Korea-fans.com Türkiye & Kore Dostluk Forumu KOREA & TURKEY FRIENDSHIP - Korean History (Archive)

Namdoseokseong Stone Fortress (Three Kingdoms Period)

Wed, 31 Oct 2012 21:36:58 +0000

Namdoseokseong Stone Fortress (Three Kingdoms Period)

127. Tarihi Yer

Belirleniş Tarihi: 1964.06.10

Sambyeolcho Goryeo Kralı Wonjong (1259 ~ 1274) zamanında Namdoseokseong Fortress de Moğollara karşı korunmak amacıyla kıyı bir bölgeye inşa edilmiştir.

Sambyeolcho'nun Jeju adası bölgesine geçici bir süre terk edildiği söylenmektedir.

Baekje Dönemi'nde Jindo'ya üç köy yapılmıştır.

Baekje'nin Goryeo Hanedanlığı, büyük olasılıkla bunlardan birinin merkezi olmuştur.

Bu gerçekleri değerlendirirsek, kalenin Üç Krallık Dönemi'nde inşa edildiğini söylemek mümkündür. 13. yüzyılda Goryeo Kralı Chunjeong (1350)'un saltanatının 2. yılında Japon korsanlarının şehri yağmalaması neticesinde Jindo'daki devlet dairleri ve halk başka bir şehre kaçmıştır.

Büyük Kral Sejong'un ilk yıllarında Jindo'ya geri döndüler.

Son olarak, Manhobu genel olarak kıyılarda kurulan askeri ittifak, burada da kuruldu ve Kral Sejong'un 20. yılında kale inşa edildi.

Şuan da olan kale büyük ihtimalle bu kaleden sonra yapılmıştır.

400 metre daha büyük olmasına rağmen, Namdoseokseong Kalesi kıyı bölgeyi koruduğu için daha önemli olarak kabul edilmiştir.

Burası, iyi muhafaza edilen doğu, batı ve güney kapısının en büyük sitesi olduğundan beri, burda pek çok değerli emanet vardır.

Çeviri: YDK

English

Historic Sites 127

Designated Date: 1964.06.10

Namdoseokseong Fortress was built in order to protect a coastal area when Sambyeolcho contended against Mongol in King Wonjong (1259~1274) of Goryeo.

It was said that Sambyeolcho had left for Jeju-do passing this area.

It was likely that there had already been three villages in Jindo in the Baekje Era.

And this place was likely the center of one of them, from Baekje to the Goryeo Dynasty.

Judged from that facts, it was possible that the fortress had already been erected from the Three Kingdom Period. Government offices and people in Jindo had escaped to the other town in the 2nd year of King Chungjeong (1350) of Goryeo because of the Japanese pirates pillaged the town in the 13th century.

They came back to Jindo in the early years of The Great King Sejong.

Finally, Manhobu, the military alliance usually established along the coast, formed here and erected the fortress in the 20th year of King Sejong.

It was likely that the present fortress was built after that.

Although it was 400 meters round, Namdoseokseong Fortress was considered as an important location to protect the coastal area.

It had many valuable relics since it was the the major site of the east, west and south gate that had been well preserved.

Kaynak / Source

Index (K-History / 한국 역사 (Archive))

Fri, 09 Mar 2012 04:47:38 +0000

Index (K-History / 한국 역사 (Archive))

-A-
Akhak Gwebeom (악학궤범)

-B-
Bay-ci
Byen-çin (Byen-han)

-C-
Crown of Baekje / Baekje Taçları (금제관식)
Crown of Silla / Silla Taçları

-D-

Dang-Pa (당파)
Dongui Bogam (동의보감)

-G-
Gav-li

-H-
H'in-lo

-K-
Kore Kavimlerinden Cav-H’yenler
Kore Kavimlerinden Fu-Yüler
Kore Savaşı Sonrası (1954- )

-M-
Ma-han

-R-
Relations Between Korea & Japan - Past and Nowadays

-S-
Sarye Pyeollam / Easy Manual of the Four Rites (사례편람)
Seonbi / 선비

-V-
Vu-cü

Sarye Pyeollam / Easy Manual of the Four Rites (사례편람)

Sun, 12 Sep 2010 01:18:46 +0000

Sarye Pyeollam / Easy Manual of the Four Rites ( 사례편람 )

Sarye pyeollam Joseon Hanedanligi zamaninda Koreli bilim adami Yi Jae (1680 ∼ 1746) tarafindan yazilmis kayitlari ve önemli törenleri Neo-Konfüçyüscülüga dayanarak anlatan bir tür kilavuzdur. "Dört Törenin Kolay Kilavuzu" veya " Dört Tören Için Uygun Referans" olarak çevirilmistir. Dört kitap sekiz bölümden olusmaktadir ve 1844 yilinda Yi Gwang-jeong'un soyundan gelenler tarafindan yayimlanmistir.

Çeviri: kübüs

Kaynak: Wikipedia

ENGLISH

Sarye pyeollam is a kind of practical guide written by Korean scholar Yi Jae (1680 ∼ 1746) of the Joseon Dynasty, which that records and describes important rites and ceremonies based on Neo-Confucianism. The title is translated into "Easy Manual of the Four Rites" or "Convenient Reference to the Four Rites". It consists of 8 volumes in 4 books and was published in 1844 by his descendant, Yi Gwang-jeong.

Source: Wikipedia

Akhak Gwebeom (악학궤범)

Wed, 08 Sep 2010 01:21:31 +0000

Akhak Gwebeom (악학궤범)

Akhak Gwebeom (Korece: 악학궤범 kelimenin tam anlami "müzikal kanon") Joseon Hanedanligi zamaninda Kore' de 15.yüzyilda yazilmis olan dokuz ciltlik müzik tezi. El hanjasi ile yazilmis ve zamaninda kullanilan müzik aletlerinin çogu tasvir ve çizimlerle ayrintili bilgi ile verilmistir.

Kanon: Müzikte bir çesit çok seslilik kurali ile yapilmis parçalara denir.

Çeviri: kübüs

Kaynak: Wikipedia

ENGLISH

The Akhak gwebeom (Korean: 악학궤범, literally "musical canon") is a nine-volume treatise on music, written in Korea in the 15th century, in the Joseon Dynasty. It is written by hand in hanja, and depicts, in line drawings, most of the musical instruments in use at the time, with detailed descriptions and fingerings.

Source: Wikipedia

Dongui Bogam (동의보감)

Wed, 11 Aug 2010 22:58:14 +0000

Dongui Bogam (동의보감)

Dongui Bogam (동의보감), Saray hekimi Heo Jun (1546 – 1615) tarafından derlenmiş ve ilk olarak 1613’te Joseon Hanedanlığı zamanında yayınlanmış Kore tıp kitabıdır. Kitabın adı ‘Doğu Tıbbının Aynası’ anlamına gelmektedir. Kitap, Temmuz 2009’dan beri UNESCO’nun ‘Dünya Belleği Programı’ndadır. Dongui Bogam’ın orijinal baskısı günümüzde Kore Milli Kütüphanesi tarafından korunmaktadır.

İçerik

Kitap 5 bölüme ayrılmıştır: Naegyeongpyeon (내경편, Dahili Tıp), Oehyeongpyeon (외형편, Harici Tıp), Japbyeongpyeon (잡병편, Çeşitli Hastalıklar), Tangaekpyeon (탕액편, İlaçlar ve Chimgupyeon (침구편, Akupunktur).

Naegyeongpyeon: Öncelikle iç organların fizyolojik işlevlerini ve iç organlardaki bozuklukları ele alır. Beş organın (karaciğer, akciğerler, böbrekler, kalp ve dalak) birbiriyle etkileşimi en ince ayrıntısına kadar açıklanmıştır.

Oehyeongpyeon: İnsan vücudunun görünen bölümlerinin –deri, kaslar, kan damarları, tendonlar ve kemikler- işlevlerini ve bunlarla ilgili hastalıkları açıklar.

Japbyeongpyeon: Çeşitli hastalıkların tanı ve tedavisini ve kaygı, aşırı heyecan, felç, soğuk algınlığı, bulantı, ödem, sarılık, carbunculosis (bir tür deri hastalığı) ve benzeri bozuklukları ele alır.

Tangaekpyeon: Tıbbi ot ve bitkiler toplama, oluşturulan ilacın kullanımı, doğru reçete ve tıp yönetimi gibi çare bulma ve ilaç hazırlama metotlarını detaylı bir şekilde anlatır. Bütün bitkisel ilaçların güçleriyle ilgili açıklamalarına, toplanma dönemlerine yer verilmiş ve kolay anlaşılması için yaygın olarak bilinen isimlerine göre kategorize edilmiştir.

Chimgupyeon: Çeşitli hastalıklar ve bozukluklar için akupunktur yöntemlerini açıklar.

Çeviri: bigbang27

Saray hekimi ile ilgili ayrıntılı bilgi için tıklayın.

Bu Kütüphane tarafından korunmaktadır.

English

The Dongui Bogam (동의보감) is a Korean medical book compiled by the royal physician, Heo Jun (1546 – 1615) and was first published in 1613 during the Joseon Dynasty of Korea. The title literally means “Mirror of Eastern Medicine”. The book is regarded important in traditional Korean medicine. As of July 2009, it is on UNESCO’s Memory of the World Programme. The original edition of Dongui Bogam is currently preserved by the Korean National Library.

Contents

The book is divided into 5 chapters: Naegyeongpyeon (내경편, Internal Medicine), Oehyeongpyeon (외형편, External Medicine), Japbyeongpyeon (잡병편, Miscellaneous Diseases), Tangaekpyeon (탕액편, Remedies), and Chimgupyeon (침구편, Acupuncture).

Naegyeongpyeon: primarily deals with physiologic functions and equivalent disorders of internal organs. The interactions of five organs - liver, lungs, kidneys, heart, and spleen - are thoroughly explained.

Oehyeongpyeon: explains the function of visible parts of the human body - skin, muscles, blood vessels, tendons, and bones - and the various related illnesses.

Japbyeongpyeon: deals with diagnosis and healing methods of various illnesses and disorders such as anxiety, over-excitement, stroke, cold, nausea, edema, jaundice, carbunculosis, and others. This chapter also has a section for pediatrics and gynecology.

Tangaekpyeon: details methods for creating remedies and potions such as the collection of medicinal herbs and plants, creating and handling of medication, correct prescription and administration of medicine. All herbal medicine is categorized with explanations regarding their strength, gathering period and their common names for easy understanding.

Chimgupyeon: explains the acupuncture procedures for various ailments and disorders.

Click here for extra information about Royal Physician.
Preserved by this library.

Kaynak / Source

Dang-Pa (당파)

Wed, 20 Jan 2010 19:18:01 +0000

Dang-Pa (당파)

Dang Pa, Muyejebo'da Joseon Hanedanligi'nin 16. yüzyil savas sanatlari kılavuzunda, Korece ismi ilk önce üç çatalli mizrak olarak tanimlanmistir.

Orada demir dangpa, odundan yapilmis dangpa ve mokpa diye adlandirilan çesitli dangpa türleri vardi. Iki dis disi biraz egik olacaktir. Mokpanin disi ahsaptan yapilmistir ancak demir kaplamalidir.

Orta uç, her zaman diger iki uçtan daha uzun olur. Bu tasarim, rakibin vücudunu sikistirip, mücadele etme sansini azaltmak için tasarlanmistir. Kutubunun diger ucunda keskin bir uç daha vardir. Savas sirasinda kullanilirken dangpanin bu iki ucuyla mücadele verilir. Bu sekilde asker elindeki dangpanin her iki ucuyla da rakibini sasirtarak mücadele edebilir.

Muyedobotongji'da teknikler kümesi verilir. 22 hareketlilere dangpa jongbo (당파총보, 鐺鈀總譜) denir. Ayni sekilde eslik etmeye de dangpa chongdo (당파총도, 鐺鈀總圖) denir.

Kaynak: Wikipedia

English

Dangpa is the Korean name for a three-pronged spear first described in the Muyejebo, a 16th century martial arts manual from the Joseon Dynasty.

There were several types of dangpa, like the iron dang pa, called cheolpa (철파, 鐵鈀) and the wooden dangpa, called mokpa (목파, 木鈀). The two outer teeth of the cheolpa would be slightly crooked. The teeth of the mokpa were made of wood, but covered with iron.

The middle tip would always be slightly longer than the two other tips. This design was intended to lessen the chance of the weapon becoming stuck in an opponent's body.

At the other end of the pole would be a sharp tip as well, in the event that two-handed combat with the dangpa became necessary in battle - this way soldiers fighting with the dangpa had fighting edges on both ends of the weapon.

In the Muyedobotongji one set of techniques is given. This form of 22 movements is called dangpa chongbo (당파총보, 鐺鈀總譜) accompanied by a diagram to explain the same form called dangpa chongdo (당파총도, 鐺鈀總圖).

Kaynak>

Relations Between Korea & Japan - Past and Nowadays

Mon, 27 Jul 2009 13:12:52 +0000

Kore - Japonya

Kore ile Japonya arasında yüzyıllardır süren bu husumetin sebebi ne? Japonlar, gerçekten diğer Asyalılardan üstün mü?

15. ve 16. yüzyıl boyunca, Japonya iç savaşlarla boğuştuktan yıllar sonra birleşti ve Kore’yi işgal etti. Bu işgal, Kore için, 20. yüzyıla kadar acılarla dolu yılların geçmesine sebep oldu. 20. yüzyılda, bir kez daha Japonya, Kore’yi işgal etti ve bu zulümlerin, (iddialara göre) soykırımların tekrar fitilini ateşledi. Savaştan sonra birçok Japon liderler, iddialarını Japon Emperyalizmi için sürdürdüler fakat ülkelere işgal ve zulüm varlığı altında yaptıkları eziyetlerden dolayı savaş suçluları sayıldılar ve haraç ödemeye mahkum bırakıldılar. Şu anda, Kore ve Japonya hala toprak uyuşmazlığı içindeler. Ama son yıllarda Kore, Japon tüketicilerin zevkle tükettikleri popüler kültür ürünlerini üretmeye başladı. Bu sayede Kore - Japonya ilişkileri yeni bir döneme giriyor.

Modern Zamandan Önceki Kore - Japonya İlişkisi

İnsanların dünya deyince anladıkları şey, ülkelerin köklü geçmişidir. Bir kısım ülke geçmişine sahip çıkamamıştır. Bu, dünyanın geri kalanı için farklıdır ve dünyanın geri kalanı kesinlikle Kore'yi kapsar. Bir örnek verelim: Park ailesinin en büyük oğullarının nesillerini anlatan kabaca 30 kitabı vardır. Bu kitaplar, Jok-bo (aile kartı) diye adlandırılır. Jok-bo, M.Ö 69 yılından beri Park ailesinin her bir erkeğini ve onların eşlerini kaydeder. Aile kökenlerinin birkaç bin yıllık dönem boyunca devam ettiğine bakılırsa, Kore'deki "eski tarih" asla Amerikalıların söylediği şekilde "eski tarih" değildir. Olay ne kadar önce olursa olsun, Korelilerin bilincinde asla geçerliliğini kaybetmez...

(Bu arada, belki de eski zamanı anlatan Kore dizilerinin ünü buradan gelir. Şimdilerde Kore'deki en ünlü dizi yarı mitolojik, yari tarihsel olan ve M.Ö. 30'lu yıllarda yasadığına inanılan Jumong'tur.)

İlk olarak, “Korelileri üstün hissettirme” faslından bahsedelim. Koreliler her zaman kültür olarak, Kore'nin Japonya'dan üstün olduğu konusunda stres eğilimindelerdi, ve bir derecede de bu doğru. 18. yüzyıla dek Çin, Doğu Asya’nın kültürel merkeziydi ve Kore, Çin'e Japonya'dan daha yakındı. Bu nedenle Kore, eskiden kalma Çince metinleri anlamada, kaligrafide, Çin yapımı şeylerde vs. yani Çin'de rağbette olan sanatlarda Japonya'ya karşı şüphesiz üstündü. 5. yüzyıl dolaylarında, üç krallıktan biri olan ve Kore Yarımadası’nı işgal eden Baekje; Çince harflerin, çömlekçiliğin, Budizm'in yayılmasında büyük rol oynadı. (Baekje nihayetinde üç krallıktan diğer bir krallık olan Shilla tarafından mağlup edilmişti ve bazı Koreli bilginler şimdiki Japon monarşisinin aslında sürgün edilen Baekje krallarının soyundan olduğunu iddia ediyorlar.)

Eski zamanlarda bile, Kore bu sanat dallarının ustalarını oradaki insanları eğitmeleri için Japonya'ya gönderdi, ta ki 17. yüzyıla kadar. Bu tartışma sırasında Japonya, yeni fikirlere açık hâle geldiğinden ve Avrupa'dan fikir alımına başladığı andan itibaren yavaş yavaş Doğu Asya’nın ekonomik gücünü yönetmeye başladı. Aslında Kore ve Japonya arasındaki ilişki, Fransa ve İngiltere’nin sanayi devrimi sırasındaki ilişkisine benziyor. İngiltere kuskusuz daha da güçleniyordu, ama Fransa da "milliyetçilik" akımına yöneliyordu.

Çeviride bana yardımcı olan khjlover ve Maria'ya çok teşekkür ederim.

Samguk Sagi / 삼국사기

Sat, 14 Mar 2009 16:40:34 +0000

Samguk Sagi / 삼국사기

Kralları, kraliçeleri hatta tarihle iyi kötü alakası olmuş her kişiyi ve her olayı tanıtırken "Kore tarih kaynağı Samguk Sagi'de şöyle geçmektedir"diyor ve aktarıyoruz yazılanları sizlere... Peki bu Samguk Sagi tam olarak nasıl bir kaynak ve ne zaman tutulmaya başlanmış?

Samguk Sagi Nedir?

Samguk Sagi, Kore'de Goguryeo, Baekje ve Silla olarak adlandırılan üç krallık döneminin tarihi olaylarının kayıt edildiği bir kitaptır. Samguk Sagi Klasik Çince denilen ve aslında geleneksel Korece olarak da isimlendirilen dille yazılmıştır. Bu kaynağın derlenmesini Georyo Kralı Injong emretmiş ve devlet memuru ve tarihçi Kim Busik ve diğer bilim adamlarınca da güvence altına alınmıştır. 1145'de tamamlanmıştır.Bilinen en eski ve geçerliliğini hala koruyan Kore tarih kaynağıdır.
Bu kaynak Çin kronolojisinden Üç krallık dönemi olarak Chen Shou olarak ayrılmıştır.

Samguk Sagi'nin içeriği:

Silla hakkındaki kayıtlar........12 Cilt
Goguryeo hakkındaki kayıtlar.....10 Cilt
Baekje hakkındaki kayıtlar.........6 cilt
Kronolji çizelgesi..............................2 Cilt
Monografiler..................................9 Cilt
Biyografiler...................................10 Cilt

Kayıtları tutan kişinin Gu Samguksa ya da Hwarang Segi olduğu düşünülmekte.

Çeviri: Setsuna

English

Samguk Sagi / 삼국사기

Samguk Sagi (History of the Three Kingdoms) is a historical record of the Three Kingdoms of Korea: Goguryeo, Baekje and Silla. The Samguk Sagi is written in Classical Chinese (the written language of the literati in traditional Korea) and its compilation was ordered by Georyo Kralı Injong (r. 1122-1146) and undertaken by the government official and historian Kim Busik (金富軾) and a team of junior scholars. It was completed in 1145. It is well known in Korea as the oldest extant Korean history.

This book is to be distinguished from the Chinese Chronicles of the Three Kingdoms by Chen Shou

Records of Silla (Nagi 나기 羅紀 or Silla bongi 신라 본기 新羅本紀) (12 volumes)
Records of Goguryeo (Yeogi 여기 麗紀 or Goguryeo bongi 고구려 본기 高句麗本紀) (10 volumes)
Records of Baekje (Jegi 제기 濟紀 or Baekje bongi 백제 본기 百濟本紀) (6 volumes)
Chronological tables (Yeonpyo 연표 年表) (3 volumes)
Monographs (also translated as Treatises) (ji 지 志) (9 volumes): ceremonies and music (the two were intimately connected), transport and housing, geography, and official offices and ranks
Biographies (yeoljeon 열전 列傳) (10 volumes)

Kaynak/Source

Kore Savaşı Sonrası (1954- )

Wed, 18 Feb 2009 11:58:36 +0000

İlk Önce Kore Savaşı'nı Özetleyelim :

Kore Savaşı

25 Haziran 1950’nin sabah saatlerinde Kuzey Kore 38’inci paraleli ihlal ederek Kuzey ve Güney’i bir birleşmeye zorladı. Buna cevaben, BM liderliğinde 16 ülke askeri yardımda bulundu. Çin ve Sovyetler Birliği Kuzey’e yardımda bulundu. Savaş 3 yıl sürdü. 27 Temmuz 1953’te barış anlaşması imzalandı. Yarımadada savaş son buldu, ama tekrar birleşmeyi çok zorlaştıracak düşmanca duygular güçlendi.

Kore Savaşı'ndan Sonra Kore'nin Durumu

Rhee Syngman hükümeti 1954’ten itibaren antikominist yaklaşımı benimsedi. Fakat 1960'ta öğrenci hareketleri nedeniyle hükümetin gücü çöktü. 1963'te Park Chung-hee başkanlığa seçildi. Başkan Yeni Toplum Hareketi ile Kore’yi modernleştirmeye başladı. Ekonomik gelişim sistematik olarak gerçekleştirildi. İhracat ve gelirler arttı. Ancak 1979’da başkan suikastla öldürüldü. 1980’den sonra Chun Doo-hwan iktidara geldi ve otoriter bir yönetim uyguladı. 1987 de gerçekleşen yoğun demokratik taleplerden sonra iktidarı son buldu. 1988'de Roh Tae-woo hükümeti 1988 Seoul Olympiyat Oyunları’na başarıyla ev sahipliği yaptı. 1991’de BM’ye katildi. 1998’de, Kim Dae-jung başkan seçildi. 2002 yılında FIFA Dünya Kupası’na ev sahipliği yaptı. Kim Dae-jung, ayrıca Kuzey Kore’ye yönelik Gün ışığı Politikası nedeniyle 2000 yılında Nobel Barış Ödülü’nü aldı. 2003 yılında Rho Moo-hyun dönemi başladı. Bu dönemde ekonomik büyüme ve daha demokratik bir liderlik gelişimi hedeflenmiştir.

Kuzey ile birleşme programı 1985’te başlamış ve günümüzde de sürmektedir. 1998’de Güney Kore vatandaşları Kuzey Kore’de Geumgangsan Dağları’na yapılan tura katılabilmeye başlamışlardır.

Alıntıdır.

Seonbi / 선비

Tue, 17 Feb 2009 15:15:25 +0000

Seonbi / 선비

Seonbi (선비) Joseon Hanedanlığı döneminin erkek Konfüçyüsçü bilginleridir. Seonbi kelime anlamı gwageo sınavlarını hazırlayan kişi veya bu sınavı geçmiş kişi demektir. Yetenekli bir Konfüçyüs bilgini başkan olabilmek için gwageo sınavından geçmek zorundaydı. Joseon’da Konfüçyüsçülük ulusal bir ideolji olarak benimsenmişti. Seonbiler bu dönemde büyük rol oynamıştır.

Seonbilerin yaşamı iki ana ögeye dayanırdı: Özel çalışma, derin düşünce ve devamlı halk hizmeti. Kendilerine ait törenleri ve öğretileri vardı. Örneğin, Hyangeumjurye ve Hyangsarye törenleri seonbilere aittir. Konfüçyüsçü törenler toplum içerisinde sosyal roller oynamaktaydı ve toplumu uyumlu bir şekilde birleştirmekteydi. Seodang Köy Okulları, Hyanggyo Konfüçyüs Akademisi ve Seowon Konfüçyüs Akademileri onlara ait bazı okullardır.

Gezgin seonbiler, Joseon döneminin betimlemelerinde ortak bir figürdür. Örneğin bir seonbi Hahoe maske dansında yangban sınıfindan biri ile yarışır. Aslında seonbilerin bir çoğu da yangban sınıfı mensubudur.

Bugün Güney Kore'de entelektüel kesim hala "Seonbi Ruhu" na dönüş ile ilgili tartışır.

Çeviri: sunshine

English

Seonbi were male Confucian scholars of the Joseon Dynasty. The term typically denoted either someone who was preparing for the gwageo examination, or someone who had already passed it.

The wandering seonbi is a common figure in Korean depictions of the Joseon period. For instance, a seonbi appears as one of the characters in the Hahoe mask dance, where he competes with a yangban character (although the majority of seonbi were in fact of yangban status).

Today, public intellectuals in South Korea sometimes argue for a return to the "seonbi spirit."

Kaynak/Source

Hunminjeongeum (훈민정음) (Joseon Period)

Thu, 04 Dec 2008 20:24:29 +0000

Hunminjeongeum (훈민정음) (Joseon Period)

70. Ulusal Hazine

Joseon Hanedanlığı'nın 4. Kralı Sejong tarafından hazırlanmıştır. Ülkedeki çoğu insan Çince alfabeden bir şey anlayamadığı ve bazı seslerde de farklılıklar olduğu için bu tür bir alfabe hazırlama gereği duymuştur. Bir kısmını Kral Sejong bizzat kendisi yazmıştır bir kısmını da yazdırmıştır.

Ekim 1997de Unesco Dünya Hatirasi listesine girmistir.

Çeviri: Ho Min

English:

National Treasures 70

Hunminjeoeum was made in 1443, and Promulgated in September or October 1446, Hunminjeongeum (lit. The Correct/Proper Sounds for the Instruction of the People) was an entirely new and native script for the Korean people. The script was initially named after the publication, but later came to be known as hangul. It was created so that the common people illiterate in hanja could accurately and easily read and write the Korean language. Its supposed publication date, October 9, is now Hangul Day in South Korea.

Credit: Wikipedia
For More Information Please Click Here

Gisaeng / 기생

Sat, 08 Dec 2007 16:00:19 +0000

Gisaeng / 기생

Kisaeng(Gisaeng), bazen Ginyeo da denen “Koreli bayan şovmen” anlamına gelmektedir. Japonya’nın Geyşa’sına ve eski Yunan’daki Hetaerae’ye benzetilmiştir.
Kisaengler dönem dönem sanatçı olarak da tabir edilmiştir. Kisaeng’in, birçok ülkede fahişeler olarak yanlış anlanmasına rağmen, Kisaeng; Yangbans ve krallar gibi önemli kişileri eğlendirmeye katkıda bulunan sanatçılardır.

İlk ortaya çıkışı Goryeo hanedanlığı zamanındadır. Kisaeng, yasal olarak hükümetin şovmenleriydi, bulundukları duruma göre çeşitli görevleri yapabilirlerdi. Özenli bir şekilde eğitilmişlerdir. Güzel sanatlar, şiir ve düz yazıda başarılılardır. Yetenekleri çoğunlukla sosyal olarak alt seviyede kabul edildiklerinden görmezlikten gelinmişlerdir ama bu durum onları yinede durdurmamıştır.

Kisaeng sınıfının kadınları, genellikle Yangban sınıfının üyeleri tarafından düşük bir seviyede görülmüş olmalarına rağmen toplum için çeşitli rollere bürünmüşlerdir. Eğlencenin dışındaki bu roller, tıbbi bakım ve tekstil gibi işlerdir. Bazı durumlarda -ordu gibi- Kisaeng’lerin rol üslenmesi beklenmiştir.

Kisaeng, hem tarihi hem de kurgusal anlamda Joseon hanedanlığının geleneksel kültür konseptinin oluşmasında önemli bir rol oynamıştır. En eski ve en popüler hikayeler -Chunhyang'ın hikayesi gibi- kadın kahramanlar olarak görülen Kisaeng’ler Kore'nin bu tarihinde yer almaya başarmıştı. Gerçek Kisaeng’lerin isimlerinin unutulmuş olmasına rağmen, seçkin ve sadık tavırları sebebiyle hatırlanan Kisaenglerde vardır. Bunlardan en çok bilineni 16. yüzyılda yaşamış Hwang Jin-i’dir.

English

Kisaeng (also spelled gisaeng), sometimes called ginyeo (기녀), were female Korean entertainers. Kisaeng are artists who work to entertain others, such as the yangbans and kings.

First appearing in the Goryeo Dynasty, kisaeng were legally entertainers of the government, required to perform various functions for the state. Many were employed at court, but they were also spread throughout the country. They were carefully trained, and frequently accomplished in the fine arts, poetry, and prose, although their talents were often ignored due to their inferior social status.

Women of the kisaeng class performed various roles, although they were all of the same low status in the eyes of yangban society. Aside from entertainment, these roles included medical care and needlework. In some cases, such as at army bases, kisaeng were expected to fill several such roles.

Kisaeng, both historic and fictional, play an important role in Korean conceptions of the traditional culture of the Joseon Dynasty. Some of Korea's oldest and most popular stories, such as the tale of Chunhyang, feature kisaeng as heroines. Although the names of most real kisaeng have been forgotten, a few are remembered for an outstanding attribute, such as talent or loyalty. The most famous of these is the 16th-century kisaeng Hwang Jin-i.

Kaynak/Source

Vu-cü

Thu, 23 Aug 2007 12:34:20 +0000

“Kora” kavimlerinden Vu-cüler kimdir nerede yasar
“Y : Gav-li sarkindanki Sark Denizi kiyisinda yasarlar. Ülkeleri simalen I-lov ve Fu-yü, cenuben Veg ve Mo ile hemhuduttur. Simal ve cenup cihetlerine dogru uzanmislardir.

K : Çiftçilik yaparlar, memleketleri mahsüldardir, dil ve âdetleri Gav-lilerinkine benzer, piyade muharebesi yaparlar, mizrak kullanirlar. Köy reisleri vardir. On kulaçtan fazla büyüklükte agaçtan yapilma büyük tabutlari var, bunun içine bütün ailenin kemikleri konarak gömülür, ölülerin (ruhlarin) listesini de buraya koyarlar.

Han zamaninda ülkeleri ilkönce H’üan-du sehrine tâbi idi, sonradan Lo-lang’a tâbi oldu. Vergi olarak esir kadinlar, deri, tuz ve deniz mahsulleri verirlerdi.

Sigir ve atlari pek azdir.

Ölülerin heykellerini tiras ederler. Dis tabutun kapi kanadina, çömlekten yapilma bir üç ayak kap pirinçle dolu olarak asilir. Çinliler tarafindan maglup edildikten sonra bakiyeleri daha simale dogru kaçtilar.”

Ma-han

Thu, 23 Aug 2007 12:33:32 +0000

“Kora” kavimlerinden Ma-hanlar kimdir nerede yasar?

“Y : Kora’da. Memleketleri simalde Lo-yang, cenupta Wa memleketi (Japonya) ile komsudur. Üç han devletlerin en büyügüdür. (Çin/han, Byen-han veyahut Byen-çin, Mâ-han)

K : Ziraatçi ve ipekçidirler, çuha yaparlar. Uzun kuyruklu tavuklari vardir. Sehir duvarlari yoktur. Evler mezar gibi yeraltindan disariya bir delik ile açilir. Ata binmezler. Saçlarini baslari etrafina sararlar, kumastan elbise giyinirler...

Besinci ayda mahsullerden sonra bir bayram yapilir. Bu ayini idare eden kimseye ‘Gök hakimi’ derler.

Onlar bir nevi Stupa insa ederler.

Japonya’da kâin kiyilarda dövme (deriler üzerini renkleme) âdetleri bulunur. Memleket elliden fazla münferit hükümetçiklere ayrilir. Hasir kulübeler ve yer evlerinde yasarlar. Ata binmezler. Atlardan, sigirlardan ancak kurban hayvani olarak istifade ederler. Gerdanlik ve küpe takinirlar, deri ayakkabilar giyerler...

Gençlik evleri vardir, burada ayinlerde gençlerin sirt derileri delinerek bir kulaçtan uzun degnekle urgan geçirilir. Bunlar oda etrafinda sikayet etmeksizin bütün gün kosarlar, bu suretle cesaret tecrübesi yapmis olurlar.

Su-du adi verilen müstakil yerleri vardir, önünde tanrilar için dikilmis çingirakli direk bulunur. Bu Su-du yerleri siginak yerleridir. Dövme arizî olarak bulunur.

(Alintidir.)

H'in-lo

Thu, 23 Aug 2007 12:32:52 +0000

“Kora”* kavimlerinden H’in-lo'lar kimdir nerede yasar?

“Y . Kora’da.(Japonca Silla.)

K : Çok ipek ve kenevir çikaran, küçük bir hükümettir. Sigirlari ve atlari vardir. Kadinla erkek arasinda çekingenlik vardir. Yazilari yoktur, yalniz çetele (kerbstock) çok kullanirlar. Dilleri Baycilerinkine benzer. H’in-lo büyük atalari Çin Hanlar’dan neset eder, onlar 8. ayin 15’inde bir ok atma bayrami yaparlar. Kadinlar saçlarini örerler.

Aralarinda Çin ve Bu klanlari vardir ki, baska klanlar bunlarla evlenmezler... H’in-lo Çin-Han hükümeti inkiraz (bir kisi kalmayacak kadar yok olan, b.n.) buldugu zaman, ortadan kalkan hükümetlerdendir.

Sâkinleri simdi Çinliler’den Gav-li ve Bay-ciler’den mütesekkildir. Onlar eski Vu-cü memleketinde yasar, yazilari, zirhlari, silahlari Çinliler’de oldugu gibidir.

Her ay baslangicinda bir yemek ziyafeti verilir, günes ve aya ibadet edilir. Kadinlar saçlarini örerler, alacali kumas ve incilerle süslenirler. Dügün, yalniz yemek ve içki içmekten ibarettir. Dügün aksami nisanli kiz ilk önce baba kardesini ve bunun karisini (veyahut baba kiz kardesini) selamlar, sonra kocasinin büyük kardesini, en sonra da kocasini selamlar.

Tabutlari ve mezarlari vardir. Horoz kültü vardir.

M : Alti Hükümet zamanindan beri (5. asirdan beri).

D : Yen-fan-lu’ya göre, H’sin-lo adinin Si-lo denen musiki aleti ile ilgili olmasi mümkündür. Bu habere isaret eden Franke burada mevzubahis olanin kap seklinde bir musiki aleti olmasi lazim geldigini söylemektedir zira, Cin-si’da bunun memurlar tarafindan tasinan bir nesne oldugu söyleniyor.

Bu, Sung-yen’e göre dogru degildir, bunlar yikanma kaplaridir, bu kaplar da 13. asirda bastan basa altin ve gümüsten idi; bunlara Çi-danlar’in dilinden (Yün-lu man-çavina nazaran böyledir) bir kelime ile sa-lo yahut si-lo denmektedir. Bu izah bana dogru görünüyor, zira bir metinde, bir ruhun böyle bir kabin içinde yedigi ve bu kabin hacminin 3 tov oldugu (yakl. 6 kilo) anlatilmaktadir.

Buna nazaran, görünüse göre, bu kelime Çi-danlar’in dilinden gelmekte olup ilk Mogolca olabilir. Fakat bu mefhum daha Tang zamanindan mlumdur. Orta Asya’dan bahseden metinde bu esyaya bo-lo adi verilmektedir. Bu-lo yazma tarzi, Si-lo yazis tarzina çok benzer, belki de burada sadece bir yazi hatasi mevzubahistir. Sung devrinde bu Si-lo lar Tonking’den Çin’e haraç olarak gelirlerdi.”