Ssireum (씨름)

Ssireum (씨름)

Ssireum, iki yarışmacının doğrudan karşı karşıya temas halinde olduğu fiziksel güç ve teknik yarışmasıdır. Basitçe söylemek gerekirse, güreş veya sadece Kore'de bulunan bir güreş biçimidir. Her ülke kendi kültürüne özgü sporlara sahip olduğu için Amerika'nın futbolun kendi tarzına sahip olması gibi Kore'nin Ssireum adlı bir güreş tarzı vardır.

Başlangıçta Ssireum, antik kabile devletlerinden gelen ritüellerin bir parçası ve saldırılara karşı kendini savunma mücadelesi olarak deneyimlenmiştir. Medeniyetin ilerlemesi ve belirli kuralların oluşturulması ile Ssireum, fiziksel rekabet ve eğlence için büyük bir ulusal spor haline geldi.

Literatüre göre Ssireum, Gakjo, Gakhi, Sangbak, Jaenggyo, Gakgi gibi çeşitli diğer isimlerle de adlandırılırdı ve her bir isim Ssireum'un yürütülme yöntemlerinin nasıl geliştirildiğini açıkladı. Yukarıdaki isimlerden sıkça kullanılan bir ön ek olan Gak, öküz gibi boynuzlu hayvanlar tarafından fiziksel güç üstünlüğü için birbirleriyle rekabet ederken yapılan savaşçı isimlerden kaynaklanmış gibi görünüyor.

Çin halkı Koreli muharebeyi Koryogi veya Yogyo olarak adlandırıyordu, ancak Kore'de yaklaşık 1920'den beri oybirliği ile Ssireum olarak anılıyordu. Ssireum kelimesinin kökenini açıklayan hiçbir tarihsel belge yoktu, ancak Ssirunda fiilinden kaynaklandığı bir teori var; fiziksel güç göstermek için birbirlerine karşı mücadele etmek demektir. Başka bir teori, muhtemelen Moğol tarzı güreşi ifade eden Silum kelimesinden evrimleşebileceğini iddia ediyor.

Ssireum sadece birkaç sporcuyla sınırlı bir spor değil, herkesin yerli halk sporudur. İster bir katılımcı ister seyirci olun, keyfini çıkarabilirsiniz. Uzun zaman önce atalarımız, Dunano gününde (Ay Takvimine göre 5 Mayıs'a denk geliyor), Jungwonjol (Ayın Takvimine göre 15 Temmuz'a denk geliyor), Chusok (Şükran Gününün Kore versiyonu) ve Daeborum (Ay Takvimi'ne göre 15 Ocak'ta) günlerinde bir yıllık spor etkinliği olarak Ssireum yarışmalarını düzenliyordu.
Geleneksel olarak, bu yarışmaların şampiyonu "kupa" olarak bir öküz ödülü aldı. Büyük ihtimalle, bu gelenek, Ssireum katılımcılarının çoğunun köylüler olduğu ve o sırada tarımın baskın bir endüstri olduğu gerçeğine itafen yapıldı. Elbette, kazananın daha fazla tarım yapmak için cesaretlendirmesi sonucunda öküzün uygun olduğu düşünülmekteydi.

Aslında, Ssireum'un iki farklı tarzı vardı: Güney Kore'nin Honam eyaleti ve Gyunggi eyaletinin bir bölümünde yaygın olan sağ taraflı Ssireum ve Hamgyung eyaleti, Gyungsang eyaleti ve Choonchong eyaletinde yaygın olan sol tarafı Ssireum. Satba'nın bağlanma şekline bağlı olarak, Ssireum stilleri iller arasında farklılık gösteriyordu. Stilleri, Satba'nın uyluğun etrafına sarılı olduğu Strap Ssireum'u ve Satba'nın hem bel hem de uyluğun etrafında bağlandığı mevcut stili içeriyordu. 1994 yılında, Kore Ssireum federasyonu, cumhurbaşkanı Bay Hong sup Kim yönetimi altında, Ssireum tarzının birliğini tasarladı. Sıcak bir tartışmanın sonucunda sol taraflı Ssireum oybirliği ile tüm yarışmacıların kullanacağı resmi stil olarak kabul edildi.

Ssireum oyununun yarışması, her yarışmacı rakibi zemine atmaya çalıştıkça, kavranan, çeken, kaldıran, karışık, bükerek, basarak, döndürerek ve devrilmeyi içeren iki yarışmacı içeriyor. Ssireum ve judo ya da güreş gibi diğer muharebe sporları arasındaki en büyük fark, hedef: Bir rakip rakibin vücudunun herhangi bir bölümünü dizin üstünde yere basmaya zorlayabiliyorsa, yarışmacı maçı kazanır. Ssireum, bel ve uyluğun etrafında bağlı kayışı kavramak, rakibini desteklemek, çekmek ve belin 90 derecelik eğilme pozisyonunda kaldırmak suretiyle uygulanır, normalde önemli miktarda kas kuvveti ve kas dayanıklılığı gerektirir. Bununla birlikte, rakibinin bir sonraki vücut hareketinden temkinli yararlanılması da aynı derecede önemlidir. Böylece sporun teknik yönleri en azından çiğ güç kadar önemlidir. Ssireum, bu spor dalında yarışmak için fiziksel teknik gereksinime ek olarak, zihinsel kapasitenizi arttırmak ve psikolojik çatışmayı aşarak daha iyi karakter oluşturmak için bol fırsatlar sunar. Spor da sosyal bir bileşen sağlar. Eğitim yoluyla, Ssireum rakipleri, takım arkadaşlarıyla etkileşime geçme fırsatına sahiptir; başkalarıyla işbirliği yapmayı öğrenmek, ortak hedefler belirlemek ve hedefleri gerçekleştirmek için bir ekip olarak değer verir.

Ayrıca Ssireum'un asıl cazibesi, azim ve şiddetli kavga ruhu kullanmaktan ibarettir, çünkü son anı almadıkça maçı kazanmayı bekleyemezsiniz.

Rekreasyon açısından, Ssireum bir halk sporu olarak, seyircilere olduğu kadar katılımcılarına da eğlenceli gelmektedir. Doğal olarak, popüler ilgi uyandırmayan başarısız bir spor ya da rekreasyon olayı asla bu statüyü kazanamaz. Halkın en sevdiği eğlencenin başında, Ssireum, aslında, Kore'nin en popüler seyirci sporlarından biridir. Kore genelinde Ssireum'a katılma fırsatı popülerliği ve ucuzluğundan kaynaklanmaktadır. Bir Ssireum yüzüğü inşa etme ve yarışmanın üniformalarını satın alma masrafları düşük, bu da popüler hale getirilmesine ve kolaylıkla zevk alan bir spor haline gelmesine yardımcı oluyor. Ssireum sitelerinin bulunması, Ssireum'a her şeyden çok bir rekreasyon olarak daha fazla değer katmaktadır. Çimenlikte sadece kum kutusu veya toprak zemini, Ssireum için fazlasıyla yeterlidir. Ssireum'u bahçede veya okul oyun alanının bir köşesinde bile oynanabilir.

Şimdiye kadar anlatıldığı gibi, Ssireum uzun süredir bir halk sporu olarak kutlanan ve sevilen parlak ulusal bir spordur. Ssireum sayesinde fiziksel güç ve form geliştirilir, aynı zamanda sağlam bir kültür ve sağlıklı yaşam tarzları tüm Kore halkı tarafından sağlanabilir. Sonuç olarak, Ssireum, Kore halkının ulusal ruhunu simgeleyen ulusal sporumuzdur.

Çeviri: Duiguu

Kaynak

Hankido / 한기도



Hankido, geleneksel Kore dansında Myung Jae-nam'ın geçmiş deneyimleri sayesinde dairesel akıcı hareketler kullanarak, Myung Jae-nam tarafından geliştirilen yeni bir dövüş sanatı tarzıdır.

Köken

Hankido adı, Hanguk (Güney Kore'nin Korece adı) ve hapkido adının birleşimidir. Ortaya çıkan hankido sözcüğü, çoğunlukla Eski Kore dilinde "a" harfinin bir nokta gibi görünen arae-a olarak yazıldığı han ile yazılmıştır. Hankido, Koreli insanlardan gelen ve Koreli insanlara, herkesin erişebileceği bir Kore dövüş sanatı olmayı amaçlamaktadır. Hankido'nun türetildiği hapkidonun kesin kaynağı, Japon dövüş sanatı aikido ile güçlü bağı olduğu için birçok Japonya-Kore anlaşmazlığından biridir. "Aikido" her zaman hanjaya benzer olan kanji ile yazılmıştır.

Hankido kelimesi aslında üç farklı hanjadan meydana gelmektedir:

Han (한 / 韓): Kore, Kore kültürü ve anlayışı.
Ki (기 / 氣): Ki
Do (도 / 道): Yol
Bu yüzden hankido kelimesinin ''Koreli insanlar için iç enerji / kuvvet geliştirme yolu'' anlamına geldiğini söyleyebiliriz.

Tarih

Hankido, Myung Jae Nam tarafından geliştirilen nispeten yeni bir hapkido stilidir. Myung Jae Nam bu yeni sanatın temelini oluşturan geleneksel hapkido eğitimi aldı. Myung Jae Nam, 1980'lerde bizim şimdi hankido olarak bildiğimiz sanatı geliştirmeye başladı. Bu yeni hapkido stili hankido pratiği yapan kişinin rakibini kontrol etmek için kullandığı zarif dairesel hareketler şeklinde tanımlanabilir. Tabiiki bu kısmendir çünkü hankidonun temelleri kısmen hapkidodadır ama aynı zamanda da yetenekli bir dansçı olan Myung Jae Nam, teknikleri geleneksel Kore dansı ile karıştırdı. Hankido'nun bu kısmı şöyle adlandırılır: Moo Yae Do Bub (무예도법).

Hankido, ilk defa Güney Kore, Seoul'deki 1. Uluslararası H.K.D Oyunları sırasında resmen tanıtıldı. Hankido'nun gelişimi orada durmadı ve tanıtımından sonraki yıllarda hankido bazı kaba yanlarını kaybetti. 1993'te IHF, ilk kez hankido adının Güney Kore'deki yazımını hangul ve hanja ikisinde de markalaştırdı.

Myung Jae Nam, 1999'daki ölümüne kadar yeni sanatını tanıtmak için Avrupa'yı ve Amerika'yı dolaştı. Bu oyunların 3. sürümünde Myung Jae Nam, hankumdo adlı başka bir sanat tanıttı.

Hankido ve Hapkido

Hapkido ve hankido arasındaki fark hankidonun daha yerli bir sanat olması, hapkidonun ise yarı yerli bir sanat olmasıdır. Hankido, Won (圓), Yu (流), ve Hwa (和) bu üç prensipin ve yumuşaklığın gücünün kullanımını vurguluyor.

Hankido pratiği yapan kişiye bu prensipler hakkında daha fazla fikir vermek için, pratik yapabilecekleri üç egzersiz, Sam Dae Wolly (삼대원리) vardır. Halka prensipini temsil ediyor olan egzersizin adı Jeon Hwan Bub'dur (전환법). Akış prensipinin egzersizinin adı Young Nyu Bub (역류법) ve kalp prensipini temsil ediyor olan son egzersizin adı ise Shim Hwa Bub'dur (심화법). Bu sonuncuya ayrıca kürek çekme egzersizi de denir.

Teknikler

Hankido'nun bir başka benzersiz yönü ise 'Gökyüzünün Teknikleri' (Chun Ki Bub, 천기법, 天氣法) adlı savunmacı için on iki teknik, 'Dünyanın Teknikleri' (Ji Ki Bub, 지기법, 地氣法) adlı savunmacı için on iki teknik olmak üzere 24 nefes tekniğiyle bağlantılı olan on iki temel savunma tekniğinden (ho shin ki, 호 신기) oluşmasıdır. Cennet ve Dünya birbirlerinin zıtlarıdır dolayısıyla Çince Um (Yin) ve Yang'ı andırmaktadır.

Hankido için sadece bu on iki daire tekniğinden daha fazlası vardır, ancak bunlar her hankido uygulayıcısı için sabit bir temel oluşturmaktadır.

Öğretim İzlencesi

I.H.F'nin hankido öğretim izlencesinde olan, öğretilen 8 disiplini (yönerge) vardır.

Ho Shin Do Bup (Kendini savunma)
Moo Ye Do Bup (Bükme / dans teknikleri)
Su Jok Do Bup (Vurma teknikleri)
Kyuk Ki Do Bup (Tartışma teknikleri)
Ki Hap Do Bup (Ki-geliştirme teknikleri)
Byung Sool Do Bup (Silahlanma)
Su Chim Do Bup (Basınç noktalarının kullanımı)
Hwan Sang Do Bup (Görselleştirme ve nefes egzersizleri)

Hankido öğretim izlencesinin oluşturulduğu on iki temel kendini savunma tekniği şunlardır:
Kwan Jul Ki Bub - 관절기법
Chi Ki Bub - 치기법
Sib Ja Ki Bub - 십자기법 / 十자기법
Nae Wae Ki Bub - 내외기법 / 內外기법
Kyeo Rang Ki Bub - 겨랑기법
Mok Kama Bub - 목감아법
Mok Keokki Bub - 목꺾기법
Oh Kae Too Bub - 어깨투법
Joong Pal Too Bub - 중팔투법
Hwae Jeon Too Bub - 회전투법
Pal Mok Ki Bub - 팔목기법
Pal Bae Ki Bub - 팔배기법

Gelişim

Myung Jae Nam'ın ölümünden sonra hankidonun gelişimi Jaenam Musul Won Vakfı tarafından denetleniyor.

Hankido sanatını yaygınlaştırmak için birçok uluslararası ve Kore girişimleri var. Bunu yapma çabasıyla en çok bilinen kişi Sang Moo Kwan Uluslararası Eğitim Merkezi'nden Usta Ko Baek Yong'dur.

Hankido Resmi İnternet Sitesi

http://www.hapkido.or.kr/ (Sadece Korece)

||English||

Hankido is a new martial art style developed by Myung Jae-nam using circular flowing movements owing to Myung Jae-nam's background in traditional Korean dance.

Etymology

The name hankido is a mix of the name Hanguk (the Korean name for South Korea) and hapkido. The resulting word hankido is often written with the han in Old Korean, where the letter "a" (ㅏ) is written as arae-a, which looks like a dot. Hankido aims to be a Korean martial art for and from the Korean people, accessible to everyone. The precise origin of hapkido, from which hankido is derived, is one of many Japan–Korea disputes, as there is a strong connection to the Japanese martial art aikido. "Aikido" is always written in kanji, which is similar to hanja.

The word hankido actually consists of three different hanja:

Han (한 / 韓): Korea, Korean culture and mentality
Ki (기 / 氣): Ki
Do (도 / 道): The way
So you could say that hankido means: The way for Korean people to develop their internal energy/strength

History

Hankido is a relatively new hapkido style, developed by Myung Jae Nam. Myung Jae Nam studied traditional hapkido which formed the basis of this new art. Myung Jae Nam started the development of what we now know as hankido in the 1980s. This new hapkido style can be recognized by its elegant, circular movements which the hankido practitioner uses to get in control of his or her opponent. Of course this is partly because hankido has its roots partly in hapkido, but also because Myung Jae Nam, who was a talented dancer, mixed the techniques with traditional Korean dance. This part of hankido is called: Moo Yae Do Bub (무예도법).

Hankido was first officially introduced during the 1st International H.K.D Games in Seoul, South Korea. The development of hankido did not stop there, and in the years after its introduction hankido lost some of its rough edges. In 1993 the IHF trademarked the name hankido in both hangul and hanja writing in South Korea for the first time.

Myung Jae Nam toured Europe and the United States to promote his new art until his death in 1999. During the 3rd edition of these games, Myung Jae Nam introduced another art, called hankumdo.

Hankido and Hapkido

The difference between hapkido and hankido is that hankido is much more an internal art where hapkido is a semi-internal art. Hankido emphasizes the use of three principles, which are Won (圓), Yu (流), and Hwa (和), and using the power of softness.

To give the hankido practitioner more insight into these principles, there are three exercises they can practice, the Sam Dae Wolly (삼대원리). The name of the exercise representing the circle-principle is called Jeon Hwan Bub (전환법). The name for the exercise of the flow-principle is called Young Nyu Bub (역류법) and the last exercise, representing the heart-principle, is called Shim Hwa Bub (심화법). This last one is also referred to as the rowing exercise.

Techniques

Another unique aspect of hankido is that it consists of twelve basic self-defense techniques (ho shin ki, 호신기) which are connected to 24 breathing techniques: twelve for the defender called 'Techniques of the Sky' (Chun Ki Bub, 천기법, 天氣法) and twelve techniques for the attacker called 'Techniques of the Earth' (Ji Ki Bub, 지기법, 地氣法). Heaven and Earth are each other's opposites and thus resemble the Chinese Um (Yin) and Yang.

There is more to hankido than just these twelve circle techniques, but these form the stable basis for every hankido practitioner.

Curriculum

There are 8 disciplines (directions) in which the I.H.F teaches the hankido curriculum.

Ho Shin Do Bup (Self defense)
Moo Ye Do Bup (Spinning / dancing techniques)
Su Jok Do Bup (Striking techniques)
Kyuk Ki Do Bup (Sparring techniques)
Ki Hap Do Bup (Ki-development techniques)
Byung Sool Do Bup (Weaponry)
Su Chim Do Bup (Use of pressure points)
Hwan Sang Do Bup (Visualisation and breathing exercises)

The twelve basic self-defense techniques on which the hankido curriculum is built are:
Kwan Jul Ki Bub - 관절기법
Chi Ki Bub - 치기법
Sib Ja Ki Bub - 십자기법 / 十자기법
Nae Wae Ki Bub - 내외기법 / 內外기법
Kyeo Rang Ki Bub - 겨랑기법
Mok Kama Bub - 목감아법
Mok Keokki Bub - 목꺾기법
Oh Kae Too Bub - 어깨투법
Joong Pal Too Bub - 중팔투법
Hwae Jeon Too Bub - 회전투법
Pal Mok Ki Bub - 팔목기법
Pal Bae Ki Bub - 팔배기법

Development

After Myung Jae Nam's death the development of hankido has been overseen by the Jaenam Musul Won Foundation.

There are several international and Korean initiatives to spread the art of hankido. Most well known for his effort to do this is Master Ko Baek Yong from the Sang Moo Kwan International Training Center.

Hankido Offical Website

http://www.hapkido.or.kr/ (Only Korean)

Kaynak / Source

Hapkido / 합기도



Hapkido (hap ki do veya hapki-do) dinamik ve eklektik Kore dövüş sanatıdır. Kore diline göre, hap "uyum", "koordine" veya "katılma" anlamına gelir; ki, iç enerji, ruh, dayanıklılık veya güç olarak tanımlanır. Ayrıca "yol" ve "sanat" olarak tanımlanır. Dolayısıyla, hapkido kelimenin tam anlamı ile "birleşim-enerji-yolu" olarak tercüme eder. Ancak çoğunlukla "enerjinin koordine edilmesi" veya "koordine edilmiş güç yolu" olarak gösterilir.

Genel olarak tarihsel ayağı Daito-ryu aikijujutu olarak bilinmektedir. Tam bulunuşu Kore ve Japon halkının İkinci Dünya Savaşı’ndaki tarihsel düşmanlığından sonraki karışıklıkta ortaya çıkmıştır.

Hapkido, etkili olarak kendini savunma teknikleri ile bilinir. Bu nedenle kilit ve basınç noktaları, atmalar, tekmeler ve diğer savunma teknikleri kullanılır. Hapkido, kendini savunmanın otantik bir Asya dövüş sanatıdır. Diğer dövüş sanatlarının tekniklerine ve yaygın “vasıfsız” saldırılara karşı mücadele etmektedir.

Her ne kadar hapkido hem uzun menzilli mücadele hem de dövüş teknikleri içeriyor olsa da, çoğu durumun sonu yakın bir savunma, kilit veya fırlatma ile bitmektedir. Hapkido, dairesel hareketler eşliğinde, rakibin dayanıklı olmayan savunmasını ve kontrolünü ele geçirir. Savunma sırasında direnç kullanmak için, ayak hareketleri ve vücut konumlandırma yoluyla avantaj elde ederek güç karşısında güç kullanımını önlemeyi planlamaktadır.

Tarihi ve Uzman Şahıslar

Hapkido’nun doğuşu, Japon koloni döneminde bir grup Koreli vatandaşın Choi Yong Sul’un (1904, 1986) liderliğine ve ilk öğrencisi Suh Bok Sub’un hocalığına kadar izlenebilir. Kuşkusuz sanatın en büyük teşvikçisi olan Ji Han Jae (1936), sanata büyük yenilik sağlayan Kim Moo Hong, Hapkido ile Japon Aikidosu arasında büyük bağlantı kuran ve daha sonra Hankido’yu bulan Myung Jae Nam uzman şahıslardandır. Bu isimlerin hepsi Choi’nin doğrudan öğrencileri ya da yakın öğrencileridir.



Teknikler

Dövüş sanatlarının “sert yumuşak” ölçeğinde olan Hapkido, Aikido’ya benzer “yumuşak” teknikler ve Taekwondo ve Tangsoodo’yu anımsatan “sert” teknikler kullanılmaktadır. “Sert” teknikler doğrusal hareketlerden ziyade dairesel hareketlerle yapılarak vurgulanır. Hapkido eklektik bir dövüş sanatıdır ve farklı Hapkido okullarında farklı teknikler vurgulanır. Bununla birlikte, bazı temel teknikler her okulda (kwan) bulunur ve çoğu teknikler Hapkido’nun üç ilkesine uymalıdır:

~ Dirençsizlik ("Hwa", 화 ya da 和)
~ Dairesel Hareket ("Won", 원 ya da 圓)
~ Su İlkesi ("Ryu", 류 ya da 流)

Hwa ya da dirençsizlik, basitçe rahat kalmanın ve doğrudan rakibin gücüne karşı koymanın eylemidir. Örneğin, bir rakip Hapkido öğrencisinin göğsüne karşı geri itme işlemi gerçekleştirdiyse, Hapkido öğrencisi direk olarak direnmek yerine karşısındaki rakibe karşı aynı yönde savunma gerçekleştirmeli. Rakibi atmak için rakibin ileri momentumunu kullanarak doğrudan çatışma önlenmemelidir

Dairesel İlke, teknikleri doğal ve serbest bir şekilde yürütmek için momentum kazanmanın bir yoludur. Bir rakip, yumruk veya bıçak itişi ile doğrusal hareket ile saldırırsa, Hapkido öğrencisi saldırıyı dairesel bir biçimde yönlendirerek rakibin kuvvetini yeniden yönlendirecek ve böylece rakibin gücünü kendine kazandıracaktır. Hapkido öğrencisi, gücü yeniden yönlendirdiğinde, rakibini etkisiz hale getirmek için çeşitli tekniklerden herhangi birini uygulayabilir.

Ryu, su ilkesi, suyun yumuşak ve uyarlanabilir kuvveti olarak düşünülebilir. Hapkido, suya dokunulduğu zaman yumuşak olduğu gibi, suyun tek başına fiziksel kuvvetini kullandığı için de “yumuşak”tır. Bir hapkido ustası, rakibin savunmasını serbest dolaşan bir suyun taşa sarmalanmış halini düşünerek savunmasını hazırlar. Ancak bu savunma sadece geri dönüş savunmasında uyarlanabilir.

Kaynak
Website

Go / Baduk / 바둑

(Click for English!)

Go (Geleneksel Çince: 圍棋, Basitleştirilmiş Çince: 围棋, Japonca: 囲碁, Korece: 바둑) Kelimenin tam anlamıyla: "kuşatma oyunu", iki oyunculu ve soyut bir strateji oyunudur; amacı, rakibin alanından daha fazla alan sarmaktır.

Oyun, antik Çin'de 2,500 yıl önce keşfedildi ve bu nedenle bugün devamlı olarak oynanan en eski tahta oyunu olduğu düşünülüyor. Antik çağda kültürlü aristokrat Çinli bilim adamlarının dört temel parçasından biri olarak kabul edilmiştir. Oyuna yapılan ilk yazılı referans tarihi, genelde Zuo Zhuan (M.Ö. 4. yüzyıl) olarak kabul edilir. Go'nun modern oyunu, bilindiği gibi 15. yüzyılda Japonya'da resmileştirilmiştir.

Göreceli basit kurallarına rağmen Go, satrançtan çok daha karmaşıktır ve görünür evrendeki toplam atom sayısından daha fazla ihtimale sahiptir. Satrançla karşılaştırıldığında Go'nun hem daha uzun oyunları hem de daha geniş bir tahtası vardır ve ortalama olarak, hareket başına düşünülebilecek birçok alternatif hamlesi bulunmaktadır.

Çalınan parçalara "taş" denir. Bir oyuncu beyaz taşları, diğeri ise siyah taşları kullanır. Oyuncular, taşları 19×19 çizgilerle tahtanın boş kesişme noktalarına ("puan") yerleştirirler. Yeni başlayanlar çoğunlukla daha küçük 9×9 ve 13×13 tahtalar üzerinde oynamaktadır ve arkeolojik kanıtlar oyunun daha önceki yüzyıllarda 17×17 tahta üzerinde oynandığını göstermektedir. Bununla birlikte 19×19 tahtalar zamanla standart hale gelmişti. Oyun 5. yüzyılda Kore, 7. yüzyılda ise Japonya'ya ulaşmıştır.

Go'nun amacı, adından da anlaşılacağı gibi, rakibinden daha geniş bir toplam alanı kuşatmaktır.

Tahta üzerine yerleştirildiğinde taşlar hareket ettirilemeyebilir, ancak taşlar "ele geçirildiğinde" tahtadan çıkarılır. Ele geçirme, bir taş ya da taş grubu tüm dikey bitişik noktalar üzerinde karşıt taşlarla çevrili olduğunda gerçekleşir. Oyun, bir oyuncu hamle yapmak istemeyene kadar devam eder; oyunun bundan başka bitiş kuralı yoktur. Bir oyun sona erdiğinde, kazananı belirlemek için bölge ele geçirilen taşlar ve komi (puanlarla birlikte, ikinci oyun tazminatı olarak beyaz taşlarla birlikte oyuncunun skoruna eklenir) ile birlikte sayılır. Oyun, istifayla feshedilebilir.

2008 ortası itibariyle, dünya genelinde 40 milyondan fazla Go oyuncusu vardı, bunlardan büyük çoğunluğu Doğu Asya'da yaşıyordu. Uluslararası Go Federasyonu, Aralık 2015 itibarıyla, 75 üye ülke ve çeşitli ülkelerde dört tane Dernek Üyeliği organizasyonlarına sahiptir.

Genel Bakış

Go, rakibine kıyasla tahtanın daha geniş bir toplam alanını taşlarla çevrelemek amacı olan muhalif bir oyundur. Oyun ilerledikçe, oyuncular oluşumları ve potansiyel bölgeleri haritalamak için tahta üzerine taş koyuyorlar. Karşılık veren oluşumlar arasındaki yarışmalar genellikle son derece karmaşıktır ve genişleme, azalma, toptan ele geçirme ve oluşturulan taşların kaybı ile sonuçlanabilir.

Go'un temel ilkesi, bir grup taşın tahta üzerinde kalması için en az bir "özgürlük" olmalıdır. "Özgürlük", grubun sınırındaki açık bir "puan"dır. Kapalı bir özgürlük (veya özgürlükler) "göz" olarak adlandırılır ve iki veya daha fazla gözlü bir grup taşın koşulsuz olarak "canlı" olduğu söylenir.Bu gruplar çevrili olsa bile yakalanamaz. Bir gözlü ve ya hiç gözü olmayan bir grup taş ''ölü''dür ve bu taşlar sonuç olarak, ele geçirilmeye direnemezler.

Genel strateji, kişinin toprağını genişletmek, rakibin zayıf gruplarına (öldürülebilen gruplara) saldırmak ve her zaman kendi gruplarının "yaşam durumu"nu göz önünde bulundurmaktır. Grupların özgürlükleri sayılabilir. Karşılıklı karşıt grupların birbirlerini yakalaması veya ölmeleri gereken durumlara, ''ırkları ele geçirmek'' veya ''semeai'' denir. Ele geçirilen bir yarışta daha fazla ''özgürlük'' sahibi olan grup sonuç olarak rakibin taşlarını ele geçirebilecektir. Irkları ele geçirmek ve yaşamın ya da ölümün parçalarını ele geçirmek, Go'nun başlıca zorluklarıdır.

Bir oyuncu, oyunun karlı bir fırsat sunmadığını belirleyebilir. Her iki oyuncu da oyunu bitirince oyun sona erer ve puanlama yapılır. Her oyuncu için, ele geçirilen taşların komi puanı ''özgürlük'' ve ''göz'' kontrol noktalarının sayısından çıkarılır. Oyun, rakibin istifasıyla da kazanılabilir.

Hassas Noktalar

Oyunun açılış aşamasında, oyuncular genellikle köşede ve tahtanın kenarlarında yer (veya "üs") oluştururlar. Bu üsler, yaşam için pek çok seçeneğe sahip güçlü şekiller geliştirmeye yardımcı olur (yakalanmayı önleyen bir grup taş için kendi kendine yaşayabilirlik) ve potansiyel bölgeler için oluşumlar oluştururlar. Oyuncular genellikle köşeden başlar, çünkü bölgeleri oluşturmak iki kenar yardımı ile daha kolay olur. Oluşturulan köşe açma dizilerine "joseki" denir ve genellikle bağımsız olarak incelenir.

"Dame", siyah beyazın sınır duvarları arasında kalan noktalardır ve bu nedenle de her iki taraf için de değer taşımayacağı düşünülür. "Seki" iki gözü olmayan, karşılıklı olarak yaşayan iki beyaz ve siyah grup çiftidir. Bir "ko" (Çin ve Japonca: 劫), başka yerlere zorla hareket ettirilerek itiraz edilebilir, tekrarlanan pozisyon şeklidir. Zorlayıcı hareket oynandıktan sonra, ko "geri çekilebilir" ve orijinal pozisyonuna geri döndürülebilir. Bazı "ko maçları" önemli olabilir ve büyük bir grubun hayatına karar verirken diğerleri sadece bir veya iki puana değebilir. Bazı ko maçları, sadece bir tarafın kaybedecek fazla şeyi olduğu zaman "picnic kos" olarak anılır. Japonlar bunu hanami olarak adlandırır.

Başkalarıyla oynamak, genellikle, oyuncu sıralaması ile gösterilen her oyunun gücüne dair bir bilgiyi gerektirir; (30kyu→1kyu|1dan→6dan|1dan pro→9dan pro). Sıradaki bir farklılık, bir handikapla telafi edilebilir - Siyah, beyazın daha büyük gücünü telafi etmek için tahta üzerine iki veya daha fazla taş yerleştirmesine izin verilir. Bazı özel durum pozisyonları hariç neredeyse tamamen eşdeğer olan farklı kural setleri (Japonca, Çince, AGA, vb.) vardır.

Oyun sırası dışında (dönüşümlü hareketler, Siyah ilk önce hareket eder veya bir handikap alır) ve puanlama kurallarına göre Go'da yalnızca iki kural vardır:

Kural 1 (özgürlük kuralı), tahtada kalan her taşın direkt olarak ortogonal olarak bitişik (yukarı, aşağı, sol veya sağ) en az bir açık "nokta" ("özgürlük" olarak adlandırılan bir kavşağa) sahip olması gerekir veya yanında en az bir tane açık noktası ("özgürlük") olan bağlı bir grubun parçası olmalıdır. Son özgürlüklerini kaybeden taşlar veya taş grupları tahtadan çıkarılır.

Kural 2 ("ko kuralı"), tahtadaki taşların daha önceki konumlarını tekrarlamaması gerektiğini belirtmektedir. Bunu yapmak yasaktır ve böylece taşların, yalnızca tahtadaki başka yerlere taşınmasına izin verilir.

Oyunun nasıl oynandığına dair neredeyse diğer tüm bilgiler buluşsaldır, yani oyunun kurallı olduğu değil de nasıl oynandığı hakkında bilgi sahibi olunduğu anlamına gelir. Kurallar, farklı kural setleri aracılığıyla ortaya çıktıkça uzmanlaşmıştır, ancak yukarıdaki iki kural neredeyse oynanan oyunların tümünü kapsamaktadır.

Her ne kadar farklı ülkelerde kullanılan kural setleri arasında, özellikle Çin ve Japon skor kurallarında küçük farklılıklar olsa da, bu farklılıklar oyunun taktik ve stratejisini büyük ölçüde etkilememektedir.

Yüsra JaeJoong

Kaynak

Kumdo / 검도



Kumdo, Kore'de uygulanan kendo soyundan gelen modern bir dövüş sanatıdır. Aynı zamanda kǒmdo, gumdo ya da geomdo olarak Latinceye geçmiştir. Adı "kılıç yolu" anlamına gelir ve Japonca terimle aynı köktendir. Kumdo, Japonya'da tanıtıldığından beri, Kore kültüründe ve toplum içinde kökleşmiş hale gelen bir dövüş sanatıdır. Kumdo terimi, yakın tarih içinde kılıca dayanan diğer Kore dövüş sanatları için genel bir terim olarak kullanılmaktadır, böylece Haidong Gumdo ve Hankumdo gibi Kore kökenli dövüş sanatları ile Kumdo karıştırılmamalıdır. Kendo ile benzer olsa da, Kendo'nun kültürleşmesi nedeniyle küçük yüzeysel farklılıklar vardır. Bu tür farklılıklar, kırmızı bayrakların aksine mavi hakem bayrağının kullanımını ve yerli terminolojinin kullanımını kapsar.

Tarih

Kendo, hala Gekiken olarak bilinen, polis ve askeri eğitim biçimi olarak 1896 yılında Japonya ve Kore'de tanıtıldı. Japonya'da birçok Kore dövüş sanatı yasaklandıktan sonra okullarda, Judo ve Kendo gibi dövüş sanatları tanıtıldı. Kore'de popülerliği, Kore'nin ilk ulusal beden eğitim sisteminin bir parçası olarak hızla yayıldı. 1945 yılında işgalin sonuna kadar Kumdo, Kendo ile paralel olarak gelişti. İşgal sona erdikten sonra Kumdo, kendisini yeniden yapılandırmış ve Kore Kumdo Derneği 1947 yılında kurulmuştur. Kore Ulusal Spor Festivali 1956 yılında, Güney Kore'de yeniden başlatıldığında, Kumdo resmi bir etkinlik olarak dahil edildi.

Çeviri: Yüsra JaeJoong

English

Kumdo is a modern martial art descended from kendo, which is practiced in Korea. It is also romanized as kǒmdo, gumdo, or geomdo. The name means "the way of the sword," and is a cognate with the Japanese term. Kumdo is a martial art that has become engrained within Korean culture and society since being introduced from Japan. The term kumdo has within recent history also been used as a generic term for other Korean martial arts based upon swordsmanship and caution should be exercised so as not to confuse Kumdo with martial arts of Korean origin such as Haidong Gumdo and Hankumdo. Although identical to kendo, minor superficial differences exist due to appropriation and acculturation of kendo. Such differences include the use of native terminology, the use of blue referee flags in contrast to red flags.

History

Kendo, then still known as gekiken, was introduced to Korea from Japan in 1896 as a form of police and military training. After Japan outlawed many Korean martial arts, they introduced Japanese martial arts such as judo and kendo to schools. Its popularity in Korea spread quickly as part of Korea's first national physical education system. Up until end of the occupation in 1945, kumdo developed in parallel with kendo.
After the occupation ended, kumdo restructured itself, and the Korean Kumdo Association was formed in 1947. When the Korean National Sports Festival was reinstituted in South Korea in 1956, Kumdo was included as an official event.

Kaynak / Source

Kyuk Too Ki



KyukTooki profesyonel kickboks sanatıdır. Tekme, yumruk ve fırlatma teknikleri vardır.

Çeviri: Yüsra JaeJoong

English

KyukTooki is a professional kickboxing art. Techniques include kicking, punching and throwing.

Kaynak / Source

Kun Gek Do / 권격도



Kun Gek Do ya da Gwon-gyokdo, geleneksel Kore dövüş sanat stilleri ve Muay Thai'nin birleşimidir; bazen kickboxun Kore versiyonu olarak adlandırılır. Ulusal Kun Gek Do merkezi, Busan, Kore'de bulunmaktadır. Jung Do-Mo tarafından, bir Taekwondo dövüş sanatçısının, bir Muay Thai uygulayıcısına yenildiğini gördükten sonra kurulmuştur. Jung Do-Mo, Taekwondo ve Muay Thai'yi birleştirerek, tek başına Taekwondo ya da Muay Thai'dan daha güçlü bir dövüş sanatı yaratabileceğine karar vermiştir. Bugün görülen, bu tarzdaki melez dövüş sanatları, ayağa kalkma mücadelesinin en etkili stillerinden biri olduğunu kanıtlamıştır. Kun Gek Do'da hiçbir açık-el hareketi kullanılmaz. Dövüşün uygulayıcıları, bir kişinin tüm gücü ile bir blok ya da saldırı yaptığı zaman, açık bir elde kırık ya da çıkık parmaklara neden olacağını düşünmektedir. Bu dövüşün ayak teknikleri Taekwondo ve kickbox hareketlerinin bir kombinasyonudur.

Çeviri: Yüsra JaeJoong

English

Kun Gek Do or Gwon-gyokdo is a combination of the traditional Korean martial arts styles and Muay Thai; it is sometimes referred to as the Korean version of kickboxing. The national Kun Gek Do headquarters are located in Busan, Korea. It was founded by Jung Do-Mo after seeing a Taekwondo martial artist defeated by a Muay Thai practitioner. Jung Do-Mo decided that the combination of Taekwondo and Muay Thai could create a martial art stronger than Muay Thai or Taekwondo alone. This style of hybrid martial arts has been proven to be one of the most effective styles of stand up fighting seen today. Kun Gek Do uses no open-hand movements. It is thought by its practitioners that when a person blocks or strikes with full power, an open hand can result in broken or dislocated fingers. Its foot techniques is a combination of Taekwondo and kickboxing movements.

Kaynak / Source