Kim Chwa-chin


16 Aralık 1889 - 24 Ocak 1930

Kim Chwa-chin veya Kim Jwa-jin, bazen "Koreli Makhno" bazen de takma adı olan Baekya olarak anılır, Kore'de anarşizm gelişiminde önemli bir rol oynamıştır.

Kim, Chungcheong Eyaleti, Hongseong İlçesindeki Andong Kim soyunun varlıklı ailesinde dünyaya geldi. Babası Kim Hyeong-gyu'ydu. Kim, 18 yaşındayken kölelik kaydını halka yakınlaştırmak ve her aileye yaşamak için yeterli toprak sağlamak için 50 köle ailesini serbest bıraktırdı. Bu, modern Kore'de kölelerin ilk kurtuluşuydu.

Hareketleri

Kim Chwa-chin, Japon emperyalizmine karşı erken bir evrede tanındı ve savaştı. 1919 yılında Kim, Kuzey askeri yönetim ofisi ordusunu kurdu. General Kim, Cheongsanni Savaşı'nda Kore Haklı Ordularını yönetti.

Daha sonra General Kim, 38 yaşında bir yürütme komitesinin başkanlığına atandı ve Çin ve Mançurya'daki Bağımsızlık Hareketi gruplarını entegre etmeye çalıştı. Anarşist ve milliyetçi gruplar, 1929 yılında Shinmin eyaletindeki Mançurya'da isyancı birlikler kurduğunda Kim Chwa-chin, silahlı kuvvetlere liderlik etmek için seçildi. Japon halkının gerilla saldırılarına liderlik ve organize etmekle suçlandı. Japon askerleri Chwa-chin'in grubundan çok daha deneyimli ve daha iyi silahlanmış olsa da, Kim'in saldırıları hem genç anarşistin Shinmin'i savunmasında hem de Kuzeydoğu Asya'daki diğer grupları işgalcilere karşı direnişte başarılı oldu.

Kim Chwa-chin 1930'da Suikastçı Anarşist Federasyonu'nun Shinmin'de inşa ettiği bir pirinç fabrikasını tamir ederken öldürüldü. Suikastçisi bulunamadığı halde, suikastçisinin terbiyecisi yakalandı ve idam edildi.

Kim Chwa-chin Sonrası Shinmin

Kim Chwa-chin suikastının ardından, Manchukuo ve Kore'deki anarşist hareket büyük bir baskıya maruz kaldı. Japonya, güneyden Shinmin'e saldırmak için ordu gönderdi, eski müttefikler Çin Sovyet Cumhuriyeti, kuzeyden saldırdı. 1931 yılının yazında, Shinmin'in en tanınmış anarşistleri öldü ve iki cephedeki savaşlar savunulamaz hale geldi. Anarşistler yer altına gitti ve Shinmin artık anarşist değildi.

Kore bağımsızlık hareketinin lideri olarak, Kim, hem Kuzey hem de Güney Kore'de hatırlanmaktadır. 1991 yılında, Hongseong ilçesi onun doğduğu yeri restore etti. Her Ekim ayında onuruna bir festival düzenleniyor.

Ailesi

Babası: Kim Hyeong-Gyu
1. Eşi: Lady Oh (오씨 부인)
2. Eşi: Lady Kim (김씨 부인)
Oğlu: Kim Du-han
Büyükbabası: Kim Eul-dong
Büyük Torunu: Song Il-gook
2. Büyük Torunları: Song Dae-han, Song Min-guk, Song Man-se

|| English ||


December 16, 1889 – January 24, 1930

Kim Chwa-chin or Kim Jwa-jin sometimes called the "Korean Makhno" or by his pen name Baekya, played an important role in the attempt of development of anarchism in Korea.

Kim was born to a wealthy family of the Andong Kim lineage in Hongseong County, Chungcheong province. His father was Kim Hyeong-gyu. When Kim was 18, he released 50 families of slaves when he publicly burned the slave registry and provided each family with enough land to live on. This was the first emancipation of slaves in modern Korea.

Acts

Kim Chwa-chin, had recognised and fought against Japanese imperialism from an early stage. In 1919 Kim established the Northern military administration office army. General Kim lead the Korean Righteous Armies in the Battle of Cheongsanni.

Afterward General Kim was appointed as the chairman of an executive committee at the age of 38 and attempted to integrate the Independence Movement groups in China and Manchuria. When anarchist and nationalist groups founded a rebel community in Manchuria in the province of Shinmin in 1929, Kim Chwa-chin was chosen to lead its armed forces. He was charged with organizing and leading guerrilla attacks on the Japanese. Though the Japanese soldiers were far more experienced and better armed than Chwa-chin's band, Kim's attacks were successful both in defending the young anarchist community of Shinmin, and in encouraging other groups in northeast Asia to resist the occupiers.

Kim Chwa-chin was assassinated in 1930 while repairing a rice mill the Korean Anarchist Federation had built in Shinmin. Although his assassin was never found, the assassin's handler was caught and executed.

Shinmin after Kim Chwa-chin

After the assassination of Kim Chwa-chin, the anarchist movement in Manchukuo and Korea became subject to massive repression. Japan sent armies to attack Shinmin from the south, while the former allies, the Chinese Soviet Republic, attacked from the north. By the summer of 1931, Shinmin's most prominent anarchists were dead, and the war on two fronts was becoming untenable. The anarchists went underground and anarchist Shinmin was no more.

As a leader of the Korean independence movement, Kim is remembered in both North and South Korea. In 1991, the town of Hongseong restored his birthplace. A festival is now held in his honor every October.

Family

Father: Kim Hyeong-Gyu
1st Wife: Lady Oh (오씨 부인)
2nd Wife: Lady Kim (김씨 부인)
Son: Kim Du-han
Grand daughter: Kim Eul-dong
Great-grandson: Song Il-gook
2nd Great-grandchildren: Song Dae-han, Song Min-guk, Song Man-se

Kaynak / Source

Yi Kwang-su (이광수)


1892, Chongju – 1950

Yi Kwang-su, Koreli bir yazar ve bağımsızlık ve milliyetçi aktivistti. Onun takma adı Chunwon ve Goju idi.

Hayatı

“İlk modern Kore romanı” Heartless'i yazmasıyla ünlü olan Yi Kwangsu, 1 Şubat 1892'de Yi Bogyeong'da doğdu. Yi, 10 yaşında yetim kaldı ve Donghak inancıyla büyüdü. 1904'te, Donghak Köylü Devrimi zamanında, yetkililerden kaçınmak için Seoul'e taşındı. 1905'te eğitimi için Japonya'ya gitti. 1913'de Kore'ye dönünce Jeongju'daki Osan Okulu'nda ders vermeye başladı.

1919'da Şanghay'a taşındı ve Kore Geçici Hükümeti'nde görev yaptı ve Şanghay'da bir gazete olan The Independent'in başkanı oldu. Yi, 1921'de Kore'ye döndü ve aydınlanma ve kendi kendine yardım ilkeleri üzerine kurulmuş Kendini İyileştirme İttifakını kurdu. 1923'ten 1934'e kadar, Yi, bugün hala varlığını koruyan Dong-a Ilbo ve Chosun Ilbo dahil olmak üzere çeşitli gazetelerde çalışarak gazetecilik alanında kariyerine devam etti.

Savaştan sonra, Anti-milliyetçi Faaliyetlerin İncelenmesi için oluşturulan Özel Komite, Yi'yi işbirliğinden suçlu buldu. 1950'de Yi, Kuzey Kore ordusu tarafından ele geçirildi ve 25 Ekim'de büyük ihtimalle tüberküloz nedeniyle Manpo'da öldü.

Çalışma

Yi, bir kurgu ve deneme yazarıydı. Makaleleri başlangıçta ulusal bilinç ihtiyacına odaklandı. Kurgu, Kore'deki ilk modern kurgu arasındaydı ve romanı The Heartless ile ünlenmişti. The Heartless, Kore'nin kendini bulduğu, gelenek ve modernite arasında sıkışıp, sosyal gerçekler ve geleneksel idealler arasındaki çatışmaları içeren yol ayrımlarının bir açıklaması niteliğindeydi. Kariyeri üç kısma ayrılabilirdi.

1910-19 arasındaki ilk dönemde (The Heartless'ın dönemi), Kore'nin geleneksel toplumu ve Kore'nin daha modern (“batılı”) bir dünya görüşünü benimsemesi gerektiği inancına güçlü bir saldırıda bulundu. 20'li yılların başlarından 30'una kadar Yi, özel bir milliyetçi haline dönüştü ve Kore'nin ahlaki bir revizyonunu savunan ve Korelileri mağlup ettiği için suçlayan “Ulusal Bilincin Geri Alınması Üzerine” tartışmalı bir makale yayınladı. 30'lu yıllarından itibaren olan üçüncü dönem, Yi'nin Budizm'e dönmesiyle aynı zamana denk geliyor ve onun işi de bu anlamda oldukça Budist ruh haline sahipti. Bu, yukarıda da belirtildiği gibi, Yi'nin Japon ortak çalışanı olduğu dönemdi.

Yi'nin mesleki yargısı, siyaseti kadar kararsız nitelendirilebilirdi. Ünlü bir davada onunla arkadaş olduğu Koreli “Yeni Kadın” yazar Kim Myeong-sun'ı terketti çünkü modernizm hakkındaki kendi inançları değişmişti.

Eserleri

Eorin Huisaeng (어린 희생)
Mujong (The Heartless) (무정)
Jaesaeng (재생)
Sonyunui Biae (소년의 비애)
Gaechukja (개척자)
Mumyong (무명)
The Soil (흙)
Crownprince Maui (마의태자)
Danjongaesa (단종애사)
Youjong (유정)
Sarang (사랑)
Sejo of Joseon (세조대왕)
Wife of Revolutionist (혁명가의 아내)
Aeyokuipiahn (애욕의 피안)
Halmum (할멈)
Gashil (가실 嘉實)
Nauigobaek (나의 고백)
Wonhyodaesa (원효대사)
Death of Yichadon (이차돈의 죽음)
Biography Yi Sunsin (전기 이순신)
Biography Ahn Changho (전기 안창호)

İngilizce Eserleri
Mujong (The Heartless)
The Soil

Korece Eserleri (Kısmi)
Mujong (The Heartless)
Dosan, An Chango
Stone Pillow (돌베개, Essays)

|| English ||

1892, Chongju – 1950

Yi Kwang-su, was a Korean writer and independence and nationalist activist. His pennames were Chunwon and Goju.

Life

Famous (among other things) for writing Heartless, the "first modern Korean novel,"Yi Kwangsu was born Yi Bogyeong on February 1, 1892. Yi was orphaned at about age 10 and grew up with Donghak believers. In 1904, around the time of the Donghak Peasant Revolution, he moved to Seoul in order to avoid the authorities. In 1905 he went to Japan for his education. Upon returning to Korea in 1913, he taught, in Jeongju, at Osan School.

In 1919 he moved to Shanghai and served in the Korean Provisional Government and became president of The Independent, a newspaper in Shanghai. Yi returned to Korea in 1921 and founded the Alliance for Self-Improvement, established on principles of enlightenment and self-help. From 1923 to 1934, Yi pursued a career in journalism working for several newspapers, including two that survive today, the Dong-a Ilbo and the Chosun Ilbo.

After the war, the Special Committee for the Investigation of Anti-nationalist Activities found Yi guilty of collaboration. In 1950 Yi was captured by the North Korean army and died in Manpo on October 25, most likely of tuberculosis.

Work

Yi was a fiction writer and essayist. His essays originally focused on the need for national consciousness. His fiction was among the first modern fiction in Korea and he is most famous for his novel, The Heartless. The Heartless was a description of the crossroads at which Korea found itself, stranded between tradition and modernity and undergoing conflict between social realities and traditional ideals. His career can be split into thirds. The first period (That of The Heartless), from 1910-19 featured a strong attack on Korea's traditional society and the belief that Korea should adopt a more modern ("western") worldview. From the early 20s to the 30's Yi transformed into a dedicated nationalist and published a controversial essay, "On the Remaking of National Consciousness" which advocated a moral overhaul of Korea and blames Koreans for being defeatist. The third period, from the 30's on, coincides with Yi's conversion to Buddhism and his work consequently becomes quite Buddhist in tone. This was also the period in which, as noted above, Yi became a Japanese collaborator.

Yi's professional judgment could be as fickle as his politics. In one famous case he befriended then abandoned Korean "New Woman" writer Kim Myeong-sun arguably because his own beliefs about modernism had shifted.

Works

Eorin Huisaeng (어린 희생)
Mujong (The Heartless) (무정)
Jaesaeng (재생)
Sonyunui Biae (소년의 비애)
Gaechukja (개척자)
Mumyong (무명)
The Soil (흙)
Crownprince Maui (마의태자)
Danjongaesa (단종애사)
Youjong (유정)
Sarang (사랑)
Sejo of Joseon (세조대왕)
Wife of Revolutionist (혁명가의 아내)
Aeyokuipiahn (애욕의 피안)
Halmum (할멈)
Gashil (가실 嘉實)
Nauigobaek (나의 고백)
Wonhyodaesa (원효대사)
Death of Yichadon (이차돈의 죽음)
Biography Yi Sunsin (전기 이순신)
Biography Ahn Changho (전기 안창호)

Works in English
Mujong (The Heartless)
The Soil

Works in Korean (Partial)
Mujong (The Heartless)
Dosan, An Chango
Stone Pillow (돌베개, Essays)

Kaynak / Source

Han Yong-un (Activist)


29 Ağustos 1879 - 29 Haziran 1944

Han Yong-un (한용운) yirminci yüzyıl Kore Budist reformcusu ve şairdi. Bu isim, 1905'te meditasyon hocası tarafından verilen dini adıydı ve takma adı Manhae (만해); doğum adı ise Han Yu-cheon idi.

Hayatı

Manhae, Hongseong'daki Chungcheongnam Eyaleti, Yucheon'da doğdu. Çocukluk döneminde Joseon Hanedanlığı döneminde popüler bir ilkokul olan Seodang'da Çin klasikleri öğrendi. Japonya'da 1905'ten 1945'e kadar Japon işgali ile sonuçlanan Japon nüfuzuna direnişe katıldı. 1896'dan itibaren Baekdam Tapınağı'ndaki Ose-am'da herkeslerden uzak yaşamaya başladı. Bu dönem boyunca Budist kutsal metinler ve modern felsefenin çeşitli kitaplarını okudu. 1905'te, Jogye Rahipleri Emri'nin kıyafetlerini aldı ve 1908'de Japonya'ya gitti, burada altı ay boyunca Budizm ve Doğu felsefesini incelemek için birkaç tapınak ziyaret etti. 1919'da Kore Bağımsızlık Bildirgesi'ne imza atan vatanseverlerden biriydi.

Çalışması

Sosyal bir yazar olarak Manhae, Kore Budizmi reformunu vurguladı.

Manhae'nin şiirlerinde genellikle iki şeyi karıştırıyordu, bunlar hem milliyetçilik hem de cinsel sevgiydi. Siyasi koleksiyonlarından biri de 1926'da yayımlanan Nimui Chimmuk'du (Lover's Silence, 님 의 침묵). Bu çalışmalar eşitlik ve özgürlük fikirleri etrafında dönüyordu ve Kore'nin bağımsızlık hareketindeki pasif direnişe ve şiddete yönelme eğilimine ilham kaynağı oldu.

1913 yılında Han Yongun, “Joseon Budizmi'nin teorik olmayan siyasetçi politikasını ve günümüzün gerçekliği ile uyuşmazlığını eleştiren Kore Budizmi'nin Restorasyonu'nu (Joseonbulgyo-yusimlon) yayınladı. Bu eser, entellektüel dünyada sallantıya neden oldu. Bu çalışmada yazar eşitliği, kendini keşfetmeyi, Budizm'in dünyayı koruma potansiyelini ve ilerlemesini ilke edinmiş, aktivist ve düşünür olarak gelişimi, bu ilkelere bağlı kalmasının sonucu doğmuştur.

1918'de Han, gençleri aydınlatmayı amaçlayan “Tüm Zihin” (Yusim) adlı kitabı yayınladı. Ertesi yıl, daha sonra hapsedildiği ve üç yıl hapis cezasına çarptırıldığı Chae Lin ile 3.1 Bağımsızlık hareketinde önemli bir rol oynadı. Hapis cezası sırasında, Han, siyasi ilişkilerine yönelik resmi soruşturmaya bir cevap olarak “Kore Bağımsızlığı Nedenleri”ni (Joseondoglib-i-yuseo) kurdu. Daha sonra 1922'de beraat etti ve o zamanlar ülke çapında bir konferans turuna çıktı. Turun amacı, Han'ın "Tüm Zihin"inde ilk kez kurulmuş olan, gençliği etkilemek ve onlara ilham vermek oldu. 1924'te Budist gençlik meclisi başkanı oldu.

Han'ın Nim-ui Chimmuk dergisinde yayınlanan şiirleri önceki yıl Baekdam Tapınağı'nda yazılmıştır. Bu kitap o dönemde edebi eleştirmenlerden ve aydınlardan çok ilgi topladı. Diğer şiirlerine, Çin şiirlerinden sijos ve Yusim'de yer alan şiirlere ve Dark Wind (Heukpung), Regret (Huhoe), Misfortune (Park Myeong) gibi romanlara rağmen bu koleksiyon, şairin en önemli ve kalıcı edebi başarısı olmaya devam ediyor. İçinde, anavatana olan sevgi "I Do Not Know" şiirinde olduğu gibi sevilen kişi için özlemi ifade eder.

Han'ın bu tarz coşkun, uzun süreli adanmışlık ifadeleri için modeli, onun bildiği çalışmaları yapan, Rabindranath Tagore ve Tagore'un mistisizm ile erotizmi birleştiren uzun Hint geleneği idi.


.: English :.



August 29, 1879 – June 29, 1944

Han Yong-un (한용운) was a twentieth century Korean Buddhist reformer and poet. This name was his religious name, given by his meditation instructor in 1905, and Manhae (만해) was his pen name; his birth name was Han Yu-cheon.

Life

Manhae was born in Yucheon in Chungcheongnam-do, Hongseong. During his childhood, he studied Chinese classics in Seodang, a popular elementary school during the Joseon Dynasty. Prior to being ordained, he was involved in resistance to Japanese influence in the country, which culminated in the Japanese occupation from 1905 to 1945. He lived in seclusion at Ose-am in the Baekdam Temple from 1896. During this period, he studied Buddhist sacred texts and several books of modern philosophy. In 1905 he received the robes of the Jogye Order of monks and in 1908 he went to Japan and visited several temples to study Buddhism and Eastern philosophy for six months. In 1919 he was one of the patriot signatories to the Korean Declaration of Independence.

Work

As a social writer, Manhae called for the reform of Korean Buddhism.

Manhae's poetry dealt with both nationalism and sexual love, often mingling the two. One of his more political collections was Nimui Chimmuk (Lover's Silence, 님의 침묵), published in 1926. These works revolve around the ideas of equality and freedom and helped inspire the tendencies toward passive resistance and non-violence in the Korean independence movement.

In 1913, Han Yongun published "The Restoration of Korean Buddhism (Joseonbulgyo-yusimlon), which criticized the anachronistic isolationist policy of Joseon Buddhism and its incongruence with the then contemporary reality. The work sent tremors through the intellectual world. In this work, the author promulgated the principle of equality, self-discovery, the potential for Buddhism for safeguarding the world, and progress. His development as an activist and thinker resulted from his adherence to these very principles.

In 1918, Han published "Whole Mind" (Yusim), a work that aimed to enlighten young people. In the following year, he played an important role in the 3.1 Independence movement with Chae Lin, for which he was later imprisoned and served a three-year sentence. During his imprisonment, Han composed “Reasons for Korean Independence” (Joseondoglib-i-yuseo) as a response to the official investigation into his political engagement. He was later acquitted in 1922, at which time he began a nationwide lecture tour. The purpose of the tour was to engage and inspire youth, an objective first established in Han’s "Whole Mind". In 1924, he became the Chair of the Buddhist youth assembly.

The poems published in Han's Nim-ui Chimmuk had been written at Baekdam Temple in the previous year. This book garnered much attention from literary critics and intellectuals at the time. Despite his many other publications, from Chinese poems to sijos and the poems included in Yusim, and novels such as Dark Wind (Heukpung), Regret (Huhoe), Misfortune (Park Myeong), this collection remains the poet’s most significant and enduring literary achievement. In it, love for the motherland plainly appears under the guise of longing for the loved one, as in the poem "I Do Not Know".

Han’s model for such rhapsodic, long-lined expressions of devotion was Rabindranath Tagore, whose work he knew, and behind Tagore the long Indian tradition of combining mysticism with eroticism.

Kaynak / Source

Ho Jong-suk (Activist)


16 Temmuz 1908 – 5 Haziran 1991

Ho Jong-suk (허정숙) Koreli bir bağımsızlık aktivisti, yazar, gazeteci ve komünistti. Gerçek adı Jongja (정자) idi.

Singanhoe, Geunwoohoe ve Joseon Komünist Partisi'nin kurucu üyesi ve aynı zamanda Koreli bir kadın hakları aktivistiydi.

Hayatı

İlk yıllarında Ho, Tokyo'daki Kwansei Okulu'nda okumak için Japonya'ya gitti. Daha sonra oradan ayrıldı ve sonraki yıllarda Şangay Yabancılar Lisesi'nden mezun olup Çin'e gitti. Daha sonra ülkesine döndü. 1921'de kadın hareketine katıldı ve Kore Komünist Partisi'ne katıldı.

O zamanlarda, Japonya, Japon Hükümeti Komünist Partisi'nin yasadışı olduğunu ilan etmeye karar verdi. Komünist Partisi'ne katılmak için zulümden kaçındı. 1924'ten sonra o, 1925 yılı Mart ayındaki Uluslararası Kadınlar Günü'nde Seoul'deki Kadınlar Günü etkinliğine gitti ve oradakilerle tanıştı. 1927'de Geunwoohoi'nin kurucu üyesi oldu ve Singanhoe'ya (신간회) katıldı.

Ancak Ho, ''birbirleri ile ilgisi bulunmayan aşk ve seks'' görüşüne sahipti. Onun bu görüşü, Kore toplumu tarafından kınandı çünkü o zaman, köktenci Konfüçyanizmin izleri Kore'de yaygındı.

1936'da Kore Ulusal Devrimci Partisi'ne (조선 민족 혁명당) katılarak Çin'e gitti. 1938'de Hebei'ye gitti, Anti-Japon Koreli bir direniş grubu olan Seçilmiş Bağımsızlık Grubu'na katıldı. 1945'te Seoul'e gitti, ancak sağcı terörizmden kaçınmak için Kuzey Kore'ye gitmek zorunda kaldı. 1948'de Kuzey Kore hükümetine katıldı.

.: English :.


July 16, 1908 – June 5, 1991

Ho Jong-suk (허정숙) was a Korean independence activist, writer, journalist, and communist. Her real name was Jongja (정자).

She was a member of Singanhoe, Geunwoohoe and a founding member of Joseon Communist Party and also an early Korean women rights activist.

Life

In her early years, Ho went to Japan to study in Kwansei School in Tokyo. She later left and in her next years Ho went to China where she was given an entrance to Shanghai Foreign High School where she graduated. Later she returned to her country. In 1921, she participated in the women Movement and joined Korean Communist Party.

At that time, Japanese Government-General of Korea decided to make the Communist Party illegal. She avoided persecution for participation in the Communist Party. Later in 1924, she was introduced to International Women's Day, on March 1925, she went to Women's Day event in Seoul. In 1927 she was a founding member of Geunwoohoi and also participated to Singanhoe (신간회).

Ho also was in favor of "Unrelated Love and Sex". Her opinion was denounced in Korean society because at that time, the vestiges of fundamentalist Confucianism remained in the Koreas.

In 1936, she went to China where she participated in the Korean National Revolutionary Party (조선민족혁명당). In 1938, she went to Hebei, participated in Chosen Independence alliance, an Anti-Japanese Korean resistance Group. In 1945, she went to Seoul but she left for North Korea to avoid right wing terrorism. In 1948 she participated in the North Korean government.

Kaynak / Source

Yun Bong-gil (Activist)



Yun Bong-gil (21 Haziran 1908 - 19 Aralık 1932) ya da Çincedeki ismiyle Yin Fengji, 1932'de Şangay'ın Hongkew Parkı'nda (şimdi ki Lu Xun Parkı) birkaç Japon devlet adamını öldüren bombayı kuran bir Kore bağımsızlık aktivistiydi. Ölümünden sonra 1962 yılında Güney Kore hükümeti tarafından Ulusal Vakıf için Kore Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası verildi.


Yun Bong-gil, Haziran 1908'de Japon Kontrolündeki Kore'de bulunan Yesan Vilayeti'nde doğdu. Deoksan İlkokulu'na katıldı ve ayrıca Ochi Seosuk'ta (Korece ve Çince öğreten bir köy okulu) okudu. 1905'te Japonya'nın sömürgeciliği altında ki Kore'de Yun, sorunlu bir ülkede büyüdü. Yerel direniş, 1910'da Kore'nin topraklara katılmasıyla önemli ölçüde büyüdü. Japon yetkililer tarafından saldırganca ezilmeleriyle 1919'daki 1 Mart Hareketi ile doruğa ulaştı (yüzlerce protestocu, Japon polis gücü ve ordusu tarafından katledildi). Birçok aktivist bu yapılan acımasız baskılar sonucunda Çin'e kaçtı.

1926 yılına kadar Yun bağımsızlık aktivisti oldu ve kırsal toplumlardan gelen insanları sorunlar hakkında eğitmeye yardımcı olmak için memleketinde akşam sınıflarına başladı. 20 yaşındayken bir okuma kulübü kurdu ve çeşitli broşürler yayınladı. 1930'da, milliyetçi hareketler için iki kırsal atletik dernek kurduktan sonra Yun, Japon baskılarından dolayı Çin'e gitmeye karar verdi. Şangay'a vardığında, Kim Koo tarafından örgütlenen ve yönetilen bir milliyetçi grup olan Kore Yurtsever Kolordu'suna katıldı.


29 Nisan 1932'de Yun, Japon İmparatorluğu (IJA ) tarafından İmparator Hirohito'nun doğumgünü onuruna Şangay'daki Hongkew Park'ta düzenlenen bir kutlamaya su şişesi şeklinde gizlenmiş bir bombayla girdi (Çağdaş bir haber raporu, Yun'un bir el bombası attığını bildirdi ancak aynı zamanda olay yerinde öldürüldüğünü söylüyorlar.). Bomba, Şangay Kawabata Sadaji'deki (河 端 貞 次) Japon sakinlerinin hükümet bakanını öldürdü ve ölümcül yaralanan General Yoshinori Shirakawa'yı 26 Mayıs 1932'de yaralarından ötürü öldü. Ağır yaralananlar arasında, her ikiside bir bacağını kaybeden Japon İmparatorluk Ordusu'nun 9. Bölümü'nün komutanı Teğmen General Kenkichi Ueda ve Şangay'daki Japon Elçisi Mamoru Shigemitsu'da vardı. Şanghay'daki Japon Başkonsolosu Kuramatsu Murai (村井 倉 松), başından ve vücudundan ciddi şekilde yaralandı. Yun daha sonra bir bento kutusunda gizlenen ikinci bir bombayı patlatmak suretiyle kendini öldürmeye çalıştı. Bomba patlamadı ve olay yerinde tutuklandı. Resimli Londra Haberleri şunları bildirdi:

25 Mayıs'ta Şanghay'da bulunan bir Japon askeri mahkemesi tarafından mahkum edildikten sonra, 18 Kasım'da Osaka hapishanesine nakledildi. Daha sonra, IJA'nın 9. Bölümü'nün merkezi olan Kanazawa, Ishikawa'ya gönderildi. Yun 19 Aralık'ta atış ekibi tarafından idam edildi. Cesedi Kanazawa'daki Nodayama mezarlığına gömüldü.

Çin Cumhuriyeti'nin o zamanki başkanı Kuomintang hükümetinin Çan Kay-şek'i, Yun'un eylemlerini "Onbinlerce Çinli askerin yapamayacağı bir başarıya imza atan genç bir Koreli vatansever" olduğunu söyleyerek övdü. Ancak gelecekteki Güney Koreli devlet başkanı Syngman Rhee, olayı onaylamadığını ve Kim Koo'nun bağımsızlık elde etmek için bir araç olarak suikast stratejisini kullandığını çünkü Japonların Kore'deki baskılarını haklı çıkarmak için bu tür saldırıları kullanabildiklerini söyledi.


Mayıs 1946'da, Japonya'daki Koreli sakinler Yun'un kalıntılarını Nodayama mezarlığından çıkardılar. Seoul'e transfer edildikten sonra, Koreli cenaze törenine verildi ve Kore Ulusal Mezarlığı'na yeniden gömüldü.

1962 yılında Güney Kore hükümeti tarafından ölümünden sonra Ulusal Vakıf için Kore Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası Kordonu bahşedildi.

Bununla birlikte, Kim Koo'nun aktivistleri ve Kore Bağımsızlık hareketinin faaliyetleri çok hassas konular olmaya devam ediyor.

2007 yılında konuk olarak gelen yabancı bir profesör, Kore tarihi hakkındaki bir konferansta Joo ve Yun Bong-gil gibiler için "teröristler" olarak söz ettiğinde tartışmalara ve öğrenci grevlerine yol açtı. Ewha Üniversitesi'ndeki Modern Kore tarih profesörü Jeong Byeong-jun, bu tanımı “Batılıların görüşü” olarak reddetti.


Yun Bong-gil'in Anma Salonu, ölümünün 55. yıldönümü anısına inşa edilmiştir. Yangjae Vatandaşlar Ormanı, Seoul Yangjaedong'da da bulunan Seocho-gu'da yer almaktadır. Yangjae Vatandaşlar Ormanı Durağının ikinci adı, yazar takma adından sonra verilen 'Maeheon'dur. Ayrıca, bomba atma olayının meydana geldiği Şangay'daki Lu Xun Park'ta Plum Pavilion adında bir anma salonu da vardır.

Kaynak

Cho Man-sik (조만식)



Cho Man-sik, Kore'nin bağımsızlık hareketinde yer alan milliyetçi bir aktivisttir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Japonların teslim olmasını takip eden aylarda Kuzey Kore'yi saran iktidar mücadelesine katılmıştır. Aslında Cho, Kuzey Kore'nin olası egemenliği için Sovyetler Birliği tarafından desteklenmiştir. Ancak, vekilliğe karşı olduğu için Cho, Sovyet desteğini kaybetmiş ve kuzeydeki Sovyet destekli komünistler tarafından iktidarda zorlanmıştır. 1946 yılının Ocak ayında ev hapsinde tutulduktan sonra Kore Savaşı'nın başlamasından kısa bir süre sonra infaz edildiğine inanılırken Kuzey Kore cezaevi sisteminde ortadan kaybolmuştur.

Erken Dönem

Cho, 1 Şubat 1883'te Kuzey Kore'de bulunan Güney P'ŏngan Eyaleti, Kangsŏ-gun'te doğmuştur. Geleneksel bir Konfüçyüsçü tarzında büyütülmüş ve eğitilmiştir ancak daha sonra Protestanlığı benimsemiştir. Haziran 1908'den 1913'e kadar Cho, Tokyo'da Meiji Üniversitesi'nde hukuk okumak için Japonya'ya taşınmıştır. Tokyo'da kaldığı süre boyunca Cho, Gandi'nin şiddet içermeyen ve kendi kendine yetme ile ilgili fikirlerini benimsemeye başlamıştır. Cho daha sonra Japon yönetimine direnmek için bu şiddet içermeyen karşıt fikirlerini kullanmıştır.

Bağımsızlık Hareketi

Japonya'nın 1910'da Kore'yi topraklarına katmasından sonra Cho, ülkesinin bağımsızlık hareketine giderek daha fazla dahil olmuştur. 1 Mart Hareketi'ne katılması diğer on binlerce Koreli'nin onunla birlikte tutuklanmasına ve de gözaltına alınmasına neden olmuştur. Ayrıca o, Korece soyadlarının Japonca'ya çevrilmesini reddetmekle ünlüdür. Cho, ekonomik yeterliliği elde etmek ve Korelilerin sadece ülkelerinde üretilen ürünler alabilmesini sağlamak amacıyla 1922 yılında Kore Ürünleri Tanıtım Topluluğu'nu kurmuştur. Cho topluluğun tüm dini örgütler ve sosyal gruplar tarafından özellikle sıradan Koreliler tarafından desteklenen ulusal bir hareket olarak düşünülmesini istemiştir. Kore Ürünleri Tanıtım Topluluğu, şiddet içermeyen güçlü direnişte politik ya da sosyal otorite yerine öncülük eden Cho'ya saygı duymuş ve ona “Kore'nin Gandisi” unvanını vermişlerdir. Bu kayıtlara rağmen, Koreli öğrencilerin askere alınmasını isteyen Japon ordusu, onun bazı milliyetçi yoldaşları ile birlikte ona karışık bir itibar kazandırmıştır.

2. Dünya Savaşı Sonrası Aktivizm

1945 yılının Ağustos ayında, Japonların teslim olmasına yakın Cho, Pyongyang'ın Japon yöneticisi ile temasa geçmiştir ve kaçınılmaz olarak izlediği iktidar boşluğunda kararlılığını koruyarak ve kontrolü ele alarak bir komite örgütlemeyi rica etmiştir. Yönetici birlikte işbirliği yapmayı kabul etmiş ve 17 Ağustos 1945'te beş il için Geçici Halk Komitesi'ni kurmuştur. Komite, taşra, şehir, ülke, bucak ve köy düzeylerinde Halk Komiteleri'nin kurulmasına yönelik üye, görev ve seçim süreçlerinin sayısını standartlaştırmaya çalışmıştır. Cho ayrıca, Kore Bağımsızlığının Hazırlanması Komitesi'ne (CPKI) üye olmuştur. Beş il için Geçici Halk Komitesi, genellikle komünizme karşı olan sağcı milliyetçilerden oluşuyordu.

Sovyet güçleri, Japonların teslim olmasını takiben Pyongyang'a geldiklerinde Cho Man-sik'i etkileyebileceklerini umuyorlardı. Cho, Kore Ürünleri Tanıtım Topluluğu'nun kuruluşundan bu yana Pyongyang'daki en popüler lider olarak Japonlara karşı sürekli direnmiştir. Sovyet subayları düzenli olarak Cho ile bir araya gelmiş ve onu yeni Kuzey Kore yönetimine başkanlık etmeye ikna etmeye çalışmıştır. Ancak Cho komünizmi benimsememiş ve yabancı güçlere güvenmemiştir. Cho Man-sik, Sovyet makamlarıyla sadece geniş özerklik için kendi şartlarıyla işbirliği yapmayı kabul etmiştir. Ancak Cho'nun koşulları Sovyet liderleri tarafından kabul görmemiştir. Sovyet tarafı şartlarını reddetmesine rağmen Cho, Güney P’yŏngan Halk Komitesi'nin başkanı olarak kalmayı başarmıştır.

Cho, 3 Kasım 1945'te kendi siyasi partisi olan Kore Demokrat Partisi'ni kurmuştur. Başlangıçta, Japon işgalinden sonra demokratik bir toplum yaratma amacı ile milliyetçi hakların gerçek bir politik örgütlenişine dönüşmesi amaçlanmıştır. Ancak Sovyetler, Kore Demokratik Partisi'ni onaylamamışlar ve böylece sosyalist baskı altındayken, partinin ilk başkan yardımcısı olarak Choi Yong-kun'u seçmişlerdir. Choi Yong-kun, Sovyetler Birliği'nin 88. tugayında görev yapan ve Kim Il-sung'un bir arkadaşı olan gerilla askerlerindendir. Parti bu nedenle Sovyet ideallerinin başlangıcından etkilenmiştir.

Sovyet inancına göre Cho Man-sik, Koreli komünist Kim Il-sung'a yeni umutlar vermiş ve Sovyet idealleri ile Kuzey Kore lideri olma yolunda ilerlemiştir. Kim Il-sung, Sovyet ordusunda on yıldır eğitim görmüş ve Binbaşı rütbesine yükselmiştir. Sovyet baskısı altında Cho, beş il için Geçici Halk Komitesini yeniden düzenlemek ve konseylere daha fazla komünist kabul etmek zorunda kalmıştır. Kim ve Cho'nun muhalif ideolojileri iki adam arasında bir çatışmaya yol açmış ve zorla iktidar paylaşımı her ikisine de yakışmamıştır.

Başarılı müttefik güçler arasındaki 1945 Moskova Konferansı, Kore devletinin beş yıllık bir süre için dört kişilik bir iktidar teklifi önerisini görüşmüştür, ardından Kore bağımsız bir devlet olma yolunda ilerleyecektir. Cho için bu, aşırı yabancı ve özellikle komünist, ülkesi üzerinde nüfusa neden olacağı için işbirliği yapmayı reddetmiştir. Bir Sovyet lideri olan Andrey Alekseyevich Romanenko, 1 Ocak 1946'da Cho'yla bir araya gelmiş ve onu, iktidar desteğini imzalamaya ikna etmeye çalışmıştır. Ancak Cho, desteği imzalamayı reddetmiştir. Sovyet liderleri, Cho'yu Sovyet vekilliğini onaylama konusunda ikna edemeyeceklerini anladıktan sonra, Cho'nun Sovyet ideallerini yansıtan önde gelen Kuzey Kore lideri olma yolundaki tüm umutlarını kaybetmişlerdir. 5 Ocak'ta Cho, Sovyet askerleri tarafından Pyongyang Koryo Otel'de gözaltına alınmış ve tutuklanmıştır.

Bir süre için Koryo Otel'de rahat şartlar altında tutulmuş ve bu pozisyondan komünistlere karşı ses olmaya devam etmiştir. O, 1948 başkan yardımcılığı seçimlerinde yer almış, ancak o zamanki komünistlerin ülke meselelerindeki etkisi çok güçlü olduğundan başarısız olmuş ve Ulusal Meclis'ten sadece 10 oy almıştır. Cho daha sonra onaylanan bir habere göre Pyongyang'da bir hapishaneye nakledilmiştir. Çoğunlukla, 1950 yılının Ekim ayında, Kore Savaşı'nın ilk günlerinde diğer siyasi tutsaklarla birlikte infaz edildiğine inanılmaktadır. Cho'nun görevden alınması, 1994 yılından ölümüne kadar 48 yıl boyunca Kim Il-sung'un kuzeydeki gücünü pekiştirmesine yol açmıştır.

Mirası

1970'de Güney Kore hükümeti, Cho'nun kahramanlığını Ulusal Kurumun Liyakat Nişanı olarak Kore Cumhuriyeti Liyakatı ile ödüllendirdi. Cho Man-sik'in onuruna tekvando sınıfı Ko-Dang olarak adlandırıldı. Ko-Dang, Cho Man-sik'in takma adıydı.

Kaynak

Yoo Gwan-Soon, Yu Gwan-Sun
(유관순)



Yu Gwansun (16 Aralık 1902 - 28 Eylül 1920) bir kadın Koreli Hristiyan vatanseverdir.

Yu, bir lise öğrencisi iken Kore'nin Japonya'daki bağımsızlığı için 1 Mart Hareketine katıldı. Hareket ile birlikte başkalarıyla 1 Mart ve 5 Mart 1919'da Seoul'deki barışçıl mitinglerde yer aldı ve birkaç hafta sonra kendi memleketinde düzenlenecek olan mitinge yardımcı oldu. Japon askeri polisi tarafından yaptığı eylemler için tutuklanarak üç yıl hapis cezasına çarptırıldı. Hapishane görevlileri tarafından eylemlerini devam ettirmesi üzerine işkence gördü, Eylül 1920'de 17 yaşındayken aldığı yaralar nedeniyle yaşamını yitirdi. Onun gücünü bildikleri için Japonlar onu dikkat çekmeden gömdüler.

Sadece 21 ay boyunca bağımsızlık hareketi için çalışmış olsa da Yu'nun bağımsızlık ve adalet için gösterdiği çabalar, Mohandas K. Gandhi ve Rev. Dr. Martin Luther King, Jr. Even'ın çalışmalarına konu olmuştur, adı bugün bile Korelilere güç ve gurur kaynağı olmaya devam ediyor, Kore tarihinin en sevilen Koreli vatanseverleri arasında yerini alıyor.

İlk Yılları


Yu Gwansun'un Yongduri'deki çocukluk yıllarının geçtiği ev, 1919'da yakıldı, 1991'de yeniden inşa edildi.

Beş çocuklu Yu Jungkwon ve Lee Soje'nin ikinci kızı olan Yu Gwansun, çocukluk yıllarını Kore'nin Chungnam Eyaleti'ndeki Edongmyeon, Mokcheongun ve Jiryeongri'de geçirdi. Bu yerlerin civarında, katıldığı Maebong Presbiteryen Kilisesi vardı. Bu genç kızın yetenekli bir öğrenci olduğunun farkında olan Amerikalı misyoner Alice J. Hammond Sharp onu Cheonan'a yaklaşık 90 kilometre uzaklıktaki Seoul'deki Hakdang Misyon Okulu'na katılmaya teşvik etti. Yu, ortaokul eğitiminden başlamak için 1915'te Ewha Okuluna girdi. 1918'de ortaokuldan mezun olduktan sonra lise çalışmalarına başladı.

1 Mart Bağımsızlık Hareketi

1919'da Yu Gwansun ve Guk Hyeonsuk, Kim Hija, Kim Boksun ve Seo Myeonghak gibi diğer Ewha Hakdang lisesi öğrencileri, 1 Mart Hareketi için Pagoda Parkı ve Seoul'deki diğer bölgelerde yapılan bağımsızlık toplantılarının ilk etkinliklerine katıldılar. Birkaç gün sonra, 5 Mart'ta Namdaemun İstasyonunda düzenlenen bağımsızlık mitingine katıldılar. 10 Mart'ta Japon işgal hükümeti, tüm orta ve lise merkezlerinin geçici olarak kapatılmasını emretti. Yu, 13 Mart'ta Seoul'ü terk edip Kore'nin güneybatı bölgesinde bağımsızlık ateşini yaymak için evine geri döndü.

Aunae Pazaryeri Mitingi

Yu, eve geldiğinde Seoul'de ve ülkenin değişik yerlerinde düzenlenen bağımsızlık toplantısı hakkında ailesine de bir haber gönderdi ve Cheonan'daki bağımsızlık için çalışmaya teşvik etti. Babası Yu Jungkwon ve küçük kardeşi Yu Jungmu, 1 Nisan 1919'da Byeongcheonmyeon'daki Aunae Pazaryeri'nde düzenlenecek bir mitingi düzenlemeye yardımcı oldu. Mitingin başlamasından önceki gece 31 Mart'ta, mitinge katılmak için bölgedeki tüm insanları bir araya toplamak için Maebong Dağı'nın üstünde bir fener ateşi yaktı.

Aunae Pazaryeri Mitingi'ne yaklaşık 3 bin kişi katıldı. Cho Inwon bir bağımsızlık ilanı okudu ve Yu Gwansun bağımsızlık (독립 만세) adına tezahürat yapmak için kalabalığı yönetti. Japon askeri polisi kalabalığa ateş açarak 19 kişiyi öldürdü ve 30'u ciddi bir şekilde yaralandı. Ölenler arasında Yu'nun babası ve annesi de vardı.

Yu, yetkililere, askeri polisin insanların gösteri yapmalarına izin vermediğini söyledi ve bu, onun Cheonan Japon askeri polis birimi tarafından tutuklanıp gözaltına alınmasına neden oldu. Onun isyancı eylemleri için misilleme olarak, Japonlar ailesinin evinin bulunduğu yeri yaktılar. Amcası Yu Jungmu, ölen kardeşinin cesedini protesto amacıyla gösterip şikayet etmek üzere polis karakoluna gitti. O da eylemleri nedeniyle üç yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Hapishane, İşkence ve Ölüm

Gongju'daki mahkemede yargılanan ve hüküm giyen Yu, cezasını Gongju Cezaevi'nde çekmeye başlamıştı. Daha sonra 1 Ağustos'ta Seoul'deki bir temyiz mahkemesi cezasını üç yıla indirdikten sonra Seoul'deki Seodaemun Hapishanesine gönderildi. Hapishanede iken, 1 Mart Hareketinin birinci yıl dönümünde tutsakların yaptığı gösteriye öncülük etti. Hapishanede iken bile devam eden eylemlerinden dolayı cezaevi yetkilileri ona işkence yaptı ve işkence sırasında yaralanarak 17 Eylül 1920'de öldü. İki gün sonra, Seoul, Itaewon'daki bir kamusal mezarlığa dikkat çektirilmeden gömüldü. Mezarlık işgal sırasında yok edildi ve cesedi kayboldu.

Mirası

Ölümünden 70 yıl sonra Maebong Dağı'nın yamaçlarında, Aunae mitinginden önceki gece yapılan fener ateşinin yakıldığı yer, Chohonmyo Anıtsal Türbesi'nin kurulması için seçildi. Mezar ile birlikte 12 Ekim 1989'da özveriyle adından söz ettiren Yu'nun ruhu nihayet huzurlu bir dinlenme yerine kavuşmuş oldu. Anma hizmetleri, ölümünün yıl dönümünü her yıl 28 Eylül'de Chohonmyo'da yapıyor. 2003 yılında anma kompleksine bir anıt salon ve müze eklendi.

1 Mart 1962'de Kore hükümeti, Ulusal Vakıf adına Yu'ya Erdem Nişanı verdi. 30 Mayıs 1962'de Ewha Kız Orta ve Lise Mezunları Derneği, köyün Seoul'deki okulunun resmi olarak kardeş şehri olan Yongduri'de doğum gününü kutladı. 1996'da Ewha Kızlar Lisesi'nden onur lise diploması aldı. Aunae Pazaryeri Mitingi'nde öldürülen Yu'nun anne-babası Yu Jungkwon ve Lee Soje, 1963'te başkanlık madalyası ve 1991'de Değerli Patriotlar Ödülü'nü aldı. 1977'de hükümet, Yu Gwansun'un çocukluk yıllarının geçtiği evin bitimine kadar tazminat olarak hayatta kalan aile üyelerine bitişik olan mülkü ve evi kiraladı.


Yu Gwansun Anıt Salonu'nun koleksiyonunda bulunan Bağımsızlık Hareketi'nde Kore bayraklarını üretmek için kullanılan ahşap blok.


Yu Gwansun'un Jiryeong-ri'de doğduğu yer ve Seoul'deki Ehwa Kızlar Lisesi ile 1962 Mayıs'ında kurulan kardeş şehir ilişkisini anan taş. (Şimdiki Yongduri)

Kaynak

Lee Bong-chang, Independence Activist
Lee Bong-chang, Bağımsızlık Aktivisti



Japon İmparatoru İçin Bombalar Patladığında Dünya Şaşkındı

8 Ocak 1932 sabahı, Tokyo'daki Sakuradamon yakınlarındaki tören alayı Japon imparatoru Hirohito için yürüyüş yapıyordu. İmparator, Tokyo'nun kenar mahallelerinde Yoyogi eğitim alanında düzenlenen Yeni Yıl askeri geçit töreni sonrasında saraya dönüyordu.

Aniden bir patlama sesi duyuldu. Sokak, hemencecik dehşete düşmüş kraliyet alayı, polis muhafızları ve vatandaşlardan oluşan bir karmaşaya dönüşmüştü. Biraz kargaşadan sonra genç bir adam Japon polisi tarafından yakalandı. Adamın Japon imparatoruna el bombası attığı ortaya çıktı. Onun cesur ve şok edici eylemi, Japonya genelinde paniğe ve dünya genelindeki mazlum uluslara umut verdi. Bu adam, Kore'nin bağımsızlık aktivisti Lee Bong-chang'dı.

Japon Karşıtı Cesaret Büyüyor

Lee Bong-chang, 10 Ağustos 1900'da Seoul, Yongsan'da dünyaya geldi. O, Joseon Hanedanlığı Prensi Hyoryeong'un (효령) torunu olan Lee Jin-gyu'nun (이진규) ikinci oğluydu.

Lee, 11 yaşındayken yöreye özgü inanç olan Cheondogyo (천도교) tarafından kurulan Yongsan'daki Munchang (문창) İlköğretim Okulu'nu bitirdi ve okuldan 15 yaşında mezun oldu. Maalesef, eğitimine devam edemedi çünkü ailesi daha kötü hale geldi. Bu yüzden Japon bir ekmek fırınında iş buldu.

Orada kötü muamele gördü ve sonunda işi bıraktı. 1918'de Mançurya'ya gitti ve Güney Mançurya Demiryolları İşletmesi ile çırak tren sürücüsü oldu. Ancak Lee, Joseon insanlarını ya da Korelileri küçümseyen bir terim olan "Josenjing" ile Japon çalışanlar tarafından ayrı tutuldu ve aşağılandı. Maaş ve terfi konusundaki ayrımcılık özellikle sertti. Kısa sürede Lee, aşağılanma ve üzüntüye katlanmak zorunda kaldığını fark etti çünkü ulusu, Japonya tarafından egemenliğe mahrum bırakılmıştı.

1924'te Lee, Geumjeong (금정) Genç Derneği adlı bir anti-Japon grubu kurdu. "Düşmanı yenmek için düşmanı tanımaya" karar vererek Japonya'ya gitti ve Nagoya, Tokyo ve Yokohama'ya seyahat ederken dil öğrendi. Japon bir aile tarafından evlat edinildi ve adını Kinoshita Shojo olarak değiştirdi. O, Japon yaşam biçimini öğrenmek için mağaza tezgahtarı, demir fabrikası çalışanı ve bir işçi olarak çalıştı.

Kore Vatansever Birliği'ne Katıldı

Lee, Aralık 1930'da Kore'nin bağımsızlık hareketine kendisini adamak için Çin Şangay'a gitti. Ama istekli olan bu adam başlangıçtan memnun olmadı. Ocak 1931'de bağımsızlık hareketine katılma isteğini ifade ederek Şanghay'daki Koreli sakinlerin bürosunu ziyaret etti. Bununla birlikte yetkililer, bu yabancıdan şüphe duydukları için onu kabul etmeye gönülsüz davranıyorlardı.

Kore Geçici Hükümeti, 1 Mart Bağımsızlık Hareketi'nin hemen ardından 13 Nisan 1919'da Şanghay'da kuruldu. Fakat geçici hükümet, darboğazdaki emperyalist Japonya gücünü kazanmaya başladığından beri sarsıldı. Koreli bir adamın Japon bir isim kullanması geçici hükümeti şüpheye düşürmek için yeterliydi.

Fakat Kore bağımsızlık hareketinin lideri Kim Gu, Lee'nin gerçekte aklında ne olduğunu öğrendi. Onunla birkaç gizli toplantı yaptıktan sonra Kim, Lee'nin kendisinin organize ettiği Kore Vatansever Birliği'ne katılmasına izin verdi. Kim, Lee'nin istediği gibi, Japon imparatora suikast planı yapılmasını istedi.

Vatansever Mücadele Alevlendi

Suikast için hazırlanmak bir yıl sürdü. Kim Gu para toplarken, Lee bir matbaada ve Japon insanların işlettiği bir müzik mağazasında çalışıyordu. O sırada Lee, Çin ordusunda albay olarak görev yapan Kim Jong-il ve Kim Hyun'dan yardım alarak bir el bombası buldu. Her şeyin hazırlığını yapan Lee, bağımsızlık aktivisti Ahn Jung-geun'un en küçük kardeşi Ahn Gong-geun'un (안공근) evinde 13 Aralık 1931'de yemin etti.

"Ben 31 yaşındayım. 31 yıl daha yaşasam bile bundan çok daha fazla zevk verebileceğimi düşünmüyorum. Şimdi, ülkemin bağımsızlığı ve özgürlüğü uğruna dünyayı şaşırtmak için kutsal görevimi yerine getireceğim.''

Daha sonra Lee, Taegeukgi'nin Kore bayrağı arka planına karşı elinde bir el bombası tutan hatıra fotoğrafı çekti. 17 Aralıkta Japonya'ya gitti. Ertesi yıl 8 Ocak'ta Lee, Japonya'nın emperyalizminin kalbi olan iki el bombasıyla doğrudan Japon İmparatorunu hedef alan benzeri görülmemiş bir harekete geçti.

Lee, o yerde tutuklandı ve 30 Eylül 1932'de ölüm cezasına çarptırıldı. 10 Ekim'de Ichigaya Hapishanesi'nde hayatını kaybetti.

Onun kısa ömrü infaz edilerek sona erdi ancak cesur hareketi, ulusun içinde ve dışında büyük bir heyecan yarattı. Yurtdışında yaşayan Kore vatanseverler Şangay'daki geçici hükümette toplanmaya başladı ve suikast girişimi başka bir bağımsızlık savaşçısı olan Yun Bong-gil tarafından aynı yıl 29 Nisan'da Şanghay'daki Hongkou Parkı'nın bombalanmasına yol açtı.

Kore'nin Japon sömürge yönetimindeki kurtuluşundan sonra Kim Gu, Lee'nin kalıntılarını buldu ve bunları diğer vatansever şehitler Yun Bong-gil ve Baek Jeong-gi'nin (백정기) ile birlikte 1946'da Hyochang Park'a gömdü. Kore Cumhuriyeti hükümeti, Lee'ye 1962'de Ulusal Vakıf Değeri Başkanlığı Madalyası Ödülü verdi. Kore insanları, Lee'yi sonsuza kadar vatansever ruhuyla yanan coşkulu bir bağımsızlık aktivisti olarak hatırladı.


Kaynak