27-11-2015, Saat: 16:34
Blacksmith Forges New Path in Modern World
Demirci Modern Dünyada Yeni Bir Yolda İlerliyor
![[Resim: ab9d6052_orginal.jpg]](http://www.hizliresimyukle.net/u/52/60/ab9d6052_orginal.jpg)
61 yaşındaki Ryu Sang Jun bir mangalın önünde dururken anlatmaya başlıyor, "Ben 12 yaşında ilkokuldan mezun olduğumda çelikle oynamaya başladım."
"Bu süre zarfında babam at nalı yapıyordu ve komşum Moraenae bir demirci idi. Demirci de ilk olarak çekiç dikkatimi çekti, bu yüzden işi öğrenmek istedim ve bir şans vermeleri için oradaki işçilere yalvardım. Benim ilk görevim körüğü körüklemekti ama yeterince iyi olmadığım için dayak yemiştim." diye devam etti.
Ryu, bir demirci olarak 50 yılı geride bıraktı. Seoul'ün kuzeybatısında Susaek İstasyonu yakınında Smithy Kardeşler adında küçük bir dükkanı var, dükkanını aslında hala birlikte çalıştığı küçük kardeşinin referansı ile açmıştır. Ticarette sağlam bir üne sahiptir ve çok düzenli müşterileri var.
![[Resim: ab9d7501_orginal.jpg]](http://www.hizliresimyukle.net/u/01/75/ab9d7501_orginal.jpg)
Çalışkan bir işçi olan Ryu, her sabah çekicini kapar ve mükemmel olmayı hedefler.
Demiri dövdüğü zaman, ne pahasına olursa olsun onu yapmak zorunda olduğunu hissediyor. İşine çok fazla emek harcıyor çünkü, dükkanına gelen herkes sadık müşterisi haline gelmiştir.
Ryu geçmişte tarım aletleri de yapıyordu, bu yüzden dükkanında hala çapa, yaba, kazma, tırpan, bıçak, balta ve çekiç pençe gibi değişik aletler var.
Tarım ekipmanları satın almak isteyen insanların sayısı gittikçe azaldı gerçi ama.
Tarım aletleri için talep azalmış olsa da, Ryu ve ekibi şimdilerde bunların yerine şantiye için ekipman yapmakla meşgul.
![[Resim: ab9d8179_orginal.jpg]](http://www.hizliresimyukle.net/u/79/81/ab9d8179_orginal.jpg)
En önemlisi de, kendi personeli ile birlikte bir seferinde, Kuzey ve Güney Kore tarafından ortaklaşa işletilen Kaeseong Sanayi Kompleksi'nde fabrika inşa etmek için 2.000'den fazla ürün yaptı.
Bunun yanı sıra, kentsel alanlarda yaşayan birçok insan, hafta sonlarında toprağı işlemek ve bir şeyler yetiştirmek için alet ve edevat almak için hala bu demirciyi ziyaret ediyorlar.
Tarihi dramalar için sahnelerin çekildiği yayın istasyonlarına yüksek bir talep var. Ryu kardeşler "Saraydaki Mücevher", "Seodongyo", "Yeon Gaesomun" ve "Taewang Sasingi" dizileri için sahne yaptılar.
Ayrıca, Çin'den gelen düşük fiyatlı tarım aletleri nedeniyle sektördeki siparişlerin sayısı azalsa da tüm demirciler Smithy Kardeşler kadar popülerdir.
![[Resim: ab9d6208_orginal.jpg]](http://www.hizliresimyukle.net/u/08/62/ab9d6208_orginal.jpg)
Demircilik ekipmanlarında geleneksel yöntemleri takip eden Smithy Kardeşler uzun bir süre önce piyasadaki dayanağını kaybetti.
Ryu, bunun sonucu olarak piyasada ayakta ayakta kalabilmek için rekabet gücünü ve becerileri geliştirme ihtiyacını vurguluyor. Ryu, yarım asırlık bir tecrübeye sahip olsa da, hala kendini geliştirecek bir yer olduğunu söylüyor. Gece gündüz, çekiçle durmadan çalışmasının nedeni de bu.
Kardeşler, bir demirci olmanın özel bir meslek olmadığını, ama kendilerinin çalışması sayesinde ailelerinin geçindiğini, bu nedenle takdir edilesi bir şey olduğunu söylüyorlar. Durmadan çalışmanın onları yormasına rağmen, ikisi de ölene kadar demirci olarak çalışmaya devam edeceklerini vurguluyorlar.
Geleneksel demirci kültürünü yaşatmanın gururunu yaşayan Ryu kardeşlerin dükkanının atmosferi, mangalda yanan ateşin sıcaklığı ile daha da ısınıyor.
KHJ-Kolik
“At the age of 12, when I graduated from elementary school, I started to play with steel,” Ryu Sang-jun, a 61-year-old blacksmith, reminisced while standing in front of a brazier.
“During that time my father was making horseshoes and my neighbor was a blacksmith at Moraenae. The hammering at the smithy grabbed my attention, so I begged the workers there to give me a chance to learn the job. My first task was blowing the bellows, but I was beaten for not being good enough.”
Ryu has spent 50 years as a blacksmith. He has his own small shop near Susaek Station in northwestern Seoul called Brother Smithy, a reference to the fact that he opened it with his younger sibling, who he still works with. He has a solid reputation in the trade and has many regular customers.
A hard worker, Ryu grabs his hammer every single morning and consistently aims at perfection.
When he forges metal, he feels that he must do it well, no matter how long it takes. And because he puts so much effort into his work, every person who comes to his shop becomes a faithful client.
In the past, Ryu used to make farming tools, so his store is still filled with different agricultural contraptions: hoes, pitchforks, pickaxes, scythes, knives, axes and claw hammers.
The number of people looking to buy farming equipment is lessening, though.
But even though the demand for agricultural machinery has declined, Ryu and his team now keep busy by making equipment for construction sites instead.
Most notably, the shop and its staff once made more than 2,000 items that were used to build the Kaeseong Industrial Complex, the factory jointly run by North and South Korea.
As well as this business, many people who live in urban areas still visit the smithy for tools to cultivate the plots of land they manage on weekends.
There is also a high demand from broadcasting stations that need props for historical dramas. The Ryu brothers have made props for “Jewel in Palace,” “Seodongyo,” “Yeon Gaesomun” and “Taewang Sasingi.”
Nevertheless, not all blacksmiths are as popular as Brother Smithy. The number of orders in the industry has reduced because of the cheap price of farming tools from China.
Smithies who pursue traditional methods of forging equipment lost their foothold in the market quite some time ago.
As a result of this, Ryu stresses the needs for competitiveness and skill development in order to survive in the market. Even Ryu, who has half a century of experience, still says there is room for him to improve. This is why he is always hammering away, night and day.
The brothers said being a blacksmith is not a special vocation, but they appreciate that they have been able to support their family through their work. Although toiling away makes them weary, the two stress that they will continue to work as blacksmiths until the day they die.
The Ryu brothers’ pride in keeping the traditional blacksmith’s culture alive heats up the shop’s atmosphere as much as the fire in the brazier they regularly set alight.
Koreajoongangdaily
Demirci Modern Dünyada Yeni Bir Yolda İlerliyor
61 yaşındaki Ryu Sang Jun bir mangalın önünde dururken anlatmaya başlıyor, "Ben 12 yaşında ilkokuldan mezun olduğumda çelikle oynamaya başladım."
"Bu süre zarfında babam at nalı yapıyordu ve komşum Moraenae bir demirci idi. Demirci de ilk olarak çekiç dikkatimi çekti, bu yüzden işi öğrenmek istedim ve bir şans vermeleri için oradaki işçilere yalvardım. Benim ilk görevim körüğü körüklemekti ama yeterince iyi olmadığım için dayak yemiştim." diye devam etti.
Ryu, bir demirci olarak 50 yılı geride bıraktı. Seoul'ün kuzeybatısında Susaek İstasyonu yakınında Smithy Kardeşler adında küçük bir dükkanı var, dükkanını aslında hala birlikte çalıştığı küçük kardeşinin referansı ile açmıştır. Ticarette sağlam bir üne sahiptir ve çok düzenli müşterileri var.
Çalışkan bir işçi olan Ryu, her sabah çekicini kapar ve mükemmel olmayı hedefler.
Demiri dövdüğü zaman, ne pahasına olursa olsun onu yapmak zorunda olduğunu hissediyor. İşine çok fazla emek harcıyor çünkü, dükkanına gelen herkes sadık müşterisi haline gelmiştir.
Ryu geçmişte tarım aletleri de yapıyordu, bu yüzden dükkanında hala çapa, yaba, kazma, tırpan, bıçak, balta ve çekiç pençe gibi değişik aletler var.
Tarım ekipmanları satın almak isteyen insanların sayısı gittikçe azaldı gerçi ama.
Tarım aletleri için talep azalmış olsa da, Ryu ve ekibi şimdilerde bunların yerine şantiye için ekipman yapmakla meşgul.
En önemlisi de, kendi personeli ile birlikte bir seferinde, Kuzey ve Güney Kore tarafından ortaklaşa işletilen Kaeseong Sanayi Kompleksi'nde fabrika inşa etmek için 2.000'den fazla ürün yaptı.
Bunun yanı sıra, kentsel alanlarda yaşayan birçok insan, hafta sonlarında toprağı işlemek ve bir şeyler yetiştirmek için alet ve edevat almak için hala bu demirciyi ziyaret ediyorlar.
Tarihi dramalar için sahnelerin çekildiği yayın istasyonlarına yüksek bir talep var. Ryu kardeşler "Saraydaki Mücevher", "Seodongyo", "Yeon Gaesomun" ve "Taewang Sasingi" dizileri için sahne yaptılar.
Ayrıca, Çin'den gelen düşük fiyatlı tarım aletleri nedeniyle sektördeki siparişlerin sayısı azalsa da tüm demirciler Smithy Kardeşler kadar popülerdir.
Demircilik ekipmanlarında geleneksel yöntemleri takip eden Smithy Kardeşler uzun bir süre önce piyasadaki dayanağını kaybetti.
Ryu, bunun sonucu olarak piyasada ayakta ayakta kalabilmek için rekabet gücünü ve becerileri geliştirme ihtiyacını vurguluyor. Ryu, yarım asırlık bir tecrübeye sahip olsa da, hala kendini geliştirecek bir yer olduğunu söylüyor. Gece gündüz, çekiçle durmadan çalışmasının nedeni de bu.
Kardeşler, bir demirci olmanın özel bir meslek olmadığını, ama kendilerinin çalışması sayesinde ailelerinin geçindiğini, bu nedenle takdir edilesi bir şey olduğunu söylüyorlar. Durmadan çalışmanın onları yormasına rağmen, ikisi de ölene kadar demirci olarak çalışmaya devam edeceklerini vurguluyorlar.
Geleneksel demirci kültürünü yaşatmanın gururunu yaşayan Ryu kardeşlerin dükkanının atmosferi, mangalda yanan ateşin sıcaklığı ile daha da ısınıyor.
KHJ-Kolik
“At the age of 12, when I graduated from elementary school, I started to play with steel,” Ryu Sang-jun, a 61-year-old blacksmith, reminisced while standing in front of a brazier.
“During that time my father was making horseshoes and my neighbor was a blacksmith at Moraenae. The hammering at the smithy grabbed my attention, so I begged the workers there to give me a chance to learn the job. My first task was blowing the bellows, but I was beaten for not being good enough.”
Ryu has spent 50 years as a blacksmith. He has his own small shop near Susaek Station in northwestern Seoul called Brother Smithy, a reference to the fact that he opened it with his younger sibling, who he still works with. He has a solid reputation in the trade and has many regular customers.
A hard worker, Ryu grabs his hammer every single morning and consistently aims at perfection.
When he forges metal, he feels that he must do it well, no matter how long it takes. And because he puts so much effort into his work, every person who comes to his shop becomes a faithful client.
In the past, Ryu used to make farming tools, so his store is still filled with different agricultural contraptions: hoes, pitchforks, pickaxes, scythes, knives, axes and claw hammers.
The number of people looking to buy farming equipment is lessening, though.
But even though the demand for agricultural machinery has declined, Ryu and his team now keep busy by making equipment for construction sites instead.
Most notably, the shop and its staff once made more than 2,000 items that were used to build the Kaeseong Industrial Complex, the factory jointly run by North and South Korea.
As well as this business, many people who live in urban areas still visit the smithy for tools to cultivate the plots of land they manage on weekends.
There is also a high demand from broadcasting stations that need props for historical dramas. The Ryu brothers have made props for “Jewel in Palace,” “Seodongyo,” “Yeon Gaesomun” and “Taewang Sasingi.”
Nevertheless, not all blacksmiths are as popular as Brother Smithy. The number of orders in the industry has reduced because of the cheap price of farming tools from China.
Smithies who pursue traditional methods of forging equipment lost their foothold in the market quite some time ago.
As a result of this, Ryu stresses the needs for competitiveness and skill development in order to survive in the market. Even Ryu, who has half a century of experience, still says there is room for him to improve. This is why he is always hammering away, night and day.
The brothers said being a blacksmith is not a special vocation, but they appreciate that they have been able to support their family through their work. Although toiling away makes them weary, the two stress that they will continue to work as blacksmiths until the day they die.
The Ryu brothers’ pride in keeping the traditional blacksmith’s culture alive heats up the shop’s atmosphere as much as the fire in the brazier they regularly set alight.
Koreajoongangdaily
Makale için teşekkürler. 
![[Resim: LE7aRG.gif]](http://i.hizliresim.com/LE7aRG.gif)
