Still Learning After 60 Years of Dancing



Bir dansçının ilk önce müziği bilmesi gerekir. Bunun yanı sıra temel gutgeori jangdanın (Kore geleneksel ritimlerinden biri) her hareketi ritim ile uyumlu olmalıdır. Temel hareketlerde tecrübeli olduğunda, bir sonraki şeyse nefes dir. Aynı zamanda temel hareketleri öğrenmek için üç yıla, Kore geleneksel dansının özünü anlamak içinse 15 ila 20 yıla ihtiyacı vardır.

Yani Lim Lee-jo neredeyse 60 yıllık deneyimiyle bir geleneksel Kore dansçısıdır. Hiç bir zaman mükemmel olmayacağını söylese de ölene kadar dans edeceğini sözlerine ekliyor. Yani hala özenle dans ediyor.

Lim Önemli Somut Olmayan Kültürel Miras Seungmu'nun (Keşiş Dansı) bir nevi hocasıdır ve o yine Somut Olmayan Kültürel miras salpurichum (Ruhsal arınma için dans) ile çalışmayı tamamlamıştır.

O Kore dansları alanındaki ihtisasına annesi sayesinde başladı. Annesi hamileliği sırasında binlerce Kırlangıç Kelebeğini rüyasında görür ve bununla birlikte çocuğuna dans öğretmeye karar verir. Lim dört yaşındayken eski Myeongdong Ulusal Tiyatrosu'nda bir performans izledi ve annesi o zamanda da yetenekli bir dansçı olacağını biliyordu. Lim altı yaşındayken bale öğrenmeye bir dansçı şarkısı olan Beom ile başladı.

Onun geleneksel Kore dansı bir dönem kaba kabul edildi Çünkü Lim dansa ilk bale ile başlamıştı. Bale öğrenirken, Lim annesinin etkisiyle geleneksel Kore dansına aşina oldu.

Lim genellikle bir dans dahisi olarak bilinir ancak lise mezuniyetinden önce yani 1968 yılına kadar geleneksel Kore danslarını bilmiyordu.

O Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan efsanevi Eun Bang-cho altında çalıştı. Üvey annesi, Kim Ok-jin ve akıl hocası Lee Mae-bang sayesinde Lim kendi zamanının en iyi dansçısı oldu.

1974 yılında Seosan, Güney Chungcheong da Lee ile yaptığı performansı sonrası onun dans kariyeri başladı. Lee Kore'nin en iyi dansçısı ve kültürel bir varlığı olarak kabul edilir. Lim sadece Lee'nin Seungmu dansını gözlemledi ve bir kaç harekete dokundu. Lim, Lee'nin öğretileri olmasaydı sahip olduğu dansın olamayacağını belirtir.

Lim Kore geleneksel dansını daha küresel hale getirmek için mücadele ediyor. Yurt içinde ve yurtdışında 10.000'den fazla kez sahne aldı. Polonya'da ki bir performansından sonra sahne yönetmeninin sözlerini hiç unutmadı.

''Lim'in hallayangmu (tutkunun dansı) dansına bakınca kozasında kapalı ipeği sarar gibi ölçülü bir oryantal güzellik hissediyorum. Geleneksel Kore dansına ne kadar çok bakarsanız sizi daha fazla kendine çekiyor.''




<English>

“A dancer must know music first. Along with the intensity of the basic gutgeori jangdan (one of the Korean traditional rhythms), every single movement must be in accordance with the rhythm. When the basic motions are skilled, the next thing is breath. One should learn the basic motions to use at the same time for three years and continue on with the practice for 15 to 20 years just to barely understand the essence of Korean traditional dance.”

So says Lim Lee-jo, a renowned Korean traditional dancer with nearly 60 years of experience, adding that he would never know how to dance perfectly even if he danced until he died. So, he still dances diligently.

Lim, 65, is an instructor of Important Intangible Cultural Heritage No. 27 seungmu (monk’s dance), and he completed the study of Intangible Cultural Heritage No. 97 salpurichum (dance for spiritual purification).

He started dancing thanks to his mother, who majored in Korean dance. She became determined to teach her child dancing after she dreamed of thousands of swallowtail butterflies during her pregnancy. When Lim was 4, they watched a performance in the former Myeongdong National Theater - and that was when his mother knew that Lim was a gifted dancer. Lim was left with dancer Song Beom to learn ballet when he was 6.

She made Lim learn ballet first because Korean traditional dance was considered vulgar at the time. While learning ballet, Lim became familiar with Korean traditional dance due to the influence of his mother, who gave up her dancing career when she got married. Lim watched his mother dance to a record player and naturally master Korean dance.

Lim was widely known as a “dance prodigy” in his early years but didn’t learn Korean traditional dance until 1968, right before his high school graduation.

He studied under the legendary Eun Bang-cho, 82, who lives in the United States. With the help of his foster mother, Kim Ok-jin, and current mentor Lee Mae-bang, Lim became the best dancer of his time.

He started his dancing career after a performance with Lee in Seosan, South Chungcheong, in 1974. Lee was considered the best dancer in Korea and a human cultural asset. By observing Lee’s seungmu, Lim saw that the audience could be touched with just a few movements. Lim said if it weren’t for Lee’s teachings, he wouldn’t have been able to dance for as long as he has.

Lim is fighting to make Korean traditional dance more global. He has performed more than 10,000 times at home and abroad. The words of a stage director after a performance in Poland still vividly ring in his heart.

“Looking at Lim’s hallayangmu (dance of passion), I feel the restrained oriental beauty like reeling silk off cocoons. The more you look at Korean traditional dance, the more it definitely attracts you.”

Yazar / Writer: Park Sang-moon
Kaynak / Source

Tongyeong Ogwandae / 통영오광대놀이 (Mask Dance)


Tongyeong ogwandae Pansori'nin yanında altıncı Kore'nin Önemli Somut Olmayan Kültürel mirası olarak seçilmiş geleneksel Kore maske dansıdır. Çoğunlukla Kore'nin Gyeongsangnam bölgesinde yeoongna tarzı maske dansı olarak yayılmıştır. Korece ismi ogwandaenin anlamı beş palyaçodur. Çünkü oyun beş farklı maske dansçısı ve beş hikayelerinden düzenlenir.

Tarihi

Kore resmi kültür bilgi edinme servisine göre Tongyeong ogwandae Uiheunggye tarafından 90 yıl önce başlatıldı. Daha sonra Nansagye denilen yaşlı insanlar tarafından devam ettirildi ve Chunheunggye grubundan Jang jae-bong 29 yaşındayken dansı yeniden düzenledi ve başarılı oldu. Kökeninde 16. yüzyılda deniz kuvvetleri kurulmuş; ve her yıl yılın son günü insanlar maske dansı töreni için toplanmıştır. Küçük adalardan donanmaya askere alınan 30 müzisyen lunar yılı 12. ayının 28'inde kontrol altında çalışmaya başladı. Bu dans bir çeşit kötü ruh çıkarma törenidir. Junggwandae isimli maske Budist hayalet çıkarma duası okuyan kafileye yol gösterir. Performans zengin toprak soylularını eleştirir, eşlerinin sorunları ile dalga geçer ve sıradan insanların hayatlarını anlatır. Malttugi sahte soyluları eleştiren en ciddi performanstır.

Dans Süreci

Tongyeong ogwandae Koredeki diğer beş hikayeli maske danslarına benzerdir ama perküsyon eşliğinde bölgenin kendine özgü bir tarzı vardır. ogwandae dansı dutbegi olarak adlandırılır ve malttuki dansı bazen durgun olabilen etkin bir kılıç dansıdır. İlk hikaye mundung-tal hakkındadır. mundung ağıt ile birlikte dans ve enstrüman ile ortaya çıkar. İkinci hikaye pungja-tal hakkındadır. malttuki ortaya çıkar 7 soylu ile dalga geçer ve sadece asillerle tartışır. Üçüncü hikaye yaratık youngno-tal hakkındadır. Her şeyi yer ve 99 soylu yediğini 1 soylu daha yerse ejderha olacağını söyler. Soylu kendisinin asil olmadığını idddia eder ama youngno onu bulur. Dördüncü hikaye nongchang-tal hakkındadır. İki keşiş jaejagaksi için dans eder ve büyükanne tarafından dışarı atılır. Son hikaye posu-tal hakkındadır.




English

Tongyeong ogwandae is Korea's traditional mask playing which is selected as the sixth Important Intangible Cultural Properties of Korea next to Pansori. It is distributed mainly in Gyeongsangnam province in Korea which is yeoongna-style mask playing. The meaning of its Korean name, ogwandae, is five clowns because the play is organized with five different mask players and has five stories.

History

According to Korean official culture information service, Tongyeong ogwandae has been started since 90 years ago by Uiheunggye and then old people called Nansagye maintained it and Jang jae-bong who was in the group of Chunheunggye succeeded and restored it when he was 29 years old. With its origin, in 16 century in Yongyouung, the navy force was established and every the last day of the year, people gathered to ceremony with mask playing. 30 musicians who were drafted in the navy from small islands practiced under the control starting the 28th of the twelfth month of the lunar year. They marched in procession in office district and then private houses from New Year´s Eve until the 15th of January. This playing was kind of a ceremony exorcising evil spirits. The name of mask Junggwandae leads the procession chanting Buddhist prayer to exorcise ghosts. the performance shows the life of ordinary people and satirizing the landed gentry and ridiculing the problem of wives. The most serious satire is the performance of Malttugi that mock noblemen. Currently Tongyeong ogwandae is the only traditional Korean dance which has the sajachum.

Procedures

The directing of Tongyeong ogwandae is similar with other five-story mask dance in Korea but accompaniment of percussion has its characteristic style of the province. ogwandae's dancing is called dutbegi and malttuki's dancing was active as sword dance but it became more calmly. The first story is about mundung-tal. mundung come out with instrument and dance with lamentation. He says that his incurable illness is due to his ancestors. The second story is about pungja-tal. malttuki comes ouut and ridicules 7 noblemans and argues that he is the onlly noble. The third story is about youngno-tal who is a monster. He eaats everything and says he has eaten 99 nobleman and he will become a dragon if he its one more nobleman. The nobleman claims that he is not a noble but youngno finds him. The fourth story is about nongchang-tal. Two monks dances for jaejagaksi and thrown out by the grandmather. The last story is about posu-tal. A marten comes out and eaten by the lion and it dies by the cather. its means the law of the jungle.


Kaynak / Source

Mugo / 무고



Mugo, davul ile yapılan Kore saray dansı, jeongjaedir. Bu dans, Goryeo Hanedanlığı döneminde oluşturulmuştur. Ayrıca Seungjeonmu’nun ayinsel dansı da uygulanmaktadır. Adını sözcük anlamları sırasıyla dans ve davul olan mu (무, 舞) ve go (고, 鼓) kelimelerinden alır.

Kökeni

Goryeo Hanedanlığı’nın müziğini tanıtan ve Goryeosa’daki iki kitaptan biri olan Akji’ye göre mugo, Kral Chungnyeol döneminde (1274-1308) bir devlet memuru olan Lee Hon’dan kaynaklanmaktadır. Kuzey Gyeongsang’ta bir kıyı bölgesi olan Yonghae’ye sürdün edilirken, Lee Hon, büyük bir davul yaptı ve onu çalarken dans etti. Daha sonra bu dans, Joseon Hanedanlığı’na iletildi ve yerel devlet dairelerinde çeşitli etkinlikler düzenlendi.

Goryeo Hanedanlığı’ndan beri, her dönem başında Mugo’nun gösterisinde değişikler olmuştur. Gösteri, Jeongeupsa’nın şarkısını söyleyen ve davula vuran Gisaeng tarafından sergilendi. Davul sayısında değişiklikler olduğu gibi, Gisaeng sayısında da değişiklikler meydana gelmiştir. Davul sayısına bağlı olarak, çift davul, dörtlü davul ve sekizli davul olarak adlandırılmaya başlandı.

Formları

Sekiz dansçı, sahnenin ortasına yerleştirilen büyük bir davul ile bu dansı gerçekleştirirler. Ana dansçılar wonmu (원무) olarak ve yardımcı dansçılar hyeopmu (협무) olarak adlandırılır. Dört dansçı, her bir elinde bir davul tokmağı taşır ve etrafında davul çalar. Diğerleri ise iki elinde bir çubuk tutarak bir dış çember oluştururlar. Dansçılar, siyah-kuzey, kırmızı-güney, mavi-doğu ve beyaz-batı şeklinde belli bir yönü temsil eden bir ceket giyerler.

Müzik

Goryeo Dönemi’nde Mugo’ya, Dongdongok (동돈곡) ve Muaegok (무애곡) gibi saray dansları eşlik etmekteydi.

**English**

Mugo is a jeongjae, Korean court dance performed with drum. It was created in the Goryeo dynasty era. It also practiced in ritual dance ofSeungjeonmu. Its name comprises the two words, mu (무, 舞) and go (고, 鼓) literally meaning dance and drum in Korean respectively.

Origins

According to "Akji" (악지, 樂志), two books from "Goryeosa" (고려사 高麗史) which describe the music ofGoryeo dynasty, mugo originated from a government officer, Lee Hon (hangul:이혼, Hanja:李混) during the reign of King Chungnyeol (reign. 1274 – 1308). While being exiled to Yonghae (영해, 寧海), a coastal region in North Gyeongsang Province, Lee Hon one day made a large drum of a log raft and played it while dancing. Later this dance was transmitted to the Joseon dynasty and was performed at various events of the Korean palaces and local government offices.
There has always been changes in the performance of "Mugo" per each time period since the Goryeo dynasty. The performance was played by Gisaeng who was hitting the drum and singing the song of Jeongeupsa (정읍사 井邑詞). As the number of drums changes, the number of Gisaeng also changes. Depending on the number of drums, the name also changed to two-drum dance, four-drum danceand eight-drum dance.

Forms

Eight dancers perform with one large drum placed on the center of the stage. The main dancers called wonmu (원무), and the assisting dancers calledhyeopmu (협무). Four dancers hold a drumstick in each hand, surround and play the drum; the others, holding a flower-shaped stick in each hand, form an outer circle. The dancers wear a jacket of which the color represents a certain direction: black-north, red-south, blue-east, and white-west.

Music

Mugo is accompanied with court music Dongdongok (동돈곡) and Muaegok (무애곡) during the Goryeo period.

Kaynak / Source