Seoul City Wall’s Ambitions Crumble: Unesco Debates Uniqueness Of The Heritage Site,

[Minsu94]

Seoul City Wall’s Ambitions Crumble: Unesco Debates Uniqueness of The Heritage Site, Halting Projects Across The Country

Seoul Şehir Duvarı’nın Hevesi Kırıldı: Unesco, Miras Alanının Benzersizliğini Tartışıyor ve Ülke Genelindeki Projelerini Durduruyor

Saat yönünde üstte: Seoul Kent Duvarı; Daha önce Hanyang olarak anılan eski bir Seoul haritası; Sungnyemun, Seul Kent Duvarı'nın bir parçası olan sekiz kapıdan biriydi.
[YONHAP, JOONGANG ILBO]

Kore'nin Hanyang Kalesi olarak da bilinen Seoul Duvarı'nı Unesco'nun Dünya Mirası listesine ekleme arzusu askıya alındı.

Son zamanlarda Unesco'nun danışma organı, 1396 yılında inşa edilen duvarın listede yer alan diğer şehir kalelerinden nasıl ayrıldığının belirgin olmadığı sonucuna vardı.

Eleştirmenler, bu beklenmedik başarısızlıkla yerel Kore hükümetinin, kültürel miras yerlerini Unesco'nun Dünya Mirası Listesi'ne ekleme konusunda rekabetçi olarak çalışmaktan kaçınmaları ve stratejilerini yeniden değerlendirmeleri gerektiğini söylüyor.

Kültür Mirası İdaresi (CHA) geçtiğimiz hafta Kore'nin duvarı Unesco listesine ekleme teklifini geri çekeceğini doğruladı. Bu sürpriz oldu çünkü Kore hükümeti en az beş yıldır bu adlandırma için çalışıyordu ve Dünya Miras Komitesi ile buluşulacağı ve başvurunun inleneceği temmuz ayında iyi haberler duymayı umuyordu.

Kore hükümeti, geçen yılın ocak ayında teklif için Unesco’ya ilgili malzemeleri sunmuştu. Süreçte olduğu gibi, Anıtlar ve Siteler Uluslararası Konseyi (Icomos) olarak adlandırılan bir danışma organı teklifi gözden geçirdi. Icomos yetkilileri eylül ayında duvarı ziyaret etmişti.

Kore, Hanyang Kalesi olarak da bilinen Seoul Kent Duvarını Unesco'nun Dünya Mirası Listesine ekleme başvurusunu geri aldı.
[JOONGANG ILBO]

Bununla birlikte, 14 üyelik danışmanlık heyetinde, özgünlük ve koruma planları da dahil olmak üzere Dünya Mirası Listesi’ne ilişkin niteliklere sahipken, Unesco listesindeki diğer şehir kalelerinden kendini ayıramadığını belirten CHA, ilgili son aşamasında "Tescil edilmemiş" olduğu sonucuna vardı.

Dünya Mirası Komitesi toplantısında alınan kararın tersine çevrilmesinin imkansız olması nedeniyle, her ikiside adlandırma için çalışan Kore merkez hükümeti ve Seoul büyükşehir hükümeti 2020'de başka bir denemeye gideceklerini açıkladı.

CHA yetkilisi, kültür varlıklarını Unesco listesine almaya yönelik küresel girişimlere değinerek "Ülkeler arası rekabet giderek artıyor" dedi. "Bununla birlikte, teklifimizi gözden geçireceğiz ve daha fazla araştırma yapacağız. "dedi.

Gözlemciler, Dünya Mirası Komitesinin incelemesinin daha katı hale geldiğini kabul ediyor. Geçen yılın ekim ayında yaptıkları toplantıda, önceki yıla göre 45'ten aşağıya inerek 35 başvuruyu inceledi. Ayrıca geçen yıl, bir ülkenin geçmişte her yıl iki teklif sayısnı bire düşürdü.

Kore son zamanlarda kültürel miras parçalarından birini dünya hazinesi haline getirme yolunda bir adım attı. Geçen yılın nisan ayında başvurunun, UNESCO Miras Listesi'nde bulunan seawon veya Koreli Konfüçyüs akademilerini de dahil etmek için geri çekilmesi yönünde bir karar alındı.

Kore, listeye dokuz tane seowon’u tescil ettirmeyi denedi, ancak Icomos heyeti aralarında ortak bir benzerlik olmadığına dikkat çekti. Kore, aynı zamanda, Koreli seowon'un Japonya ve Çin'deki modelden farklı olduğuna heyeti ikna edemedi. Seowon, Konfüçyüs tapınakları olarak da işlev gören Joseon Hanedanı eğitim tesisi türüdür (1392-1910).

Yine de, eleştirmenler, Kore hükümetinin Seoul Duvarı için yaptığı hazırlıkların ve stratejilerin yeterince iyi olmadığını söylüyor.

2012'de Seoul büyükşehir hükümeti yaklaşık 32,7 milyar won (29 milyon dolar) ayırmıştı ve teklif hazırlıklarından sorumlu bir ekibi göreve başlatmıştı. Ondan sonraki yıl, belediye başkanının konutunu mecvut ikamet yerinin şehir duvarının korunması için özel bir tesis olarak kullanılabilmesi için hareket ettirmişti.

Çoğu kişi, Seoul Kent Duvarı’nın Unesco'dan kabul görmesini umuyordu. Uzunluğu 18 kilometre (11 mil). Bugün kentin yaklaşık 12 kilometre uzağında dağınık durumda duruyor. Görünüşe göre, 1997’de Unesco listesine eklenmiş olan 5.8 kilometre uzunluğunda ve 18. yüzyılda inşa edilmiş olan Gyeonggi Suwon’daki Hwaseong Kalesi'nden daha büyük ve daha eski. 2014 yılında listeye eklenmiş olan Gyeonggi'deki Namhansanseong Kalesi, 11.78 kilometre uzunluğunda ve 17. yüzyılda yeniden inşa edilmişti.

Bir akademisyen Yonhap'a Kore'nin Seoul Duvarı’nın diğer ikisinden farklı olduğunu tam olarak açıklama konusunda başarız olduğunun göründüğünü söyledi. "Kore'nin önceki tekliflerinin çoğu onaylandı, bu nedenle Kültür Mirası Yönetimi ve yerel yönetimler Dünya Mirası Listesini oldukça kolay olarak düşündükleri görünüyor. " dedi.

Kore'nin kültürel miras yerlerini Unesco Dünya Mirası Listesi'ne ekleme girişiminde nadiren başarısızlık yaşadığı doğru. Şu anda, Kore'nin listede 12 tane yeri var. Kore'nin Unesco tarafından reddedildiği tek zaman 2009'daki Güney Jeolla'da bulunan "Kretase Dinozor Sahili" nin reddedilmesi olmuştu.

Bununla birlikte, bir çok yerel hükümet kültürel miras alanlarından bazılarını Unesco listesine eklemek için akın etti. Kaynaklar, CHA'ya 20'den fazla resmi gönderme yapıldığını söylüyor. Bunlara Wonju ve Gangwon’daki budist tapınakları ve Busan'daki Kore Savaşı (1950-53) mülteci kalıntıları da dahil.

Yerel yönetim başkanları, bazı bölgeye özgü miras yerlerini Unesco listesine eklemek için birçok söz verdi. Bunlara, birinci ve altıncı yüzyıllar arasındaki Güney Kore toprak birliği olan Gaya'nın kalıntılarını listeye eklemeyi umut eden Namwon, Kuzey Jeolla ve Kore Savaşı'ndaki savaş tutsakları ile ilgili yerlerini listeye ekleyeceğini söyleyen Geoje, Güney Gyeongsang’da dahil.

Kaynak

[Minsu94]

Seoul City Wall’s Ambitions Crumble : Unesco Debates Uniqueness of The Heritage Site, Halting Projects Across The Country

Clockwise from top: The Seoul City Wall; An ancient map of Seoul, which was previously called Hanyang; Sungnyemun was one of the eight gates that were part of Seoul City Wall.
[YONHAP, JOONGANG ILBO]

Korea’s ambition of adding the Seoul Wall, otherwise known as Hanyang Fortress, to the list of Unesco’s World Heritage sites has been put on hold.

This comes as an advisory body to Unesco recently concluded that it’s unclear how the wall, built in 1396, is distinct from other city fortresses that made it on the list.

Critics say with this unexpected failure, local Korean governments should refrain from competitively working to add their cultural heritage sites to the Unesco’s World Heritage List and reassess their strategies.

The Cultural Heritage Administration (CHA) confirmed last week that Korea will withdraw its bid to add the wall to the Unesco list. This came as a surprise, as the Korean government has been working for the designation for at least five years and was hoping to hear good news in July, when the World Heritage Committee will meet and review applications.

The Korean government submitted the relevant materials to Unesco for the bid in January of last year. As is the process, an advisory body called International Council on Monuments and Sites (Icomos) has already reviewed the bid. Icomos officials visited the wall in September.

Korea withdrew its application to add the Seoul City Wall, otherwise known as the Hanyang Fortress, to Unesco’s World Heritage List.[JOONGANG ILBO]

The 14-member advisory panel, however, concluded in its final review stage “not to inscribe,” CHA said, saying while it has qualifications for a World Heritage Site - including authenticity and plans for preservation - it failed to differentiate itself from other city fortresses on the Unesco list.

As it’s practically impossible to reverse the decision at the World Heritage Committee meeting, the Korean central government and the Seoul metropolitan government - both of which have been working for the designation - announced that they will work toward another try in 2020.

“Competition among countries is getting fiercer,” an official at CHA said, referring to global attempts to inscribe their cultural assets on the Unesco list. “With this, we will thoroughly review our bid and conduct more research.”

Observers agree that the World Heritage Committee’s review is getting stricter. In its meeting in October last year, it reviewed 35 applications, down from 45 the year prior. It also last year limited the number of bids a country can submit every year to one, from two in the past.

Korea also recently experienced a bump in the road in making one of its cultural heritage items a world treasure. In April of last year, a decision was made to withdraw the application to include seowon, or Korean Confucian academies, on the Unesco Heritage List.

Korea attempted to inscribe nine seowon on the list, but the Icomos panel pointed out that there seems to be a lack of a common thread between them. Korea also failed to convince the panel exactly how Korean seowon are different from those in Japan and China. Seowon was a type of educational facility of the Joseon Dynasty (1392-1910) that also functioned as Confucian shrines.

Still, critics say the Korean government’s preparations and strategies for the Seoul Wall simply weren’t good enough.

In 2012, the Seoul metropolitan government set aside about 32.7 billion won ($29 million) and launched a team in charge of the preparations for the bid. The following year, it moved the mayor’s residence so that the existing residence could be used as a special facility for the preservation of the city wall.

Most people expected the Seoul City Wall to get a nod from Unesco. It was 18 kilometers (11 miles) long. Today, about 12 kilometers remain scattered around the city. It’s apparently larger, and older, than Hwaseong Fortress in Suwon, Gyeonggi, which is 5.8 kilometers long and built in the 18th century, but added to the Unesco list in 1997. Namhansanseong Fortress in Gyeonggi, which is 11.78 kilometers long and was rebuilt in the 17th century, was added to the list in 2014.

A scholar told Yonhap that it appears Korea failed to explain fully how the Seoul Wall is different from the two. “Most of Korea’s previous bids were approved, so the Cultural Heritage Administration and local governments appear to view the World Heritage List as rather easy.”

It’s true that Korea has rarely experienced failure in its previous attempts to add its cultural heritage sites to the Unesco World Heritage List. Currently, Korea has 12 sites on the list. The only time Korea’s bid was rejected by Unesco was in 2009 when Korea’s “Cretaceous Dinosaur Coast” in South Jeolla was rejected.

With this, many local governments have flocked to add some of their cultural heritage sites to the Unesco list. There are more than 20 official submissions to CHA, sources say. They include Buddhist temples in Wonju, Gangwon and Korean War (1950-53) refugee relics in Busan.

Heads of local government have also made numerous pledges to add some indigenous heritage sites to the Unesco list. They include Namwon, North Jeolla, who hope to include on the list their relics of Gaya, a confederacy of territories in southern Korea between the first and sixth centuries; and Geoje, South Gyeongsang, which says it will add to the list their sites related to POWs from the Korean War.

Source

[edaozgul33]

Makale çevirisi için teşekkür ederiz Tansu. Eline sağlık.

[kıday baksı]

Seoul City Wall’s Ambitions Crumble : Unesco Debates Uniqueness of The Heritage Site, Halting Projects Across The Country
Translated by Tansu KARAPINAR

>>> https://www.facebook.com/groups/kgfatr/

[dalnim]

Teşekkür ederiz.

[uncrowned queen]

Teşekkür ederiz.

[Duiguu]

Teşekkürler.

[Yüsra JaeJoong]

Teşekkür ederiz.