Jeol-gi (Korea Traditional 24 Seasons)

Jeol-gi (Korea Traditional 24 Seasons)

Kore uzun zaman önce yalnızca bir tarım ülkesiydi ve ana ürünü pirinçti. Pirinç tarımı, ilkbaharda tahıl tanelerinin ekimiyle başlayıp, sonbaharda pirinçler hasat edilinceye kadar sıcak ve nemli yaz ayı boyunca devam eder. Bu nedenle pirinç yetiştiricileri, bu hayati ürünü korumak için ilkbahardan sonbahara kadar hava durumunu tahmin etmek zorundaydı. 1 yılı ilkbahar, yaz, sonbahar, kış olarak böldüler ve her mevsimi bir başka 6 bölüme ayırdılar. Böylece Kore 24 mevsime (Jeol-gi) bölünmüş oldu. Bunların her biri havadaki değişiklikleri tahmin etme konusunda kendi açısından öneme sahip olup mevsimlik faaliyetlerle ilişkili çeşitli deyimlere yol açmıştır.

– İlkbahar –

Ipchun (4 Şubat)
Woosoo (19 Şubat)
Gyungchip (6 Mart)
Chunboon (21 Mart)
Chungmyung (5 Nisan)
Gokwoo (20 Nisan

– Yaz –

Ipha (6 Mayıs)
Soman (21 Mayıs)
Mangjong (6 Haziran)
Haji (22 Haziran)
Soseo (7 Temmuz)
Deseo (23 Temmuz)

– Sonbahar –

Ipchoo (8 Ağustos)
Cheoseo (23 Ağustos)
Baekro (8 Eylül)
Chooboon (23 Eylül)
Hanro (9 Ekim)
Sangang (24 Ekim)

– Kış –

Ipdong (8 Kasım)
Soseol (23 Kasım)
Daeseol (7 Aralık)
Dongji (22 Aralık)
Sohan (6 Ocak)
Daehan (20 Ocak)

Yukarıdaki tüm tarihler 2007 yılına dayanmaktadır.

Bunlar Kore’de mevsimlerin isimleri ve karakterleri, ancak çoğu Kore halkı bunun hakkında pek fazla şey bilmiyor. Ve bu günlerde sanayileşme nedeniyle gelenekler kayboluyor. Kore gibi farklı dört mevsimi olan sadece birkaç ülke var.

Çeviri: Yüsra JaeJoong

English

Korea was exclusively an agricultural country not so long ago, and the main crop was rice. Rice farming starts from spring when the grains are planted under cover and continues through the hot, wet summer, until the heavy heads of rice are harvested in the autumn. So, in order to take care of this vital crop throughout the year, our ancestors had to understand the weather from spring through autumn. They divided a year into spring, summer, autumn, and winter and each season into a further 6 divisions. This gave Korea 24 seasons (Jeol-gi) altogether. Each of these had its own significance in terms of predicting changes in the weather, and gave rise to various idioms associated with seasonal activities.

– Spring –

Ipchun (Feb. 4th)
Woosoo (Feb. 19th)
Gyungchip (Mar. 6th)
Chunboon (Mar. 21st)
Chungmyung (Apr. 5th)
Gokwoo (Apr. 20th)

– Summer –

Ipha (May 6th)
Soman (May 21st)
Mangjong (Jun. 6th)
Haji (Jun. 22nd)
Soseo (Jul. 7th)
Daeseo (Jul. 23rd)

– Autumn –

Ipchoo (Aug. 8th)
Cheoseo (Aug. 23rd)
Baekro (Sep. 8th)
Chooboon (Sep. 23rd)
Hanro (Oct. 9th)
Sangang (Oct. 24th)

– Winter –

Ipdong (Nov. 8th)
Soseol (Nov. 23rd)
Daeseol (Dec. 7th)
Dongji (Dec. 22nd)
Sohan (Jan. 6th)
Daehan (Jan. 20th)

All the dates above are based on the year of 2007.

These are the names and characters of seasons in Korea, but most Korean people do not know much about it. And these days our traditional customs are disappearing because of industrialization. There are only few countries which have distinct four seasons like Korea.

Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.