<![CDATA[Korea-fans.com Türkiye & Kore Dostluk Forumu KOREA & TURKEY FRIENDSHIP

<![CDATA[Korea-fans.com Türkiye & Kore Dostluk Forumu KOREA & TURKEY FRIENDSHIP - Korean Literature History]]> https://www.korea-fans.com/forum/ Sun, 27 Sep 2026 21:00:10 +0000 MyBB <![CDATA[Literature of the Japanese Colonial Period]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-literature-of-the-japanese-colonial-period.html Tue, 24 Jan 2012 20:26:18 +0000 saranghemtrx]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-literature-of-the-japanese-colonial-period.html Literature of the Japanese Colonial Period / Japon Sömürge Dönemi Edebiyatı

Kore, Japon sömürgesi altında (1910-1945) büyük acılar çekmiştir. Kore-Japonya İlhak Anlaşmasını sonuca bağlaması için Kore hükümeti üzerinde baskı kurulduktan sonra, Sonrasında Japonya, Kore'ye bir Genel Vali tahsis eder ve askeri kuralları tatbik etmeye başlar. Özellikle Konuşma ve yayınları şiddetli bir biçimde düzenleyen Kısıtlamalar vardır. Sonuç olarak, Kore'nin özgüven ve bağımsızlık ruhu ile birlikte, Aydınlanma idealleriyle devam etmek için kendi iradesiyle edebiyatta ifade bulmasıdır.

Kore edebiyatı Japon sömürge döneminin 1919'un Mart'ında ilk bağımsızlık hareketi ile başladı.Kore halkının kendi ulusal durumu ile başa çıkma konusunda daha olumlu bir tutum sergilemeye başladığı bu dönemde oldu. 1919 Mart Bağımsızlık Hareketi tarafından kışkırtılmıştır.Ulusal kişisel aydınlanma duyguları ile güçlendirilmiştir.O dönemin edebiyat temaları kendini keşfetme, bireysel ifadenin yanı sıra somut gerçekliğe artan bir ilgi göstermeye başladı.

Edebiyat üzerine çıkan magazin yayınları Ch'angjo (Yaratılış) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), ve Paekcho (Beyaz Tide) (1922) gibi, edebiyat çevrelerinde oluşmuştur.Kaebyok (Açılış) (1920) gibi dergi yayını ile, yaratıcı edebiyat çabaları da, daha aktif halde gelişmiş olmaya başladı. Özellikle, ulusal gazetelerde yayınlanması, Dong-A Ilbo ve Chosun Ilbo gibi, sanatsal geniş bir destek tabanı oluşturulması yönünde katkıda bulundu.

1920'li yılların başlarında, Kore'nin modern edebiyatın temel desteği, Mart 1919 ayaklanmasının ardından kendi kendine uyanış ile yenilenen ve kendi ulusal açmazlarını tanıma yaşandığı gibi genişlemeye başladı. Bu dönemin romanlarında gerçekliği üzerinden sürüklenen fikri acılarını anlatmak, işçiler ve çiftçilerin acıklı yaşamlarına maruz. O bireyin iç ağrı yazıyor hangi Yi Kwang-su en kısa hikaye Sonyonui piae (Gençlik Sorrow), onun tam uzunlukta roman Mujong (kalpsizliğim) (1917) Kore harfleri merkezi tarafından başarı ile takip edildi.

Mujong onun tutuklanması sömürge dönemi gerçekliğin içinde kusursuz değildi, ama bireysel Kaderci yaşam süresi Zeitgeist ile birleştiren bir roman bu karakteri modern olarak kabul edilmektedir. Paettaragi (aşağıdaki Boat) (1921) ve Kamja (patates) (1925), Kim Tong bileşenini de büyük ölçüde öykü tarz bulunmuştur. O, o girift gerçekçi ayrıntılı olarak insanın değişen kaderi anlatılmaktadır. Hyon çene-gon'in Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) de insanlar kendi gerçekliği ve ağrı ile başa çıkma açıklarken mükemmel tekniği kullanan bir çalışma var. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (yeşil kurbağa numune Galeri) (1921) fırsatlar ve hayal kırıklıklarını, entelektüel ile; ve Mansejon'de (Tale of Forever) (1924), Yom harap Kore'nin sömürge gerçekleri ifade verir.

English

Korea suffered a great deal under Japanese colonial rule (1910-1945). Coercing the Korean government to conclude the Korean-Japanese Annexation Treaty, Japan then installed a Governor-General in Korea and enforced military rule. Restrictions governing speech and publications were especially severe. As a result, Korea's spirit of self-reliance and independence, together with its will to proceed with the Enlightenment ideals, no longer could find expression in its literature.

The Korean literature of the Japanese colonial period began with the March First Independence Movement of 1919. It was during this period that the Korean people began to exhibit a more positive attitude in coping with their national situation. Strengthened by feelings of national self-awakening which had been stirred up by the March First Independence Movement of 1919, the literature of that period began to show an interest in themes of self-discovery and individual expression, as well as an increased interest in concrete reality. Literary coterie magazines emerged, like Ch'angjo (Creation) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), and Paekcho (White Tide) (1922), and literary circles formed. With the publication of magazines like Kaebyok (The Opening) (1920), creative literary efforts also began to become more actively developed. In particular, the publication of national newspapers, like the Dong-A Ilbo and the Chosun Ilbo, contributed toward establishing a broad base of support for artistic endeavors.

In the early 1920s, the base support for Korea's modern literature began to expand as people experienced a renewed self-awakening and recognition of their national predicaments in the wake of the March 1919 uprising. The novels of this period describe the sufferings of the intellectual who drifts through reality, and expose the pathetic lives of the laborers and farmers. Yi Kwang-su's short story Sonyonui piae (The Sorrow of Youth) in which he writes of the inner pain of the individual, was followed by his full-length novel Mujong (Heartlessness) (1917), the success of which placed him at the center of Korean letters. Mujong was not thoroughgoing in its apprehension of colonial period reality, but as a novel combining the fatalistic life of the individual with the Zeitgeist of the period, it is recognized as being modern in character. With Paettaragi (Following the Boat) (1921) and Kamja (Potatoes) (1925), Kim Tong-in also contributed greatly to the short-story genre. In it, he minutely describes in realistic detail the shifting fates of man. Hyon Chin-gon's Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) is also a work which employs superb technique in describing people coping with the pain of their reality. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (Green Frog in the Specimen Gallery) (1921) deals again with the wanderings and frustrations of the intellectual; and in Mansejon (The Tale of Forever) (1924), Yom gives expression to the colonial realities of a devastated Korea.

Kaynak / Source]]> Literature of the Japanese Colonial Period / Japon Sömürge Dönemi Edebiyatı

Kore, Japon sömürgesi altında (1910-1945) büyük acılar çekmiştir. Kore-Japonya İlhak Anlaşmasını sonuca bağlaması için Kore hükümeti üzerinde baskı kurulduktan sonra, Sonrasında Japonya, Kore'ye bir Genel Vali tahsis eder ve askeri kuralları tatbik etmeye başlar. Özellikle Konuşma ve yayınları şiddetli bir biçimde düzenleyen Kısıtlamalar vardır. Sonuç olarak, Kore'nin özgüven ve bağımsızlık ruhu ile birlikte, Aydınlanma idealleriyle devam etmek için kendi iradesiyle edebiyatta ifade bulmasıdır.

Kore edebiyatı Japon sömürge döneminin 1919'un Mart'ında ilk bağımsızlık hareketi ile başladı.Kore halkının kendi ulusal durumu ile başa çıkma konusunda daha olumlu bir tutum sergilemeye başladığı bu dönemde oldu. 1919 Mart Bağımsızlık Hareketi tarafından kışkırtılmıştır.Ulusal kişisel aydınlanma duyguları ile güçlendirilmiştir.O dönemin edebiyat temaları kendini keşfetme, bireysel ifadenin yanı sıra somut gerçekliğe artan bir ilgi göstermeye başladı.

Edebiyat üzerine çıkan magazin yayınları Ch'angjo (Yaratılış) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), ve Paekcho (Beyaz Tide) (1922) gibi, edebiyat çevrelerinde oluşmuştur.Kaebyok (Açılış) (1920) gibi dergi yayını ile, yaratıcı edebiyat çabaları da, daha aktif halde gelişmiş olmaya başladı. Özellikle, ulusal gazetelerde yayınlanması, Dong-A Ilbo ve Chosun Ilbo gibi, sanatsal geniş bir destek tabanı oluşturulması yönünde katkıda bulundu.

1920'li yılların başlarında, Kore'nin modern edebiyatın temel desteği, Mart 1919 ayaklanmasının ardından kendi kendine uyanış ile yenilenen ve kendi ulusal açmazlarını tanıma yaşandığı gibi genişlemeye başladı. Bu dönemin romanlarında gerçekliği üzerinden sürüklenen fikri acılarını anlatmak, işçiler ve çiftçilerin acıklı yaşamlarına maruz. O bireyin iç ağrı yazıyor hangi Yi Kwang-su en kısa hikaye Sonyonui piae (Gençlik Sorrow), onun tam uzunlukta roman Mujong (kalpsizliğim) (1917) Kore harfleri merkezi tarafından başarı ile takip edildi.

Mujong onun tutuklanması sömürge dönemi gerçekliğin içinde kusursuz değildi, ama bireysel Kaderci yaşam süresi Zeitgeist ile birleştiren bir roman bu karakteri modern olarak kabul edilmektedir. Paettaragi (aşağıdaki Boat) (1921) ve Kamja (patates) (1925), Kim Tong bileşenini de büyük ölçüde öykü tarz bulunmuştur. O, o girift gerçekçi ayrıntılı olarak insanın değişen kaderi anlatılmaktadır. Hyon çene-gon'in Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) de insanlar kendi gerçekliği ve ağrı ile başa çıkma açıklarken mükemmel tekniği kullanan bir çalışma var. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (yeşil kurbağa numune Galeri) (1921) fırsatlar ve hayal kırıklıklarını, entelektüel ile; ve Mansejon'de (Tale of Forever) (1924), Yom harap Kore'nin sömürge gerçekleri ifade verir.

English

Korea suffered a great deal under Japanese colonial rule (1910-1945). Coercing the Korean government to conclude the Korean-Japanese Annexation Treaty, Japan then installed a Governor-General in Korea and enforced military rule. Restrictions governing speech and publications were especially severe. As a result, Korea's spirit of self-reliance and independence, together with its will to proceed with the Enlightenment ideals, no longer could find expression in its literature.

The Korean literature of the Japanese colonial period began with the March First Independence Movement of 1919. It was during this period that the Korean people began to exhibit a more positive attitude in coping with their national situation. Strengthened by feelings of national self-awakening which had been stirred up by the March First Independence Movement of 1919, the literature of that period began to show an interest in themes of self-discovery and individual expression, as well as an increased interest in concrete reality. Literary coterie magazines emerged, like Ch'angjo (Creation) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), and Paekcho (White Tide) (1922), and literary circles formed. With the publication of magazines like Kaebyok (The Opening) (1920), creative literary efforts also began to become more actively developed. In particular, the publication of national newspapers, like the Dong-A Ilbo and the Chosun Ilbo, contributed toward establishing a broad base of support for artistic endeavors.

In the early 1920s, the base support for Korea's modern literature began to expand as people experienced a renewed self-awakening and recognition of their national predicaments in the wake of the March 1919 uprising. The novels of this period describe the sufferings of the intellectual who drifts through reality, and expose the pathetic lives of the laborers and farmers. Yi Kwang-su's short story Sonyonui piae (The Sorrow of Youth) in which he writes of the inner pain of the individual, was followed by his full-length novel Mujong (Heartlessness) (1917), the success of which placed him at the center of Korean letters. Mujong was not thoroughgoing in its apprehension of colonial period reality, but as a novel combining the fatalistic life of the individual with the Zeitgeist of the period, it is recognized as being modern in character. With Paettaragi (Following the Boat) (1921) and Kamja (Potatoes) (1925), Kim Tong-in also contributed greatly to the short-story genre. In it, he minutely describes in realistic detail the shifting fates of man. Hyon Chin-gon's Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) is also a work which employs superb technique in describing people coping with the pain of their reality. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (Green Frog in the Specimen Gallery) (1921) deals again with the wanderings and frustrations of the intellectual; and in Mansejon (The Tale of Forever) (1924), Yom gives expression to the colonial realities of a devastated Korea.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[INDEX ( Korean Literature History / Kore Edebiyat Tarihi )]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-index-korean-literature-history-kore-edebiyat-tarihi.html Fri, 11 Nov 2011 11:53:45 +0000 hyun(mehtap)]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-index-korean-literature-history-kore-edebiyat-tarihi.html -A-

-B-

-C-

-D-

-E-

-F-

-G-

-H-
Hyangga From the Shilla Period

-I-

-J-

-K-

-L-
Literature of the Japanese Colonial Period / Japon Sömürge Dönemi Edebiyati
Literature of the Period of National Division

-M-

-N-

-O-

-P-

-R-

-S-
Shijo and Kasa

-T-
The Character of Korean Literature / Kore Edebiyatinda Karakterler
The Classical Fiction / Klasik Hikaye
The Koryo Kayo (Koryo Songs)
The Late Joseon Period
The Modern Literature of Korea /(Kore Modern Edebiyat)
The Translation of Korean Literature in Foreign Languages

-U-

-V-

-Y-
Yongbieocheonga / 용비어천가 (The Early Joseon Period)

-Z-

]]> -A-

-B-

-C-

-D-

-E-

-F-

-G-

-H-
Hyangga From the Shilla Period

-I-

-J-

-K-

-L-
Literature of the Japanese Colonial Period / Japon Sömürge Dönemi Edebiyati
Literature of the Period of National Division

-M-

-N-

-O-

-P-

-R-

-S-
Shijo and Kasa

-T-
The Character of Korean Literature / Kore Edebiyatinda Karakterler
The Classical Fiction / Klasik Hikaye
The Koryo Kayo (Koryo Songs)
The Late Joseon Period
The Modern Literature of Korea /(Kore Modern Edebiyat)
The Translation of Korean Literature in Foreign Languages

-U-

-V-

-Y-
Yongbieocheonga / 용비어천가 (The Early Joseon Period)

-Z-

]]> <![CDATA[The Character of Korean Literature]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-character-of-korean-literature.html Thu, 10 Nov 2011 19:49:05 +0000 mls.mls]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-character-of-korean-literature.html The Character of Korean Literature / Kore Edebiyatında Karakterler

Kore edebiyatı genellikle kendi içinde kronolojik olarak "klasik" ve "modern" olarak ayrılmıştır. Fakat bu ayrılma hâla temelinde sorgulanmaktadır. Büyük reformlar 19. yüzyılın ortalarından sonra, toplumda bulunan Batı düşüncelerini Kore'de silip süpürmüştür.

Kore'nin klasik dönem edebiyatı, Kore halkının geleneksel halk inançları zemininde karşı getirilen, Taozim, Konfüçyüsçülük ve Budizmden de etkilenmiştir. Bunların yani sıra, Budist etkisi Konfüçyüsçülük muazzam bir şekilde büyük etkiler yaptı. (Özellikle Choson döneminde konfüçyüsçülük şarkıları.)

Öte yandan modern Kore edebiyatında Batı kültürü ile etkileşim ve modernleşme başladı. Yalnızca Hristiyanlik değil aynı zamanda birçok sanatsal eğilimleri ve etkilerini Batı'dan almıştır. "Ulusal Dil ve edebiyat Hareketi" ve " Yeni Eğitim" geliştiği için geleneksel sınıfın kültürünü temsil eden, Çince yazma sistemi daha önce yaşadığı sosyo-kültürel işlevini yitirdi. Aynı zamanda Han-gul daha fazla ve daha sık gelişme gösteren Kore dili ve edebiyatı çalışmalarından da daha sık kullanılıyordu. "Yeni Roman (Shinsosol)" gelişi ile birlikte Kore alfabesi ile yazılmış romanlar artis gösterdi. Ayrı ayrı olmaktansa, müzik ve klasik şiir Ch'anggok isimli şarkı türünde birleştirildi.

Yeni bir edebiyat için yeni yollar açıldı. Kore, Japonya ve Çin ile birlikte Batı kültürünü ithal ediyor, aynı zamanda edebi reformlar içinde dışarıya taşımalar yapıyordu. Kore edebiyatı büyük bir bölgede yayılmıştır, edebiyat Çince kaydedilmistir ve Han-gul ile yazilmistir. Bu iki açidan Kore edebiyatı büyük ölçüde edebi formları ve karakter bakımından farklılık gösterir.

Kore edebiyatı Çince oluşturulduğunda Çinli karakterler Kore'ye getirildi. Çünkü Çin karakterleri Çin buluşudur, bunun için Kore tarihinde bu Çin karakterlerini Kore edebiyatından uzak tutma çabaları zaman zaman görülmüştür. Ama Koryo ve Choson kültürlerinde Çin alfabesi Korelilerin günlük yaşamında önemli bir yere sahipti. Çin merkezli bir fikir ve değerleri, literatörde yer alan, bu dönemde Asya'nın çoğu tarafından paylaşılan bir özellik aynı zamanda, Kore halkının yaşamını benzersiz bir şekilde ve ifade deneyimlerini, düşünce kalıplarını içerir.

Choson döneminde Hang-ul ile Kore harfleri kullanılmaya başlandı. 15. yüzyılda Kore alfabesinin yaratılması Kore'nin edebiyat tarihinin önemli bir noktası olmuştur. Üst sınıfların egemenliğinde olan Çince yazılmış edebiyat ürünleri ile kıyaslandığında, Kore alfabesi kadınlarda ve alt sınıflarda yayılmayı mümkün kılmıştır. Bu durum hem Koreli yazarların ve okuyucularının tabanını genişletti. Kore edebiyatının yalnızca 19.yüzyılın ikinci yarısında Kore harflerini ön plana çıkardı. Aydınlanma döneminden sonra, Çince harflerin kullanımı hızla azaldı ve Kore alfabesinin popülatiresi müthiş bir biçimde arttı. Kore yaşamında yerli dilin ve Çincenin birbirleri ile geçişi ile birlikte Kore edebiyatı ulusal edebiyatın temel harcı oldu.

English

Korean literature is usually divided chronologically into a classical and a modern period. But the basis for such a division is still being questioned. Great reforms swept Korea after the mid-19th century as its society actively absorbed Western things.

Korea's classical literature developed against the backdrop of traditional folk beliefs of the Korean people; it was also influenced by Taoism, Confucianism, and Buddhism. Among these, Buddhist influence held the greatest sway, followed by enormous influences from Confucianism - especially Song Confucianism - during the Choson period.

Modern literature of Korea, on the other hand, developed out of its contact with Western culture, following the course of modernization. Not only Christian thought, but also various artistic trends and influences were imported from the West. As the "New Education" and the "National Language and Literature Movement" developed, the Chinese writing system, which had traditionally represented the culture of the dominant class, lost the socio-cultural function it had previously enjoyed. At the same time, the Korean script, Han-gul was being used more and more frequently, resulting in the growth and development of Korean language and literature studies. With the advent of the "new novel" (shinsosol) came a surge in novels written in the Korean script. Music and classical poetry, formerly fused together in a kind of a song called ch'anggok, were now viewed as separate endeavors. New paths opened up for the new literature. While Korea was importing Western culture via Japan or China, it was also carrying out literary reforms from within.

Linguistic expression and manner of transmission are issues of utmost importance in the overall understanding of Korean literature. Korean literature extends over a broad territory: literature recorded in Chinese; and literature written in Han-gul. These two aspects of Korean literature greatly differ from each other in terms of their literary forms and character.

Korean literature in Chinese was created when Chinese characters were brought to Korea. Because Chinese characters are a Chinese invention, there have been times in Korea's history when efforts were made to exclude literature written in Chinese from the parameters of what constitutes Korean literature. But in the Koryo and Choson cultures, Chinese letters were central to Koreans' daily lives. We also cannot overlook the fact that the literary activity of the dominant class was conducted in Chinese. While Chinese-centered ideas and values are contained in this literature - a feature shared by most of East Asia during this period - they also contain experiences and thought patterns that express the unique way of life of the Korean people.

The use of the Korean script began during the Choson period with the creation of the Korean alphabet (Hunmin Chong-um). The creation of the Korean alphabet in the 15th century was a crucial turning point in Korea's literary history. Compared with the literature written in Chinese which was dominated by the upper classes, Korean script made possible the broadening of the literary field to include women and commoners. This expanded the social base of Korean writers and readers alike. The Korean script (Han-gul) assumed its place of leading importance in Korean literature only during the latter half of the 19th century. After the Enlightenment period, the use of Chinese letters swiftly declined and the popularity of Korean letters greatly increased. As soon as the linguistic duality of "Chinese" and "Native" within Korean life was overcome, literature in the Korean script became the foundation upon which the national literature developed.

Kaynak / Source

]]> The Character of Korean Literature / Kore Edebiyatında Karakterler

English

]]> <![CDATA[The Late Joseon Period]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-late-joseon-period.html Thu, 10 Nov 2011 09:55:30 +0000 hacer-dbsk]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-late-joseon-period.html The Late Joseon Period

Modern Kore Edebiyatı, Joseon Hanedanlığı'nın düşüşünün ardından gelişti. Modern Kore edebiyatının bu ilk dönemine genellikle "aydınlanma" denir. Bu dönem büyük ölçüde 1894 Gabo Reformu ile batı tarzı okul ve gazetelerin etkisi altında kalmıştır. Birçok gazeteler, sijo, gasa hatta seri romanlar ve profesyonel yazarların çıkmasına izin vermiştir. Sinchesi kuruldu ve Jayusi denilen, modern serbest nazım şiirin oluşumuna katkıda bulundu. Sinchesi, Fransız şiirinin baskısı ile, klasik Kore şiirinde bulunan değişmez mecazı terk etti. Joseon'un geç döneminde ana karakteri genellikle bir kahraman olarak tasvir edilen pek çok biyografik eser yayınlandı. Bu eserler ulusal bilinç ve yurtseverliği geliştirdi.

English

Modern Korean literature developed against the background of the Joseon Dynasty's fall. This first period of modern Korean literature is often called "enlightenment". This period was to a large extent influenced by the 1894 Gabo Reforms which introduced Western-style schools and newspapers emerged. Many newspapers published sijo, gasa, or even serial novels and led to the emergence of professional writers. Sinchesi (Hangul: 신체시, literally "new poetry") was established, and contributed to the formation of modern free verse poetry which is called Jayusi (Hangul: 자유시). Sinchesi abandoned the fixed metaphor found in classical Korean poetry, influenced by the French vers libre.

Many biographical works were published in the late Joseon period where the main character was often depicted as a hero. These works cultivated patriotism and national consciousness.

Kaynak / Source]]> The Late Joseon Period

Modern Kore Edebiyatı, Joseon Hanedanlığı'nın düşüşünün ardından gelişti. Modern Kore edebiyatının bu ilk dönemine genellikle "aydınlanma" denir. Bu dönem büyük ölçüde 1894 Gabo Reformu ile batı tarzı okul ve gazetelerin etkisi altında kalmıştır. Birçok gazeteler, sijo, gasa hatta seri romanlar ve profesyonel yazarların çıkmasına izin vermiştir. Sinchesi kuruldu ve Jayusi denilen, modern serbest nazım şiirin oluşumuna katkıda bulundu. Sinchesi, Fransız şiirinin baskısı ile, klasik Kore şiirinde bulunan değişmez mecazı terk etti. Joseon'un geç döneminde ana karakteri genellikle bir kahraman olarak tasvir edilen pek çok biyografik eser yayınlandı. Bu eserler ulusal bilinç ve yurtseverliği geliştirdi.

English

Modern Korean literature developed against the background of the Joseon Dynasty's fall. This first period of modern Korean literature is often called "enlightenment". This period was to a large extent influenced by the 1894 Gabo Reforms which introduced Western-style schools and newspapers emerged. Many newspapers published sijo, gasa, or even serial novels and led to the emergence of professional writers. Sinchesi (Hangul: 신체시, literally "new poetry") was established, and contributed to the formation of modern free verse poetry which is called Jayusi (Hangul: 자유시). Sinchesi abandoned the fixed metaphor found in classical Korean poetry, influenced by the French vers libre.

Many biographical works were published in the late Joseon period where the main character was often depicted as a hero. These works cultivated patriotism and national consciousness.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[The Classical Fiction]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-classical-fiction.html Wed, 09 Nov 2011 18:47:50 +0000 HyunJoongG]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-classical-fiction.html The Classical Fiction / Klasik Hikaye

Kore'de klasik hikayenin ilk görünüşü, (Kumo'nun hikayeleri) Çinli karakterlerde yazılan Kim Shi-sup'un Kumo shinhwasını kapsar ve Ho Kyun'un Hong Kil-tong gizli örgüt chonu (Hong Kil-tong gizli örgütünün hikayesi) Han-gul'da yazdı. 17. yüzyılın dönüşünden sonra düzenli olmak için gelmiş olan Kumo shinhwanın hikayesi gibi kurgular daha aktifçe üretildi ve büyük ölçekte okuyucusu o zamanda oluşturuldu. 17. yüzyılın sonlarında ve 18. yüzyılın başlarında ortaya çıkanlardan özellikle popüler olan p'ansoriydi (şarkıdaki hikaye). Bir performans sanatı olan p'ansori yüksek anlamlı müzikale yerleşti. ''Kurgusal'' içerik klasik hikayelerin gelişmesine önemli katkılar sağladı. 18. ve 19. yüzyıllarda bu klasik hikayelerin kalitesi çeşitli şekillerde artmıştır. Ayrıca, bu klasik hikayeler kitap kiralama sektöründe ticari yayıncılığın gelişiyle birlikte büyümüştür.

Kumo Shinhwa'da görünen karakterlerin amacı chaejagain (yetenekli genç bir adam ve güzel bir kadın) kavramını somutlaştırmaktır. Aynı zamanda bir diğer amacı Çince mektuplarda kullanılan estetik ifade tarzını kullanmaktır. Bu karakteristiklerle beraber Kumo shinhwa aynı zamanda esrarengiz hikayenin görünüşlerini gösterir, onun içeriği (chon gisosol) esrarengiz bir doğadandır ve gerçeklikten uzaktır. Orta Choson döneminde mesel (eğitici hikayeler) gibi eserler yayımlandı, örneğin Im Je's Susongji (üzüntülerin kaydı) ve Yun Kye'nin oğlu Talch'on mongnyurok (Talch'on'un rüya meserası kaydı). Ama Choson'un son dönemlerinin gelişiyle Pak Chi-won gibi yazarlar ve Yi EOk Çince gerçekçi hikayeler yazdi. Pak Chi-won'un Hosaengjon (Bilgin Ho'nun hikayesi), Yangbanjon (Bir yangban hikayesi), Hojil (Kaplanın kükremesi) and Yi's Shimsaengjon'u (Bilgin Shim'in hikayesi) klasik Çince edebi çalışmalarını ortodoks anlaşmalarından ayırır ve tüccarlar gibi türlü karakterler, varlık, hırsızlar ve kisaengin adamlarıyla tanıştırır (Bayan sovmenler). Onlar çesitli sosyal problemleri sertçe eleştirir ve çoğunlukla günlük yaşamın çeşitli görünüşleriyle alay eder. Bu tür hikayeler daha son Choson döneminde Han-gul hikayeler ile birlikte hikaye yazmak için yeni yollar açtı.

Kore alfabesinin yaratılışından sonra, Han-gul alfabesi Ho Kyun's Hang Kil-tang Chon ile başladı, Kim Man Jung'un ve Sasi Namjong Gi'nin de katkıları olusum asamasinda görülmektedir. Hong Kil-tong Chon egemen sinifin yangban ve cariye birliğinden olan çocukların ayrımcılığına şiddetle karşı çıkmaktadır. Sosyal kaygı yüksek düzeyde gözükür ve birçok kez gündelik gerçekliğin saçma yönlerini eleştirir.

Choson döneminin sonlarında P'ansori hayal ürünleri ağızdan ağza aktarılarak bir bütün haline getirilir. Bu hayal ürünleri insan dışı karakterlerden ziyade, dönemin insan karakterlerini yansıtır. Bunlar çoğu tesadüften ziyade gerçeklere dayanır. Ayet ve nesir karışımı olmanın yani sıra yazma şekli de rafine klasik dili, argo ve sıradan insanların ince manâlı sözlerini birleştirir. Bu çalışmalar sayesinde Chonson, dönem sonlarının sosyal yaşamını resmetmiştir. Bu eserlerin yanı sıra Chonson dönemindeki kurgular saray insanlarının ( Inhyon, wanghujon ve Hanjungnok gibi.) özel işlerini içerir.

English

The first appearance of the classical fiction in Korea include Kim Shi-sup's Kumo shinhwa (Tales of Kumo) which was written in Chinese characters and Ho Kyun's Hong Kil-tong chon (Tale of Hong Kil-tong) written in Han-gul. After the turn of the 17th century, fictions like tale of Kumo shinhwa came to be even more actively produced, and a large-scale readership was formed at that time. Especially popular was the p'ansori (story-in-song), which appeared in the late 17th and early 18th centuries. A performance art, the p'ansori is rooted in heightened musical expressiveness. As its contents were "fictionalized" it also made great contributions to the development of the classical fiction. In the 18th and 19th centuries, the quality of these classical fictions increased in variety as well as in quantity. Also, book rental business thrived with the advent of commercial publishing .

The characters appearing in Kumo shinhwa embody the concept of chaejagain ("talented young man and beautiful woman"). It also employs to an extreme degree the style of aesthetic expression used in Chinese letters. Along with these characteristics, Kumo shinhwa also shows aspects of the mysterious fiction (chon-gisosol) in that its contents are of a mysterious nature and distant from reality. In the mid-Choson period, works with parable-like characteristics were published, such as Im Je's Susongji (Record of Grief) and Yun Kye-son's Talch'on mongnyurok (Record of a Dream Adventure to Talch'on). But with the coming of the late Choson period, authors like Pak Chi-won and Yi EOk wrote realistic fictions in Chinese. Pak Chi-won's Hosaengjon (The Tale of Scholar Ho), Yangbanjon (A Yangban Tale), Hojil (The Tiger's Roar) and Yi's Shimsaengjon (Tale of Scholar Shim), for example, all depart from the orthodox conventions of classical Chinese literary studies and introduce a variety of characters such as merchants, men of wealth, thieves and kisaeng (female entertainers). They are sharply critical of a manifold social problems and often ridicule various aspects of daily life. This kind of fiction, together with the fiction in Han-gul of the later Choson period, opened up new paths for fiction writing.

After the creation of the Korean alphabet, an abundance of fictions were written in Han-gul, beginning with Ho Kyun's Hong Kil-tong chon and including works like Kim Man-jung's Kuunmong (Dream of the Nine Clouds) and Sassi namjonggi (Record of Lady Sa's Southward Journey). Hong Kil-tong chon strongly opposes the ruling class' discrimination of children born of the union between a yangban and a concubine. It shows a high level of social concern and criticizes the absurd aspects of the everyday reality of the times.

In the late Choson period, the p'ansori fiction (p'ansori gye sosol) emerged, based on the orally transmitted art form. P'ansori fictions like Ch'unhyangjon (Tale of Ch'un-hyang), Shimch'oongjon (Tale of Shimch'yong), and Hungbujon (Tale of Hungbu) do not deal with superhuman characters, but make use of human stereotypes of the period. Most of these fictions center around casual relationships from real-life experience, rather than coincidence. In addition to being a mixture of verse and prose, the writing style also combines refined classical language and the vigorous slang and witticisms of the common people. Throughout these works, we are given a broad picture of the social life of the late Choson period. In addition to these works, other Choson period fictions record the private affairs of the court, such as Inhyon Wanghujon (Tale of Queen Inhyon) and Hanjungnok (Record of Leisurely Feelings).

Kaynak / Source]]> The Classical Fiction / Klasik Hikaye

Kore'de klasik hikayenin ilk görünüşü, (Kumo'nun hikayeleri) Çinli karakterlerde yazılan Kim Shi-sup'un Kumo shinhwasını kapsar ve Ho Kyun'un Hong Kil-tong gizli örgüt chonu (Hong Kil-tong gizli örgütünün hikayesi) Han-gul'da yazdı. 17. yüzyılın dönüşünden sonra düzenli olmak için gelmiş olan Kumo shinhwanın hikayesi gibi kurgular daha aktifçe üretildi ve büyük ölçekte okuyucusu o zamanda oluşturuldu. 17. yüzyılın sonlarında ve 18. yüzyılın başlarında ortaya çıkanlardan özellikle popüler olan p'ansoriydi (şarkıdaki hikaye). Bir performans sanatı olan p'ansori yüksek anlamlı müzikale yerleşti. ''Kurgusal'' içerik klasik hikayelerin gelişmesine önemli katkılar sağladı. 18. ve 19. yüzyıllarda bu klasik hikayelerin kalitesi çeşitli şekillerde artmıştır. Ayrıca, bu klasik hikayeler kitap kiralama sektöründe ticari yayıncılığın gelişiyle birlikte büyümüştür.

Kumo Shinhwa'da görünen karakterlerin amacı chaejagain (yetenekli genç bir adam ve güzel bir kadın) kavramını somutlaştırmaktır. Aynı zamanda bir diğer amacı Çince mektuplarda kullanılan estetik ifade tarzını kullanmaktır. Bu karakteristiklerle beraber Kumo shinhwa aynı zamanda esrarengiz hikayenin görünüşlerini gösterir, onun içeriği (chon gisosol) esrarengiz bir doğadandır ve gerçeklikten uzaktır. Orta Choson döneminde mesel (eğitici hikayeler) gibi eserler yayımlandı, örneğin Im Je's Susongji (üzüntülerin kaydı) ve Yun Kye'nin oğlu Talch'on mongnyurok (Talch'on'un rüya meserası kaydı). Ama Choson'un son dönemlerinin gelişiyle Pak Chi-won gibi yazarlar ve Yi EOk Çince gerçekçi hikayeler yazdi. Pak Chi-won'un Hosaengjon (Bilgin Ho'nun hikayesi), Yangbanjon (Bir yangban hikayesi), Hojil (Kaplanın kükremesi) and Yi's Shimsaengjon'u (Bilgin Shim'in hikayesi) klasik Çince edebi çalışmalarını ortodoks anlaşmalarından ayırır ve tüccarlar gibi türlü karakterler, varlık, hırsızlar ve kisaengin adamlarıyla tanıştırır (Bayan sovmenler). Onlar çesitli sosyal problemleri sertçe eleştirir ve çoğunlukla günlük yaşamın çeşitli görünüşleriyle alay eder. Bu tür hikayeler daha son Choson döneminde Han-gul hikayeler ile birlikte hikaye yazmak için yeni yollar açtı.

Kore alfabesinin yaratılışından sonra, Han-gul alfabesi Ho Kyun's Hang Kil-tang Chon ile başladı, Kim Man Jung'un ve Sasi Namjong Gi'nin de katkıları olusum asamasinda görülmektedir. Hong Kil-tong Chon egemen sinifin yangban ve cariye birliğinden olan çocukların ayrımcılığına şiddetle karşı çıkmaktadır. Sosyal kaygı yüksek düzeyde gözükür ve birçok kez gündelik gerçekliğin saçma yönlerini eleştirir.

Choson döneminin sonlarında P'ansori hayal ürünleri ağızdan ağza aktarılarak bir bütün haline getirilir. Bu hayal ürünleri insan dışı karakterlerden ziyade, dönemin insan karakterlerini yansıtır. Bunlar çoğu tesadüften ziyade gerçeklere dayanır. Ayet ve nesir karışımı olmanın yani sıra yazma şekli de rafine klasik dili, argo ve sıradan insanların ince manâlı sözlerini birleştirir. Bu çalışmalar sayesinde Chonson, dönem sonlarının sosyal yaşamını resmetmiştir. Bu eserlerin yanı sıra Chonson dönemindeki kurgular saray insanlarının ( Inhyon, wanghujon ve Hanjungnok gibi.) özel işlerini içerir.

English

The first appearance of the classical fiction in Korea include Kim Shi-sup's Kumo shinhwa (Tales of Kumo) which was written in Chinese characters and Ho Kyun's Hong Kil-tong chon (Tale of Hong Kil-tong) written in Han-gul. After the turn of the 17th century, fictions like tale of Kumo shinhwa came to be even more actively produced, and a large-scale readership was formed at that time. Especially popular was the p'ansori (story-in-song), which appeared in the late 17th and early 18th centuries. A performance art, the p'ansori is rooted in heightened musical expressiveness. As its contents were "fictionalized" it also made great contributions to the development of the classical fiction. In the 18th and 19th centuries, the quality of these classical fictions increased in variety as well as in quantity. Also, book rental business thrived with the advent of commercial publishing .

The characters appearing in Kumo shinhwa embody the concept of chaejagain ("talented young man and beautiful woman"). It also employs to an extreme degree the style of aesthetic expression used in Chinese letters. Along with these characteristics, Kumo shinhwa also shows aspects of the mysterious fiction (chon-gisosol) in that its contents are of a mysterious nature and distant from reality. In the mid-Choson period, works with parable-like characteristics were published, such as Im Je's Susongji (Record of Grief) and Yun Kye-son's Talch'on mongnyurok (Record of a Dream Adventure to Talch'on). But with the coming of the late Choson period, authors like Pak Chi-won and Yi EOk wrote realistic fictions in Chinese. Pak Chi-won's Hosaengjon (The Tale of Scholar Ho), Yangbanjon (A Yangban Tale), Hojil (The Tiger's Roar) and Yi's Shimsaengjon (Tale of Scholar Shim), for example, all depart from the orthodox conventions of classical Chinese literary studies and introduce a variety of characters such as merchants, men of wealth, thieves and kisaeng (female entertainers). They are sharply critical of a manifold social problems and often ridicule various aspects of daily life. This kind of fiction, together with the fiction in Han-gul of the later Choson period, opened up new paths for fiction writing.

After the creation of the Korean alphabet, an abundance of fictions were written in Han-gul, beginning with Ho Kyun's Hong Kil-tong chon and including works like Kim Man-jung's Kuunmong (Dream of the Nine Clouds) and Sassi namjonggi (Record of Lady Sa's Southward Journey). Hong Kil-tong chon strongly opposes the ruling class' discrimination of children born of the union between a yangban and a concubine. It shows a high level of social concern and criticizes the absurd aspects of the everyday reality of the times.

In the late Choson period, the p'ansori fiction (p'ansori gye sosol) emerged, based on the orally transmitted art form. P'ansori fictions like Ch'unhyangjon (Tale of Ch'un-hyang), Shimch'oongjon (Tale of Shimch'yong), and Hungbujon (Tale of Hungbu) do not deal with superhuman characters, but make use of human stereotypes of the period. Most of these fictions center around casual relationships from real-life experience, rather than coincidence. In addition to being a mixture of verse and prose, the writing style also combines refined classical language and the vigorous slang and witticisms of the common people. Throughout these works, we are given a broad picture of the social life of the late Choson period. In addition to these works, other Choson period fictions record the private affairs of the court, such as Inhyon Wanghujon (Tale of Queen Inhyon) and Hanjungnok (Record of Leisurely Feelings).

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Literature of the Period of National Division]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-literature-of-the-period-of-national-division.html Wed, 09 Nov 2011 17:35:44 +0000 S.T.]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-literature-of-the-period-of-national-division.html Literature of the Period of National Division / Ulusal Bölünme Dönemi Edebiyatı

1945'de Japonlar'dan kurtulduktan sonra, Kore, Dünya Güçlerinin siyasi hilelerine karışmış bir durumdaydı ve Güney ile Kuzey olarak bölünmesi kaçınılmaz olmuştu. Siyasetteki bu bölünme, hizipçilik ve çatışmaların Güney ve Kuzey yazınları arasında oluşmaya başlarken ayrıca yazın dünyasında da önemli bir etki yarattığı düşünülmekteydi. Kore Savaşı (1950-1953) Kore'nin Güney ve Kuzey olarak bölünmesini kesinleştiren acıklı bir geçiş dönemidir. Bu savaşın yaralarından ve keşmekeşinden doğan savaş sonrası Kore toplumu Kore edebiyatının gelişmesinde önemli bir etkiye sahiptir.

Genellikle, Güney Kore'deki savaş sonrası romanlar kendi ulusal sızı ve acısından kurtuluşa ulaşmak için Koreli insanların çabalarına değinmektedir. Kim Tong-ri ve Hwang Sun-won yazıları bu yeni yazın türünün örnekleridir. Ayrıca bu türe dahil olan Pukkando (1959) romanını yazan An Su-kil, çığır açan bir dayanıklılık ve Mançurya'ya göç eden Koreliler'in değişmeyen ruhsal gücünü betimlemektedir. Ek olarak, savaş sonrası kuşağın yazarlarından birçoğu Oh Sang-won'un Moban (İsyan)'ında (1957) ve Son Ch'ang-sop'un Injo in-gan (Yapmacık Adam)'ında (1958) görüldüğü gibi kendi ağır basan geleneksel toplumsal-ahlak değerleri yapısının çöküşü konusunu anlatmaktadır. Özellikle, Park Kyong-ri'nin Pulshin shidae (Kuşku Zamanı)'si (1957), Chong Kwang-yong'un Kkoppittan Li (Kaptan Lee)'si (1962) ve Yi Bom-son'un Obalt'an (Ateş Alan Bir Mermi)'ı savaş sonrası toplumun kargaşası ve ahlaki çöküntüsü ile dürüst bir şekilde ilgilenmektedir. Yi Ho-ch'iol'un Nasang (Çıplak Tasvir)'i (1957) ve Ch'oe Sang-gyu'nun P'oint'du (Nokta)'su (1956) yaşamlarını soğuk bir gerçekliğin gerçek çukurunda geçiren insanları anlatmaktadır.

Yeni bir şiirsel ruh ve yöntem arayışı aynı zamanda Kore'nin savaş sonrası şiirinin önemli bir özelliğidir. Savaş sonrası yönelimler arasında geleneksel vezin ve halkın hassaslığından ileri gelen bir biçim tarafından belirlenen Chont'ongp'a (gelenekçiler) akımı vardır. Chont'ongp'a'da bireysel duyguların ve duyarlılığın merkezi, şiir alanına göze çarpan, içten duygular getiren, geleneksel uyumlu temeliyle birleştirilmiştir. Geleneksel duyarlılığın ve halk duygularının dünyasından esinlenen P'iri (Flüt) ve Ulum i t'anun kang (Üzülmüş Bir Nehir)'i yazan Pak Jae-sam'a ek olarak, Ku Ja-un, Yi Tong-ju ve Chong Han-mo da ayrıca bu akıma önemli katkılarda bulunmuştur. Savaş sonrası şiirdeki bir başka eğilim de, şiir dili ve oluşumuna yeni deneyimler getirme girişiminde bulunurken bu geleneği değiştirmeye yoğunlaşan Shilhomp'a (deneyimciler)'dir. Huban-gi (Daha Sonraki Yıllar) diye anılan bir yazarlar heyetinin yanı sıra Kim Kyong-rin, Pak In-hwan, Kim Kyu-dong, Kim Ch'a-yong ve Yi Pong-rae bu yeni savaş sonrası yenilikçi akımın merkezindeydi. Özellikle Pak Pong-u ve Chon Pong-gon şiir yoluyla toplumsal duruma titiz bir onaylama ve yergili bir yaklaşım getirmiştir.

1950'lerin sonunda, Kim Sung-ok, Pak T'ae-sun, So Jong-in, Yi Ch'song-jun, Hong Song-won ve Ch'oe In-hun gibi yazarlar kendi yazınsal başlangıçlarını yapmışlardır. Örneğin, Ch'oe In-hun'un Kwangjang (Kare)'i benzersiz bir roman yapısından yararlanarak aydın kimselerin kıvranışlarının, dalgınlıklarının ve düş kırıklıklarının bir ifadesini verir. Seoul 1964, Kyoul (Seoul, 1964, Kış)'unda Kim Sung-ok küçük sehir soylularının yaşamları hakkında yazmıştır.

1960'taki 19 Nisan Devrimi'nden kısa bir süre sonra, şiirsel eğilimler de değişmiştir. Shin Tong-yop ve Kim Su-yong gibi ozanlar, savaş sonrası dönemin duygusal anlamda gerçeklerden kaçışını kesinlikle reddetmiş ve bu zamanların siyasi gerçekliğiyle okuyucuları kendine çekmenin gerekliliğini savunmaya başlamışlardır. Örneğin, hem Kim Su-yong'un Tallara Cui changnan (Moonland'ın Eşek Şakası)'ı (1959) hem de Shin Tong-yop'un uzun şiiri Kumgang (Kumgang Nehri)'i (1967), şiirin siyasi sözler için önemli bir araç haline geldiği görüşünü savunarak bu yeni gerçeğe uygun duyarlılığı açığa vurmaktadır.

1970'lerde, Kore toplumu kendini, sanayinin gelişmesindeki bölgesel eşitsizliklerin yanı sıra zengin ve fakir arasındaki uçurumun beligin şekilde gözle görülür hale geldiği ani bir sanayileşmenin sancıları içinde bulmuştur. İnsanlar arasındaki siyasi kaygılar arttıkça, yeni bir düzen karşıtı yazınsal akım patlak vermiştir. Bu dönemdeki Kore romanlarının en önemli özelliği, sanayileşme süreci sırasında görülmeye başlayan çeşitli toplumsal sorunlar için olumlu bir kaygıdan kaynaklanmalarıdır. Sözgelimi, Yi Mun-gu'nun Kwanch'on sup'il (Kwanch'on Denemeleri)'i (1977) ülkenin sanayisel gelişiminin ortasında bakımsızlaşan ve yoksullaşan çiftçilerin mevcut yaşam koşullarını betimlemektedir. Seoul'un "kenar vatandaşları"nın (şehrin kenar mahallelerinde yaşayanların) yaşam biçimleri ve işçi sınıfı manzaraları da ayrıca Hwang Sok-yong'un Kaekchi (Bilinmeyen Bir Yer)'si (1970) ile Samp'o kanun kil (Samp'o'ya Giden Yol)'u ve Cho Se-hui'nin Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (Bir Cücenin Attığı Küçük Top)'unda (1978) inandırıcı bir şekilde betimlenmiştir. Açıkçası, bu romanlar tarihin bu dönemi sırasında Kore'de emekçilerin yaşamlarınca kaynaklanan ahlaksızlıklara ve acılara yeni bir açıklama verirken "işçi sınıfı" romanı için yeni olasılıklar geliştirmiştir. Yi Ch'Song-jun'un Tangshindul Cui ch'ion-guk (Senin Cennetin)'u (1976), Chaninhan toshi (Zalim Şehir)'si (1978) ve O jong-hui'nin Yunyon Cui ttul (Çocukluğun Bahçesi)'u (1981), tüm bunlar sanayisel gelişmenin bu işçilerin yaşayışlarını damgalayan insan yalnızlaşması ve yabancılaşması konusunu irdelemektedir. Pak Wan-so'nun Hwich'aonggorinun ohu (Sersemleten Öğle Sonrası)'sunda (1977) ve Ch'oe Il-lam'in T'aryong (Ezgi)'unda (1977) baştan başa besbelli olan toplumsal yergi bu dönem romanındaki önemli eğilimlerinin örneğidir.

Aynı zamanda, ulusal bölünmenin eleştirel bir incelemesini gündeme getiren "bölünme romanı" (pundansosol) olarak anılır olduğu bu dönemdeki roman ortaya çıkmıştır. Kim Won-il'in Noul (Gün Batımı)'u (1978), Chon Sang-guk'un Abeui kajok (Abe'nin Ailesi)'u (1980) ve Cho Jong-rae'nin T'aebaeksanmaek (T'aebaek Dağları)'i bu yeni roman türünün örnekleridir. Ayrıca dikkate değer olan, Pak Kyong-Ri'nin çağdaş Kore yazınının en önemli başarılarından biri olduğuna hüküm verilen T'oji (Ülke)'si gibi bir destansı romandır.

Şiir alanında, minjung (aşağı yukarı "ezilen insanlar" ya da "ezilen kitleler" diye çevrilen)'un yaşamları çevresinde yoğunlaşan çalışmalar, bu zamanın şiirsel eğilimlerini en açık biçimde belirtmektedir. Örneğin, hem Shin Kyong-rim'in Nongmu (Çiftçi'nin Dansı)'su (1973) hem de Ko Eun'un Munui maule kaso (Munui Köyü'ne Gitmek)'su (1974) apaçık şekilde minjung (insanlar)'un yaşamları için bu kaygıyı taşımaktadır. Özellikle Kim Chi-ha'nın T'anun mongmarum uro (Susuzluğa Doğru)'su (1982) sanayici sömürüye karşı kendini savunmasında minjung'un savaşçı ruhunun bir anlatımını yapmaktadır.

English

After the liberation from the Japanese in 1945, Korea became embroiled in the political maneuvers of the World Powers, and the division into South and North became unavoidable. This division in political thought also made a significant impact on the literary world, as the factionalism and struggles began to occur between Southern and Northern literatures. The Korean War (1950-1953) was a tragic interim which solidified Korea's division into South and North. Postwar Korean society's emergence from the wounds and chaos of that war had a considerable impact on the development of Korean literature.

For the most part, the postwar novel in South Korea deals with the struggles of the Korean people to achieve deliverance from their national pain and anguish. The writings of Kim Tong-ri and Hwang Sun-won are representatives of this new type of literature. Also included in this genre is An Su-kil, whose novel Pukkando (1959) portrays the pioneering fortitude and steadfast spiritual power of Koreans who migrate to Manchuria. In addition, many of the postwar generation writers took as their predominant theme the collapse of the traditional socio-moral value systems, as seen in Oh Sang-won's Moban (Revolt) (1957) and Son Ch'ang-sop's Injo in-gan (Artificial Man) (1958). Pak Kyong-ri's Pulshin shidae (The Age of Mistrust) (1957), Chong Kwang-yong's Kkoppittan Li (Captain Lee) (1962) and Yi Bom-son's Obalt'an (A Bullet Misfired), in particular, deal squarely with the chaos and moral collapse of postwar society. Yi Ho-ch'iol's Nasang (The Nude Portrait) (1957) and Ch'oe Sang-gyu's P'oint'du (Point) (1956) describe people living their lives in a veritable pit of bleak reality.

The search for a new poetic spirit and technique was also a significant feature of Korea's postwar poetry. Among the postwar trends was the Chont'ongp'a (traditionalists) movement, marked by a style rooted in traditional rhythms and folk sentiment. The centrality of individual sentiment and sensibility in the Chont'ongp'a, combined with the traditional rhythmic base, brought a broad, folkish sentiment into the realm of poetry. In addition to Pak Jae-sam, whose P'iri (Flute) and Ulum i t'anun kang (The Saddened River) was inspired by the world of traditional sentiment and folk feeling, Ku Ja-un, Yi Tong-ju and Chong Han-mo were also significant contributors to this movement. Another trend in postwar poetry was the Shilhomp'a (experientialists) who, while venturing to bring new experiences to poetic language and form, concentrated on changing the tradition. Kim Kyong-rin, Pak In-hwan, Kim Kyu-dong, Kim Ch'a-yong and Yi Pong-rae, as well as a coterie of writers called the Huban-gi (The Later Years), were central to this new postwar modernist movement. In particular, Pak Pong-u and Chon Pong-gon, brought critical recognition and a satirical approach to social conditions through poetry.

At the close of the 1950s, writers like Kim Sung-ok, Pak T'ae-sun, So Jong-in, Yi Ch'song-jun, Hong Song-won and Ch'oe In-hun made their literary debut. Ch'oe In-hun's Kwangjang (The Square), for example, gave expression to the agony, wanderings and frustrations of the intellectual using a unique novelistic structure. Kim Sung-ok, in his Seoul 1964, Kyoul (Seoul, 1964, Winter), wrote about the life of the petit bourgeois.

Shortly after the April 19th Revolution of 1960, poetic trends also changed. Poets like Shin Tong-yop and Kim Su-yong emphatically rejected the sentimental escapism of the postwar period and began to advocate the necessity to engage its readership with the political reality of the times. Kim Su-yong's Tallara Cui changnan (The Prank of the Moonland) (1959) and Shin Tong-yop's long poem Kumgang (The Kumgang river) (1967) for example, both express this new realistic sensibility by advocating the view that poetry become a significant means for political expression.

During the 1970s, Korean society found itself in the throes of rapid industrialization in which the gap between the rich and the poor, as well as regional disparities in industrial development, became markedly visible. As the political angst among the people increased, a new anti-establishment literary movement exploded onto the scene. The most important characteristic of the Korean novel during this period was its positive concern for various social problems which began to appear during the industrialization process. Yi Mun-gu's Kwanch'on sup'il (Kwanch'on Essays) (1977), for example, portrays the actual conditions of farmers who were neglected and became impoverished in the midst of the industrial development of the nation. The lifestyles of Seoul's "border citizens" (those living in the outskirts of the city) and the labor scene were also vividly portrayed in Hwang Sok-yong's Kaekchi (The Strange Land) (1970) and Samp'o kanun kil (The Road to Samp'o) and Cho Se-hui's Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (Small Ball Thrown by a Dwarf) (1978). Clearly, these novels opened up new possibilities for the "labor" novel as they gave new expression to the depravities and sufferings borne by the lives of the laborers in Korea during this period in history. Yi Ch'Song-jun's Tangshindul Cui ch'ion-guk (Your Heaven) (1976), Chaninhan toshi (The Cruel City) (1978) and O jong-hui's Yunyon Cui ttul (The Garden of Childhood) (1981), all examine the theme of human isolation and alienation which marked these laborers' experiences of industrial development. The social satire apparent throughout Pak Wan-so's Hwich'aonggorinun ohu (The Reeling Afternoon) (1977) and Ch'oe Il-lam's T'aryong (The Tune) (1977) are representative of important tendencies in the novel of this period.

There also emerged during this period what has been referred to as the "division novel" (pundansosol) which brought to the fore a critical examination of national division. Kim Won-il's Noul (Sunset) (1978), Chon Sang-guk's Abeui kajok (Abe's Family) (1980) and Cho Jong-rae's T'aebaeksanmaek (The T'aebaeksan Mountains) are representative of this new type of novel. Also noteworthy is the roman-fleuve, like Pak Kyong-ri's T'oji (The Land), judged to be one of the most important achievements of modern Korean literature.

In the realm of poetry, the works which centered around the experiences of the minjung (roughly translated "oppressed people" or "oppressed masses") most clearly defined the poetic trends of the times. Shin Kyong-rim's Nongmu (Farmer's Dance) (1973) and Ko Eun's Munui maule kaso (Going to Munui Village) (1974), for example, both clearly demonstrate this concern for the lives of the minjung (people). Kim Chi-ha's T'anun mongmarum uro (Towards a Thirst) (1982), in particular, gave expression to the fighting spirit of the minjung in its struggle against industrial exploitation.

Kaynak / Source]]> Literature of the Period of National Division / Ulusal Bölünme Dönemi Edebiyatı

1945'de Japonlar'dan kurtulduktan sonra, Kore, Dünya Güçlerinin siyasi hilelerine karışmış bir durumdaydı ve Güney ile Kuzey olarak bölünmesi kaçınılmaz olmuştu. Siyasetteki bu bölünme, hizipçilik ve çatışmaların Güney ve Kuzey yazınları arasında oluşmaya başlarken ayrıca yazın dünyasında da önemli bir etki yarattığı düşünülmekteydi. Kore Savaşı (1950-1953) Kore'nin Güney ve Kuzey olarak bölünmesini kesinleştiren acıklı bir geçiş dönemidir. Bu savaşın yaralarından ve keşmekeşinden doğan savaş sonrası Kore toplumu Kore edebiyatının gelişmesinde önemli bir etkiye sahiptir.

Genellikle, Güney Kore'deki savaş sonrası romanlar kendi ulusal sızı ve acısından kurtuluşa ulaşmak için Koreli insanların çabalarına değinmektedir. Kim Tong-ri ve Hwang Sun-won yazıları bu yeni yazın türünün örnekleridir. Ayrıca bu türe dahil olan Pukkando (1959) romanını yazan An Su-kil, çığır açan bir dayanıklılık ve Mançurya'ya göç eden Koreliler'in değişmeyen ruhsal gücünü betimlemektedir. Ek olarak, savaş sonrası kuşağın yazarlarından birçoğu Oh Sang-won'un Moban (İsyan)'ında (1957) ve Son Ch'ang-sop'un Injo in-gan (Yapmacık Adam)'ında (1958) görüldüğü gibi kendi ağır basan geleneksel toplumsal-ahlak değerleri yapısının çöküşü konusunu anlatmaktadır. Özellikle, Park Kyong-ri'nin Pulshin shidae (Kuşku Zamanı)'si (1957), Chong Kwang-yong'un Kkoppittan Li (Kaptan Lee)'si (1962) ve Yi Bom-son'un Obalt'an (Ateş Alan Bir Mermi)'ı savaş sonrası toplumun kargaşası ve ahlaki çöküntüsü ile dürüst bir şekilde ilgilenmektedir. Yi Ho-ch'iol'un Nasang (Çıplak Tasvir)'i (1957) ve Ch'oe Sang-gyu'nun P'oint'du (Nokta)'su (1956) yaşamlarını soğuk bir gerçekliğin gerçek çukurunda geçiren insanları anlatmaktadır.

Yeni bir şiirsel ruh ve yöntem arayışı aynı zamanda Kore'nin savaş sonrası şiirinin önemli bir özelliğidir. Savaş sonrası yönelimler arasında geleneksel vezin ve halkın hassaslığından ileri gelen bir biçim tarafından belirlenen Chont'ongp'a (gelenekçiler) akımı vardır. Chont'ongp'a'da bireysel duyguların ve duyarlılığın merkezi, şiir alanına göze çarpan, içten duygular getiren, geleneksel uyumlu temeliyle birleştirilmiştir. Geleneksel duyarlılığın ve halk duygularının dünyasından esinlenen P'iri (Flüt) ve Ulum i t'anun kang (Üzülmüş Bir Nehir)'i yazan Pak Jae-sam'a ek olarak, Ku Ja-un, Yi Tong-ju ve Chong Han-mo da ayrıca bu akıma önemli katkılarda bulunmuştur. Savaş sonrası şiirdeki bir başka eğilim de, şiir dili ve oluşumuna yeni deneyimler getirme girişiminde bulunurken bu geleneği değiştirmeye yoğunlaşan Shilhomp'a (deneyimciler)'dir. Huban-gi (Daha Sonraki Yıllar) diye anılan bir yazarlar heyetinin yanı sıra Kim Kyong-rin, Pak In-hwan, Kim Kyu-dong, Kim Ch'a-yong ve Yi Pong-rae bu yeni savaş sonrası yenilikçi akımın merkezindeydi. Özellikle Pak Pong-u ve Chon Pong-gon şiir yoluyla toplumsal duruma titiz bir onaylama ve yergili bir yaklaşım getirmiştir.

1950'lerin sonunda, Kim Sung-ok, Pak T'ae-sun, So Jong-in, Yi Ch'song-jun, Hong Song-won ve Ch'oe In-hun gibi yazarlar kendi yazınsal başlangıçlarını yapmışlardır. Örneğin, Ch'oe In-hun'un Kwangjang (Kare)'i benzersiz bir roman yapısından yararlanarak aydın kimselerin kıvranışlarının, dalgınlıklarının ve düş kırıklıklarının bir ifadesini verir. Seoul 1964, Kyoul (Seoul, 1964, Kış)'unda Kim Sung-ok küçük sehir soylularının yaşamları hakkında yazmıştır.

1960'taki 19 Nisan Devrimi'nden kısa bir süre sonra, şiirsel eğilimler de değişmiştir. Shin Tong-yop ve Kim Su-yong gibi ozanlar, savaş sonrası dönemin duygusal anlamda gerçeklerden kaçışını kesinlikle reddetmiş ve bu zamanların siyasi gerçekliğiyle okuyucuları kendine çekmenin gerekliliğini savunmaya başlamışlardır. Örneğin, hem Kim Su-yong'un Tallara Cui changnan (Moonland'ın Eşek Şakası)'ı (1959) hem de Shin Tong-yop'un uzun şiiri Kumgang (Kumgang Nehri)'i (1967), şiirin siyasi sözler için önemli bir araç haline geldiği görüşünü savunarak bu yeni gerçeğe uygun duyarlılığı açığa vurmaktadır.

1970'lerde, Kore toplumu kendini, sanayinin gelişmesindeki bölgesel eşitsizliklerin yanı sıra zengin ve fakir arasındaki uçurumun beligin şekilde gözle görülür hale geldiği ani bir sanayileşmenin sancıları içinde bulmuştur. İnsanlar arasındaki siyasi kaygılar arttıkça, yeni bir düzen karşıtı yazınsal akım patlak vermiştir. Bu dönemdeki Kore romanlarının en önemli özelliği, sanayileşme süreci sırasında görülmeye başlayan çeşitli toplumsal sorunlar için olumlu bir kaygıdan kaynaklanmalarıdır. Sözgelimi, Yi Mun-gu'nun Kwanch'on sup'il (Kwanch'on Denemeleri)'i (1977) ülkenin sanayisel gelişiminin ortasında bakımsızlaşan ve yoksullaşan çiftçilerin mevcut yaşam koşullarını betimlemektedir. Seoul'un "kenar vatandaşları"nın (şehrin kenar mahallelerinde yaşayanların) yaşam biçimleri ve işçi sınıfı manzaraları da ayrıca Hwang Sok-yong'un Kaekchi (Bilinmeyen Bir Yer)'si (1970) ile Samp'o kanun kil (Samp'o'ya Giden Yol)'u ve Cho Se-hui'nin Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (Bir Cücenin Attığı Küçük Top)'unda (1978) inandırıcı bir şekilde betimlenmiştir. Açıkçası, bu romanlar tarihin bu dönemi sırasında Kore'de emekçilerin yaşamlarınca kaynaklanan ahlaksızlıklara ve acılara yeni bir açıklama verirken "işçi sınıfı" romanı için yeni olasılıklar geliştirmiştir. Yi Ch'Song-jun'un Tangshindul Cui ch'ion-guk (Senin Cennetin)'u (1976), Chaninhan toshi (Zalim Şehir)'si (1978) ve O jong-hui'nin Yunyon Cui ttul (Çocukluğun Bahçesi)'u (1981), tüm bunlar sanayisel gelişmenin bu işçilerin yaşayışlarını damgalayan insan yalnızlaşması ve yabancılaşması konusunu irdelemektedir. Pak Wan-so'nun Hwich'aonggorinun ohu (Sersemleten Öğle Sonrası)'sunda (1977) ve Ch'oe Il-lam'in T'aryong (Ezgi)'unda (1977) baştan başa besbelli olan toplumsal yergi bu dönem romanındaki önemli eğilimlerinin örneğidir.

Aynı zamanda, ulusal bölünmenin eleştirel bir incelemesini gündeme getiren "bölünme romanı" (pundansosol) olarak anılır olduğu bu dönemdeki roman ortaya çıkmıştır. Kim Won-il'in Noul (Gün Batımı)'u (1978), Chon Sang-guk'un Abeui kajok (Abe'nin Ailesi)'u (1980) ve Cho Jong-rae'nin T'aebaeksanmaek (T'aebaek Dağları)'i bu yeni roman türünün örnekleridir. Ayrıca dikkate değer olan, Pak Kyong-Ri'nin çağdaş Kore yazınının en önemli başarılarından biri olduğuna hüküm verilen T'oji (Ülke)'si gibi bir destansı romandır.

Şiir alanında, minjung (aşağı yukarı "ezilen insanlar" ya da "ezilen kitleler" diye çevrilen)'un yaşamları çevresinde yoğunlaşan çalışmalar, bu zamanın şiirsel eğilimlerini en açık biçimde belirtmektedir. Örneğin, hem Shin Kyong-rim'in Nongmu (Çiftçi'nin Dansı)'su (1973) hem de Ko Eun'un Munui maule kaso (Munui Köyü'ne Gitmek)'su (1974) apaçık şekilde minjung (insanlar)'un yaşamları için bu kaygıyı taşımaktadır. Özellikle Kim Chi-ha'nın T'anun mongmarum uro (Susuzluğa Doğru)'su (1982) sanayici sömürüye karşı kendini savunmasında minjung'un savaşçı ruhunun bir anlatımını yapmaktadır.

English

After the liberation from the Japanese in 1945, Korea became embroiled in the political maneuvers of the World Powers, and the division into South and North became unavoidable. This division in political thought also made a significant impact on the literary world, as the factionalism and struggles began to occur between Southern and Northern literatures. The Korean War (1950-1953) was a tragic interim which solidified Korea's division into South and North. Postwar Korean society's emergence from the wounds and chaos of that war had a considerable impact on the development of Korean literature.

For the most part, the postwar novel in South Korea deals with the struggles of the Korean people to achieve deliverance from their national pain and anguish. The writings of Kim Tong-ri and Hwang Sun-won are representatives of this new type of literature. Also included in this genre is An Su-kil, whose novel Pukkando (1959) portrays the pioneering fortitude and steadfast spiritual power of Koreans who migrate to Manchuria. In addition, many of the postwar generation writers took as their predominant theme the collapse of the traditional socio-moral value systems, as seen in Oh Sang-won's Moban (Revolt) (1957) and Son Ch'ang-sop's Injo in-gan (Artificial Man) (1958). Pak Kyong-ri's Pulshin shidae (The Age of Mistrust) (1957), Chong Kwang-yong's Kkoppittan Li (Captain Lee) (1962) and Yi Bom-son's Obalt'an (A Bullet Misfired), in particular, deal squarely with the chaos and moral collapse of postwar society. Yi Ho-ch'iol's Nasang (The Nude Portrait) (1957) and Ch'oe Sang-gyu's P'oint'du (Point) (1956) describe people living their lives in a veritable pit of bleak reality.

The search for a new poetic spirit and technique was also a significant feature of Korea's postwar poetry. Among the postwar trends was the Chont'ongp'a (traditionalists) movement, marked by a style rooted in traditional rhythms and folk sentiment. The centrality of individual sentiment and sensibility in the Chont'ongp'a, combined with the traditional rhythmic base, brought a broad, folkish sentiment into the realm of poetry. In addition to Pak Jae-sam, whose P'iri (Flute) and Ulum i t'anun kang (The Saddened River) was inspired by the world of traditional sentiment and folk feeling, Ku Ja-un, Yi Tong-ju and Chong Han-mo were also significant contributors to this movement. Another trend in postwar poetry was the Shilhomp'a (experientialists) who, while venturing to bring new experiences to poetic language and form, concentrated on changing the tradition. Kim Kyong-rin, Pak In-hwan, Kim Kyu-dong, Kim Ch'a-yong and Yi Pong-rae, as well as a coterie of writers called the Huban-gi (The Later Years), were central to this new postwar modernist movement. In particular, Pak Pong-u and Chon Pong-gon, brought critical recognition and a satirical approach to social conditions through poetry.

At the close of the 1950s, writers like Kim Sung-ok, Pak T'ae-sun, So Jong-in, Yi Ch'song-jun, Hong Song-won and Ch'oe In-hun made their literary debut. Ch'oe In-hun's Kwangjang (The Square), for example, gave expression to the agony, wanderings and frustrations of the intellectual using a unique novelistic structure. Kim Sung-ok, in his Seoul 1964, Kyoul (Seoul, 1964, Winter), wrote about the life of the petit bourgeois.

Shortly after the April 19th Revolution of 1960, poetic trends also changed. Poets like Shin Tong-yop and Kim Su-yong emphatically rejected the sentimental escapism of the postwar period and began to advocate the necessity to engage its readership with the political reality of the times. Kim Su-yong's Tallara Cui changnan (The Prank of the Moonland) (1959) and Shin Tong-yop's long poem Kumgang (The Kumgang river) (1967) for example, both express this new realistic sensibility by advocating the view that poetry become a significant means for political expression.

During the 1970s, Korean society found itself in the throes of rapid industrialization in which the gap between the rich and the poor, as well as regional disparities in industrial development, became markedly visible. As the political angst among the people increased, a new anti-establishment literary movement exploded onto the scene. The most important characteristic of the Korean novel during this period was its positive concern for various social problems which began to appear during the industrialization process. Yi Mun-gu's Kwanch'on sup'il (Kwanch'on Essays) (1977), for example, portrays the actual conditions of farmers who were neglected and became impoverished in the midst of the industrial development of the nation. The lifestyles of Seoul's "border citizens" (those living in the outskirts of the city) and the labor scene were also vividly portrayed in Hwang Sok-yong's Kaekchi (The Strange Land) (1970) and Samp'o kanun kil (The Road to Samp'o) and Cho Se-hui's Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (Small Ball Thrown by a Dwarf) (1978). Clearly, these novels opened up new possibilities for the "labor" novel as they gave new expression to the depravities and sufferings borne by the lives of the laborers in Korea during this period in history. Yi Ch'Song-jun's Tangshindul Cui ch'ion-guk (Your Heaven) (1976), Chaninhan toshi (The Cruel City) (1978) and O jong-hui's Yunyon Cui ttul (The Garden of Childhood) (1981), all examine the theme of human isolation and alienation which marked these laborers' experiences of industrial development. The social satire apparent throughout Pak Wan-so's Hwich'aonggorinun ohu (The Reeling Afternoon) (1977) and Ch'oe Il-lam's T'aryong (The Tune) (1977) are representative of important tendencies in the novel of this period.

There also emerged during this period what has been referred to as the "division novel" (pundansosol) which brought to the fore a critical examination of national division. Kim Won-il's Noul (Sunset) (1978), Chon Sang-guk's Abeui kajok (Abe's Family) (1980) and Cho Jong-rae's T'aebaeksanmaek (The T'aebaeksan Mountains) are representative of this new type of novel. Also noteworthy is the roman-fleuve, like Pak Kyong-ri's T'oji (The Land), judged to be one of the most important achievements of modern Korean literature.

In the realm of poetry, the works which centered around the experiences of the minjung (roughly translated "oppressed people" or "oppressed masses") most clearly defined the poetic trends of the times. Shin Kyong-rim's Nongmu (Farmer's Dance) (1973) and Ko Eun's Munui maule kaso (Going to Munui Village) (1974), for example, both clearly demonstrate this concern for the lives of the minjung (people). Kim Chi-ha's T'anun mongmarum uro (Towards a Thirst) (1982), in particular, gave expression to the fighting spirit of the minjung in its struggle against industrial exploitation.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[The Modern Literature of Korea]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-modern-literature-of-korea.html Tue, 08 Nov 2011 14:31:55 +0000 pirinç keki]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-modern-literature-of-korea.html

The Modern Literature of Korea / Kore Modern Edebiyatı

Aydınlanma Dönemi Edebiyatı

Kore'de Modern Edebiyatı, Choson Hanedanının Batı'dan gelen yeni fikirlerin ithalatına ve Doğu Asya'da yükselen Japon emperyalist gücün, yeni bir siyasi gerçekliğin çökmekte olan feodal toplumunun arka planına karşı oluşturuldu. Kore'nin modern edebiyatın kurulmasının ilk aşaması 19. yüzyılın ortalarından 20. yüzyıla kadar uzanır ve Aydınlanma dönemi edebiyatı (kaehwa kyemong) olarak belirlenmiştir.

Yeni Eğitim ve Kore Dili ve Edebiyatı hareketinin etkilerini büyük ölçüde Aydınlanma döneminde geleneksel modern edebiyatın değişikliği nedeniyle oldu.1894 Kabo Reformları, yeni bir eğitim markası yürürlüğüne girdikten sonra, yeni Batı-tarzı okullar kuruldu ve Batı bilgisi öğretimi için yeni ders kitapları basıldı.Aydınlanma Dönemi edebiyatı, gazete gibi yeni ortaya çıkan medya aracılığıyla toplumsal tabanını garantiledi.
Gazetelerin çoğu, Tongnip Shinmun (Bağımsız), Hwangsong Shinmun (İmparatorluk Şehir Gazetesi) Taehan Maeil Shinbo (Kore Günlük Haberler),Cheguk Shinmun (İmparatorluk Gazetesi), Mansebo (Her zaman Raporu), Taehan minbo (Koreli insanların raporu) shijoya ve kasa'ya ek olarak bütünüyle, seri halinde romanlar yayımladı. Bu kez profesyonel yazarlar bir sınıf oluşturmaya başladılar.Edebi eserlerin ticari yayımı yeni baskı tekniklerinin tanıtımı ve yayıncılık şirketlerinin ortaya çıkması ile mümkün olmuştur.

Bu dönemde, ch'angga (Şarkının yeni tipi) ve shinch'eshi (yeni şiir), yeni nazım şekilleri olarak müjdelendi. Modern chayushi formasyonu (Serbest nazım şiirine) büyük ölçüde katkıda bulunmuştur.Serbest nazım şiirinin etkisinde kalan Shinch'eshi, böylece yeni türleri şiirlerinde mümkün kıldı, geleneksel şiirin sabitlenmiş türünü bıraktı.Ch'oe Nam-son'un, Hae egeso sonyon ege (Denizden Gelen Gençlik)(1908),Kkot tugo (Çiçekleri Asağı Döşeme)ve T'aebaeksan shi (Mt. T'aebaeksan Şiirler).Ancak yeni form yeniliklerine rağmen, şiirsel ses birçok durumda politize olmuş (siyasallaşmış) , bireysel duygu ve ilk duygu ifadesi veren ,eski lirik şiire göre keskin bir tezatlik ortaya çıkmıştır.

Bu dönemde aynı zamanda aydınlanma tatları, vatanseverliğin yetiştirilmesi ve ulusal bilinci uyandırmaya dayalı olarak tasarlanmış birçok biyografik eserin ortaya çıkısı görülmüştür.Temsilci eserler,(Vatansever hanımın hikayesi) (Chang Ji-yon, 1907) Aeguk puinjon, ve Elchi Mundok (Shin Ch'ae-ho, 1908)olarak sayılabilir. Biyografiler, dönemin gerçekleri olarak adlandırılan kahraman türünün şekillerini sundu.
An Kuk-son'nun Kumsu hoeuirok (Kuşlar ve hayvanların toplantısından notlar) (1908), bu türün temsilcisidir: O, insan dünyasının Ahlaki çöküntüsüne kusur bulan hayvanların söylevlerini merkezinde toplar.

Yazarların profesyonel bir sınıfı, Yi In-jik gibi adamlar tarafından oluşturulmaya başlarken, Yi Hae-cho, Ch'oe Ch'an-shik ve Kim Ko-je, yeni bir edebi form olan shinsosol adlı(yeni roman) popüler bir okuyucu tabanını garantiledi.
Yi In-jik'in Hyoluinu (Kan Gözyaşları) (1906) ve Ensegye (Gümüş Dünya) (1908), Yi Hae-cho'nun Kumagom (Şeytani defeden Kılıç) ve Chayujong (Özgürlük zili)bunlar gibi eserler takip edilmiştir. Ch'oe Ch'an-shik'in Ch'uwolsaek (Sonbahar ayının rengi) (1912), aynı zamanda tanınmış bir eserdir. Shinsosol, Han-gul ile yazılarak tümüyle kitlesel bir popülerlik kazandı. Bu romanlar, çağdaş yaşamın gerçekliklerinin arka planına karşı aydınlatma ideallerini resmetti ve gerçekçi olmayan geçmişi aşkın parseller onların dünyalarında bulunmaz. "Ters zaman" ilk olarak yapısal bir teknik olarak shinsosol da uygulandı.
Yazarlar ayrıca, onları modern romanın formuna daha yakın hale getiren anadili kullanan bir düzyazı tarzını benimsedi.
Ancak 1910 yılında, Kore Japonların eline geçmesinin sonrasında, Shinsosol karakteri değişmeye başladı. Daha sonraki çalışmalarında, bireysel karakterlerin kaderine daha fazla ağırlık verdi ve sıradan ask-mücadeleleri daha da belirginleşmiştir.

English

The Literature of the Enlightenment Period

Korean modern literature was formed against the background of the crumbling feudalistic society of the Choson Dynasty, the importation of new ideas from the West, and the new political reality of rising Japanese imperial power in East Asia. The first stage in the establishment of Korea's modern literature extends from the mid-19th century to the early 20th century, and is designated as the literature of the Enlightenment (kaehwa kyemong) period.

The change from traditional to modern literature during the Enlightenment period was largely due to the effects of the New Education and the Korean Language and Literature movement. After the Kabo Reforms of 1894, a new brand of education was enforced, new Western-style schools were established, and new textbooks for teaching Western knowledge were published. The literature of the Enlightenment Period secured its social base through newly emerged media like newspapers. Most newspapers, including the Tongnip Shinmun (The Independent), Hwangsong Shinmun (The Imperial City Newspaper), Taehan maeil Shinbo (Korean Daily News), Cheguk Shinmun (Imperial Newspaper), Mansebo (The Forever Report), Taehan minbo (The Korean People's Report) all published serial novels, as well as shijo, and kasa. It was at this time that a class of professional writers also began to form. Commercial publishing of literary works became possible with the introduction of new printing techniques and the emergence of publishing companies.

In this period, the ch'angga (new type of song) and the shinch'eshi (new poetry) were hailed as the new poetic forms. They contributed greatly to the formation of the modern chayushi (free verse poem). Receiving their influence from free verse poetry, the shinch'eshi abandoned the fixed meter of traditional poetry, thus making new genres possible in poems like Ch'oe Nam-son's Hae egeso sonyon ege (From the Sea to the Youth) (1908), Kkot tugo (Laying Down the Flowers) and T'aebaeksan shi (Poems of Mt. T'aebaeksan). But despite the novelty of the new forms, there were also many instances where the poetic voice was politicized, a sharp contrast to the lyric poetry of old, which gave primary expression to individual sentiment and feeling.

This period also saw the emergence of many biographical works based on enlightenment tastes, designed to cultivate patriotism and awaken the national consciousness. Representative works include, Aeguk puinjon (Tale of the Patriotic Lady) (Chang Ji-yon, 1907) and Elchi Mundok (Shin Ch'ae-ho, 1908). The biographies presented images of the kind of hero called for by the realities of the period. An Kuk-son's Kumsu hoeuirok (Notes From the Meeting of the Birds and Beasts) (1908) is the representative of this kind of work: it centers around the orations of animals who criticize the human world's moral depravity.

While a professional class of writers began to be formed by men like Yi In-jik, Yi Hae-cho, Ch'oe Ch'an-shik and Kim Ko-je, a new literary form called the shinsosol (new novel) secured a popular readership base. Yi In-jik's Hyoluinu (Tears of Blood) (1906) and Ensegye (The Silver World) (1908), were followed by Yi Hae-cho's Kumagom (The Demon-Ousting Sword) and Chayujong (The Freedom Bell). Ch'oe Ch'an-shik's Ch'uwolsaek (The Color of the Autumn Moon) (1912) is also a well-known work. The shinsosol, all written in Han-gul, achieved mass popularity. These novels portrayed Enlightenment ideals against the background of the realities of contemporary life, and the unrealistic, transcendental worlds of old are not found in their plots. It was in the shinsosol that "time reversal" was first applied as a structural technique. The authors also adopted a vernacular prose style that brought them closer to the form of the modern novel. However, in the wake of the Japanese takeover of Korea in 1910, the character of the shinsosol began to change. The later works gave more weight to the fates of individual characters, and commonplace love-struggles became more prominent.

Kaynak / Source

]]>

]]> <![CDATA[Yongbieocheonga / 용비어천가 (The Early Joseon Period)]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yongbieocheonga-%EC%9A%A9%EB%B9%84%EC%96%B4%EC%B2%9C%EA%B0%80-the-early-joseon-period.html Mon, 07 Nov 2011 17:58:25 +0000 Min Seul]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-yongbieocheonga-%EC%9A%A9%EB%B9%84%EC%96%B4%EC%B2%9C%EA%B0%80-the-early-joseon-period.html Yongbieocheonga / 용비어천가 (The Early Joseon Period)

Kore Alfabesiyle: 용비어천가 & Hanja: 龍飛御天歌

Yongbieocheonga kelimesi ''Cennete Uçan Ejderhaların Şarkıları'' anlamına da gelmektedir. Kore'de Altın Çağ olarak nitelendirilen Joseon Hanedanı ve Joseon öncülerinin resmi tanınması ve atalarının mirası, Büyük Sejong Dönemi'nde derlenmiştir. Şarkılar, 125 cantus şeklinde, edebiyatçıların ve Konfüçyus dilbilimci komitesinin çabalarıyla oluşmuştur.

Bu derleme, uzun bir geçmişe bağımlı olmasından hareketle Kore'nin ilk Çince karakterli metin parçası olmuş ve Kore'nin ilk resmi alfabesi olan Hangul şeklinde kaydedilmiştir. Bu şiirlerin oluşmasında kışkırtılan büyük önemli olayları anlamak için ve Jaseon Hanedanlığının kurulmasına ek olarak bir kaç temel ana tema vardır. Bunlar; Çin'de gelişen doğrusal olaylar, Kralların erdemli şahikası olan Goryeo Hanedanlığının düşüşe geçmesi, Konfüçyüsçü siyasi ve felsefi ideoloji döneminin Budizmi tarafından reddedilmesi.
Şiirdeki her sözcük, köklü milliyetçilik duyguları da dahil, Mogol İmparatorluğu'nun gururlu ve kültürel bağımsızlık ilanını ifade etmektedir.

English

Hangul: 용비어천가 & Hanja: 龍飛御天歌

Yongbieocheonga literally means "Songs of the Dragons Flying to Heaven". It was compiled during the reign of Sejong the Great as an official recognition of the Joseon dynasty and its ancestral heritage as the forerunners of Joseon, the Golden Age of Korea. The Songs were composed through the efforts of a committee of Confucian philologists and literati in the form of 125 cantos.

This compilation was the first piece of Korean text to depart from a long history reliant on Chinese characters and be recorded in Hangul, the first and official alphabet of Korea. There are several underlying themes in addition to the establishment of the Joseon Dynasty which are of significant importance to understanding the events that provoked the creation of these poems: linear events that took place in China, the apotheosis of virtuous Kings proceeding the fall of the Goryeo Dynasty, and Confucian political and philosophical ideologies of the era in rejection to Buddhism.
Each of the poems included in the work convey deep-seated feelings of nationalism and a proud proclamation of cultural independence from the Mongol empire.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[The Translation of Korean Literature in Foreign Languages]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-translation-of-korean-literature-in-foreign-languages.html Sun, 06 Nov 2011 20:39:05 +0000 gurbetçiceqi]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-translation-of-korean-literature-in-foreign-languages.html The Translation of Korean Literature in Foreign Languages / Yabancı Dillerde Kore Edebiyatının Çevirisi

Kore edebiyatı, Korece edebi eserlerin çevirileri yabancı ülkelerde ortaya çıkmaya başladığında, büyük ölçüde 1980'li yıllara kadar dünyada bilinmemekteydi. O zamandan bu yana, çeviri için seçilen eserlerin türleri giderek çeşitlenen haline gelmiştir. Üstelik, çeviriler esas olarak yurtdışı yayıncılar tarafından yayınlanıyor ve çeviriler daha geniş bir kullanışlı okuma haline gelmiştir.

1980'lerden bu yana, İngilizceye çevirilen Kore edebiyatı, İngilizce konuşulan ülkelerde geniş ölçüde yayıldı. Flowers of Fire gibi Korece kısa hikayelerin antolojileri (Peter H. Lee, Hawaii Basın Üniversitesi, 1974); ve Land of Exile (Marshall R. Pihl ve Bruce Fulton, New York: M.E.Sharpe, 1993) dünya çapında ingilizce konuşan tüm üniversitelerde ders kitapları yaygın olarak kullanmaktadır.

Hwang Sun-won ve Kim Tong-ri eserleri en çok tercüme edilmiş Koreli romancılardır. Hwang'in romanı Umjiginun şarkısı (The Moving Castle) Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Bruce Fulton tarafından tercüme edilmiştir. Hwang Sun-won'un Collected Short Stories de dahil olmak üzere diğer eserler, Edward Poitras tarafından tercüme edildi ve Profesör Holman tarafından başka bir benzeri koleksiyon, aynı zamanda İngilizce olarak yer almıştır. Elhwa gibi Kim Tong-ri tarafından önemli eserler (Eulhwa, The Shaman Sorceress), Munyodo (The Portrait of the Shaman) çevrilmiş ve yayınlanmıştır. Han Yong-un (Your Silence), So chong-ju(Winter Sky) ve Hwang Dong-gyu (Wind Berial) tarafından şiir seçimlerinin de İngilizce çevirisi bulunabilir.

Fransızca konuşan ülkelerde, Koreceden edebi çeviri faaliyetlerinin kapsamı, İngilizce konuşan ülkelerle kıyasla bu oranla sınırlıdır; fakat bu ülkelerde de projeler aktif olarak devam etmektedir. Yi Mun-yol, Fransızca çeviriler sayesinde onların en büyük deniz aşırısını ortaya çıkarmıştır. Yi Mun-yol tarafından Uridurui ilgurojin yongung da dahil (Notre Heros Defigure) ve Shiin (Le Poete) eserlerini tercüme etmiştir. Cho Se-hui'nin Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (La petite Balle Lancee par un Nain), Fransızca olarak mevcut olan diğer romanlardır. Han Yong-un ve Gu Sang'in bireysel yazarlar tarafından şiir çevirilerini de içerir. Bu tür çeviri projeleri, dünya çapında okuyuculara Kore edebiyatını tanıtmak için sürekli olan bir çaba gelecekte de devam edecektir.

English

Korean literature was largely unknown to the world until the 1980s, when translations of Korean literary works began to appear in foreign countries. Since then, the types of works selected for translation have become increasingly diverse, and the quality of the translations themselves have improved steadily. Furthermore, as the translations principally are being published by overseas publishers, the translations have became available to a wider reading public.

Since the 1980s, Korean literature in English translation has spread widely in the English-speaking countries. Anthologies of Korean modern short stories such as Flowers of Fire (Peter H. Lee, University of Hawaii Press, 1974); and Land of Exile (Marshall R. Pihl and Bruce Fulton, New York: M.E.Sharpe, 1993) are widely used as textbooks in universities all across the English-speaking world.

The Korean novelists whose works have been most widely translated are Hwang Sun-won and Kim Tong-ri. Hwang's novel Umjiginun song (The Moving Castle) was translated in the United States by Bruce Fulton. Other works, including Collected Short Stories by Hwang Sun-won translated by Edward Poitras, and another similar collection by Professor Holman, have also been available in English. Important works by Kim Tong-ri such as Elhwa (Eulhwa, The Shaman Sorceress), Munyodo (The Portrait of the Shaman) have been translated and published. Poetry selections by Han Yong-un (Your Silence), So chong-ju(Winter Sky) and Hwang Dong-gyu (Wind Berial) can also be found in English translation.

In francophone countries, the scope of literary translation activities from Korean is limited compared to those in English-speaking countries; but in these countries too, projects are actively underway. Yi Mun-yol has had their greatest overseas exposure through French translations. Translated works by Yi Mun-yol include Uridurui ilgurojin yongung (Notre Heros Defigure) and Shiin (Le Poete) . Other Korean novels available in French are Cho Se-hui's Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (La petite Balle Lancee par un Nain). Translations of poetry by individual authors include those of Han Yong-un and Gu Sang. Such translation projects will continue in the future in an ongoing effort to introduce Korean literature to readers throughout the world.

Kaynak / Source]]> The Translation of Korean Literature in Foreign Languages / Yabancı Dillerde Kore Edebiyatının Çevirisi

Kore edebiyatı, Korece edebi eserlerin çevirileri yabancı ülkelerde ortaya çıkmaya başladığında, büyük ölçüde 1980'li yıllara kadar dünyada bilinmemekteydi. O zamandan bu yana, çeviri için seçilen eserlerin türleri giderek çeşitlenen haline gelmiştir. Üstelik, çeviriler esas olarak yurtdışı yayıncılar tarafından yayınlanıyor ve çeviriler daha geniş bir kullanışlı okuma haline gelmiştir.

1980'lerden bu yana, İngilizceye çevirilen Kore edebiyatı, İngilizce konuşulan ülkelerde geniş ölçüde yayıldı. Flowers of Fire gibi Korece kısa hikayelerin antolojileri (Peter H. Lee, Hawaii Basın Üniversitesi, 1974); ve Land of Exile (Marshall R. Pihl ve Bruce Fulton, New York: M.E.Sharpe, 1993) dünya çapında ingilizce konuşan tüm üniversitelerde ders kitapları yaygın olarak kullanmaktadır.

Hwang Sun-won ve Kim Tong-ri eserleri en çok tercüme edilmiş Koreli romancılardır. Hwang'in romanı Umjiginun şarkısı (The Moving Castle) Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Bruce Fulton tarafından tercüme edilmiştir. Hwang Sun-won'un Collected Short Stories de dahil olmak üzere diğer eserler, Edward Poitras tarafından tercüme edildi ve Profesör Holman tarafından başka bir benzeri koleksiyon, aynı zamanda İngilizce olarak yer almıştır. Elhwa gibi Kim Tong-ri tarafından önemli eserler (Eulhwa, The Shaman Sorceress), Munyodo (The Portrait of the Shaman) çevrilmiş ve yayınlanmıştır. Han Yong-un (Your Silence), So chong-ju(Winter Sky) ve Hwang Dong-gyu (Wind Berial) tarafından şiir seçimlerinin de İngilizce çevirisi bulunabilir.

Fransızca konuşan ülkelerde, Koreceden edebi çeviri faaliyetlerinin kapsamı, İngilizce konuşan ülkelerle kıyasla bu oranla sınırlıdır; fakat bu ülkelerde de projeler aktif olarak devam etmektedir. Yi Mun-yol, Fransızca çeviriler sayesinde onların en büyük deniz aşırısını ortaya çıkarmıştır. Yi Mun-yol tarafından Uridurui ilgurojin yongung da dahil (Notre Heros Defigure) ve Shiin (Le Poete) eserlerini tercüme etmiştir. Cho Se-hui'nin Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (La petite Balle Lancee par un Nain), Fransızca olarak mevcut olan diğer romanlardır. Han Yong-un ve Gu Sang'in bireysel yazarlar tarafından şiir çevirilerini de içerir. Bu tür çeviri projeleri, dünya çapında okuyuculara Kore edebiyatını tanıtmak için sürekli olan bir çaba gelecekte de devam edecektir.

English

Korean literature was largely unknown to the world until the 1980s, when translations of Korean literary works began to appear in foreign countries. Since then, the types of works selected for translation have become increasingly diverse, and the quality of the translations themselves have improved steadily. Furthermore, as the translations principally are being published by overseas publishers, the translations have became available to a wider reading public.

Since the 1980s, Korean literature in English translation has spread widely in the English-speaking countries. Anthologies of Korean modern short stories such as Flowers of Fire (Peter H. Lee, University of Hawaii Press, 1974); and Land of Exile (Marshall R. Pihl and Bruce Fulton, New York: M.E.Sharpe, 1993) are widely used as textbooks in universities all across the English-speaking world.

The Korean novelists whose works have been most widely translated are Hwang Sun-won and Kim Tong-ri. Hwang's novel Umjiginun song (The Moving Castle) was translated in the United States by Bruce Fulton. Other works, including Collected Short Stories by Hwang Sun-won translated by Edward Poitras, and another similar collection by Professor Holman, have also been available in English. Important works by Kim Tong-ri such as Elhwa (Eulhwa, The Shaman Sorceress), Munyodo (The Portrait of the Shaman) have been translated and published. Poetry selections by Han Yong-un (Your Silence), So chong-ju(Winter Sky) and Hwang Dong-gyu (Wind Berial) can also be found in English translation.

In francophone countries, the scope of literary translation activities from Korean is limited compared to those in English-speaking countries; but in these countries too, projects are actively underway. Yi Mun-yol has had their greatest overseas exposure through French translations. Translated works by Yi Mun-yol include Uridurui ilgurojin yongung (Notre Heros Defigure) and Shiin (Le Poete) . Other Korean novels available in French are Cho Se-hui's Nanjang-iga ssoa ollin chagun kong (La petite Balle Lancee par un Nain). Translations of poetry by individual authors include those of Han Yong-un and Gu Sang. Such translation projects will continue in the future in an ongoing effort to introduce Korean literature to readers throughout the world.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Shijo and Kasa]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-shijo-and-kasa.html Sun, 06 Nov 2011 14:35:40 +0000 hatice_hyun]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-shijo-and-kasa.html

Shijo and Kasa

Choson döneminin başlarında Kore alfabesinin oluşturulması Kore edebiyatının dönüm noktalarından biri olmuştur.
Kore alfabesi'nin (Han-gul) oluşturulma döneminde Akchang (müzik notaları) yazılmıştır. Choson Hanedanlığı' nın (1392-1910) temeli olarak anılan nota ve enstrümantasyon ile tamamlanan Yongbioch'bon-ga (Göklerde yaşayan ejderhanın şarkısı) buna örnektir. Bunlar, mahkeme memurlarına hizmet eden kodomanlar (Chiphyonjon) tarafından yazılmıştır. Kral Sejong'nin Worin Ch'on-gangjigok (Yeryüzü Nehirlerini Yakan Ay Şarkılar) Sakyamuni ( Gautama Buda) eserlerinde, Buda'nın zerafetini överek göklere çıkarıyor. Bu şiir serisi, daha önceki çağlarda yoktu. Şiirsel edebiyatının gelişmesinde büyük bir rol oynadı.

Shijo Choson dönemi şiirinin temsilcisidir. Onun şiirsel formu, Koryo dönemde kurulmuş, ancak Choson dönemin yeni ideolojisi olan Konfüçyüsçülük altında büyük ölçüde gelişme göstermiştir. Konfüçyanizm denilen bu ideoloji içindeki Shijo şairlerinin büyük bir çoğunluğu tecrübeli ve sadakat teması ile ele alınan bu şiir Choson dönemlerinde, Shijo'nun tarihsel işlevini anlamak için bize yardımcı olduğu da bir gerçektir.

English

The creation of the Korean alphabet in the early Choson period was one of the turning points in the history of Korean literature. In the process of creating the Korean alphabet (Han-gul) and investigating its practicality, akchang (musical scores) were written in the Korean script, such as Yongbioch'bon-ga (Songs of Flying Dragons Through the Heavens) which celebrates the foundation of the Choson Dynasty(1392-1910), and which is complete with musical notation and instrumentation. These were written by the Hall of Worthies (Chiphyonjon) scholars who served the court officials. King Sejong also wrote Worin Ch'on-gangjigok (Songs of the Moon Lighting the Rivers of the Earth), a compilation in song of the life history of the Sakyamuni (Gautama Buddha), extolling praise for the Buddha's grace. These series of poems were written in forms that had not existed in previous ages. They provided a great stimulus in the development of poetic literature.

The shijo is representative of Choson period poetry. Its poetic form was established in the late Koryo period, but it flourished to a greater extent under the Choson period's new leading ideology, Song Neo-Confucianism. The fact that a majority of the shijo poets were well versed in Confucianism, and that these poems of the late Koryo and early Choson periods for the most part dealt with the theme of loyalty, helps us to understand the historical function of the shijo.

Kaynak / Source

]]>

Kaynak / Source

]]> <![CDATA[The Koryo Kayo (Koryo Songs)]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-koryo-kayo-koryo-songs.html Sat, 05 Nov 2011 22:06:49 +0000 Kore.Hayranı]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-the-koryo-kayo-koryo-songs.html The Koryo Kayo (Koryo Songs) / Koryo Kayo (Koryo Destanları)

Edebiyatın Koryo dönemi, Hyangga'nin ortadan kalkmasına, Çince harflerin kullanımının artmasına ve Choson Hanedanlığı zamanına kadar sözlü edebiyat şeklinde aktarılmaya devam eden Koryo Kayo'nun (Koryo Destanları'nın) oluşmasına dayanır. Shilla'nin Hyangga Edebiyatı'nın aktarılması Koryo'nun erken dönemlerine kadar devam etmiştir ancak, Kyunyo's Pohyon shipchung wonwangga'daki (Samantabhadra'nın On Yemini Destanı'ndaki) on bir ayette belirtildiği gibi, bunlar genellikle laikliğin ve sanatsal niteliğin olmadığı dindar metinlerdir.

O zamanlar pyolgok şeklinde adlandırılan Koryo Kayo'nun yeni manzum (şiirsel) biçimi Koryo döneminin yazarları tarafından öne sürülmüştür. Koryo Kayo'nun yazarlarının çoğunun kimliği bilinmemektedir. Destanlar sözlü olarak yayılmıştır; sadece Choson Hanedanligi döneminde Kore alfabesi (Han-gul) ile yazıya geçirilmişlerdir. Bu manzum biçimin iki şekli vardır. Bunlar, eserin tümünün tek dörtlük üzerine kurulduğu "kısa dörtlükler (tallyonch'e) şekli"; ve tüm eserin birçok dörtlüğe yayıldığı"uzun dörtlükler (yonjangch'e) şekli"dir. Chong Kwajonggok (Chong Kwajong Destanı) ve Samogok (Anne Sevgisi Destanı) kısa dörtlükler biçimine örnek teşkil ederken, daha temsili Koryo Kayo destanları kapsamındaki Ch'nongsan pyolgok (Yeşil Dağ Destanı), Sogyong pyolgok (Batı'nın Başkenti'nin [P'yongyang] Destanı), Tongdong and Ssanghwajom (İkiz Çiçek Dükkanları) eserlerinin tümü uzun dörtlükler şeklinde yazılmıştır ve dört ila on üç dörtlük arasında değişmektedirler.

Koryo Kayo, artan uzunluğu ve serbest, disiplinsiz biçimiyle nitelenmektedir. Göze çarpıcıdır ki; destanlardaki doğrudan tabiat, onları farklı kılar. İnsanoğlunun gerçek dünyasıyla ilgilenirler. Ama, destanların büyük bir dönem süresince sözlü olarak iletilmeleri ve, ancak Choson Dönemi'nin başlangıcından sonralara doğru yazıya geçirilmeleri sebebiyle, kısmen değiştirildiklerine dair yüksek bir ihtimal vardır.

English

The literature of the Koryo period is marked by an increased use of Chinese letters, the disappearance of Hyangga, and the emergence of Koryo kayo (Koryo songs) which continued to be transmitted as oral literature until the Choson period. The transmission of the Hyangga literature of Shilla was continued until the early part of Koryo but, as in the eleven verses of Kyunyo's Pohyon shipchung wonwangga (Songs of the Ten Vows of Samantabhadra), these were mostly religious prayers with no secular or artistic flavor.

The new poetic form introduced by writers of the Koryo period was the Koryo kayo called pyolgok. The identities of most of the Koryo kayo authors are unknown. The songs were orally transmitted; only later in the Choson period were they recorded using the Korean script (Han-gul). This poetry has two forms: the "short-stanza form" (tallyonch'e) in which the entire work is structured into a single stanza; and the "extended form" (yonjangch'e) in which the work is separated into many stanzas. Chong Kwajonggok (The Song of Chong Kwajong) and Samogok (Song of Maternal Love) are examples of the short-stanza form, but the more representative Koryo kayo, including Ch'nongsan pyolgok (Song of Green Mountain), Sogyong pyolgok (Song of the Western Capital [P'yongyang]), Tongdong and Ssanghwajom (Twin Flower Shops), are all written in the extended form, and divided into anywhere from four to thirteen stanzas.

The Koryo Kayo are characterized by increased length and a free and undisciplined form. The bold, direct nature of the songs make them distinctive. They deal with the real world of humankind. But because the songs were transmitted orally over a long period and recorded only after the beginning of the Choson period, there is a strong possibility that they have been partially altered.

Kaynak / Source]]> The Koryo Kayo (Koryo Songs) / Koryo Kayo (Koryo Destanları)

Edebiyatın Koryo dönemi, Hyangga'nin ortadan kalkmasına, Çince harflerin kullanımının artmasına ve Choson Hanedanlığı zamanına kadar sözlü edebiyat şeklinde aktarılmaya devam eden Koryo Kayo'nun (Koryo Destanları'nın) oluşmasına dayanır. Shilla'nin Hyangga Edebiyatı'nın aktarılması Koryo'nun erken dönemlerine kadar devam etmiştir ancak, Kyunyo's Pohyon shipchung wonwangga'daki (Samantabhadra'nın On Yemini Destanı'ndaki) on bir ayette belirtildiği gibi, bunlar genellikle laikliğin ve sanatsal niteliğin olmadığı dindar metinlerdir.

O zamanlar pyolgok şeklinde adlandırılan Koryo Kayo'nun yeni manzum (şiirsel) biçimi Koryo döneminin yazarları tarafından öne sürülmüştür. Koryo Kayo'nun yazarlarının çoğunun kimliği bilinmemektedir. Destanlar sözlü olarak yayılmıştır; sadece Choson Hanedanligi döneminde Kore alfabesi (Han-gul) ile yazıya geçirilmişlerdir. Bu manzum biçimin iki şekli vardır. Bunlar, eserin tümünün tek dörtlük üzerine kurulduğu "kısa dörtlükler (tallyonch'e) şekli"; ve tüm eserin birçok dörtlüğe yayıldığı"uzun dörtlükler (yonjangch'e) şekli"dir. Chong Kwajonggok (Chong Kwajong Destanı) ve Samogok (Anne Sevgisi Destanı) kısa dörtlükler biçimine örnek teşkil ederken, daha temsili Koryo Kayo destanları kapsamındaki Ch'nongsan pyolgok (Yeşil Dağ Destanı), Sogyong pyolgok (Batı'nın Başkenti'nin [P'yongyang] Destanı), Tongdong and Ssanghwajom (İkiz Çiçek Dükkanları) eserlerinin tümü uzun dörtlükler şeklinde yazılmıştır ve dört ila on üç dörtlük arasında değişmektedirler.

Koryo Kayo, artan uzunluğu ve serbest, disiplinsiz biçimiyle nitelenmektedir. Göze çarpıcıdır ki; destanlardaki doğrudan tabiat, onları farklı kılar. İnsanoğlunun gerçek dünyasıyla ilgilenirler. Ama, destanların büyük bir dönem süresince sözlü olarak iletilmeleri ve, ancak Choson Dönemi'nin başlangıcından sonralara doğru yazıya geçirilmeleri sebebiyle, kısmen değiştirildiklerine dair yüksek bir ihtimal vardır.

English

The literature of the Koryo period is marked by an increased use of Chinese letters, the disappearance of Hyangga, and the emergence of Koryo kayo (Koryo songs) which continued to be transmitted as oral literature until the Choson period. The transmission of the Hyangga literature of Shilla was continued until the early part of Koryo but, as in the eleven verses of Kyunyo's Pohyon shipchung wonwangga (Songs of the Ten Vows of Samantabhadra), these were mostly religious prayers with no secular or artistic flavor.

The new poetic form introduced by writers of the Koryo period was the Koryo kayo called pyolgok. The identities of most of the Koryo kayo authors are unknown. The songs were orally transmitted; only later in the Choson period were they recorded using the Korean script (Han-gul). This poetry has two forms: the "short-stanza form" (tallyonch'e) in which the entire work is structured into a single stanza; and the "extended form" (yonjangch'e) in which the work is separated into many stanzas. Chong Kwajonggok (The Song of Chong Kwajong) and Samogok (Song of Maternal Love) are examples of the short-stanza form, but the more representative Koryo kayo, including Ch'nongsan pyolgok (Song of Green Mountain), Sogyong pyolgok (Song of the Western Capital [P'yongyang]), Tongdong and Ssanghwajom (Twin Flower Shops), are all written in the extended form, and divided into anywhere from four to thirteen stanzas.

The Koryo Kayo are characterized by increased length and a free and undisciplined form. The bold, direct nature of the songs make them distinctive. They deal with the real world of humankind. But because the songs were transmitted orally over a long period and recorded only after the beginning of the Choson period, there is a strong possibility that they have been partially altered.

Kaynak / Source]]> <![CDATA[Hyangga From the Shilla Period]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-hyangga-from-the-shilla-period.html Sat, 05 Nov 2011 16:44:41 +0000 ŞuleYıldız]]> https://www.korea-fans.com/forum/konu-hyangga-from-the-shilla-period.html
Hyangga From the Shilla Period

Shilla döneminin Hyangga şiirleri, Kore edebiyatındaki eşsiz şiir formlarının başlangıcına işaret eder. Hyangga, Kore dilinin Çince karakterlerdeki "ses" (um) ve "anlam"(hun) kullanılarak yazılan hyangch'al metinleri arasındadır. Shilla döneminde Hyangga tarzındaki 14 şiir Samguk yusa (Üç Krallığın Hatıraları)'da muhafaza edilmektedir. Bu şiir tarzi Koryo Hanedanlığı'na da geçmiştir ve bu dönemdeki 11 şiir Kyunyojon (Kyunyo'nun Masalı)'da korunmaktadır. Hala geçerliliğini koruyan bu şiir tarzı incelenirken farklı biçimsel özellikler görüyoruz: 4-satır, 8-satır ve 10-satır şiirleri. 4 satır şiirleri halk güftelerinin veya yuva şarkılarının karakterini içeriyor. 10 satır şiirleri en gelişmiş şiirler yapıyla 4-4-2 olmak üzere 3 bölüme ayrılıyor.

Hyangga şiirlerinin yapısı hakkında genel bir tespit yapmak zor. Ancak ballad benzeri özellikler taşıyan 4-satır şiirlerinin geniş bir şiir kökeninden geldiği düşünülüyor. 10-satır şiirlerinin çoğu Ch'ung Tamsa, Wol Myongsa, Yung Ch'sonsa, Yongja ve Kyunyo gibi rahipler tarafından ve de Duk Ogok ve Shin Chung'u kapyasayan Hwarang (çicek savaşçılar) tarafından yazılmıştır. Bu savaşçılar ayrıca Shilla'nin elit tabakasının direğini oluşturmuşlardır. 10 satır şiirleri asillerin duygularını ve dini bilinçlerini yansıtır. Hyangga'nin içinden Sodong-yo (Sodong'un Güftesi) basit naivet'e ile karakterize edilmiştir; Chemangmaega (Merhum Kız Kardeşin Sunulma Destanı) ve Ch'an-gip'arangga (Kip'arang'a Övgü Destanı) mükemmel bir destansı tekniğe sahiptir ve şiirsel ruhu yüceltmek için iyi izlenimler verir. Bu örnekler bu yüzden Hyangga şiirinin en iyi temsilcileri olarak kabul edilir.

English

The Hyangga poetry of the Shilla period signaled the beginning of a unique poetic form in Korean literature. The Hyangga were recorded in the hyangch'al script, in which the Korean language was written using "sound" (um) and "meaning" (hun) of Chinese characters. Fourteen poems in the Hyangga style from the Shilla period have been preserved in the Samguk yusa (Memorabilia of the Three Kingdoms). This poetic form was passed down to the Koryo Dynasty, and 11 poems from that period are preserved in the Kyunyojon (Tales of Kyunyo). Observing the form of the extant poems, we see a variety of formal characteristics: 4-line, 8-line, and 10-line poems. The 4 line poems have the character of folk ballads or nursery songs. The 10-line poems, with the most developed poetic structure, are divided into three sections of 4-4-2.

It is difficult to make general determinations about the personalities of the Hyangga poets. But it is thought that the 4-line poems with their ballad-like attributes may indicate that the poets came from a broad range of backgrounds. Most of the 10-line poems were written by priests like Ch'ung Tamsa, Wol Myongsa, Yung Ch'sonsa, Yongjae and Kyunyo; they were also composed by the Hwarang ("flower warriors"), including Duk Ogok and Shin Chung. These warriors were the backbone of the Shilla aristocracy. The 10-line poems reflect the emotions of the aristocrats and their religious consciousness. From among the Hyangga, Sodong-yo (The Ballad of Sodong) is characterized by its simple naivet'e; the Chemangmaega (Song of Offerings to a Deceased Sister) and Ch'an-gip'arangga (Song in Praise of Kip'arang) boast a superb epic technique, and give fine expression to a sublime poetic spirit. These examples are accordingly recognized as the most representative of Hyangga poetry.

Kaynak / Source]]>
Hyangga From the Shilla Period

Shilla döneminin Hyangga şiirleri, Kore edebiyatındaki eşsiz şiir formlarının başlangıcına işaret eder. Hyangga, Kore dilinin Çince karakterlerdeki "ses" (um) ve "anlam"(hun) kullanılarak yazılan hyangch'al metinleri arasındadır. Shilla döneminde Hyangga tarzındaki 14 şiir Samguk yusa (Üç Krallığın Hatıraları)'da muhafaza edilmektedir. Bu şiir tarzi Koryo Hanedanlığı'na da geçmiştir ve bu dönemdeki 11 şiir Kyunyojon (Kyunyo'nun Masalı)'da korunmaktadır. Hala geçerliliğini koruyan bu şiir tarzı incelenirken farklı biçimsel özellikler görüyoruz: 4-satır, 8-satır ve 10-satır şiirleri. 4 satır şiirleri halk güftelerinin veya yuva şarkılarının karakterini içeriyor. 10 satır şiirleri en gelişmiş şiirler yapıyla 4-4-2 olmak üzere 3 bölüme ayrılıyor.

Hyangga şiirlerinin yapısı hakkında genel bir tespit yapmak zor. Ancak ballad benzeri özellikler taşıyan 4-satır şiirlerinin geniş bir şiir kökeninden geldiği düşünülüyor. 10-satır şiirlerinin çoğu Ch'ung Tamsa, Wol Myongsa, Yung Ch'sonsa, Yongja ve Kyunyo gibi rahipler tarafından ve de Duk Ogok ve Shin Chung'u kapyasayan Hwarang (çicek savaşçılar) tarafından yazılmıştır. Bu savaşçılar ayrıca Shilla'nin elit tabakasının direğini oluşturmuşlardır. 10 satır şiirleri asillerin duygularını ve dini bilinçlerini yansıtır. Hyangga'nin içinden Sodong-yo (Sodong'un Güftesi) basit naivet'e ile karakterize edilmiştir; Chemangmaega (Merhum Kız Kardeşin Sunulma Destanı) ve Ch'an-gip'arangga (Kip'arang'a Övgü Destanı) mükemmel bir destansı tekniğe sahiptir ve şiirsel ruhu yüceltmek için iyi izlenimler verir. Bu örnekler bu yüzden Hyangga şiirinin en iyi temsilcileri olarak kabul edilir.

English

The Hyangga poetry of the Shilla period signaled the beginning of a unique poetic form in Korean literature. The Hyangga were recorded in the hyangch'al script, in which the Korean language was written using "sound" (um) and "meaning" (hun) of Chinese characters. Fourteen poems in the Hyangga style from the Shilla period have been preserved in the Samguk yusa (Memorabilia of the Three Kingdoms). This poetic form was passed down to the Koryo Dynasty, and 11 poems from that period are preserved in the Kyunyojon (Tales of Kyunyo). Observing the form of the extant poems, we see a variety of formal characteristics: 4-line, 8-line, and 10-line poems. The 4 line poems have the character of folk ballads or nursery songs. The 10-line poems, with the most developed poetic structure, are divided into three sections of 4-4-2.

It is difficult to make general determinations about the personalities of the Hyangga poets. But it is thought that the 4-line poems with their ballad-like attributes may indicate that the poets came from a broad range of backgrounds. Most of the 10-line poems were written by priests like Ch'ung Tamsa, Wol Myongsa, Yung Ch'sonsa, Yongjae and Kyunyo; they were also composed by the Hwarang ("flower warriors"), including Duk Ogok and Shin Chung. These warriors were the backbone of the Shilla aristocracy. The 10-line poems reflect the emotions of the aristocrats and their religious consciousness. From among the Hyangga, Sodong-yo (The Ballad of Sodong) is characterized by its simple naivet'e; the Chemangmaega (Song of Offerings to a Deceased Sister) and Ch'an-gip'arangga (Song in Praise of Kip'arang) boast a superb epic technique, and give fine expression to a sublime poetic spirit. These examples are accordingly recognized as the most representative of Hyangga poetry.

Kaynak / Source]]>