Literature of the Japanese Colonial Period

[saranghemtrx]

Literature of the Japanese Colonial Period / Japon Sömürge Dönemi Edebiyatı

Kore, Japon sömürgesi altında (1910-1945) büyük acılar çekmiştir. Kore-Japonya İlhak Anlaşmasını sonuca bağlaması için Kore hükümeti üzerinde baskı kurulduktan sonra, Sonrasında Japonya, Kore'ye bir Genel Vali tahsis eder ve askeri kuralları tatbik etmeye başlar. Özellikle Konuşma ve yayınları şiddetli bir biçimde düzenleyen Kısıtlamalar vardır. Sonuç olarak, Kore'nin özgüven ve bağımsızlık ruhu ile birlikte, Aydınlanma idealleriyle devam etmek için kendi iradesiyle edebiyatta ifade bulmasıdır.

Kore edebiyatı Japon sömürge döneminin 1919'un Mart'ında ilk bağımsızlık hareketi ile başladı.Kore halkının kendi ulusal durumu ile başa çıkma konusunda daha olumlu bir tutum sergilemeye başladığı bu dönemde oldu. 1919 Mart Bağımsızlık Hareketi tarafından kışkırtılmıştır.Ulusal kişisel aydınlanma duyguları ile güçlendirilmiştir.O dönemin edebiyat temaları kendini keşfetme, bireysel ifadenin yanı sıra somut gerçekliğe artan bir ilgi göstermeye başladı.

Edebiyat üzerine çıkan magazin yayınları Ch'angjo (Yaratılış) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), ve Paekcho (Beyaz Tide) (1922) gibi, edebiyat çevrelerinde oluşmuştur.Kaebyok (Açılış) (1920) gibi dergi yayını ile, yaratıcı edebiyat çabaları da, daha aktif halde gelişmiş olmaya başladı. Özellikle, ulusal gazetelerde yayınlanması, Dong-A Ilbo ve Chosun Ilbo gibi, sanatsal geniş bir destek tabanı oluşturulması yönünde katkıda bulundu.

1920'li yılların başlarında, Kore'nin modern edebiyatın temel desteği, Mart 1919 ayaklanmasının ardından kendi kendine uyanış ile yenilenen ve kendi ulusal açmazlarını tanıma yaşandığı gibi genişlemeye başladı. Bu dönemin romanlarında gerçekliği üzerinden sürüklenen fikri acılarını anlatmak, işçiler ve çiftçilerin acıklı yaşamlarına maruz. O bireyin iç ağrı yazıyor hangi Yi Kwang-su en kısa hikaye Sonyonui piae (Gençlik Sorrow), onun tam uzunlukta roman Mujong (kalpsizliğim) (1917) Kore harfleri merkezi tarafından başarı ile takip edildi.

Mujong onun tutuklanması sömürge dönemi gerçekliğin içinde kusursuz değildi, ama bireysel Kaderci yaşam süresi Zeitgeist ile birleştiren bir roman bu karakteri modern olarak kabul edilmektedir. Paettaragi (aşağıdaki Boat) (1921) ve Kamja (patates) (1925), Kim Tong bileşenini de büyük ölçüde öykü tarz bulunmuştur. O, o girift gerçekçi ayrıntılı olarak insanın değişen kaderi anlatılmaktadır. Hyon çene-gon'in Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) de insanlar kendi gerçekliği ve ağrı ile başa çıkma açıklarken mükemmel tekniği kullanan bir çalışma var. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (yeşil kurbağa numune Galeri) (1921) fırsatlar ve hayal kırıklıklarını, entelektüel ile; ve Mansejon'de (Tale of Forever) (1924), Yom harap Kore'nin sömürge gerçekleri ifade verir.


English

Korea suffered a great deal under Japanese colonial rule (1910-1945). Coercing the Korean government to conclude the Korean-Japanese Annexation Treaty, Japan then installed a Governor-General in Korea and enforced military rule. Restrictions governing speech and publications were especially severe. As a result, Korea's spirit of self-reliance and independence, together with its will to proceed with the Enlightenment ideals, no longer could find expression in its literature.

The Korean literature of the Japanese colonial period began with the March First Independence Movement of 1919. It was during this period that the Korean people began to exhibit a more positive attitude in coping with their national situation. Strengthened by feelings of national self-awakening which had been stirred up by the March First Independence Movement of 1919, the literature of that period began to show an interest in themes of self-discovery and individual expression, as well as an increased interest in concrete reality. Literary coterie magazines emerged, like Ch'angjo (Creation) (1919), P'yeho (The Ruins) (1920), and Paekcho (White Tide) (1922), and literary circles formed. With the publication of magazines like Kaebyok (The Opening) (1920), creative literary efforts also began to become more actively developed. In particular, the publication of national newspapers, like the Dong-A Ilbo and the Chosun Ilbo, contributed toward establishing a broad base of support for artistic endeavors.

In the early 1920s, the base support for Korea's modern literature began to expand as people experienced a renewed self-awakening and recognition of their national predicaments in the wake of the March 1919 uprising. The novels of this period describe the sufferings of the intellectual who drifts through reality, and expose the pathetic lives of the laborers and farmers. Yi Kwang-su's short story Sonyonui piae (The Sorrow of Youth) in which he writes of the inner pain of the individual, was followed by his full-length novel Mujong (Heartlessness) (1917), the success of which placed him at the center of Korean letters. Mujong was not thoroughgoing in its apprehension of colonial period reality, but as a novel combining the fatalistic life of the individual with the Zeitgeist of the period, it is recognized as being modern in character. With Paettaragi (Following the Boat) (1921) and Kamja (Potatoes) (1925), Kim Tong-in also contributed greatly to the short-story genre. In it, he minutely describes in realistic detail the shifting fates of man. Hyon Chin-gon's Unsu choun nal (The Lucky Day) (1924) is also a work which employs superb technique in describing people coping with the pain of their reality. Yom Sang-sop's P'yobonshilui ch'nonggaeguri (Green Frog in the Specimen Gallery) (1921) deals again with the wanderings and frustrations of the intellectual; and in Mansejon (The Tale of Forever) (1924), Yom gives expression to the colonial realities of a devastated Korea.

Kaynak / Source

[big-bang]

Bilgi için teşekkürler.

[~Korelee~]

Paylaşım için teşekkür ederim. Ellerine sağlık