today were made during King Sejong's reign.

Kaynak / Source ]]> Sundial

English

The janggu or sometimes called seyogo (slim waist drum) is the most widely used drum used in the traditional music of Korea. It is available in most kinds, and consists of an hourglass-shaped body with two heads made from animal skin. The two heads produce sounds of different pitch and timbre, which when played together are believed to represent the harmony of man and woman.

Source
]]> Janggu (장고)

Janggu genellikle bir değnek ve elle çalınan çift-taraflı kum saati-şekilli bir davuldur. Geleneksel Kore müziğinde vurmalı çalgılar arasında vazgeçilemez bir yeri vardır. Saraylarda, sanjo, pansori, pungmulnori ve saman müziklerinde kullanılır. İki kafa birlikte çaldığı zaman erkek ve kadın arasında uyumu gösterdiğine inanılmaktadır, farklı perde ve tini sesleri üretmektedir.

[Resim: janggu1.jpg]

English

The janggu or sometimes called seyogo (slim waist drum) is the most widely used drum used in the traditional music of Korea. It is available in most kinds, and consists of an hourglass-shaped body with two heads made from animal skin. The two heads produce sounds of different pitch and timbre, which when played together are believed to represent the harmony of man and woman.

Source
]]> <![CDATA[MP3 Player (디지털 오디오 플레이어) -Electronics-]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-mp3-player-46356-51648-53560-50724-46356-50724-54540-47112-51060-50612-electronics.html Tue, 21 Jun 2011 22:07:45 +0000 Ebrulî*]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-mp3-player-46356-51648-53560-50724-46356-50724-54540-47112-51060-50612-electronics.html MP3 Player (디지털 오디오 플레이어) -Electronics-

MP3 çalar insanların MP3 formatında kaydettiği şarkıları dinleyebilmek için kullandığı taşınabilir ses cihazıdır. İnsanlar USB kablosunu kullanarak dosyaları transfer edebilir. MP3ler insan kulağının duyamayacağı sesler çıkarmak için yapilmis küçük ses dosyalaridir. Birçok yeni MP3 çalarlar da resim veya film görmek, ya da oyun oynamak için kullanılabilir. En iyi bilinen MP3 çalar iPod'dur.

MP3 çalar, 1998 yılında Saehan Bilgi Sistemleri tarafından yaptırılan dünyanın ilk seri üretilen Dijital Ses Oynatıcılarıdır. MP3 çalar dahili ilk cep telefonu 2003 yılında Güney Kore'de üretilmiştir. Bu yenilik hızla yayılmış ve 2005 yılına kadar satılan tüm müziklerin yarısından fazlası cep telefonlarına direkt olarak satılmıştır.

Çeviri: Ebrulî*

----------------------------------

An MP3 player is a portable audio device people can use to listen to songs saved in the MP3 format. People use USB cords to connect the device to computers, so that files can be transferred. MP3s are audio files that have been made smaller by removing sounds that the human ear cannot hear. Many newer MP3 players can also be used to view images or movies, or play games. The most well-known MP3 player is the iPod.
MP3 player, The world's first mass-produced Digital Audio Players were built by Saehan Information Systems in 1998. The first mobile phones with built-in MP3 players were produced in South Korea in 2003. The innovation spread rapidly and by 2005, more than half of all music sold in South Korea was sold directly to mobile phones.

Kaynak / Source]]> MP3 Player (디지털 오디오 플레이어) -Electronics-

MP3 çalar insanların MP3 formatında kaydettiği şarkıları dinleyebilmek için kullandığı taşınabilir ses cihazıdır. İnsanlar USB kablosunu kullanarak dosyaları transfer edebilir. MP3ler insan kulağının duyamayacağı sesler çıkarmak için yapilmis küçük ses dosyalaridir. Birçok yeni MP3 çalarlar da resim veya film görmek, ya da oyun oynamak için kullanılabilir. En iyi bilinen MP3 çalar iPod'dur.

MP3 çalar, 1998 yılında Saehan Bilgi Sistemleri tarafından yaptırılan dünyanın ilk seri üretilen Dijital Ses Oynatıcılarıdır. MP3 çalar dahili ilk cep telefonu 2003 yılında Güney Kore'de üretilmiştir. Bu yenilik hızla yayılmış ve 2005 yılına kadar satılan tüm müziklerin yarısından fazlası cep telefonlarına direkt olarak satılmıştır.

Çeviri: Ebrulî*

----------------------------------

An MP3 player is a portable audio device people can use to listen to songs saved in the MP3 format. People use USB cords to connect the device to computers, so that files can be transferred. MP3s are audio files that have been made smaller by removing sounds that the human ear cannot hear. Many newer MP3 players can also be used to view images or movies, or play games. The most well-known MP3 player is the iPod.
MP3 player, The world's first mass-produced Digital Audio Players were built by Saehan Information Systems in 1998. The first mobile phones with built-in MP3 players were produced in South Korea in 2003. The innovation spread rapidly and by 2005, more than half of all music sold in South Korea was sold directly to mobile phones.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Taekwondo / 태권도 - Martial art -]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-taekwondo-53468-44428-46020-martial-art.html Fri, 17 Jun 2011 12:45:40 +0000 Arzuş]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-taekwondo-53468-44428-46020-martial-art.html Taekwondo / 태권도 - Martial art -

[Resim: 200pxwtftaekwondo1.jpg]

Taekwondo bir Kore savaş sanatıdır ve Güney Kore'nin ulusal sporudur. Korece'de tae (태, 跆) "ayakla vurmak ya da çiğnemek" anlamına gelir; kwon (권, 拳) "yumrukla vurmak ya da kırmak" anlamına gelir ve do (도, 道) "yol", "yöntem" veya "ustalık" anlamına gelir. Bu nedenle, taekwondo serbest bir şekilde "ayak ve yumruğun sanatı" ya da "tekmeleme ve yumruklama sanatı" olarak çevrilebilir. Diğer birçok sanat gibi o da savaş yöntemleri, kendini savunma, spor, alıştırma ve bazı durumlarda da meditasyon ve felsefeyi birleştirir. 1989'da Taekwondo uygulayanlarının sayısı bakımından dünyanın en sevilen savaş sanatı olarak iddia ediliyordu. Antrenman maçı tipi olan Gyeorugi 2000'den beri Olimpik oyunlarda mevcuttur.

English

Taekwondo/태권도 - Martial art -

Taekwondo is a Korean martial art and the national sport of South Korea. In Korean, tae (태, 跆) means "to strike or break with foot"; kwon (권, 拳) means "to strike or break with fist"; and do (도, 道) means "way", "method", or "art". Thus, taekwondo may be loosely translated as "the art of the foot and fist" or "the art of kicking and punching."As many other arts, it combines combat techniques, self-defense, sport, exercise, and in some cases meditation and philosophy. In 1989, Taekwondo was claimed as the world's most popular martial art in terms of number of practitioners. Gyeorugi , a type of sparring, has been an Olympic event since 2000.

Kaynak / Source
]]> Taekwondo / 태권도 - Martial art -

[Resim: 200pxwtftaekwondo1.jpg]

Taekwondo bir Kore savaş sanatıdır ve Güney Kore'nin ulusal sporudur. Korece'de tae (태, 跆) "ayakla vurmak ya da çiğnemek" anlamına gelir; kwon (권, 拳) "yumrukla vurmak ya da kırmak" anlamına gelir ve do (도, 道) "yol", "yöntem" veya "ustalık" anlamına gelir. Bu nedenle, taekwondo serbest bir şekilde "ayak ve yumruğun sanatı" ya da "tekmeleme ve yumruklama sanatı" olarak çevrilebilir. Diğer birçok sanat gibi o da savaş yöntemleri, kendini savunma, spor, alıştırma ve bazı durumlarda da meditasyon ve felsefeyi birleştirir. 1989'da Taekwondo uygulayanlarının sayısı bakımından dünyanın en sevilen savaş sanatı olarak iddia ediliyordu. Antrenman maçı tipi olan Gyeorugi 2000'den beri Olimpik oyunlarda mevcuttur.

English

Taekwondo/태권도 - Martial art -

Taekwondo is a Korean martial art and the national sport of South Korea. In Korean, tae (태, 跆) means "to strike or break with foot"; kwon (권, 拳) means "to strike or break with fist"; and do (도, 道) means "way", "method", or "art". Thus, taekwondo may be loosely translated as "the art of the foot and fist" or "the art of kicking and punching."As many other arts, it combines combat techniques, self-defense, sport, exercise, and in some cases meditation and philosophy. In 1989, Taekwondo was claimed as the world's most popular martial art in terms of number of practitioners. Gyeorugi , a type of sparring, has been an Olympic event since 2000.

Kaynak / Source
]]> <![CDATA[Yanggeum/ 양금 - Music Instrument -]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yanggeum-50577-44552-music-instrument.html Fri, 17 Jun 2011 12:39:04 +0000 Arzuş]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yanggeum-50577-44552-music-instrument.html Yanggeum/ 양금 - Music Instrument -

[Resim: 91108934.jpg]

Yanggeum geleneksel bir Kore yaylı çalgısıdır. Dövülmüş bir santurdur (gayda benzeri çalgılar). Diğer geleneksel Kore çalgılarından farklı olarak (çoğu pamuk kirişlidir), yanggeum maden kirişlidir. Bambu çubuklarla kirişlere vurularak çalınır.

Çeviri: S.T.
---------------------------------------------------------------------

English

Yanggeum/ 양금 - Music Instrument -
The yanggeum is a traditional Korean string instrument. It is a hammered dulcimer. Unlike other traditional Korean instruments (most of which have silk strings), the yanggeum has metal strings. It is played by striking the strings with a bamboo stick.

Kaynak / Source
]]> Yanggeum/ 양금 - Music Instrument -

[Resim: 91108934.jpg]

Yanggeum geleneksel bir Kore yaylı çalgısıdır. Dövülmüş bir santurdur (gayda benzeri çalgılar). Diğer geleneksel Kore çalgılarından farklı olarak (çoğu pamuk kirişlidir), yanggeum maden kirişlidir. Bambu çubuklarla kirişlere vurularak çalınır.

Çeviri: S.T.
---------------------------------------------------------------------

English

Yanggeum/ 양금 - Music Instrument -
The yanggeum is a traditional Korean string instrument. It is a hammered dulcimer. Unlike other traditional Korean instruments (most of which have silk strings), the yanggeum has metal strings. It is played by striking the strings with a bamboo stick.

Kaynak / Source
]]> <![CDATA[Thundersticks(막대풍선) / Noise Makers]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-thundersticks-47561-45824-54413-49440-noise-makers.html Mon, 06 Jun 2011 17:39:33 +0000 Arzuş]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-thundersticks-47561-45824-54413-49440-noise-makers.html Thundersticks(막대풍선) / Noise Makers

[Resim: 250px20081017kansasmidn.jpg]

Zaman zaman cheerstix, bangers veya bambams olarak da bilinen thundersticks tanıtımlarda ses çıkarıcı olarak kullanılan uzun, dar balonlardır. İki thunderstick birbirine vurduğu zaman gürültü çıkarır. Spor etkinliklerinde, siyasi toplantılarda ve konserlerde çok sıklıkla kullanılırlar. Köken ve tutulma: Bangers ilk olarak Kore Cumhuriyeti'nde ortaya çıkmıştır ve 2002 World Series sırasında Anaheim Angels'i destekleyenler tarafından kullanıldığında ABD'de rağbet kazanmıştır.

*********************************

English

Thundersticks, sometimes known as cheerstix, bangers or bambams, are long, narrow plastic balloons that are used as promotional noise makers. The noise is created when two thundersticks are struck together. They are most often used at sporting events, political rallies and concerts. Origin and popularity: Bangers were first created in the Republic of Korea, and thundersticks gained popularity in the United States when used by fans of the Anaheim Angels during the 2002 World Series.

Kaynak/ Source]]> Thundersticks(막대풍선) / Noise Makers

[Resim: 250px20081017kansasmidn.jpg]

Zaman zaman cheerstix, bangers veya bambams olarak da bilinen thundersticks tanıtımlarda ses çıkarıcı olarak kullanılan uzun, dar balonlardır. İki thunderstick birbirine vurduğu zaman gürültü çıkarır. Spor etkinliklerinde, siyasi toplantılarda ve konserlerde çok sıklıkla kullanılırlar. Köken ve tutulma: Bangers ilk olarak Kore Cumhuriyeti'nde ortaya çıkmıştır ve 2002 World Series sırasında Anaheim Angels'i destekleyenler tarafından kullanıldığında ABD'de rağbet kazanmıştır.

*********************************

English

Thundersticks, sometimes known as cheerstix, bangers or bambams, are long, narrow plastic balloons that are used as promotional noise makers. The noise is created when two thundersticks are struck together. They are most often used at sporting events, political rallies and concerts. Origin and popularity: Bangers were first created in the Republic of Korea, and thundersticks gained popularity in the United States when used by fans of the Anaheim Angels during the 2002 World Series.

Kaynak/ Source]]> <![CDATA[ Yut ( 윷 / 윷놀이) -Game-]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yut-50999-50999-45440-51060-game.html Thu, 26 May 2011 13:37:20 +0000 Arzuş]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yut-50999-50999-45440-51060-game.html Yut / 윷 / 윷놀이

[Resim: 220pxkoreayutpan.jpg]

Yut Nori (bazen de nyout veya yoot olarak yazılabilir) Kore'de özellikle yeni yıla girerken oynanan geleneksel bir masa oyunudur. Oyun cheok-sa veya sa-hee diye de anılır. Nori son eki "oyun" anlamına gelmektedir. Kökeni belli olmamakla birlikte, bazı araştırmalar Beakje insanlarının da Hindistan kaynaklı masa oyunu olan Pachisi'ye benzediğine inanılan Chupu'ya benzeyen bir masa oyunu oynadığını belirten Taiping Yulan'dan alıntı yaparak yut'un Üç Krallık (M.Ö. 57-M.S. 668) kadar erken bir dönemde oynandığını öne sürmektedir. Oyun için beş farklı türde çiftlik hayvanını beslemek için bazı köylüler tarafından iddia edilen bir halk açıklaması vardır: Domuzlar, köpekler, koyunlar, inekler ve atlar. Köylülerin her biri yalnızca bir türü besleyebilir. Bu tahta döşeme ve oyunun, dağlık alanlarda ve küçük çiftlik köylerinde falcılıkta kullanılmış olduğu bilinmektedir ancak artık geliştirilmiştir.

Ekipman

The board (tahta döşeme) (mal-pan, 말판) normalde dikişli kumaştan yapılır. Modern tahta döşemeler dikdörtgen şeklindedir ancak geçmişte yuvarlak bir şekilde de yapılmıştır. Dört düz ve iki yan biçimi vardır.

English

Yut Nori (sometimes romanized as nyout or yoot) is a traditional board game played in Korea, especially during Korean New Year. The game is also called cheok-sa or sa-hee. The suffix nori means "game". Although its origins are unclear, some research suggests that yut was played as early as the Three Kingdoms (57 BCE - 668 CE), citing the Taiping Yulan, which states that people of Baekje played a board game similar to Chupu, which is believed to be similar to Pachisi, a board game originated in India. There is a folk explanation for the game, describing a bet by some villagers to raise five different kind of livestock: pigs, dogs, sheep, cows and horses. Each of the villagers would raise only one type. The board and the game are known to have been used in fortune telling, particularly in mountain areas and small farming villages, but this is no longer practiced.

Equipment

The board (mal-pan, 말판) is normally made of stitched cloth. The modern board is a rectangular shape, but historically there was also a round variation. There are four straight courses and two diagonal ones.

Kaynak / Source]]> Yut / 윷 / 윷놀이

[Resim: 220pxkoreayutpan.jpg]

Yut Nori (bazen de nyout veya yoot olarak yazılabilir) Kore'de özellikle yeni yıla girerken oynanan geleneksel bir masa oyunudur. Oyun cheok-sa veya sa-hee diye de anılır. Nori son eki "oyun" anlamına gelmektedir. Kökeni belli olmamakla birlikte, bazı araştırmalar Beakje insanlarının da Hindistan kaynaklı masa oyunu olan Pachisi'ye benzediğine inanılan Chupu'ya benzeyen bir masa oyunu oynadığını belirten Taiping Yulan'dan alıntı yaparak yut'un Üç Krallık (M.Ö. 57-M.S. 668) kadar erken bir dönemde oynandığını öne sürmektedir. Oyun için beş farklı türde çiftlik hayvanını beslemek için bazı köylüler tarafından iddia edilen bir halk açıklaması vardır: Domuzlar, köpekler, koyunlar, inekler ve atlar. Köylülerin her biri yalnızca bir türü besleyebilir. Bu tahta döşeme ve oyunun, dağlık alanlarda ve küçük çiftlik köylerinde falcılıkta kullanılmış olduğu bilinmektedir ancak artık geliştirilmiştir.

Ekipman

The board (tahta döşeme) (mal-pan, 말판) normalde dikişli kumaştan yapılır. Modern tahta döşemeler dikdörtgen şeklindedir ancak geçmişte yuvarlak bir şekilde de yapılmıştır. Dört düz ve iki yan biçimi vardır.

English

Yut Nori (sometimes romanized as nyout or yoot) is a traditional board game played in Korea, especially during Korean New Year. The game is also called cheok-sa or sa-hee. The suffix nori means "game". Although its origins are unclear, some research suggests that yut was played as early as the Three Kingdoms (57 BCE - 668 CE), citing the Taiping Yulan, which states that people of Baekje played a board game similar to Chupu, which is believed to be similar to Pachisi, a board game originated in India. There is a folk explanation for the game, describing a bet by some villagers to raise five different kind of livestock: pigs, dogs, sheep, cows and horses. Each of the villagers would raise only one type. The board and the game are known to have been used in fortune telling, particularly in mountain areas and small farming villages, but this is no longer practiced.

Equipment

The board (mal-pan, 말판) is normally made of stitched cloth. The modern board is a rectangular shape, but historically there was also a round variation. There are four straight courses and two diagonal ones.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Jagyeokru (자격루) - Water Clock -]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-jagyeokru-%EC%9E%90%EA%B2%A9%EB%A3%A8-water-clock.html Mon, 23 May 2011 17:50:58 +0000 Setsuna]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-jagyeokru-%EC%9E%90%EA%B2%A9%EB%A3%A8-water-clock.html Jagyeokru (자격루) - Water Clock -

Jang Yeong-sil'in en önemli buluşlarından biri de kendiliğinden vuran su saatidir.

Kendiliğinden vuran su saati 1900'lü yılların başında Araplar ve Çinliler tarafından bulunmuş olmasına rağmen önceki dönemde Kore halkı bunun basit bir formunu kullanıyordu. Kore'nin tarihi olayların kayıt edildiği defterse, su saati üç krallık döneminde icat edilmiştir.

Korelilerin buluşu olan basit su saati iki depodan oluşan bir yapıya sahiptir ve mevcut olan su yukarıdan aşağıya doğru belirli bir oranda dökülür. Suyun akma/dökülme miktarı günün saatlerine göre değişkenlik gösterir. Bu durum saatin başında duran kişi için oldukça zahmetliydi. Çünkü suyun dökülen miktarı arttığını fark eder etmez, davulları kullanarak halka saati duyurması gerekiyordu.

Büyük imparator olarak adlandırılan Sejong, tahta geldiği dönemde güvenilir bilim adam Jang Yeong-sil'i yanına çağırtarak ona otomatik zamanı haber veren/ kendiliğinden vuran bir su saati geliştirmesini istedi. Ancak yapılan ilk çalışmalar olumlu sonuç vermedi. Bunun üzerine Jang Yeong-sil, araştırma yapmak için Çin'e gitti. 1434 yılında ülkesine geri döndüğünde Kore'nin ilk kendiliğinden vurmalı su saati olan Jagyeokru'yu (자격루) icat etmişti. Ancak bu çalışma yaşamadı. Sadece taslak olarak kaldı ve bu taslaklardan yola çıkılarak yapıldı.

Dönen 12 tahta parça, zamanın geçtiğini haber veriyordu. İlkinin aksine bu saatte tam 4 tane su tankı vardı. 2 deponun görevi dökülen suyu toplamaktı. Ve 12 adet tahtadan yapılmış ok, aşağıdaki toplama tankının içinde yüzüyordu. Yukarıdan gelen suyun miktarı aşağıdaki okların üzerine düştüğü zaman, oklar demir dülleyi hareket ettirerek ses yapıyordu. Böylece saatin kaç olduğu demir güllenin verdiği ses tonundan anlaşılabiliyordu.

English:

Scaled model of Jang Yeong-sil's Self-striking water clock.

Self-striking water clocks had already been invented by the Arabians and the Chinese (in 1091), and a more primitive form was in use by the Koreans. Although it is believed, Samguk Sagi records that an office overseeing the use of water clocks had been established during the Three Kingdoms Period.The Korean version consisted of two stacked jars of water, with water dropping from the top to the bottom at a measured rate. The level of the water indicated the time of the day. This was very inconvenient because a person had to be always be on guard, so that at each hour he or she could bang a drum to inform the public.

Upon hearing about the usage of self-striking water clocks in foreign countries, Sejong assigned Jang and other scientists to build a clock emulating such automatic devices. They failed in developing an operational water clock. Therefore, Jang went to China to study the various designs of water clocks. When he returned in 1434, Jang created Korea's first water clock, Jagyeokru (자격루). This water clock did not survive; however, reconstructions of the Jagyeokru based on text descriptions have been made.

Circling the clock were 12 wooden figures that served as indicators of time. There were four water containers, 2 jars that received the water, and 12 arrows floating inside the lower container. As the water from the upper containers seeped down the pipe to the lower container, one of the arrows would tilt a board filled with small iron balls; a ball would roll down a pipe to a container of larger iron balls. The collision would cause the larger balls to travel down a lower pipe and hit a giant cymbal, announcing the time to the community. Then, the ball would land on another container, which is part of a complex of levers and pulleys that activates the motions of the wooden figures to indicate time visually.]]> Jagyeokru (자격루) - Water Clock -

Choe Yun-ui (최윤 의) 1234 yılında Goryeo Hanedanlığı döneminde dünyanın ilk metal matbaa icadı olsa da, Johann Gutenberg, bu teknolojinin dünyadaki ilk öncüsü olarak kabul edilir. Genel olarak, hareketli tip metal baskı blokları olmaları dolayısıyla dayanıklılık, netlik ve uzun ömürlülük özellikleriyle ahşap rakiplerini aşmıştır.O zaman bile, kral daha iyi bir baskı oluşturmak için Jiphyeonjeon’a bilim adamları istemiştir.
1434 yılında bilim adamları Gabinja (갑인자, 甲寅字)’yi, bir binada bakır-çinko ve kurşun-kalay alaşımları yaparak gerçekleştirdi. Bir önceki matbaalardan iki kat daha hızlı olması, şaşırtıcı güzellik ve netlikte Çince karakterlerin baskısının yapılabildiği görüldü. Gabinja, sonraki 370 yıl içinde altı kez yeniden oluşturuldu.

Michiru

Gabinja (갑인자) - Iron Printing Pres –

Although Choe Yun-ui (최윤의) invented the world's first metal printing press in 1234 during the Goryeo Dynasty, Johann Gutenberg is recognized worldwide as the first to pioneer this technology. In general, metal movable type printing blocks surpassed the wooden counterparts in durability, clarity, and longevity.Even then, the king asked the scientists at Jiphyeonjeon to build a better printing press. In 1434, the scientists accomplished in building Gabinja (갑인자, 甲寅字),[which was made of copper-zinc and lead-tin alloys.It was said to be twice as fast as the previous printing presses and print the Chinese characters in astounding beauty and clarity. Gabinja was reproduced six times during the next 370 years.

Source:Wikipedia
]]> Gabinja (갑인자) - Iron Printing Pres –

Büyük Kral Sejong'un tahtta olduğu dönemde, güvenilir bir bilim adamı olan Jang Yeong-sil'e verdiği ilk görev, astronomik cisimleri gözlemleyebilmek için bir cihaz tasarlamasıydı. Arabistan ve Çin'deki bilim adamlarından sağlanan kitaplarda bu amaçla üretilen aletlerin çoğunun yapımı ya da tasarımı henüz bitmemişti. Zaten üzerinde çalışılan aletler genelde askeri amaçlı olarak düşünülüyordu. 2 aylık bir çalışmanın ardından Jang Yeong Sil, küre taslağı şeklinde basit bir cihaz yaptı. Ancak bu cihaz yüzde yüz doğru sonuç vermemekteydi. Bir yıl sonra 1443'de ilk girişiminin ardında, Jang Yeong Sil Honcheonui (혼천의)'yi yaptı. Honcheonui, bir su çarkına bağlı olarak dönebilen küre biçimindeki bir cihazdı ve zamanı gösteriyordu. Gece ya da gündüz pozisyonunu ayın, güneşin ve yıldızların konumuna göre değiştirebiliyordu. Artı mevsimlik zaman farkını gösterebiliyordu. Bu ve buna benzer amaçlarla üretilmiş aletler, Kyongbok Sarayı'nda astronomlar tarafından kullanıldı. Jang Yeong Sil'in bu icadi 1442 yılına damgasını vurarak kayıtlara geçti.

Kaynak

English:

Sejong's first assignment to Jang was to build a celestial globe to measure astronomical objects. Books obtained from Arabian and Chinese scholars were not complete in their instructions, for these devices could also be used for military purposes. After two months of study, he made a spherical device that could perform with mediocre accuracy. One year after his first attempt, in 1433, Young Sil made the honcheonui (혼천의, 渾天儀). Honcheonui depended on a waterwheel to rotate the internal globe to indicate time. Whether day or night, this allowed the instrument to be updated on the positions of the sun, moon, and the stars. Later celestial globes could measure time changes according to the seasonal variations. These instruments, along with the sundials and water clocks, were stationed around the Kyonghoeru Pond in Kyongbok Palace and made into use by the astronomers. The success of Jang Yeong-sil's astronomical machines was marked in 1442 AD.

Source]]> Korean Celestial Globe (혼천의) -Astronomical Instrument-

Büyük Kral Sejong'un tahtta olduğu dönemde, güvenilir bir bilim adamı olan Jang Yeong-sil'e verdiği ilk görev, astronomik cisimleri gözlemleyebilmek için bir cihaz tasarlamasıydı. Arabistan ve Çin'deki bilim adamlarından sağlanan kitaplarda bu amaçla üretilen aletlerin çoğunun yapımı ya da tasarımı henüz bitmemişti. Zaten üzerinde çalışılan aletler genelde askeri amaçlı olarak düşünülüyordu. 2 aylık bir çalışmanın ardından Jang Yeong Sil, küre taslağı şeklinde basit bir cihaz yaptı. Ancak bu cihaz yüzde yüz doğru sonuç vermemekteydi. Bir yıl sonra 1443'de ilk girişiminin ardında, Jang Yeong Sil Honcheonui (혼천의)'yi yaptı. Honcheonui, bir su çarkına bağlı olarak dönebilen küre biçimindeki bir cihazdı ve zamanı gösteriyordu. Gece ya da gündüz pozisyonunu ayın, güneşin ve yıldızların konumuna göre değiştirebiliyordu. Artı mevsimlik zaman farkını gösterebiliyordu. Bu ve buna benzer amaçlarla üretilmiş aletler, Kyongbok Sarayı'nda astronomlar tarafından kullanıldı. Jang Yeong Sil'in bu icadi 1442 yılına damgasını vurarak kayıtlara geçti.

Kaynak

English:

Sejong's first assignment to Jang was to build a celestial globe to measure astronomical objects. Books obtained from Arabian and Chinese scholars were not complete in their instructions, for these devices could also be used for military purposes. After two months of study, he made a spherical device that could perform with mediocre accuracy. One year after his first attempt, in 1433, Young Sil made the honcheonui (혼천의, 渾天儀). Honcheonui depended on a waterwheel to rotate the internal globe to indicate time. Whether day or night, this allowed the instrument to be updated on the positions of the sun, moon, and the stars. Later celestial globes could measure time changes according to the seasonal variations. These instruments, along with the sundials and water clocks, were stationed around the Kyonghoeru Pond in Kyongbok Palace and made into use by the astronomers. The success of Jang Yeong-sil's astronomical machines was marked in 1442 AD.

Source]]> <![CDATA[Turtle Ship (거북선) - Battleship -]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-turtle-ship-%EA%B1%B0%EB%B6%81%EC%84%A0-battleship.html Thu, 19 May 2011 12:43:35 +0000 masal durgun]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-turtle-ship-%EA%B1%B0%EB%B6%81%EC%84%A0-battleship.html Turtle Ship / 거북선 (Kaplumbağa Gemi)

[Resim: 80320.jpg]

Adı : Kaplumbağa Gemi (Geobukseon)
Müteahhitler : Yi Sun-sin, Lt. Na Dae Yong
İşletmen : Joseon Dynasty
İnşa Edilme Tarihi : Yaklaşık 1590
Sınıf ve Tip : Ponekseon tipi
Uzunluk : 30-37 metre
Yürütücü Gücü : 80 Kürekçi
Yeter Sayısı : 50 asker
Silah Gücü : Kükürt gazı atıcısı, sivri uçlu demirler(çiviler), 26 gülle topu

Ayrıca Geobukseon veya Kobukson olarak bilinen Kaplumbağa Gemi, 15. Yüzyılın başlarından 19. Yüzyıla kadar Joseon Hanedanlığı döneminde Koreli Kraliyet donanması tarafından aralıklarla kullanılan Kore de Panokseon sınıfına ait büyük savaş gemisi türüydü.
Çok eski ilk kaynaklara göre, Gwiseon olarak bilinen ilk nesil Kaplumbağa Gemiler, bir Gwiseon ve bir Japon savaş gemisi arasında geçen sözde bir savaştan bahseden Joseon Hanedanlığı'nın yıllıklarında ki 1413 ve 1415 kayıtlarında geçer. Ancak bu ilk Kaplumbağa Gemilerin göreceli barışın uzun sürmesinden dolayı geç olmadan Kore'nin savaş gemisi olarak kullanımı azalmıştı.
Kaplumbağa Gemi 1592-1598 Kore'yi fethetmek için Toyotomi Hideyoshi'nin girişimlerini desteklediği Japon deniz kuvvetlerine karşı ağır kayıplara uğratmasından dolayı sayısız zaferlere katıldı. Ancak, tüm Kore filosu(donanması) herhangi bir saldırı durumunda muhtemelen yarım düzineden fazla Kaplumbağa botuna sahip değildi. Koreli Amiral Yi Sun-sin gemi tasarımcısı olarak saygın biriydi. Yaptığı Kaplumbağa gemilerini en az beş farklı topla donatılmıştı. Önde ağzında ateşler veya top ateşi fırlatan bir ejderha şeklindeki baş bu gemilerin en ayırt edici özelliğidir. Her biri de top ateşini saptırmak ve gemiye teşebbüs eden düşman saldırılarını önlemek için demir çivilerle ve tam korumalı kapalı bir güverte ile yapılmıştır.

Yapılışı(İnşaat) :

Nanjung Ilgi'ye göre Yi Sun-sin'in savaş zamanında yazdığı günlüğünde, Yi Sun-sin astlarıyla meseleyi görüştükten sonra önceden mevcut tasarımlardan yararlanarak 1591 yılında Kaplumbağa gemiyi yeniden yapmaya karar verdi. Japon işgalinin olası olduğu anlaşılır anlaşılmaz Yi Sun-sin'in ast subayları basit olarak ilk modern Kaplumbağa gemiyi inşa etmişlerdir. Yi Sun-sin günlüğü boyunca yeğeni Yi Beon tarafından yazılmış "Hangrok" adlı kitapta Kaplumbağa gemilerinin yapıları, inşaatın ilerlemesi ve savaşta kullanımı yanı sıra gemilerde kullanılan silahların kullanımı hakkında çok sayıda önemli ayrıntıları anlatmıştır.

Kore topları monteli silahlar 12 Mart 1592 tarihinde test edilmiş ve menzilleri yaklaşık 300 ile 500 metre arasında da değişmektedir. Yi Sun-sin ilk Kaplumbağa gemisini tamamlamış, Busan Kuşatması ve Tadaejin Savaşı'ndan bir gün önce 27 Mart 1592 tarihinde suya indirmiştir.

Yapısı :

Savaş boyunca Kaplumbağa gemilerinin birçok versiyonu hizmet vermiştir ama genel olarak onlar 33-37 uzunluğundaydı ve fazlasıyla Panokseon'nin alt yapısını andırıyordu. Kaplumbağa gemisinin önüne yapılan büyük bir çapayla, diğer küçük değişikliklerle ve bir Panokseon'in tepesine konulması itibariyle teknik olarak bir tekne oldu. Geminin tepesine kısa mesafeli savaşta düşmandan hareketlerini etkili bir şekilde gizlemek için kükürt dumanı yayan bir ejderha kafası takıldı. Geminin en ayırt edici özelliği olarak kabul edilen ejderha kafası bir gülle topunu içine alabilecek kadar büyüktü. Ejderha kafası Japon gemicilerin kalplerine çarpıcı bir korku sağlamak amacıyla psikolojik savaş yöntemi olarak görev aldı. Kaplumbağa gemisinin ilk versiyonları ejderhanın kafasından serbest bırakılan zehirli bir dumanın zehirli maddeleri yakması için tasarlandı.

Geminin önünde önün de büyük bir çapa vardı. Çapa altında bir yüz şekline benzer olan ahşap bir sorguç bulunurdu ve bunlar düşman gemilerine toslamak için kullanılırdı.

Standart Panokseon'a benzer şekilde, Kaplumbağa gemi iki direğe ve iki yelkene sahipti. Küreklerde manevra ve yüksek hız için kullanıldı. Kaplumbağa gemisinin başka bir avantajı düşmanlarına karşı kendi yarıçapı etrafında dönebilen bir özelliğe sahipti olmasıydı.

Kaplumbağa gemisinde on kürek ve onbir top lumbuz vardı. Genellikle, ejderha kafasının ağzında bir top mazgal bulunurdu. Ön ve arka kısmında ikiden fazla top lumbuz yer alırdı. Ağır toplar Kaplumbağa gemilerine kitle yaylım atesi açmasını sağlardı. Mürettebatı genellikle komutanla birlikte 50-60 mücadele deniz piyadesi ve 70 kürekçileri kapsıyordu.

Kaynaklar Kaplumbağa gemisinin üstündeki altıgensel plaka kaplamalardan ucu sivri demirlerin çıkıntı yaptığını gösteriyordu. Kapalı güvertenin bir avantajı Koreli denizcilerin ve deniz askerlerinin küçük silahlardan ve yangın kundakçılarından korunmasını sağlamasıydı. Sivri uçlu demirler göğüs göğüse mücadelede kancalar ve tahta kaplamalar ile düşman gemilerini tutmasıyla onların cesaretlerini kırmıştır.

Kore yazılı açıklamalara göre manevra yapabilen bir geminin tüm noktaları ani hız hareketlerini yapabilirdi. Standart Panokseon gibi, Kaplumbağa gemi daha istikrarlı bir top ateşleme platformu avantajına ve kendi yarıçapı etrafında dönüş kabiliyeti veren U şeklindeki bir gövde özelliğine sahipti. U şeklindeki alt kısım V şeklindeki alt kısma karşı başlıca dezavantajı biraz daha yavaş seyir haline sahip olmasıydı.

Güverte Yapısı Hakkında(Gövdesi) :

Geminin çatısı tahta kaplamayı önleyen ucu sivri demirlerle kaplı olması elde bulunan kaynaklarda net iken, bu tahta kaplamanın demir olduğu iddiasını destekleyecek yeterli kanıt yoktur. Aslında hiçbir çağdaş Kore kaynaklarında gemi zırhlı Kaplumbağa gemisi olarak kullanılmaz: Kendisini mucit gibi gören Amiral Yi Sun-sin ne kendi kapsamlı savaş günlüğünde ne de yeğeni ve savaşın bir görgü tanığı olan Yi Pun olay raporlarında herhangi bir çeşit demir kaplamalardan söz etmez. Dönemin her türlü resmi belgelerinin sayfalarca uzunluğundaki derlemeleri olan Kral Sonjo'nun yıllıkları bu konu hakkında bir bilgiye sahip değildi. Buna karşın, Kore başkanı Yu Song-nyong Kaplumbağa gemiyi üst kısmı tahta plakalar ile kaplı olarak nitelendirdi.
Japon kaynakları Ağustos 1592 yılında bir çatışmada demir kaplı üç kaplumbağa geminin çatışmada yer aldığından söz eder. Ancak, Hawley'e göre gemi mutlaka demir plakalarla kaplıydı anlamına gelmezdi: Yi Sun-sin'in günlüğünde uygun bir tarifle demir plakalar geminin çatılarından çıkan çiviler olabileceği olarak tanımlamıştı. Kayıtlara rağmen, Japon hükümeti muhtemelen Kore saldırılarına karşı Şubat 1593 yılında orduya gemilerin yapımında demir plakalar kullanmak için sipariş verildiğini göstermektedir.

Silahları :

Ejderha Kafası : Ejderha kafası geminin baş tarafında bulunan en üst kısmına yerleştirildi. Birçok farklı şekilleri Kaplumbağa gemilerde kullanıldı. Başta Japon askerlerini korkutmak için psikolojik savaşın ilk biçimi olarak yerleştirildi. Geminin ilk versiyonu geminin içinde üretilen kükürt ve güherçile karışımından oluşan yoğun zehirli bir duman salan bir makina bulunurdu. Bu tam anlamıyla Japonların manevra ve koordinasyon yeteneklerini engellemek için düşünülmüştü.
Yi Sun-sin günlüğünde düşman gemilerini yenmek için ejderhanın ağzına bir topun takılmış olabileceği şeklinde açıklıyor.

Ucu Sivri Demirler(Çiviler) : Metal ucu sivri çubuklar Japonlar tarafından kullanılan rampa taktikleri caydırmak için Kaplumbağa geminin üst kısmında kapak olarak kullanıldı. Tarihi kayıtlara göre, sivri uçlu demirler Japonlar gemiye binmeye çalışırken güvenli olduğunu sağlayarak onları cezbetmek için boş pirinç çuvalları ve pirinç hasırlarla örtülmüştür. Ancak, modern yazarlar böyle bir uygulamanın düşman ateş oklarının hedefi haline getirebileceğinden bunun pek mümkün olamayacağını vurgulamışlardır.

Top(Gülle) : Kaplumbağa gemiler Cheonja(Cennet), Gija(Toprak), Hyeonja(Siyah) ve Hwangja(Sarı) tipindeki toplarla donatılmıştır. Ayrıca Seungja(zafer) olarak bilinen eski bir tür silah bulunur. Hwangja hafif ama 1200 metre menzile sahipken Seungja topu 200 metre arasında değişmekteydi.

Taktiksel Kullanımı :

Yi Sun-sin Kaplumbağa gemiyi yakın saldırı gemisi olarak yeniden diriltmiş ve geçmişteki kullanımına benzer şekilde düşman gemilerini şiddetli bir şekilde toslamak ve batırmak için tasarlamıştır. Az sayıda olmalarına rağmen, düşmanın öncü komuta gemisini etkisiz hale getirerek ve batırarak düşman filosunun moralini ve komuta yapısını sert bir şekilde zarara uğratabilirler. Toslamadan sonra, Kaplumbağa gemi top ateşleriyle saldırı yaylım ateşini başlatır. Bu taktik nedeniyle Japonlar Kaplumbağa gemileri mekurabuna veya kör gemi olarak nitelendirirler. Bu tür taktik Dangpo Savaşında ve Sacheon Savaşı(1592) sırasında kullanıldı.
Kaplumbağa geminin kaplamasının asıl kullanımı geminin üst kaplaması ve çıkıntı yapan demirleri sayesinde tahta kaplamasız olarak oldu.
Kaplumbağa gemi saldırılara öncülük etmek veya Noryang Savaşı'nda olduğu gibi dar alanlarda Japon gemilerini pusuya düşürmek gibi başka amaçlar için kullanıldı.

Yaygın tariflere rağmen, Kaplumbağa gemi aşırı derecede yavaş bir gemi değildi. İleri itiş kürekleri gibi yelkenlere sahipti ve panokseon gibi kendi ekseni etrafında dönebilen özelliğe sahipti. Amiral Yi Sun-sin çarpma amacına uygun olarak hızlı ve çevik bir şekilde inşa etmiştir.

Geminin Günümüzdeki Durumu :

Kaplumbağa gemi özel bir ticaret şirketi olan Keobukseon Araştırma Merkezi tarafından onarıldı. Şirket geminin orijinal tasarımı hakkında kapsamlı bir araştırma yaparak ticari kullanımı için çeşitli gerçek boyutlu yeniden yapılandırmasını yaptı. Bunlar Immortal Admiral Yi Sun-shin adındaki Kore dizisinde toplandı. Çeşitli müzeler Kaplumbağa gemisine ev sahipliği yapıyor ve insanlar Yeosu müzesinde demir atmış olan 1:1 ölçekli bir Kaplumbağa geminin içine girebiliyor ve ziyaret edebiliyorlar.

English

Name : Turtle boat(Geobukseon)
Builders : Yi Sun-sin, Lt. Na Dae Yong
Operators : Joseon Dynasty
Built : circa 1590
Class and type : Panokseon type
Length : 30-37 m
Propulsion : 80 oarsmen
Complement : 50 soldiers
Armament : sulfur gas thrower, iron spikes, 26 cannons

The Turtle ship, also known as Geobukseon or Kobukson (거북선), was a type of large warship belonging to the Panokseon class in Korea that was used intermittently by the Royal Korean Navy during the Joseon Dynasty from the early 15th century up until the 19th century.
The first references to older, first generation turtle ships, known as Gwiseon (귀선), come from 1413 and 1415 records in the Annals of the Joseon Dynasty, which mention a mock battle between a gwiseon and a Japanese warship. However, these early turtle ships soon fell out of use as Korea�s naval preparedness decreased during a long period of relative peace.
Turtle ships participated in numerous victories against Japanese naval forces that supported Toyotomi Hideyoshi's attempts to conquer Korea from 1592-1598, inflicting heavy losses. However, their historical role may have been exaggerated since "the entire Korean fleet probably did not have more than half a dozen turtleboats in action at any one time". Korean admiral Yi Sun-sin is credited with designing the ship. His turtle ships were equipped with at least five different types of cannon. Their most distinguishable feature was a dragon-shaped head at the bow (front) that could launch cannon fire or flames from the mouth. Each was also equipped with a fully covered deck that was shielded to deflect cannon fire, and with iron spikes to discourage enemy men from attempting to board the ship.

Construction : According to the Nanjung Ilgi, Yi's wartime diary, Yi decided to resurrect the turtle ship in 1591, from pre-existing designs (see picture, illustrated nearly 200 years earlier), after discussing the matter with his subordinates. Once concluding that a Japanese invasion was possible, if not imminent, Yi and his subordinate officers constructed the first modern turtle ship. Yi's diary, along with the book entitled Hangrok written by his nephew Yi Beon, described numerous important details about the structures, construction progress, and the use of turtle ships in battle, as well as the testing of weaponry used in the ships.
The mounted weapons, Korean cannons with ranges from about 300 to 500 metres, were tested on March 12, 1592. Yi completed his first turtle ship and launched it on March 27, 1592, one day before the Siege of Busan and the Battle of Tadaejin.

Structure : Many different versions of the turtle ships served during the war, but in general they were about 100 to 120 feet long (30 to 37 metres long), and strongly resembled the Panokseon's bottom structure. The turtle ship was technically a hull that was placed on top of a Panokseon, with a large anchor held in the front of the ship, and other minor modifications.
On the bow of the vessel was mounted a dragon head which emitted sulfur smoke to effectively hide its movement from the enemy in short distance combat. The dragon head, which is considered the most distinguishing feature of the vessel, was large enough for a cannon to fit inside. The dragon head served as a form of psychological warfare, with the aim of striking fear into the hearts of Japanese sailors. Early versions of the turtle ship would burn poisonous materials in the dragon's head to release a poisonous smoke.
In the front of the ship was a large anchor. Below the anchor was a wooden crest that was shaped like a face, and these were used to ram into enemy ships.
Similar to the standard Panokseon, the turtle ship had two masts and two sails. Oars were also used for maneuvering and increased speed. Another advantage the turtle ship had over its enemies was that the turtle ship could turn on its own radius.
The turtle ship had 10 oars and 11 cannon portholes on each side. Usually, there was one cannon porthole in the dragon head's mouth. There were two more cannon portholes on the front and back of the turtle ship. The heavy cannons enabled the turtle ships to unleash a mass volley of cannonballs (some would use special wooden bolts several feet in length, with specially engineered iron fins). Its crew complement usually comprised about 50 to 60 fighting marines and 70 oarsmen, as well as the captain.
Sources indicate that sharp iron spikes protruded from hexagonal plates covering the top of the turtle ship. An advantage of the closed deck was that it protected the Korean sailors and marines from small arms and incendiary fire. The spikes discouraged Japanese sailors from engaging in their primary method of naval combat at the time, grappling an enemy ship with hooks and then boarding it to engage in hand-to-hand combat.
Korean written descriptions all point to a maneuverable ship, capable of sudden bursts of speed. Like the standard Panokseon, the turtle ship featured a U-shaped hull which gave it the advantage of a more stable cannon-firing platform, and the ability to turn within its own radius. The main disadvantage of a U-shaped bottom versus a V-shaped bottom was a somewhat slower cruising speed.

Decking : While it is clear from the available sources that the roof of the ship was covered with iron spikes to prevent boarding,[7][2] there is insufficient evidence to support the claim that it was iron plated. In fact, no contemporary Korean source exists which refers to the turtle ship as ironclad: Admiral Yi Sun-sin, the purported inventor himself, makes no mention of any kind of ironplating in his comprehensive war diary, nor does Yi Pun, his nephew and also witness of the war, in his account of the events. The annals of King Sonjo, a many thousand pages long compilation of all kinds of official documents of the period, are also silent on the subject. By contrast, Korean prime minister Yu Song-nyong described the turtle ship as "covered by wooden planks on top".
Japanese sources mention a clash in August 1592 which involved three Korean turtle ships "covered in iron". However, according to Hawley, this does not necessarily mean the vessels were covered with iron plates; it could refer to the iron spikes protruding from their roofs, a fitting described for the first time three weeks earlier in Yi Sun-sin's diary. Records, though, show that the Japanese government ordered in February 1593 the military to use iron plate in building ships, possibly in response to the Korean attacks.
As it was, Yi Sun-shin, who was largely cut off from government supplies throughout his campaigns, found the relatively small amount of fifty pounds worth mentioning in his war diary. Therefore, Hawley believes that it is unlikely that Admiral Yi would have passed in silence over the estimated six tons (twelve thousand pounds) of iron necessary for even a single outfit. Such a large amount of iron was equivalent to one ship's entire ordnance, and would have probably been regarded more useful for casting additional cannons, particularly since the Koreans were well aware that Japanese warships were practically devoid of naval guns.

Weapons :
Dragon's head : The dragon's head was placed on the top of the ship at the bow. Several different versions of the dragon head were used on the turtle ships. The dragon head was first placed as an early form of psychological warfare to scare Japanese soldiers. One version carried a projector that could release a dense toxic smoke that was generated from a mixture of sulfur and saltpeter produced in the bowels of the ship. The smoke was designed to obscure vision and interfere with the Japanese ability to maneuver and coordinate properly.
Yi's own diary explains that a cannon could be fitted in the mouth of the dragon to be fired at enemy ships.

Spikes : Metal spikes were used to cover the top of the turtle ship to deter boarding tactics used by the Japanese. According to historical records, the spikes were covered with empty rice sacks or rice mats to lure the Japanese into trying to board, since the boarding would appear safe. However, modern authors have found this to be unlikely since such an arrangement would have invited enemy fire arrows.

Cannon : The turtle ship was equipped with Cheonja (Heaven), Gija (Earth), Hyeonja (Black), and Hwangja (yellow) type cannons. There was also an arquebus known as Seungja (victory). The Seungja cannon ranged 200 metres, while the Hwangja was the lightest but with a range of 1200 metres.

Tactical use : Yi resurrected the turtle ship as a close-assault vessel, intended to ram enemy ships and sink them, similar to their use in past centuries. Despite smaller numbers, disabling or sinking enemy's lead command ship could severely damage command structure and morale of the enemy fleet. After ramming, the turtle ship would unleash a broadside volley of cannonballs. Because of this tactic, the Japanese called the turtle ships the mekurabune (目蔵船), or "blind ships", because they would blast and ram into enemy ships. This kind of attack was used during the Dangpo Battle and Battle of Sacheon (1592).
The turtle ship's main use of the plating was as an anti-boarding device, due to the top plating of the turtle ship and its protruded spikes.
Later, the turtle ship was used for other purposes such as spearheading attacks or ambushing Japanese ships in tight areas such as in the Battle of Noryang.
Despite popular depiction, the turtle ship was not an extremely slow ship. The turtle ship had oar propulsion as well as sails, and could turn on its axis like the panokseon. Admiral Yi constructed the turtle ship to be fast and agile for the purpose of ramming.

Turtle Ships Today : A turtle ship has been reconstructed by Keobukseon Research Center (거북선연구원), which is a private commercial company. They have done extensive research on the original design of the turtle ship, and made several real-size reconstructions of them for commercial use. These were deployed in a Korean drama, The Immortal Admiral Yi Sun-shin (불멸의 이순신). Several museums host turtle ships on display, and people can visit and go inside a 1:1 scale turtle ship that is anchored at Yeosu.

KAYNAK(SOURCE)]]> Turtle Ship / 거북선 (Kaplumbağa Gemi)

[Resim: 80320.jpg]

Adı : Kaplumbağa Gemi (Geobukseon)
Müteahhitler : Yi Sun-sin, Lt. Na Dae Yong
İşletmen : Joseon Dynasty
İnşa Edilme Tarihi : Yaklaşık 1590
Sınıf ve Tip : Ponekseon tipi
Uzunluk : 30-37 metre
Yürütücü Gücü : 80 Kürekçi
Yeter Sayısı : 50 asker
Silah Gücü : Kükürt gazı atıcısı, sivri uçlu demirler(çiviler), 26 gülle topu

Ayrıca Geobukseon veya Kobukson olarak bilinen Kaplumbağa Gemi, 15. Yüzyılın başlarından 19. Yüzyıla kadar Joseon Hanedanlığı döneminde Koreli Kraliyet donanması tarafından aralıklarla kullanılan Kore de Panokseon sınıfına ait büyük savaş gemisi türüydü.
Çok eski ilk kaynaklara göre, Gwiseon olarak bilinen ilk nesil Kaplumbağa Gemiler, bir Gwiseon ve bir Japon savaş gemisi arasında geçen sözde bir savaştan bahseden Joseon Hanedanlığı'nın yıllıklarında ki 1413 ve 1415 kayıtlarında geçer. Ancak bu ilk Kaplumbağa Gemilerin göreceli barışın uzun sürmesinden dolayı geç olmadan Kore'nin savaş gemisi olarak kullanımı azalmıştı.
Kaplumbağa Gemi 1592-1598 Kore'yi fethetmek için Toyotomi Hideyoshi'nin girişimlerini desteklediği Japon deniz kuvvetlerine karşı ağır kayıplara uğratmasından dolayı sayısız zaferlere katıldı. Ancak, tüm Kore filosu(donanması) herhangi bir saldırı durumunda muhtemelen yarım düzineden fazla Kaplumbağa botuna sahip değildi. Koreli Amiral Yi Sun-sin gemi tasarımcısı olarak saygın biriydi. Yaptığı Kaplumbağa gemilerini en az beş farklı topla donatılmıştı. Önde ağzında ateşler veya top ateşi fırlatan bir ejderha şeklindeki baş bu gemilerin en ayırt edici özelliğidir. Her biri de top ateşini saptırmak ve gemiye teşebbüs eden düşman saldırılarını önlemek için demir çivilerle ve tam korumalı kapalı bir güverte ile yapılmıştır.

Yapılışı(İnşaat) :

Nanjung Ilgi'ye göre Yi Sun-sin'in savaş zamanında yazdığı günlüğünde, Yi Sun-sin astlarıyla meseleyi görüştükten sonra önceden mevcut tasarımlardan yararlanarak 1591 yılında Kaplumbağa gemiyi yeniden yapmaya karar verdi. Japon işgalinin olası olduğu anlaşılır anlaşılmaz Yi Sun-sin'in ast subayları basit olarak ilk modern Kaplumbağa gemiyi inşa etmişlerdir. Yi Sun-sin günlüğü boyunca yeğeni Yi Beon tarafından yazılmış "Hangrok" adlı kitapta Kaplumbağa gemilerinin yapıları, inşaatın ilerlemesi ve savaşta kullanımı yanı sıra gemilerde kullanılan silahların kullanımı hakkında çok sayıda önemli ayrıntıları anlatmıştır.

Kore topları monteli silahlar 12 Mart 1592 tarihinde test edilmiş ve menzilleri yaklaşık 300 ile 500 metre arasında da değişmektedir. Yi Sun-sin ilk Kaplumbağa gemisini tamamlamış, Busan Kuşatması ve Tadaejin Savaşı'ndan bir gün önce 27 Mart 1592 tarihinde suya indirmiştir.

Yapısı :

Savaş boyunca Kaplumbağa gemilerinin birçok versiyonu hizmet vermiştir ama genel olarak onlar 33-37 uzunluğundaydı ve fazlasıyla Panokseon'nin alt yapısını andırıyordu. Kaplumbağa gemisinin önüne yapılan büyük bir çapayla, diğer küçük değişikliklerle ve bir Panokseon'in tepesine konulması itibariyle teknik olarak bir tekne oldu. Geminin tepesine kısa mesafeli savaşta düşmandan hareketlerini etkili bir şekilde gizlemek için kükürt dumanı yayan bir ejderha kafası takıldı. Geminin en ayırt edici özelliği olarak kabul edilen ejderha kafası bir gülle topunu içine alabilecek kadar büyüktü. Ejderha kafası Japon gemicilerin kalplerine çarpıcı bir korku sağlamak amacıyla psikolojik savaş yöntemi olarak görev aldı. Kaplumbağa gemisinin ilk versiyonları ejderhanın kafasından serbest bırakılan zehirli bir dumanın zehirli maddeleri yakması için tasarlandı.

Geminin önünde önün de büyük bir çapa vardı. Çapa altında bir yüz şekline benzer olan ahşap bir sorguç bulunurdu ve bunlar düşman gemilerine toslamak için kullanılırdı.

Standart Panokseon'a benzer şekilde, Kaplumbağa gemi iki direğe ve iki yelkene sahipti. Küreklerde manevra ve yüksek hız için kullanıldı. Kaplumbağa gemisinin başka bir avantajı düşmanlarına karşı kendi yarıçapı etrafında dönebilen bir özelliğe sahipti olmasıydı.

Kaplumbağa gemisinde on kürek ve onbir top lumbuz vardı. Genellikle, ejderha kafasının ağzında bir top mazgal bulunurdu. Ön ve arka kısmında ikiden fazla top lumbuz yer alırdı. Ağır toplar Kaplumbağa gemilerine kitle yaylım atesi açmasını sağlardı. Mürettebatı genellikle komutanla birlikte 50-60 mücadele deniz piyadesi ve 70 kürekçileri kapsıyordu.

Kaynaklar Kaplumbağa gemisinin üstündeki altıgensel plaka kaplamalardan ucu sivri demirlerin çıkıntı yaptığını gösteriyordu. Kapalı güvertenin bir avantajı Koreli denizcilerin ve deniz askerlerinin küçük silahlardan ve yangın kundakçılarından korunmasını sağlamasıydı. Sivri uçlu demirler göğüs göğüse mücadelede kancalar ve tahta kaplamalar ile düşman gemilerini tutmasıyla onların cesaretlerini kırmıştır.

Kore yazılı açıklamalara göre manevra yapabilen bir geminin tüm noktaları ani hız hareketlerini yapabilirdi. Standart Panokseon gibi, Kaplumbağa gemi daha istikrarlı bir top ateşleme platformu avantajına ve kendi yarıçapı etrafında dönüş kabiliyeti veren U şeklindeki bir gövde özelliğine sahipti. U şeklindeki alt kısım V şeklindeki alt kısma karşı başlıca dezavantajı biraz daha yavaş seyir haline sahip olmasıydı.

Güverte Yapısı Hakkında(Gövdesi) :

Geminin çatısı tahta kaplamayı önleyen ucu sivri demirlerle kaplı olması elde bulunan kaynaklarda net iken, bu tahta kaplamanın demir olduğu iddiasını destekleyecek yeterli kanıt yoktur. Aslında hiçbir çağdaş Kore kaynaklarında gemi zırhlı Kaplumbağa gemisi olarak kullanılmaz: Kendisini mucit gibi gören Amiral Yi Sun-sin ne kendi kapsamlı savaş günlüğünde ne de yeğeni ve savaşın bir görgü tanığı olan Yi Pun olay raporlarında herhangi bir çeşit demir kaplamalardan söz etmez. Dönemin her türlü resmi belgelerinin sayfalarca uzunluğundaki derlemeleri olan Kral Sonjo'nun yıllıkları bu konu hakkında bir bilgiye sahip değildi. Buna karşın, Kore başkanı Yu Song-nyong Kaplumbağa gemiyi üst kısmı tahta plakalar ile kaplı olarak nitelendirdi.
Japon kaynakları Ağustos 1592 yılında bir çatışmada demir kaplı üç kaplumbağa geminin çatışmada yer aldığından söz eder. Ancak, Hawley'e göre gemi mutlaka demir plakalarla kaplıydı anlamına gelmezdi: Yi Sun-sin'in günlüğünde uygun bir tarifle demir plakalar geminin çatılarından çıkan çiviler olabileceği olarak tanımlamıştı. Kayıtlara rağmen, Japon hükümeti muhtemelen Kore saldırılarına karşı Şubat 1593 yılında orduya gemilerin yapımında demir plakalar kullanmak için sipariş verildiğini göstermektedir.

Silahları :

Ejderha Kafası : Ejderha kafası geminin baş tarafında bulunan en üst kısmına yerleştirildi. Birçok farklı şekilleri Kaplumbağa gemilerde kullanıldı. Başta Japon askerlerini korkutmak için psikolojik savaşın ilk biçimi olarak yerleştirildi. Geminin ilk versiyonu geminin içinde üretilen kükürt ve güherçile karışımından oluşan yoğun zehirli bir duman salan bir makina bulunurdu. Bu tam anlamıyla Japonların manevra ve koordinasyon yeteneklerini engellemek için düşünülmüştü.
Yi Sun-sin günlüğünde düşman gemilerini yenmek için ejderhanın ağzına bir topun takılmış olabileceği şeklinde açıklıyor.

Ucu Sivri Demirler(Çiviler) : Metal ucu sivri çubuklar Japonlar tarafından kullanılan rampa taktikleri caydırmak için Kaplumbağa geminin üst kısmında kapak olarak kullanıldı. Tarihi kayıtlara göre, sivri uçlu demirler Japonlar gemiye binmeye çalışırken güvenli olduğunu sağlayarak onları cezbetmek için boş pirinç çuvalları ve pirinç hasırlarla örtülmüştür. Ancak, modern yazarlar böyle bir uygulamanın düşman ateş oklarının hedefi haline getirebileceğinden bunun pek mümkün olamayacağını vurgulamışlardır.

Top(Gülle) : Kaplumbağa gemiler Cheonja(Cennet), Gija(Toprak), Hyeonja(Siyah) ve Hwangja(Sarı) tipindeki toplarla donatılmıştır. Ayrıca Seungja(zafer) olarak bilinen eski bir tür silah bulunur. Hwangja hafif ama 1200 metre menzile sahipken Seungja topu 200 metre arasında değişmekteydi.

Taktiksel Kullanımı :

Yi Sun-sin Kaplumbağa gemiyi yakın saldırı gemisi olarak yeniden diriltmiş ve geçmişteki kullanımına benzer şekilde düşman gemilerini şiddetli bir şekilde toslamak ve batırmak için tasarlamıştır. Az sayıda olmalarına rağmen, düşmanın öncü komuta gemisini etkisiz hale getirerek ve batırarak düşman filosunun moralini ve komuta yapısını sert bir şekilde zarara uğratabilirler. Toslamadan sonra, Kaplumbağa gemi top ateşleriyle saldırı yaylım ateşini başlatır. Bu taktik nedeniyle Japonlar Kaplumbağa gemileri mekurabuna veya kör gemi olarak nitelendirirler. Bu tür taktik Dangpo Savaşında ve Sacheon Savaşı(1592) sırasında kullanıldı.
Kaplumbağa geminin kaplamasının asıl kullanımı geminin üst kaplaması ve çıkıntı yapan demirleri sayesinde tahta kaplamasız olarak oldu.
Kaplumbağa gemi saldırılara öncülük etmek veya Noryang Savaşı'nda olduğu gibi dar alanlarda Japon gemilerini pusuya düşürmek gibi başka amaçlar için kullanıldı.

Yaygın tariflere rağmen, Kaplumbağa gemi aşırı derecede yavaş bir gemi değildi. İleri itiş kürekleri gibi yelkenlere sahipti ve panokseon gibi kendi ekseni etrafında dönebilen özelliğe sahipti. Amiral Yi Sun-sin çarpma amacına uygun olarak hızlı ve çevik bir şekilde inşa etmiştir.

Geminin Günümüzdeki Durumu :

Kaplumbağa gemi özel bir ticaret şirketi olan Keobukseon Araştırma Merkezi tarafından onarıldı. Şirket geminin orijinal tasarımı hakkında kapsamlı bir araştırma yaparak ticari kullanımı için çeşitli gerçek boyutlu yeniden yapılandırmasını yaptı. Bunlar Immortal Admiral Yi Sun-shin adındaki Kore dizisinde toplandı. Çeşitli müzeler Kaplumbağa gemisine ev sahipliği yapıyor ve insanlar Yeosu müzesinde demir atmış olan 1:1 ölçekli bir Kaplumbağa geminin içine girebiliyor ve ziyaret edebiliyorlar.

English

Name : Turtle boat(Geobukseon)
Builders : Yi Sun-sin, Lt. Na Dae Yong
Operators : Joseon Dynasty
Built : circa 1590
Class and type : Panokseon type
Length : 30-37 m
Propulsion : 80 oarsmen
Complement : 50 soldiers
Armament : sulfur gas thrower, iron spikes, 26 cannons

The Turtle ship, also known as Geobukseon or Kobukson (거북선), was a type of large warship belonging to the Panokseon class in Korea that was used intermittently by the Royal Korean Navy during the Joseon Dynasty from the early 15th century up until the 19th century.
The first references to older, first generation turtle ships, known as Gwiseon (귀선), come from 1413 and 1415 records in the Annals of the Joseon Dynasty, which mention a mock battle between a gwiseon and a Japanese warship. However, these early turtle ships soon fell out of use as Korea�s naval preparedness decreased during a long period of relative peace.
Turtle ships participated in numerous victories against Japanese naval forces that supported Toyotomi Hideyoshi's attempts to conquer Korea from 1592-1598, inflicting heavy losses. However, their historical role may have been exaggerated since "the entire Korean fleet probably did not have more than half a dozen turtleboats in action at any one time". Korean admiral Yi Sun-sin is credited with designing the ship. His turtle ships were equipped with at least five different types of cannon. Their most distinguishable feature was a dragon-shaped head at the bow (front) that could launch cannon fire or flames from the mouth. Each was also equipped with a fully covered deck that was shielded to deflect cannon fire, and with iron spikes to discourage enemy men from attempting to board the ship.

Construction : According to the Nanjung Ilgi, Yi's wartime diary, Yi decided to resurrect the turtle ship in 1591, from pre-existing designs (see picture, illustrated nearly 200 years earlier), after discussing the matter with his subordinates. Once concluding that a Japanese invasion was possible, if not imminent, Yi and his subordinate officers constructed the first modern turtle ship. Yi's diary, along with the book entitled Hangrok written by his nephew Yi Beon, described numerous important details about the structures, construction progress, and the use of turtle ships in battle, as well as the testing of weaponry used in the ships.
The mounted weapons, Korean cannons with ranges from about 300 to 500 metres, were tested on March 12, 1592. Yi completed his first turtle ship and launched it on March 27, 1592, one day before the Siege of Busan and the Battle of Tadaejin.

Structure : Many different versions of the turtle ships served during the war, but in general they were about 100 to 120 feet long (30 to 37 metres long), and strongly resembled the Panokseon's bottom structure. The turtle ship was technically a hull that was placed on top of a Panokseon, with a large anchor held in the front of the ship, and other minor modifications.
On the bow of the vessel was mounted a dragon head which emitted sulfur smoke to effectively hide its movement from the enemy in short distance combat. The dragon head, which is considered the most distinguishing feature of the vessel, was large enough for a cannon to fit inside. The dragon head served as a form of psychological warfare, with the aim of striking fear into the hearts of Japanese sailors. Early versions of the turtle ship would burn poisonous materials in the dragon's head to release a poisonous smoke.
In the front of the ship was a large anchor. Below the anchor was a wooden crest that was shaped like a face, and these were used to ram into enemy ships.
Similar to the standard Panokseon, the turtle ship had two masts and two sails. Oars were also used for maneuvering and increased speed. Another advantage the turtle ship had over its enemies was that the turtle ship could turn on its own radius.
The turtle ship had 10 oars and 11 cannon portholes on each side. Usually, there was one cannon porthole in the dragon head's mouth. There were two more cannon portholes on the front and back of the turtle ship. The heavy cannons enabled the turtle ships to unleash a mass volley of cannonballs (some would use special wooden bolts several feet in length, with specially engineered iron fins). Its crew complement usually comprised about 50 to 60 fighting marines and 70 oarsmen, as well as the captain.
Sources indicate that sharp iron spikes protruded from hexagonal plates covering the top of the turtle ship. An advantage of the closed deck was that it protected the Korean sailors and marines from small arms and incendiary fire. The spikes discouraged Japanese sailors from engaging in their primary method of naval combat at the time, grappling an enemy ship with hooks and then boarding it to engage in hand-to-hand combat.
Korean written descriptions all point to a maneuverable ship, capable of sudden bursts of speed. Like the standard Panokseon, the turtle ship featured a U-shaped hull which gave it the advantage of a more stable cannon-firing platform, and the ability to turn within its own radius. The main disadvantage of a U-shaped bottom versus a V-shaped bottom was a somewhat slower cruising speed.

Decking : While it is clear from the available sources that the roof of the ship was covered with iron spikes to prevent boarding,[7][2] there is insufficient evidence to support the claim that it was iron plated. In fact, no contemporary Korean source exists which refers to the turtle ship as ironclad: Admiral Yi Sun-sin, the purported inventor himself, makes no mention of any kind of ironplating in his comprehensive war diary, nor does Yi Pun, his nephew and also witness of the war, in his account of the events. The annals of King Sonjo, a many thousand pages long compilation of all kinds of official documents of the period, are also silent on the subject. By contrast, Korean prime minister Yu Song-nyong described the turtle ship as "covered by wooden planks on top".
Japanese sources mention a clash in August 1592 which involved three Korean turtle ships "covered in iron". However, according to Hawley, this does not necessarily mean the vessels were covered with iron plates; it could refer to the iron spikes protruding from their roofs, a fitting described for the first time three weeks earlier in Yi Sun-sin's diary. Records, though, show that the Japanese government ordered in February 1593 the military to use iron plate in building ships, possibly in response to the Korean attacks.
As it was, Yi Sun-shin, who was largely cut off from government supplies throughout his campaigns, found the relatively small amount of fifty pounds worth mentioning in his war diary. Therefore, Hawley believes that it is unlikely that Admiral Yi would have passed in silence over the estimated six tons (twelve thousand pounds) of iron necessary for even a single outfit. Such a large amount of iron was equivalent to one ship's entire ordnance, and would have probably been regarded more useful for casting additional cannons, particularly since the Koreans were well aware that Japanese warships were practically devoid of naval guns.

Weapons :
Dragon's head : The dragon's head was placed on the top of the ship at the bow. Several different versions of the dragon head were used on the turtle ships. The dragon head was first placed as an early form of psychological warfare to scare Japanese soldiers. One version carried a projector that could release a dense toxic smoke that was generated from a mixture of sulfur and saltpeter produced in the bowels of the ship. The smoke was designed to obscure vision and interfere with the Japanese ability to maneuver and coordinate properly.
Yi's own diary explains that a cannon could be fitted in the mouth of the dragon to be fired at enemy ships.

Spikes : Metal spikes were used to cover the top of the turtle ship to deter boarding tactics used by the Japanese. According to historical records, the spikes were covered with empty rice sacks or rice mats to lure the Japanese into trying to board, since the boarding would appear safe. However, modern authors have found this to be unlikely since such an arrangement would have invited enemy fire arrows.

Cannon : The turtle ship was equipped with Cheonja (Heaven), Gija (Earth), Hyeonja (Black), and Hwangja (yellow) type cannons. There was also an arquebus known as Seungja (victory). The Seungja cannon ranged 200 metres, while the Hwangja was the lightest but with a range of 1200 metres.

Tactical use : Yi resurrected the turtle ship as a close-assault vessel, intended to ram enemy ships and sink them, similar to their use in past centuries. Despite smaller numbers, disabling or sinking enemy's lead command ship could severely damage command structure and morale of the enemy fleet. After ramming, the turtle ship would unleash a broadside volley of cannonballs. Because of this tactic, the Japanese called the turtle ships the mekurabune (目蔵船), or "blind ships", because they would blast and ram into enemy ships. This kind of attack was used during the Dangpo Battle and Battle of Sacheon (1592).
The turtle ship's main use of the plating was as an anti-boarding device, due to the top plating of the turtle ship and its protruded spikes.
Later, the turtle ship was used for other purposes such as spearheading attacks or ambushing Japanese ships in tight areas such as in the Battle of Noryang.
Despite popular depiction, the turtle ship was not an extremely slow ship. The turtle ship had oar propulsion as well as sails, and could turn on its axis like the panokseon. Admiral Yi constructed the turtle ship to be fast and agile for the purpose of ramming.

Turtle Ships Today : A turtle ship has been reconstructed by Keobukseon Research Center (거북선연구원), which is a private commercial company. They have done extensive research on the original design of the turtle ship, and made several real-size reconstructions of them for commercial use. These were deployed in a Korean drama, The Immortal Admiral Yi Sun-shin (불멸의 이순신). Several museums host turtle ships on display, and people can visit and go inside a 1:1 scale turtle ship that is anchored at Yeosu.

KAYNAK(SOURCE)]]> <![CDATA[Singijeon(신기전) -Weapon-]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-singijeon-%EC%8B%A0%EA%B8%B0%EC%A0%84-weapon.html Fri, 13 May 2011 18:00:35 +0000 beak sung]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-singijeon-%EC%8B%A0%EA%B8%B0%EC%A0%84-weapon.html [Resim: 800pxhwacha2.jpg]

Singijeon/신기전
Singijeon veya Shinkichon ( tam anlamıyla "Ok Makinaları Mabedi") adıyla genel roketatar King U, Goryeo Hanedanlığı döneminde, 1377 yılında Kore Choe Mu-seon tarafından icat edilmiştir. Bu ve diğer büyük namlulu tüfek gibi birden çok anlamı hwacha ile piyasaya sunuldu. Juhwa ilk singijeon ve barut üretimi için teknoloji edinme çabalarının sonucudur. Japon korsanlara karşı denizde üstünlük kazanmak için Koreliler, Çin’in roket ve barut üretim yöntemlerini elde etmek için çalışmıştı. Ama Çin’i barut üretim teknolojisi ve azotlu hammadde, ticaret erişimi kısıtlı bir devlet sırrı (sadece Çin'de bulunamamaktadır) gibi görüyorlardı. Bu nedenle, Koreliler, kendileri için barut üretim sırlarını elde etmek için arayışa girdi ve 1374 yılında (~ 1376), Choe başarıyla topraktan potasyum nitrat ve kayalar Japon ticaret yolları elde etti ve Kore’de ilk barut geliştirdi. Bu sonuçta juhwa yaratılmasına araç oldu.

Singijeon üç ana tipe bölündü: Orta, büyük ve küçük. 52 cm uzunluğunda bir füze, bir el silah, ayrı ayrı ve fırlatma tüpü içinde bir sigorta tarafından başlatıldı. Bu sigorta "savaş başlığı" girdiğinde ve neden olduğu patlamayı başlatıldığında bile, siyah toz, tüp tüketen kalacak. Sigorta süresi, füzenin istenen hedefte patlatılabilmesi kâğıt tüp içinde barut miktarının belirlenmesi istenen mesafeye göre ayarlanmasıdır.Yelpazesi 1-2 km civarında olmalıdır.

Orta singijeon, aynı yapılı ve işlevi büyük singijeon olarak da tanınır ama 13cm çapında daha küçük boyutları nedeniyle, yelpazesi 150 metre ile sınırlıdır.

Ancak, patlayıcı krater savaş başlığı hala yeterli 30 cm derinliğindeki bir kuyu yapacak kadar güçlüydü. Küçük singijeonun, sadece ona bağlı barut ve bir ok çantası ile patlayıcı yetenekleri vardır. Bu, 100 hwacha tarafından başlatılmış ve 100 metre mesafe mezile kadar uzayabilir. Singijeonda tüm ateşli silahlar dâhil kara barut kullandı. Singijeon ("Barbarlar" özellikle Jurchen insanlarını yönlendiren) kuzey sınırlarını genişletmek için Joseon Kuzey sınırları içinde erken kullanımı öne sürerek, "Orangkae" ön gördü. Daha sonra Singijeon, Japon korsanlara karşı kıyı koruma için geliştirilmiş, Joseon Hanedanlığı döneminde çatışmalar boyunca kullanılmıştır. Imjin Savaşı sırasında, Gwon Yul tehlikedeki kale ve Haengju dağını Japon kuvvetlerine karşı sayıca az olmalarına rağmen başarılı bir şekilde savundu. İronik singijeon ve semaların yeri çok yakın zamana kadar bilinmiyordu. Koreli tarihçiler kitaptaki bir ek olarak sıkışmış semaları bulmuştu "Gukjo Orye Seorye" (국조오례서례, 国朝五礼序例) ama Dr.Chae Yeon-suk singijeon semaların gizli kayıt olduğunu fark etmiştir. Semadaki birimleri ahşap malzemenin üstünde kullanarak uzunlukları 0.3mm aşağı bulmuştur. Joseon Hanedanlığı'nın semaları bilimsel anlayışın en iyi tasvirlerinden biridir.

*Çeviri*: beak sung

--------------------------------------------------------------------------------

Singijeon/신기전
Singijeon or Shinkichon (literally "God Machine Arrow") is a multi-launch rocket invented by Korean general Choe Mu-seon in 1377, during the Goryeo Dynasty under King U. These were launched by multiple means, such as the hwacha and other large-barreled guns. The Juhwa were the first singijeon, and the result of efforts to acquire the technology to manufacture gunpowder. In order to gain ascendancy in the sea against the Japanese pirates, the Koreans had tried to acquire rockets and gunpowder and their production methods from China. But the Chinese regarded the technology of gunpowder manufacture as a state secret and restricted access to it and its nitrous raw materials (which could only be found in China) trade. Therefore, Koreans sought to acquire the manufacturing secrets of gunpowder for themselves, and, in 1374 (~1376), Choe successfully extracted potassium nitrate from the soil and rocks from Japanese trade routes, and developed Korea's first gunpowder. This eventually led to the creation of the juhwa.

Singijeon were divided among three major types: large, medium, and small. The 52cm long rocket was launched individually on a handheld gun, and the launch was initiated by a fuse in the tube. Even after launch, the fuse would remain in the tube, consuming the black powder until it hit the "warhead" and caused detonation. The fuse length was determined by the amount of gunpowder in the paper tube, and was adjusted depending on the distance that the missile had to cover so that it would explode on the target. Its range was around 1 to 2 kilometers.

The medium singijeon was of the same construction and function as the large singijeon, but, due to its smaller size of 13cm, its range was limited to 150 meters.

However, its explosive warhead was still powerful enough to make a 30cm-deep crater in a patch of sand. The small singijeon was simply an arrow with a gunpowder pouch attached to it, and had no explosive capabilities. It was launched in multiples of 100 by a hwacha, and had a range of 100 meters. All gunpowder weapons including the singijeon used black powder.

Singijeon saw most of its early use in the Northern borders of Joseon, in the campaign to expand its northern borders by driving out the "Orangkae" ("Barbarians," especially referring the Jurchen people). Later, its uses expanded to coastal defense against Japanese pirates and was much used throughout the conflicts during the Joseon Dynasty. During the Imjin War, General Gwon Yul attributed his perilously outnumbered yet successful defence against the Japanese forces at the Haengju mountain fortress to the Singijeon. Ironically, the location of the schematics of the singijeon were not known until much recently. Korean historians had found the schematics stuck as an appendix in the book "Gukjo Orye Seorye" (국조오례서례, 國朝五禮序例) but did not realize what it was until Dr. Chae Yeon-suk affirmed them as the hidden schematics of the singijeon. The schematics detail the lengths of wooden materials using units down to 0.3mm. The schematics are one of the best representations of the acute scientific understanding of the Joseon Dynasty.

Kaynak/Wikipedia

]]> [Resim: 800pxhwacha2.jpg]

Hwangja-Chongtong / 총통

Hakinda

Chongtong, Joseon Hanedanı'nda topçuluğun adıydı. Chongtong, Bin Karakter Klasiği (Karakter:Verilerin teşkili, kontrolu veya gösterilmesinin bir parçası olarak kullanılan bir harf, sayı veya simge.)'nde büyüklüklerine göre Choen(天)·Ji(地)·Hyun(玄)·Hwang(黃) olarak ayrılmıştır.

English

The Chongtong is the name of gunnery in Joseon Dynasty. The Chongtong is categorized into Choen(天)·Ji(地)·Hyun(玄)·Hwang(黃) in the Thousand Character Classic by size.

Source: Wikipedia

]]>

Hwangja-Chongtong / 총통

]]>