Konuyu Değerlendir
  • 0 Oy - 0 Ortalama
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Joseon / 조선
#1
Joseon / 조선



Joseon (Temmuz 1392 - Agustos 1910), Taejo Yi Seong-gye tarafından kurulmuş, modern Kore'nin bulunduğu yerde yaklaşık beş yüzyıl boyunca hüküm sürmüş bağımsız bir devletti. Goryeo Krallığı'nın yenilmesi sonucunda bugün Kuzey Kore sınırları içinde yer alan Kaesong sehrinde kurulmuştu. İlk başlarda Kore, yeniden adlandırılmış ve baskent, günümüzdeki Seul'e taşınmıştır. Krallığın doğal sınırları en kuzeydeki Amnok ve Duman nehirlerine kadar genislemiştir. Joseon, Kore tarihinde son krallık ve daha sonraları imparatorluk olarak yer almıştır. En uzun Konfüçyüsçü hükümdarlığın yasandığı hanedanlıktır. 1897'de Kore İmparatorluğu'nun ilan edilmesiyle hanedanlık 1910'daki Japon İsgali ile son bulmuştur.

Becerikli askeri stratejist olan ve aslında Japon korsanların (Wokou)' yarımadaya, Yi Seong-gye'ye veya Kral Taejo'ya karşı yagma girişiminde bulunanları geri püskürterek kendini gösteren Jeonju Boyu'ndan Yi, Goryeo Kralı Woo'ya karşı askeri bir darbe yapmış ve onu tahttan indirdikten iki yıl sonra Goryeo Kralı Gongyang'ı zehirlemiştir. Akabinde tahta çıkmıştır. 1394'te baskenti Gaegyong (Günümüzdeki Gaeseong)'dan Hangseong (Günümüzdeki Seul)'a taşımış ve Gyeongbuk Sarayı'nı inşa ettirmiştir.

Kral Taejo'dan itibaren kralların soyunun modern çağa kadar devamlı olarak ataerkil düzen içinde sürmesi sağlanmıştır. Yungheui İmparatoru olan son hükümdar Sunjong, 1910'da mevkisinin başı olarak rütbesini düşürmüştür. Joseon Hanedalığı'nın yaşayan soyu bugün aslında Sunjong'un genç erkek kardeşleri Yeongchinwang (Veliaht Prens Euimin) ve Uichinwang (Prens Ui)'dir.

Saltanat boyunca Joseon, Konfüçyüs idealinin ve öğretilerinin Kore toplumuna yerleştirdi, Çin Kültürü'nü getirip benimsedi ve Klasik Kore kültürü, ticareti, bilimi, edebiyatı ve teknolojisi zirveye ulaştı. Böylece Kore'ye hükmetmeyi mutlak olarak sağladı. Ancak 16. yüzyıl sonu ve 17. yüzyıl başlarında komşuları Japonya ve Qing Hanedanlığı'nın neredeyse yarımadayı istila edecek kadar sık akınları ve en önemlisi Vahşi Krallık olarak bilinmeye başlanan ülkelere izlediği izolasyon politikası hanedanlığı ciddi bir sekilde zayıflattı. Bununla birlikte 18. yüzyılın sonuna gelinirken krallık izolasyon boyunca daha fazla zayıflamaya başladı ve iç sorunlarla, güç savaşlarıyla, uluslararası baskılarla ve içerideki isyanlarla yüz yüze kalan Joseon Hanedanlığı 19. yüzyılın sonunda iyice zayıfladı. 1895 yılında Joseon Hanedanlığı, Japonya'nın zaferiyle sonuçlanan Birinci Çin - Japon Savaşı'nın ardından Shimonoseki Antlaşması'yla Qing Hanedanlığı'ndan bağımmsızlığını belgemek zorundaydı. 1897'den 1910'a kadar Kore, Qing Hanedanlığı'na bağımlılığını geçersiz olduktan sonra resmen Kore İmparatorluğu olarak bilinmeye başladı. Japon İmparatorluğu'nun uygulattığı Japon - Kore İlhak Antlaşması'yla Joseon Hanedanlığı, 1910'da sona erdi.

Joseon, Kore'nin modern yüzüne çok önemli bir miras bıraktı; modern Kore'nin sahip olduğu birçok görgü kuralı, kültürel normlar, güncel sorunlara toplumsal duruş ve hatta modern Kore dili ve diyalektiğinin kökeninin geleneksel düşünce yapısının bir örneği olarak bu dönemde ortaya çıkmıştır.

TARİHİ

Kuruluşu



14. yüzyılın sonlarında 918'de Wang Geon tarafından kurulmuş olan Goryeo Hanedanlığı'nın temelleri, yıllardır süren savaşlar ve parçalanan Moğol İmparatorluğu'nun fiili isgaliyle çöküntüye uğramıştır. Goryeo'nun meşruluğu, saray içinde gittikçe tartışmalı bir sorun oluyordu. Hanedanlık, krallığı yönetmede başarılı olamıyordu; ancak Yuan Hanedanlığı nesliyle yapılan mecburi evlilikler ve çok sayıdaki aile bölümlerinin rekabeti bahane ediliyordu. (Hatta Kral U'nun annesinin halk tabakasından olduğu bilinmektedir, böylece Kral Gongmin'den bu yana soyunda anlaşmazlıklara neden oluyordu). Krallıktaki güçlü aristokratlar, generaller ve hatta başbakanlar, kraliyetin kayırmalar yaparak yönetime hakim olmalarına karşı mücadele ettiler, sonuçta bu durum birçok faktör arasında ciddi fikir ayrılıklarına neden oluyordu. Sürekli artan sayıdaki Japon korsan (Wokou) akınları ve Kızıl Türban İsyanı'yla kraliyet sarayına egemen olmak için gelen reform yanlısı Sinjin aristokrasisiyle muhalif Gwonmun aristokrasinin yönetim mücadelesi yanında; aslında yabancı tehditleri geri püskürten, Yi Seong-gye adındaki yetenekli general ve rakibi Cheo Yeong'du.

Hongwu İmparatoru Zhu Yuanzhang'ın yönetimindeki Ming Hanedanlığı'nın ardından Goryeo; General Yi'nin liderlik ettiği grup (Ming Hanedanlığı'nı destekleyenler) ve General Choe'nin ordugâh grubu (Yuan Hanedanlığı'nı destekleyenler) olarak ikiye ayrıldı. 1388'de Ming'den bir ulak Goryeo'ya geldiğinde (14. yüzyıl Kral U dönemi) Goryeo'nun kuzeyindeki toprağının önemli bir bölümünü geri istedi. General Choe, Liaodong Yarımadası'nın istilasını kanıtlamak için bir sans yakalamıştı. (Goryeo, eski krallık Goguryeo'nun halefi olduğunu iddia etmişti, bu şekilde tarih boyunca Kore'nin bir bölümü olan Mançurya'nın iadesi dış politikanın bir parçasıydı). İsyanı yönetmesi için seçilen Yi'ye sadakatle karşı çıkıldı; ancak Yalu Nehri'ndeki Wuihwa Adası'nda isyan etti ve Goryeo'nun başkenti Gaegyeong (bugünki Gaeseong)'a giderek Kral U'yu oğlu Kral Chang'ın (1388) yardımıyla başlattığı darbeyle General Choe ve yandalarını kurtardı. Krallığının adını zorla Yo olarak değistirdikten sonra Kral U ve oğlunu öldürdü (Bu olaydan sonra Kral Gongyang oldu). Dolaylı yoldan kraliyet sarayını kukla kralla elinde tuttu. Yi, o süre içinde kendisinin Sinjin aristokrasisiyle Jeong Do-jon ve Jo Jun olarak dostluğunu ilerletti. Yaptığı ilk işlerden birisi Gwajeon Yasası'ndan fiili olarak Goryeo'nun başkomutanlığını geçirerek toprak zenginlerinin ve muhafazakar Gwonmun aristokratların topraklarına el koyup Sinjin kampında Yi'nin destekleyicileri arasında paylaştırdı. 1392'de (Kral Gongyang'ın 4. yılında), Yi'nin beşinci oğlu Yi Bang-won, Jeong Mong-ju adındaki eski hanedanlığı destekleyen önemli bir aristokratı kendi tarafina çekerek yeni saltanata bağlılık yemini etti ve Jo Yeong-gyu'nun da dahil olduğu beş suikastçiyle Gaegyeong yakınındaki Seonjouk Köprüsü'nde öldürdü. Böylece Yi Seonggye'nin yönetiminden bir kişiyi eksiltmiş oldu. Aynı yil Yi, Kral Gongyang'i tahttan indirerek Wonju'ya sürgüne gönderdi ve tahta çıktı. Yaklaşık 500 yıldır hüküm süren Goryeo Hanedanlığı sona ermiş oldu.

İlk Anlasmazlıklar
Kral Taejo'nun, oğullarını doğuran iki eşi vardı. İlk eşi Kraliçe Sinui, Goryeo'yu devirme girişiminde bulunarak kendisinden önce ölmüş ancak; 6 erkek evlat dünyaya getirmişti. Taejo'ya 2 erkek evlat veren diğer eşi Kraliçe Sindeok da tahta yükselmeye çalışmıştı. Yeni hanedanlık resmen kurulduğu ve ilan edildiği zaman Taejo, halefi olacak oğlunu yetiştirmişti. Bununla beraber Taejo'nun Kraliçe Sineui'den olan beşinci oğlu Yi Bang-won, babasının yükselişine en çok katkıda bulunmuş; aynı zamanda babasının saraydaki iki dostu olan Başbakan Jeong Do-jeon ve Nam Eun'a karşı derin bir kin barındırmaktaydı. Her iki taraf aralarındaki ortak düşmanlıklarının farkındaydı. Yi Bang-won'un tahtı en çok hak eden halef olması açığa çıkınca Jeong Do-jeon kral üzerindeki nüfusunu kullanarak Kral Taejo'nun en çok sevdiği diğer oğlunun halef olmasının en akıllıca seçim olacağı konusunda kralı ikna etti. 1392'de Kral Taejo'nun sekizinci oğlu (Kraliçe Sindeok'tan ikinci oğlu), Büyük Prens Uian (Yi Bang-seok)'in Kraliyet Prensi, Halef olması kararlaştırıldı. Kraliçenin ani ölümü ve Kral Taejo'nun ikinci eşinin yasını tuttuğu sırada, Jeong Do-jeon saraydaki yerini sağlamlaştırmak için Yi Bang-won ve kardeşlerini öldürmek için komplo kurdu. Bu planın duyulması üzerine Yi Bang-won 1398'de isyan çıkararak sarayı bastı. Jeong Do-jeon ile onun yandaşlarıyla beraber Kraliçe Sindeok'un iki oğlunu öldürdü. Bu olay Prenslerin İlk Çekismesi olarak bilinmeye başlandı.

Oğullarının veliaht olabilmek için birbirlerini öldürmeleri ve ikinci eşinin ölümü Kral Taejo'yu psikolojik olarak bitkin düşürmesinden dolayı tacını, Kral Jeongjong olan ikinci oğlu Yi Bang-gwa'ya vermiştir. Daha sonra kuzeydeki Hamhung şehrine gitmiştir. Kral Jeongjong'un hükümdar olarak yaptığı ilk işlerden biri çok daha huzurlu olduğuna inandığı Gaeseong'u yeniden başkent yapmaktı. Bu arada Yi Bang-won, az da olsa erkek kardeşinin tahta oturması gerçeğiyle hayal kırıklığına uğradı, Kraliyet Varisi'nin Erkek Kardeii Prens olarak gösterilmeye başlandı. Ancak Taejo'nun güce kavuşmak isteyen dördüncü oğlu Yi Bang-gan, Yi Bang-won'un planlarına karşı çıktı. 1400'deki gerilimde Yi Bang-won'un grubuyla Yi Bang-gan'ın ordugâhının büyük bir savaşı kışkırtması Prenslerin İkinci Çekişmesi olarak bilinmektedir. Bu savaştan sonra yenilen Yi Bang-gan Tosan'a sürgüne gönderilirken, kendisini savasa kışkırtanları Yi Bang-won idam ettirmiştir. İyiden iyiye gözdağı verince, Kral Jeongjong Yi Bang-won'u olası varis olarak yetkilendirerek tahttan çekildi. Aynı yıl, Yi Bang-won uzun bir aradan sonra tahta Kral Taejong olarak çıktı.

Gücün Birleştirilmesi



Taejong'un hükümdarlığınpn başlarında, Önceki Ulu Kral Taejo herhangi bir kralın buyruğunun meşruluğunu ifade eden kraliyet mührünü bırakmayı reddetti. Taejong, zekasını ve dürüstlüğünü kanıtlayacağına inandığı politikalarla ülkeyi yönetmeye başladı. Kral olarak yaptığı ilk işlerden biri hükümetin üst kademedelerindeki kişilerin sürdükleri sefayı ve özel ordular üzerindeki soylular yönetimini durdurmaktı. Bağımsız kuvvetlerin haklarını elinden alarak olası büyük ölçekli ayaklanmaları önlemek amacıyla fiilen dağıtarak güçlerini azalttı ve ulusal ordunun sayısını etkili bir biçimde artırdı. Taejong'un kral olarak diğer yaptığı iş ise, toprak sahiplerinin vergilendirilmesi yasasını yeniden düzenleyip kayıt altına almaktı. Önceleri kapalı toprağın keşfiyle, milli gelir çift kayıtla artırıldı.

1399'da Taejong, Goryeo Hanedanlığı yönetiminin zayıfladığı yıllarda sarayın gücünü kullanarak tekel yarattığı Dopyeong Meclisi'ni dağıtmak için kilit bir rol oynadı ve merkezi yönetimin yeni bir şubesi gibi kralın ve onun emirleri çevresinde olusan Joseon Devlet Konseyi'ni destekledi. Geçen bu belgeleme ve vergilendirme yasasından sonra Kral Taejong, tüm kararların Euijeong Bölümü'nden geçerek kralin kararından sonra yürürlüğe girebileceği yeni bir emir yayınladı. Bu, saray bakanları ve danışmanlarının kendi aralarında tartışıp karar almaları ve kralın sadece bir seyirci olması geleneğini bitirdi ve böylece Kore'nin asıl yönetiminde kraliyet gücünü zirveye yerleştirdi. Kısa bir süre sonra Kral Taejong, hükümet görevlileri veya aristokratlar tarafından sömürüldüklerini ya da adaletsizliklere maruz kalanların haklarını araması için "Sinmun" adında bir hükümet birimini kurdu.

1418 Ağustos'unda Taejong'un tahtı bırakmasından 2 ay önce Sejong tahta çıktı. 1419 Mayıs'ında Kral Sejong, babası Taejong'un tavsisyesi ve yardımıyla Japon korsanları Tsushima'dan temizlemek için Gihae Dogu Seferi'ne koyuldu. Tsushima Daimyo'su (Tsushima Lordu) Sadamori, Joseon sarayına teslim oldu. 1443'te imzalanan Gyehae Antlaşması'yla Tsushima Lordu, Joseon Kralı'nı tanıyıp ona itaat etti. Buna karşılık Joseon sarayı, Sõ kabilesini Japonya ve Kore arasındaki ticaretle ilgili ayrıcalıklı haklar vererek ödüllendirdi.

Sejong, halkını Mançurya'da yaşayan düsman Çinli ve Mançuryalı göçebelerden korumak için kuzey sınırında dört kale ve altı garnizon (hangul: 사군육진 hanja: 四郡六鎭) kurmuştur. 1433'te Sejong, ünlü general Kim Jong-seo'yu Mançuları bozguna uğratması için kuzeye gönderdi. Kim'in askeri seferiyle birkaç kaleyi ele geçirerek kuzeyi bastırdı ve Kore topraklarini asagi yukari bugünkü Kuzey Kore ve Çin sinirini olusturacak sekilde düzenledi.

Sejong'un hükümdarligi boyunca Kore, doga bilimleri, tarim, edebiyat ve geleneksel tip gibi alanlarda teknolojik gelismeleri gördü. Basarilarindan dolayi "Büyük Kral Sejong" olarak sereflendirildi. Kral Sejong'un en büyük katkisi 1443'te Kore alfebesini (Hangeul) yaratmasidir. Hanja ve Hanmun'un günlük yazim olarak kullanilmasi 20. yüzyilin ikinci yarisinda yavas yavas sona erdi.

Ilk Japon Akinlari



Kore tarihinin basindan beri karada ve denizde sik sik korsan saldirilari vardi. Korelilerin tek amaci, Wokou korsanlarina karsi deniz ticaretini emniyete almakti. Kore donanmasi barut teknolojilerinin ileri türde olanlarini korsanlara karsi kullandi.

Japon Akinlari (1592-1598) boyunca Japon yerel diktatör Toyotomi Hideyoshi, Portekiz silahlariyla Çin'in Ming Hanedanligi'ni fethetmenin hirsiyla bölgesel lordlari ve askerleriyle 1592 ve 1597'de Kore'yi istila etti. Joseon sarayindaki ayrilikçi görüsler, Japon askeri yeteneginin degerlendirilmesindeki yetersizlik ve Joseon'un basarisiz diplomasi girisimleri bu sonucu hazirladi. Avrupali silahlarin kullanimiyla Japonlar yarimadanin en güneyini, Pyeongyang ve Hanseong (bugünkü Seul)'la birlikte ele geçirdi. Joseon Hanedanligi Vakayinamesi'ne göre Japonlarin, Koreli asilerle birleserek Gyeongbokgung sarayi ve köle kayitlarinin tutuldugu ambarlari yaktigindan bahsedilmektedir.



Yerel direnislerin Japon ilerleyisini yavaslatmasinin yaninda Amiral Yi Sun-sin'in Japon tedarik hattini siddetle engelleyip sonuç getiren zaferler elde etmesi deniz yollarini Korelilerin eline geçirmistir. Üstelik Ming hanedanligi Koreliler tarafinda yer alarak 1593'te büyük bir kuvvet göndermis ve Korelilerle birlikte Japonlari geri püskürtmüstür. Savas sirasinda Koreliler, güçlü atesli silahlar ile yüksek kaliteli barut ve kaplumbaga gemilerini gelistirmislerdir. Joseon ve Ming kuvvetleri Japonlara agir bir bedel ödetmislerdir. Savastan sonra Kore ve Japonya arasindaki iliskiler bütünüyle askiya alinmistir.

Mançu Akinlari
Savastan sonra Kore kralligi gittikçe izolasyonist olmaya basladi. Hükümdarlari yabanci ülkelerle sinirli iliski içinde olmalari gerektigini gördü. Üstelik Ming Hanedanligi, yeni Qing Hanedanligi'nin kurulusuna götüren Kore'nin Japonya'ya karsi olan savastan dolayi kismen zayifladi. Koreliler karsilikli sinir trafigini daha fazla kontrol etmeyi ve Ming'in yikilisina neden olan Mançu'nun önceden yarattigi kargasayi durdurmak için daha siki sinirlarin kurulmasini kararlastirdi.

Kore, 1627 ve 1637'de Mançular tarafindan iki akina maruz kaldi. Kore, Mançulara teslim oldu ve bu esnada iki yönlü ticaret misyonlarini içermesine ek olarak yeni Qing Hanedanligi imparatorlarina hanedanligin himayesi altindaki bir devlet olarak vergi ödemeyi kabul etti. Qing hükümdarlari Çin topraklarinda yabanci ticaret bölgelerinin kurulmasini geçersiz kilan bir dis politika karari aldi. Bu politika Macau'ya yabanci Canton Fabrikalari'nin geleneksel antrepo varligini sinirladi. Antrepolar yabanci gümüs karsiliginda Çin ipekleri önemli ticaret ürünü olarak kullanildi. Yapilan anlasma yabancilarin nüfuzlarini sinirlayaci daha istikrarsiz kuzey bölgesini özenli bir düzenlemeyle birakarak yabanci ticareti Çin'in güney eyaletlerine sevk etti. Bu karar Kore'nin ana ticari ortagi olan Çin'in olmasindan bu yana Kore'yi etkiledi.

Son Joseon Dönemi



Mançurya'dan gelen akinlardan sonra Joseon yaklasik 200 yil baris dönemi yasadi. Kral Yeongjo ve Kral Jeongjo, Joseon hanedanliginda yeni bir reforma önderlik ettiler. Kral Sukjong ve oglu Kral Yeongjo ayrilikçi politik görüslerden ortaya çikan sonuçlarla problemleri çözmeyi denediler. Tangpyeong'un politikasi ise taraflarin çekismelerini uygulamada dondurmakti. Yeongjo'nun torunu Kral Jeongjo, hükümdarliginin basindan sonuna kadar birçok reform yapti. Özellikle kraliyet kütüphanesi Kyujanggak'i insa etti. Amaci Joseon'un kültürel ve politik durumunu ilerletmek ve ülkeyi yetenekli memurlarla yönetmekti. Kral Jeongjo ayrica yeni sosyal inisiyatiflere öncülük ederek önceden sosyal statüleri yüzünden yasaklanmis olanlara yeni yönetim pozisyonlari açti. Kral Jeongjo'nun birçok Silhak bilginine yardim etmesine ilaveten Silhak bilginleri de Jeongjo'nun kraliyet gücünü desteklemislerdir. Kral Jeongjo'nun saltanati Joseon'un popüler kültürünün kalkinmasini ve daha ileri gelisimini görmüstür.

1863'te Kral Gojong tahta çikmistir. Babasi Kral Naibi Heungseon Daewongun, Gojong'un yetiskinligine erisinceye kadar yerine hükümdarlik etmistir. 1860'larin ortalari süresince, 1866'da dogrudan Kore'ye yapilan Fransiz Seferi'ne karsi izolasyonizm ile yerel ve yabanci Katoliklere zulüm yanlisi bir politikayi temel almisti. Saltanatinin ilk yillarinda saray otoritesinin merkezi olan ve büyük ölçüde köhnelesmis Gyeongbok Sarayi'nin büyük bir çabayla restore edilmesine taniklik etmistir. Heungseon Daewongun'un saltanati boyunca ayrilikçi görüsler ve Andong Kim boyu tarafindan elde edilen güç tamamen ortadan kalkmisti.

1873'te Kral Gojong, kraliyeti dogrudan dogruya yönettigini ilan etmistir. Heungseon Daewongun'un emekliliginden sonra Kraliçe Min (sonralari Imparatoriçe Myeongseong olarak hitap edilen) sarayin kontrolünü elde ederek ailesini yüksek saray mevkilerine yerlestirmistir.

Çöküs
19. yüzyilda Qing Hanedanligi ve Japonya arasinda tirmanan gerilim 1. Çin-Japon Savasi (1894-1895) ile sonuçlandi. Savasin büyük bir kismi Kore yarimadasinda gerçeklesti. Japonya, Meiji Restorasyonu'ndan sonra Bati'nin askeri teknolojisini elde ederek 1876'da Joseon'la Ganghwa Antlasmasi imzalamak zorunda kaldi.

Birçok Koreli, Japonlarla topraklarindaki yabanci etkisini ve Joseon Hanedanligi'nin zalimce yönetimini hor görmüstür. 11 Ocak 1894'te Go-bu savasinda hükümet kuvvetleri köylü lider Jeon Bong-jun tarafindan bozguna ugratildi ve savastan sonra Jo'nun arazileri köylülere dagitildi. Bu arada Joseon yönetimi ordusu Jeonju'ya hücum etti ve Joseon hükümeti ile köylü ordusu anlasma yapti. Bununla birlikte Joseon yönetimi Qing Hanedanligi yönetiminden isyani sona erdirmek için acilen yardim talep etti. Japonlara haber verildikten sonra Tientsin Toplantisi'na göre Qing askerlerini Kore'ye gönderdi. Böylece 1. Çin-Japon Savasi çikmis oldu.

Imparatoriçe Kore'de Japon müdahalesine karsi koymaya kalkisti ve destek aramak için Rusya ya da Çin'e dönmeyi düsünüyordu. 1895'te Imparatoriçe Myeongseong (Kraliçe Min olarak da söz edilir) Japon ajanlar tarafindan öldürüldü. Kore'deki Japon bakan Miura Goro, bu suikasti planlamisti. Hullyeondae Ordusu'yla beraber bir grup Japon ajan da Imparatoriçe Myeongseong'un öldürülüp sarayin kuzey kanadinda bedenini yakildigi ve himayelerindeki Seul'deki Kraliyet sarayina girdi.

1894'te Çin'in yenilgisiyle sonuçlanan savas Çin ile Japonya arasinda Shimonoseki Antlasmasi'yla sonuçlandi ki; bu antlasma Kore'nin Çin'den bagimsizligini da resmen garanti ediyordu. Bu, Japonya'nin Kore'de bölgesel hegemonya kurmasinin bir basamagiydi. Joseon sarayi, daha büyük otoritelerin baskisiyla ulusal bütünlügü yeniden güçlendirmesi gerektigini hissetti ve 1897'de Kore Imparatorlugu'nu ilan etti. Imparator Gojong Kore'nin bagimsizligini göstermek için bu ünvani üstlendi. Üstelik Rusya gibi Japonlari kovan diger yabanci güçler askeri teknolojiyi amaçladi. 1897'de imparatorlugun resmi adinin degismesi Joseon döneminin bitisini gösteriyordu; ancak Japon müdahalesine ragmen Joseon Hanedanligi hala hükümdarlik edecekti.

Karmasik manevralar ve karsi manevralar sirasinda Japonya, 1905'teki Port Arthur Savasi'nda Rus filosunu def etti. 1904-1905 Rus-Japon Savasi, Portsmouth Antlasmasi'yla son buldu ve böylece Japonya'nin Kore'yi ele geçirmesine açik hale geldi. 1905'te Eulsa Antlasmasi'nin imzalanmasindan sonra Kore, Japonya'nin himayesine girdi. 1909'da Harbin'deki tren istasyonunda Kore bagimsizlik gönüllüsü An Jung-geun tarafindan öldürülmesine ragmen Ito Hirobumi Kore'nin ilk yerlesik-generaliydi. 1910'da birçok Koreli istilaya karsi çiktiysa da Japon Imparatorlugu Kore'yi zorla isgal etti.



Kaynak / Source


English
Joseon / 조선
Joseon (July 1392 – August 1910) (also Chosŏn, Choson, Chosun), was a Korean state founded by Taejo Yi Seong-gye that lasted for approximately five centuries. It was founded in the aftermath of the overthrow of the Goryeo Empire at what is today the city of Kaesong. Early on, Korea was retitled and the capital was relocated to modern-day Seoul and the kingdom's northernmost borders were expanded to the natural boundaries at the Amnok and Duman rivers (through the subjugation of the Jurchens). Joseon was the last royal and later imperial dynasty of Korean history. It was the longest ruling Confucian dynasty.

During its reign, Joseon consolidated its absolute rule over Korea, encouraged the entrenchment of Confucian ideals and doctrines in Korean society, imported and adopted Chinese culture, and saw the height of classical Korean culture, trade, science, literature, and technology. However, the dynasty was severely weakened during the late 16th and early 17th centuries, when successive invasions by the neighboring Japan and Qing China virtually overran the peninsula, leading to the kingdom becoming a Qing vassal state (屬國 shuguo) in 1636 and to an increasingly harsh isolationist policy for which the country became known as the Hermit Kingdom. However, whatever power the kingdom recovered during its isolation further waned as the 18th century came to a close, and faced with internal strife, power struggles, international pressure and rebellions at home, the Joseon Dynasty declined rapidly in the late 19th century. In 1895, The Joseon Dynasty was forced to write a document of independence from the Qing Dynasty after the Japanese victory in the First Sino-Japanese War and its peace treaty, the Treaty of Shimonoseki. From 1897 to 1910, Korea was formally known as the Korean Empire to signify a sovereign nation no longer a tributary of the Qing Dynasty. The Joseon Dynasty came to an end in 1910, when the Japan-Korea Annexation Treaty was enforced by the Empire of Japan.

The Joseon's rule has left a substantial legacy on the modern face of Korea; much of modern Korean etiquette, cultural norms, societal attitudes towards current issues, and even the modern Korean language and its dialects stem from the traditional thought pattern that originated from this period.

HISTORY
Founding
By the late 14th century, the 400 year-old Goryeo Dynasty established by Wang Geon in 918 was tottering, its foundations collapsing from years of war and de facto occupation from the disintegrating Mongol Empire. Following the wake of the Ming Dynasty , the royal court in Goryeo split into two conflicting factions: the group led by General Yi (supporting the Ming Dynasty) and the camp led by General Choe (standing by the Yuan Dynasty). When a Ming messenger came to Goryeo in 1388 (the 14th year of King U) to demand the return of a significant portion of Goryeo’s northern territory, General Choe seized the chance to argue for the attack of the Liaodong Peninsula (Goryeo claimed to be the successor of the ancient kingdom of Goguryeo; as such, restoring Manchuria as part of Korean territory was part of its foreign policy throughout its history).

Yi was chosen to lead the attack; however, he revolted and swept back to Gaegyeong and initiated a coup d'état, overthrowing King U in favor of his son, King Chang (1388). He later killed King U and his son after a failed restoration and forcibly placed a royal named Yo on the throne (he became King Gongyang). In 1392, Yi dethroned King Gongyang, exiled him to Wonju, and ascended the throne. The Goryeo Dynasty had come to an end after almost 500 years of rule.

In the beginning of his reign, Yi Seonggye, now King Taejo, intended to continue use of the name Goryeo for the country he ruled and simply change the royal line of descent to his own, thus maintaining the façade of continuing the 500 year-old Goryeo tradition. However, after numerous threats of mutiny from the drastically weakened but still influential Gwonmun nobles, who continued to swear allegiance to the remnants of the Goryeo Dynasty, now the demoted Wang clan, and the overall atmosphere in the reformed court that a new dynastic title was needed to signify the change, he declared a new dynasty in 1393 under the name of Joseon (meaning to revive an older dynasty also known as Joseon, founded nearly four thousand years previously) and renamed the country the "Kingdom of Great Joseon". He also moved the capital to Hanyang.

Early Strife
When the new dynasty was promulgated and officially brought into existence, Taejo brought up the issue of which son would be his successor. Although Taejo's fifth son by Queen Sineui, Yi Bang-won, had contributed most to assisting his father's rise to power, he harbored a profound hatred against two of his father's key allies in the court, the prime minister Jeong Do-jeon and Nam Eun. Both sides were fully aware of the mutual animosity that existed between each other and constantly felt threatened. When it became clear that Yi Bang-won was the most worthy successor to the throne, Jeong Do-jeon used his influence on the king to convince him that the wisest choice would be in the son that Taejo loved most, not the son that Taejo felt was best for the kingdom. In 1392, the eighth son of King Taejo (the second son of Queen Sindeok), Grand Prince Uian (Yi Bang-seok) was appointed Prince Royal, or successor to the throne. After the sudden death of the queen, and while King Taejo was still in mourning for his second wife, Jeong Do-jeon conspired to pre-emptively kill Yi Bang-won and his brothers to secure his position in court. In 1398, upon hearing of this plan, Yi Bang-won immediately revolted and raided the palace, killing Jeong Do-jeon, his followers, and the two sons of the late Queen Sindeok. This incident became known as the First Strife of Princes.

Aghast at the fact that his sons were willing to kill each other for the crown, and psychologically exhausted from the death of his second wife, King Taejo immediately crowned his second son Yi Bang-gwa, later King Jeongjong, as the new ruler. One of King Jeongjong's first acts as monarch was to revert the capital to Gaeseong, where he is believed to have been considerably more comfortable. Meanwhile, Yi Bang-won, not in the least discouraged by the fact that his elder brother held the throne, began plotting to be invested as Royal Prince Successor Brother. However, Yi Bang-won's plans were opposed by Taejo's fourth son Yi Bang-gan, who also yearned for power. In 1400, the tensions between Yi Bang-won's faction and Yi Bang-gan's camp escalated into an all-out conflict that came to be known as the Second Strife of Princes. In the aftermath of the struggle, the defeated Yi Bang-gan was exiled to Tosan, while those who urged him to battle against Yi Bang-won were executed. Thoroughly intimidated, King Jeongjong immediately invested Yi Bang-won as heir presumptive and voluntarily abdicated. That same year, Yi Bang-won assumed the throne of Joseon at long last as King Taejong.

Consolidation of Power
In the beginning of Taejong's reign, the Grand King Former, Taejo, refused to relinquish the royal seal that signified the legitimacy of any king's rule. Taejong began to initiate policies he believed would prove his intelligence and right to rule. One of his first acts as king was to abolish the privilege enjoyed by the upper echelons of government and the aristocracy to maintain private armies. His revoking of such rights to field independent forces effectively severed their ability to muster large-scale revolts, and drastically increased the number of men employed in the national military.Taejong's next act as king was to revise the existing legislation concerning the taxation of land ownership and the recording of state of subjects. With the discovery of previously hidden land, national income increased twofold.

In 1399, Taejong had played an influential role in scrapping the Dopyeong Assembly, a council of the old government administration that held a monopoly in court power during the waning years of the Goryeo Dynasty, in favor of the State Council of Joseon, a new branch of central administration that revolved around the king and his edicts. After passing the subject documentation and taxation legislation, King Taejong issued a new decree in which all decisions passed by the Euijeong Department could only come into effect with the approval of the king. This ended the custom of court ministers and advisors in making decisions through debate and negotiations amongst themselves and with the king only as an onlooker, and thus, through the implication of the king in the actual administration of Korea, brought royal power to new heights. Shortly afterward, Taejong also installed a branch of the government, known as the Sinmun Office, to receive cases in which aggrieved subjects felt that they had been exploited or unfair actions had been taken against them by government officials or aristocrats.

In August of 1418, following Taejong's abdication two months earlier, Sejong ascended the throne. In May of 1419, King Sejong, under the advice and guidance of his father Taejong, embarked upon the Gihae Eastern Expedition to remove the nuisance of Japanese pirates who had been operating out of Tsushima. In September of 1419 the Daimyo of Tsushima, Sadamori, capitulated to the Joseon court. In 1443, The Treaty of Gyehae was signed , in which the Daimyo of Tsushima recognized and obeyed the suzerainty of the King of Joseon; in return, the Joseon court rewarded the Sō clan preferential rights regarding trade between Japan and Korea.

On the northern border, Sejong established four forts and six posts (hangul: 사군육진 hanja: 四郡六鎭) to safeguard his people from the hostile Chinese and Manchurian nomads living in Manchuria. In 1433, Sejong sent Kim Jong-seo (hangul: 김종서, hanja: 金宗瑞), a prominent general, north to destroy the Manchu. Kim's military campaign captured several castles, pushed north, and restored Korean territory, roughly the present-day border between North Korea and China.

During the rule of Sejong, Korea saw technological advances in natural science, Agriculture,literature, traditional medicine etc. Because of his success, Sejong was credited the title "King Sejong the Great of Joseon". The most remembered contribution of King Sejong is the creation of Hangeul (the Korean alphabet) in 1443. Everyday written use of Hanja and Hanmun eventually came to end slowly in the latter half of the 20th century.

Early Japanese Invasions
Throughout Korean history, there were frequent pirates attacks on both the sea and land. The only purpose for the Koreans running a navy was to secure the maritime trade against the Wokou pirates. The Korean navy maintained superiority over the pirates by using an advanced form of gunpowder technologies (i.e. cannons, fire arrows in form of Singijeon deployed by Hwacha, etc.).

During the Japanese invasions of Korea (1592–1598), Japanese warlord Toyotomi Hideyoshi, ambitioning the conquest of Ming China with Portuguese guns, invaded Korea with his daimyō and their troops in 1592 and 1597. Factional division in the Joseon court, inability to assess Japanese military capability, and failed attempts at diplomacy led to poor preparation on Joseon's part. The use of European firearms by the Japanese left most of the southern peninsula occupied within months, with both Pyongyang and Hanseong (present-day Seoul) captured. According to the Annals of Joseon Dynasty, the Japanese were joined by rebelling Korean slaves, who burned down the palace of Gyeongbokgung and its storehouse of slave records.

Local resistance, however, slowed down the Japanese advance and decisive naval victories by Admiral Yi Sun-sin left control over sea routes in Korean hands, severely hampering Japanese supply lines. Furthermore, Ming China intervened on the side of the Koreans, sending a large force in 1593 which pushed back the Japanese together with the Koreans. During the war, Koreans developed powerful firearms and high-quality gunpowder and the Turtle ships. The Joseon and Ming forces defeated the Japanese at a deep price. Following the war, relations between Korea and Japan had been completely suspended.

Manchu Invasions
After the war, the Korean Kingdom became increasingly isolationist. Its rulers sought to limit contact with foreign countries. In addition, the Ming Dynasty was weakened, partly because of the war in Korea against Japan, which led to the establishment of the new Qing Dynasty. The Koreans decided to build tighter borders, exert more controls over inter-border traffic, and wait out the initial turbulence of the Manchu overthrow of the Ming.

Korea suffered from two invasions by the Manchus, in 1627 (see the First Manchu invasion of Korea) and 1637 (see the Second Manchu invasion of Korea). Korea surrendered to the Manchus and agreed to pay tribute to the new Qing dynasty emperors as a Qing dynasty's protectorate, which at this time involved two way trade missions with China. The Qing rulers adopted a foreign policy to avoid the creation of foreign trading enclaves on Chinese soil. This policy limited the presence of the traditional entrepot of the foreign hongs to Macau. These entrepot handled the significant trade of Chinese silks for foreign silver. This arrangement relegated foreign trade to the southern provinces of China, leaving the more unstable northern region under careful regulation and limiting the influence of foreigners. This decision affected Korea since China was Korea's main trading partner.

Late Joseon Period
After invasions from Manchuria, Joseon experienced a nearly 200-year period of peace. King Yeongjo and King Jeongjo led a new renaissance of the Joseon dynasty. King Sukjong and his son King Yeongjo tried to solve the problems resulting from faction politics. Tangpyeong's policy was to effectively freeze the parties' disputes. Yeongjo's grandson, King Jeongjo made various reforms throughout his reign, notably establishing Kyujanggak, an imperial library. However, its purpose was to improve the cultural and political position of Joseon and to recruit gifted officers to run the nation. King Jeongjo also spearheaded bold new social initiatives, opening government positions to those who would have previously been barred because of their social status. King Jeongjo had the support of the many Silhak scholars, and in addition the Silhak scholars supported Jeongjo's regal power. King Jeongjo's reign also saw the further growth and development of Joseon's popular culture.

In 1863 King Gojong took the throne. His father, Regent Heungseon Daewongun, ruled for him until Gojong reached adulthood. During the mid 1860s he was the main proponent of isolationism and the instrument of the persecution of native and foreign Catholics, a policy that led directly to the French Campaign against Korea, 1866. The early years of his rule also witnessed a large effort to restore the largely dilapidated Gyeongbok Palace, the seat of royal authority. During Heungseon Daewongun's reign, faction politics and power wielded by the Andong Kim clan completely disappeared.

In 1873, King Gojong announced his direct royal rule. With the subsequent retirement of Heungseon Daewongun, the to-be Queen Min (later called Empress Myeongseong) gained complete control over her court, placing her family in high court positions.

Decline
In the 19th century tensions mounted between Qing China and Japan, culminating in the First Sino-Japanese War (1894–1895). Much of this war was fought on the Korean peninsula. Japan, after the Meiji Restoration, acquired Western military technology, had forced Joseon to sign the Treaty of Ganghwa in 1876.

Many Koreans despised Japanese and foreign influences over their land and the corrupt oppressive rule of the Joseon Dynasty. On January 11, 1894, by peasant leader Jeon Bong-jun defeated the government forces at the battle of Go-bu, after the battle Jo's properties were handed out to the peasants. Meantime, the Joseon government army attacked Jeonju and both the Joseon government and the peasant army concluded an agreement. However the urgent Joseon government asked the Chinese Qing Dynasty government for assistance in ending the revolt. After notifying the Japanese in accordance with the Convention of Tientsin Qing sent troops into Korea. It was the catalyst for the First Sino-Japanese War.

The empress had attempted to counter Japanese interference in Korea and was considering turning to Russia or China for support. In 1895, Empress Myeongseong (referred to as "Queen Min") was directly assassinated by Japanese agents. The Japanese minister to Korea, Miura Goro orchestrated the plot against her. A group of Japanese agents along with Hullyeondae Army entered the Royal palace in Seoul, which was under Japanese and Empress Myeongseong was killed and her body desecrated in the North wing of the palace.

The Chinese defeat in the 1894 war led to the Treaty of Shimonoseki between China and Japan, which officially guaranteed Korea's independence from China. It was a step for Japan to hold regional hegemony in Korea. The Joseon court, pressured by encroachment from larger powers, felt the need to reinforce national integrity and declared the Korean Empire in 1897. Emperor Gojong assumed the title of Emperor in order to assert Korea's independence. In addition, other foreign powers were sought for military technology, especially Russia, to fend off the Japanese. Technically, 1897 marks the end of the Joseon period, as the official name of the empire was changed; however the Joseon Dynasty would still reign, albeit perturbed by Japanese interventions.
In a complicated series of manoeuvres and counter-manoeuvres, Japan pushed back the Russian fleet at the Battle of Port Arthur in 1905. With the conclusion of the 1904–1905 Russo-Japanese War with the Treaty of Portsmouth, the way was open for Japan to take control of Korea. After the signing of the Protectorate Treaty in 1905, Korea became a protectorate of Japan. Itō Hirobumi was the first Resident-General of Korea, although he was assassinated by Korean independence activist An Jung-geun in 1909 at the train station at Harbin.In 1910, Although Many Koreans opposed the annexation, Japanese Empire annexed Korea by force.
Alıntı
#2
JOSEON HANEDANLIGI'NIN EYALETLERI
Joseon Hanedanligi döneminde Kore, 8 eyalete (do; 도; 道) bölündü. Sekiz eyaletin sinirlari 1413'ten 1895'e kadar yaklasik bes yüzyildir degismedi, daha sonra Kore Yarimadasi'nin yönetim bölümlerini, lehçelerini ve bölgesel farklarini bugünkü haliyle yansitan cografi bir model olarak düzenlendi. Bütün sekiz eyaletin isimleri bugün bile bir sekilde korunmaktadir.






English
PROVINCES OF JOSEON DYNASTY
During most of the Joseon Dynasty, Korea was divided into eight provinces (do; 도; 道). The eight provinces' boundaries remained unchanged for almost five centuries from 1413 to 1895, and formed a geographic paradigm that is still reflected today in the Korean Peninsula's administrative divisions, dialects, and regional distinctions. The names of all eight provinces are still preserved today, in one form or another.
Alıntı
#3
SOSYAL VE NÜFUS YAPISI
Joseon'un nüfusu Kore'de tartisma konusudur. Hane halkarina ait hükümet kayitlari göz önüne alindiginda bu dönemde güvenilir sonuçlar vermemektedir. En son tahminler hanedanligin baslangicinda 6 milyon oldugunu, düzensiz bir artisla 1750'lerde 18 milyona kadar ulastigi kabul edilmektedir. 1810 ile 1850 yillari arasinda nüfus yaklasik olarak %10 düserek sabit kalmistir.

[Resim: HHMr4uQ.jpg]

Joseon Koresi baslangiçta alisilagelmis anlamda soylular sinifindan yoksundu. Bununla birlikte merkezilesmis yönetim sistemi Yangban olarak adlandirilan Konfüçyüsçü bilginleri düzenledi. On sekizinci yüzyilin sonuna kadar yangban, nadir aile karisimi mevkilere istinaden olusan Konfüçyüsçü-tarz rekabetçi sinav ve sivil hizmet sistemi disinda birçok kalici soyluluk elde etti. Yangban ve kral gergin bir denge içinde merkezi yönetimi ve askeri kurumlari ellerinde tutuyordu. Yangban'in orani önemli yerel varyasyonlara ragmen 1800'e kadar %30' kadar ulasmaktaydi. Yönetim, her zaman kârli gelir elde edemeyen fakat yüksek sosyal statüdeki yerel soylulara göre küçüktü.

Nüfusun diger %30-40'i ise köle ya da alt tabakadandi. Kölelik, yasal ceza sekline ek olarak kalitsaldi. Yönetime ve özel kisiye ait olmak üzere iki sekilde kölelik sinifi vardi ve hükümet bazen kölelere yüksek rütbede vatandaslik verebiliyordu. Özel kisiye ait köleler özel mal olarak alinabiliyordu. Verimsiz hasat zamanlarinda birçok sangmin hayatta kalmak için gönüllü köle oluyorlardi. Joseon Hanedanligi süresince Kore nüfusunun %30'u %40'i kölelerden olusmaktaydi. Bununla birlikte Joseon köleleri sik sik kendi mülkiyetlerine sahip olabiliyorken; özel köleler kendi özgürlüklerini satin alabiliyordu. Yönetimin sahip oldugu bütün köleler 1801'de özgürlügüne kavusturuldu ve kölelik kurumu gelecek yüzyilda yavas yavas sönüp gitti. Kurum on dokuzuncu yüzyilin sonunda Gabo Reformu'yla tamamen ortadan kalkti.

Nüfusun geriye kalan %40-50'lik kisminin çogunlugu kesinlikle çiftçiydi, ancak son zamanlarda artan isler tüccarlar, yerel yönetim ya da güya-hükümet saticilari (Chungin), zanaatkarlar ve isçiler, tekstil isçileri gibi diger boyuttaki gruplari dogurdu. Nüfusun büyüklügüne bakildiginda tipik bir kisi birden fazla role sahip olabilirdi. Çogu ziraatçilik her ne olursa olsun geçim için degil; ticaret içindi. Olusturulan ek gelirin yaninda mesleki becerinin kesin bir miktari, agir ve kötü vergi sisteminin etkilerinden kaçinmak için gerekli olabilirdi.

Joseon'un son zamanlari esnasinda, terbiye ve dürüstlügün Konfüçyüsçü idealleri kati bir görenekle karmasik sosyal hiyerarsi birçok iyi dereceyle yavas yavas esit kiliniyordu. 1700'lerin basinda sosyal elestirmen Yi Junghwan (1690-1756) igneleyici bir sekilde "Farkli birçok sinif ve derece insanlari birbirinden ayirir, insanlarin büyük bir arkadas çevresine sahip olmamasina yol açar" diye yakinmistir. Fakat Yi'nin yazdigi anda, Joseon'un ilk zamanlarindaki resmi olmayan sosyal farklari özel hayati düzenleyen kanunla farkli sosyal gruplarin kiyafetleri ile kadinlarin miras ve mal sahipligi yasal ayrimcilikla güçlendirildi.

Ayni anda bu kanunlar özellikle zengin yüzyilin 1710'larin baslangicinda sosyal hareketler arttigi için kesin olarak ilan edilmis olabilirdi. Joseon Hanedanligi'nin asil sosyal hiyerarsisi, Goryeo döneminin sosyal hiyerarsisi temel alinarak gelistirildi. 14. ve 16. yüzyillarda bu hiyerarsi kati ve duragandi. Durumu degistirmesi için ekonomik firsatlar hiçbir yasaya ihtiyaç duyulmadan sinirlandi.

Ancak 17. yüzyilin sonu ile 19. yüzyillarda yeni ticaret gruplari ortaya çikti ve eski sinif sistem asiri derecede zayiflatildi. Özellikle Daegu bölgesinin Yangban sinifinin nüfusunda 1858 yilinda yaklasik % 70 artis bekleniyordu. Joseon yönetimi 1801'de resmi köleleri kurmayi emretti (공노비 해방). Sonunda Joseon'un sinif sistemi 1894'te tamamen yasaklandi (사노비 해방).






English
SOCIAL AND POPULATION STRUCTURE
The population of Joseon Korea is controversial. Government records of households are considered unreliable in this period. One recent estimate gives 6 million at the start of the dynasty in 1392, growing irregularly to a peak of as many as 18 million by about 1750. Between 1810 and 1850, the population declined approximately 10% and remained stable.

Joseon Korea initially lacked a landed nobility in the usual sense. However, a centralised administrative system was installed[when?] controlled by Confucian scholars who were called Yangban. By the end of the eighteenth century, the yangban had acquired most of the traits of a hereditary nobility, except that status was based on a unique mixture of family position, the results of a Confucian-style competitive examination, and a civil service system. The yangban and the king, in an uneasy balance, controlled the central government and military institutions. The proportion of yangban may have reached as high as 30% by 1800, although there was considerable local variation. As the government was small, a great many yangban were local gentry of high social status, but not always of high income.

Another 30-40% of the population were slaves or "low borns". Slavery was hereditary, as well as a form of legal punishment. There was a slave class with both government- and privately-owned slaves, and the government occasionally gave slaves to citizens of higher rank. Privately owned slaves could be inherited as personal property. During poor harvests, many sangmin people would voluntarily become slaves in order to survive. During the Joseon Dynasty about 30% to 40% of the Korean population consisted of slaves. However, Joseon slaves could, and often did, own property. Private slaves could buy their freedom. Government-owned slaves were all emancipated in 1801, and the institution gradually died out over the next century. The institution was fully abolished during the Gabo Reform at the end of the nineteenth century.

Many of the remaining 40-50% of the population were surely farmers, but recent work has raised important issues about the size of other groups: merchants and traders, local government or quasi-governmental clerks (Chungin), craftsmen and laborers, textile workers, etc. Given the size of the population, it may be that a typical person had more than one role. Most farming was, at any rate, commercial, not subsistence. In addition to generating additional income, a certain amount of occupational dexterity may have been required to avoid the worst effects of an often heavy and corrupt tax system.

During the Late Joseon, the Confucian ideals of propriety and "filial piety" gradually came to be equated with a strict observance to a complex social hierarchy, with many fine gradations. By the early 1700s the social critic Yi Junghwan (1690–1756) sarcastically complained that "[W]ith so many different ranks and grades separating people from one another, people tend not to have a very large circle of friends." But, even as Yi wrote, the informal social distinctions of the Early Joseon were being reinforced by legal discrimination, such as Sumptuary law regulating the dress of different social groups, and laws restricting inheritance and property ownership by women.

Yet, these laws may have been announced precisely because social mobility was increasing, particularly during the prosperous century beginning about 1710. The original social hierarchy of the Joseon Dynasty was developed based on the social hierarchy of the Goryeo era. In the 14th–16th centuries, this hierarchy was strict and stable. Since economic opportunities to change status were limited, no law was needed.

But in the late 17–19th centuries, new commercial groups emerged, and the old class system was extremely weakened. Especially, the population of Daegu region's Yangban class was expected to reach nearly 70 percent in 1858. The Joseon government ordered to set the official slaves in 1801 (공노비 해방). Finally, the class system of Joseon was completely banned in 1894 (사노비 해방).
Alıntı
#4
KÜLTÜR

Joseon Hanedanligi, iki asir boyunca kültürün büyük oranda gelismesine önderlik etmistir. Joseon’da ilk Kore çay törenleri yapilmis, Kore bahçeleri düzenlenmis ve kapsamli tarihi çalismalar yapilmistir. Kraliyet hanedanligi ayrica birkaç hisar ve saray da insa etmistir.

KIYAFETLER

Joseon Hanedanligi’nda kadinlarin hanboku jeogori asamali olarak daralmis ve kisalmistir. 16. yüzyilda jeogori, boldu ve belin asagisina kadar uzanmaktaydi. Fakat Joseon Hanedanligi’nin sonlarinda, 19. yüzyilda jeogori, gögüsleri örtmeyecek sekilde kisaldi. Gögüsleri örtmek için baska bir parça “heoritti” giyilmeye baslandi. 19. yüzyilda Daewon-gun, Mançurya tarzi ceket olan Magoja’yi Kore’ye ile tanistirdi. Magoja, bu günlerde genellikle hanbokla birlikte giyilir.

Joseon’un son döneminde chima, uzun etekliydi ve jeogori, kisa ve dardi. Etegin bol kismi kalça çevresini sariyordu. Chima altina istenen görüntüye ulasmak için (kabarik vs. olmasi kastediliyor) darisokgot, soksokgot, dansokgot ve gojengi gibi çesitli iç çamasirlari giyilirdi. Jeogori bu denli küçülünce heoritti veya heorimari gibi korse görevi gören çamasirlarin ortaya çikmasi dogal oldu. Resimde, jeogorinin altina giyilen beyaz keten kiyafet heorittidir.

[Resim: jugmULw.jpg]

Erkek Aristokrat Kiyafeti

Yüksek sinifa mensup kimseler, sik dokunmus Çin kenevirinden kiyafetler giyerdi veya ilik havalarda birinci sinif kaliteli kumaslardan yapilmis sade ve desenli ipekli rahat elbiseler giyerlerdi. Halktan olan kimseler, en iyi pamuk kaynaklari bakimindan yasa ile sinirlandirilmisti. Yüksek sinif mensuplari, çesitli renklerde giysi giyerlerdi. Genellikle parlak renkli giysileri çocuklar ve kizlar giyerken; daha koyu renkleri orta yasli kadinlar ve erkekler giyerdi. Halktan olanlarin günlük kiyafetleri yasalara göre beyaz renkteydi. Fakat özel durumlarda mat pembe, açik yesil, gri ve siyah giysiler giyerlerdi. Usulen, Koreli erkekler disari çiktiginda, dizlere ulasan drumagi adinda paltoyu giyme ihtiyaci duyarlardi.

RESIM SANATI

[Resim: cn849mp.jpg]

Joseon Hanedanligi döneminin ortalarinda resim stilleri artarak realizm yönüne kaydi.
Ulusal bir resim stili olan “gerçek panaroma” adi verilen manzara resimleri, Çin stili olan ideallestirilmis, ayrintili genel manzara resimlerine dogru kaydi. Fotograf yokken standartlastirilmis Kore usulü resim sanati akademik olarak yeterli düzeye oturmus ve desteklenmistir.

Joseon Hanedanligi’nin son döneminin ortalari Kore resim sanatinin altin çagi olarak nitelendirilebilir. Çin’e ulasan Mançu savasçilariyla birlesen Ming Hanedanligi’nin çöküsüne denk gelmenin saskinligiyla ve Koreli sanatçilarin çabasiyla, milliyetçilige ve Kore’ye has özel konularda iç arastirmalara dayanan yeni bir sanat modeli ortaya çikarildi. Bu sirada Çin, önceki yüksek rütbeli nüfuzu durdurdu. Kore sanati kendi yolunu izledi ve gitgide artarak kendine özgü bir sanati oldu.

MIMARI

Joseon mimarisi, kültürel ve mimari gelisime uygun olarak erken, orta ve son dönem mimari olmak üzere üç dönemde ifade edilebilir. Erken dönemde, mimari önceki hanedanligin kültürel mirasi ile Budizm’den meydana gelen, yeni politikaya yol gösteren Konfüçyüs ilkelerini takiben gelisti.

Konfüçyüsçülügün etkisi sebebiyle önceki devrin saf asil bir uyumu, karakteristik sade, basit ve mütevazi güzellik, siradanlik ve duraganlikla yer degistirdi. Arazilerdeki büyük binalarda, sütunlar arasinda kösebent yerlesim sistemler kullanilirdi. Kösebent yerlesim sistemler ve eklektik yerlesim sistemleri, tapinaklarda ve diger önemli binalarda kullanilan sütunlu ve sütunlar arasi sistemlerden meydana gelen mimari ögelerdendi. Joseon Hanedanligi döneminde Kore mimarisi dönemin çesitli sosyal degerlerinin, fikirlerinin disa vurumu olarak özgün bir sekilde ortaya koyularak daha da fazla gelisti.

Kösebent grup sistemlerinde yapi ve görüs açisi, yapisal islevi takip etmek ve Kore mimarisinin güzelliginin özgün biçimini ortaya çikarmak bakimindan binanin en önemli ögeleridir. Mimari süsler ve onlarin sembolik ifadeleri çok fazla çesitlilik ve zenginligi barindirir. Mimari dönem, yöreye özgü mimari usulleri ve kullanilan her türlü dekoratif ögeleri ifade etmek anlamina gelen güçlü bir istek biçimidir. Aydinlik ve karanligin zitligiyla, sadelik ve karmasiklikla ve sonunda ustalikla belirli bir zirveye oturan mimaride, güçlü bir tür senfonik kaliteye ulasildi. Mimarinin bu egilimi, son dönemde batinin Barok ve Rokoko mimari tarzina oldukça benzer oldugunu akla getirir.


[Resim: N3HTx1A.jpg]
Geunjeongjeon - Tahta Çikma Alani

Türkçe Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)

English
Culture

The Joseon Dynasty presided over two periods of great cultural growth, during which Joseon culture created the first Korean tea ceremony, Korean gardens, and extensive historic works. The royal dynasty also built several fortresses, palaces.

Dress

In Joseon Dynasty, jeogori of women's hanbok became gradually tightened and shortened. In the 16th century, jeogori was baggy and reached below the waist, but by the end of Joseon Dynasty in the 19th century, jeogori was shortened to the point that it did not cover the breasts, so another piece of cloth (heoritti) was used to cover them. At the end of 19th century, Daewon-gun introduced Magoja, a Manchu-style jacket, to Korea, which is often worn with hanbok to this day.

Chima was full-skirted and jeogori was short and tight in the late Joseon period. Fullness in the skirt was emphasized round the hips. Many undergarments were worn underneath chima such as darisokgot, soksokgot, dansokgot, and gojengi to achieve a desired silhouette. Because jeogori was so short it became natural to expose heoritti or heorimari which functioned like a corset. The white linen cloth exposed under jeogori in the picture is heoritti.

The upper classes wore hanbok of closely woven ramie cloth or other high-grade lightweight materials in warm weather and of plain and patterned silks the rest of the year. Commoners were restricted by law as well as resources to cotton at best. The upper classes wore a variety of colors, though bright colors were generally worn by children and girls and subdued colors by middle-aged men and women. Commoners were restricted by law to everyday clothes of white, but for special occasions they wore dull shades of pale pink, light green, gray, and charcoal. Formally, when Korean men went outdoors, they were required to wear overcoats known as durumagi which reach the knees.

Painting

The Mid-Joseon dynasty painting styles moved towards increased realism. A national painting style of landscapes called "true view" began - moving from the traditional Chinese style of idealized general landscapes to particular locations exactly rendered. While not photographic, the style was academic enough to become established and supported as a standardized style in Korean painting.

The mid to late Joseon dynasty is considered the golden age of Korean painting. It coincides with the shock of the collapse of Ming dynasty links with the Manchu emperors accession in China, and the forcing of Korean artists to build new artistic models based on nationalism and an inner search for particular Korean subjects. At this time China ceased to have pre-eminent influence, Korean art took its own course, and became increasingly distinctive.

Architecture

The history of Joseon architecture would be described in three periods of the early, the middle, and the late period, in accordance with the cultural and architectural development. In the early period, the architecture developed as a succession from the cultural inheritance of the previous dynasty with the new political guiding principles of Confucianism that took the place of Buddhism.

Through the influence of Confucianism, a refined aristocratic taste of the previous era was replaced by the characteristics of unsophisticated, simple and humble beauty with the qualities of commonness and steadiness. The intercolumnar bracket set system was used in building the most important edifice on the premises. The columnar bracket set system and the eclectic bracket system, which consists of architectural elements from both columnar and intercolumnar systems, were also used for temples and other important buildings. In the period of the Joseon dynasty, Korean architecture developed further with a unique will to manifest the expression of the ideas and values of the period.

The bracket cluster system, structurally and visually important elements of the buildings, were developed to follow structural function and to express the unique formal beauty of Korean architecture. Architectural ornaments and their symbolic connotation had more variety and richness. Architects of the period intended to express a strong will to form an indigenous style in architecture, and tried to use decorative elements of all kinds. This achieved a kind of symphonic quality with the methods of architectural organization by strong contrast of light and dark, of simplicity and complexity, and then finally reached the definite climax of architectural ingenuity. This tendency of architectural expression of the later period might remind us somewhat similar impressions of the Western Baroque and Rococo style.
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#5
BILIM

Joseon Hanedanligi Büyük Sejong hükümdarligi altindayken bilimsel gelismeler en parlak dönemindeydi. Sejong’un yeni politikasi Jang Yeong-sil gibi Cheonmin (düsük statüde) insanlarinin hükümet için çalismasina izin vermekteydi. Jang, Kore’nin en ünlü mucitlerinden birisidir. Jang, çok küçükken isçilerin su kemeri, kanal ve diger islerini kolaylastirmak için makineler yapardi. Jang, nihayet kraliyet sarayinda yasamaya kabul edildi ve burada Kore bilimini gelistirmek için çalisan bir bilim grubu olusturdu.

Onun icatlarindan olan otomatik (kendi kendine çalan) su saati, tahta figürlerin hareketi ile etkinleserek saati gösteren bir araçtir. 1434’te Jang Yeong-sil, daha komplike bir su saati gelistirdi. Bu saat ek olarak astronomik aygiti da içermekteydi. Bunun yani sira önceden Goryeo Hanedanligi’nda icat edilen, tasinabilir metal matbaa harf modelini de gelistirmistir. Yeni model, daha yüksek kalitedeydi ve eskisine nazaran iki kat daha hizliydi. Diger icatlari ise, kontrol penceresi ve yagmurölçerdir.

Joseon Hanedanligi döneminde bir saray doktoru olan Heo Jun, bir adet tibbi metin yazdi. Fakat onun en önemli basarisi Dongeui Bogam’dir. Dongeui Bogam, geleneksel Kore saglik bilimini tanimlayan siklikla not edilmis bir belgeydi. Çalisma, Çin ve Japonya’ya yayilmis ve hâlâ da geleneksel dogu tibbinin klasiklerinden biri olarak sayilmaktadir.

Kore astronomisinin en önemli dönemi Joseon dönemiydi. Jang, gibi adamlar, dünyanin küre modelini olusturdu. Gündüz veya gece günesin ayin, yildizlarin ve diger bölümlerin konumunu bilen cihaz gelistirdiler. Ileride dünya küresi modeli (Gyupyo, 규표) mevsimlerin degisimine göre zamani ölçebilirdi.

Astronominin doruk noktasi ve takvimsel gelisme Kral Sejong’un emrinde gerçeklesti. 1442’de Chiljeongsan’da gökyüzüne ait yedi nesneye (görünen bes gezegen, günes ve ay) iliskin hesaplamalar derlendi. Bu çalisma bilim adamlarinin hesaplamalar yapmasini ve günes tutulmasi, yildizlarin hareketi gibi gökyüzünde gerçeklesen ana olaylari tam olarak kestirmelerini mümkün kilmistir. 1669’da Song I-yeong tarafindan “Honcheonsigye” astronomik saati icat edildi. Saat, 40 cm’lik yariçapta bilezik gibi yuvarlak (küre) bir diametreye sahipti. Küre, çalismakta olan bir saat mekanizmasi ile harekete geçiyor ve herhangi bir zamanda evrenin konumunu gösteriyordu.

1402’de Kim Sa-hyeong (김사형, 金士衡), Yi Mu (이무, 李茂) ve Yi Hoe (이회, 李撓) tarafindan Koreli bir dünya haritasi olusturuldu. Harita Joseon’un Taejong’unun 2. taht yilinda olusturuldu. Çin, Kore ve Japonya haritalarinin birlestirilmesiyle olusturulmustur.

Ilk hafif kursun geçirmez yelek olan Myunjebaegab, Kore’nin Joseon’unda Fransa’nin Kore’ye karsi savas açmasindan kisa bir süre sonra icat edildi. Heungseon Daewongun, bati ordularinin artan tehditleri nedeniyle, kursuna dayanikli zirh gelistirilmesi emrini vermisti. Kim Gi-Doo ve Gang Yoon pamugun, eger mermiler yeterince kalinsa, onlara karsi koruyucu olabilecegini buldular ve 30 katmanlik pamuktan kursun geçirmez yelek icat ettiler. Yelekler, ABD ordusunun 1871’de Ganghwa Adasi’na saldirdiginda gerçeklesen, ABD’nin Kore seferi sirasindaki savasta kullanildi. ABD ordusu yeleklerden birini ele geçirdi ve ABD’ye götürdü. Yelek 2007’ye dek Smithsonian Müzesi’nde saklanmisti. Daha sonra bu yelek Kore’ye tekrar gönderildi ve simdi halka açik olarak görülebilmektedir.


[Resim: gNCBmnm.jpg]
Koreli dünya küresel modeli. Ilk defa Kral Sejong'un hükümdarlik döneminde bilim adami Jang Yeongsil tarafindan yapilmistir.

Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)

English
Science


The Joseon Dynasty under the reign of Sejong the Great was Korea's greatest period of scientific advancement. Under Sejong's new policy that allowed Cheonmin (low-status) people such as Jang Yeong-sil to work for the government. Jang is one of Korea's most famous inventors. When he was very young he built machines to help make worker's jobs easier such as aqueducts, canals among others. Jang eventually was allowed to live at the royal palace where he led a group of scientists to work on advancing Korea's science.

Some of his inventions were an automated (self-striking) water clock, the Jagyeokru which worked by activating motions of wooden figures to indicate time visually was invented in 1434 by Jang Yeong-sil, who later developed a more complicated water-clock with additional astronomical devices, as well as an improved model of the previous metal movable printing type created in the Goryeo Dynasty. The new model was of even higher quality and was twice as fast. Other inventions were the sight glass, and the udometer.

Also during the Joseon Dynasty Heo Jun, a court physician wrote a number of medical texts, but his most significant achievement is Dongeui Bogam, which is often noted as the defining text of Traditional Korean medicine. The work spread to China and Japan, where it is still regarded as one of the classics of Oriental medicine today.

The highpoint of Korean astronomy was during the Joseon period, where men such as Jang created celestial globes which could, whether day or night, allow the instrument to be updated on the positions of the sun, moon, and the stars among other devices[32] Later celestial globes (Gyupyo, 규표) could measure time changes according to the seasonal variations.

The apex of astronomical and calendarial advances made under King Sejong was the Chiljeongsan, made up of compiled computations on the courses of the seven heavenly objects (five visible planets, the sun, and moon) developed in 1442. This work made it possible for scientists to calculate and accurately predict all the major heavenly phenomena, such as solar eclipses and other stellar movements.[33] Honcheonsigye is an astronomical clock created by Song I-yeong in 1669. The clock has an armillary sphere with a diameter of 40 cm. The sphere is activated by a working clock mechanism, showing the position of the universe at any given time.

Kangnido, a Korean made map of the world was created in 1402, by Kim Sa-hyeong (김사형, 金士衡), Yi Mu (이무, 李茂) and Yi Hoe (이회, 李撓). The map was created in the second year of the reign of Taejong of Joseon. The map was made by combining Chinese, Korean and Japanese maps.

The first soft ballistic vest, Myunjebaegab, was invented in Joseon Korea in the 1860s shortly after the French campaign against Korea. Heungseon Daewongun ordered development of bullet-proof armor because of increasing threats from Western armies. Kim Gi-Doo and Gang Yoon found that cotton could protect against bullets if thick enough, and devised bullet-proof vests made of 30 layers of cotton. The vests were used in battle during the United States expedition to Korea, when the US Navy attacked Ganghwa Island in 1871. The US Army captured one of the vests and took it to the US, where it was stored at the Smithsonian Museum until 2007. The vest has since been sent back to Korea and is currently on display to the public.
(Wikipedia)
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#6
EKONOMI

Ticaret


Goryeo Hanedanligi döneminde Kore, Arabistan, Japonya, Çin ve Mançurya ile saglikli ticari iliskiler içerisindeydi. Basarinin bir örnegi Pyongnam uluslar arasi ticaret limanidir. Koreliler sirmali ipek kumas, mücevherat, ginseng, ipek ve porselen verirdi. Bu ürünlerde dünya çapinda ünlüydü. Fakat Joseon Hanedanligi döneminde Konfüçyüsçülük ulusal yasam felsefesi olarak benimsenmisti ve mutlak Budist inanci bu gidisati bertaraf etti. Goryeo Cheongja porselenleri Baekje’nin beyazlariyla yer degistirdi. Bu da Çin’in ve Arabistan’in isteklerinin zayi edilmesine sebep oldu.

Ayrica bu dönemde ticaret, tarimin gelistirilmesi için daha da kisitlandirilmisti. Buna ek olarak Çin’in daimi vergi istekleri Kore’yi büyük bir kismi Japonya’dan ithal edilen çesitli lüks metaller (alti, gümüs gibi.) üretmeye itiyordu. Çünkü gümüs, Çin’in geçerli para birimiydi ve Kore-Çin ticari iliskilerinde önemli rol oynamistir.

Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)


English
Economy
Trade and commerce


During the Goryeo Dynasty, Korea had a healthy trade relationship with the Arabians, Japanese, Chinese, and Manchurians. An example of prosperous, international trade port is Pyongnam. Koreans offered brocades, jewelries, ginseng, silk, and porcelain, renowned famous worldwide. But, during the Joseon Dynasty, Confucianism was adopted as the national philosophy, and, in process of eliminating certain Buddhist beliefs, Goryeo Cheongja porcelains were replaced by white Baekja, which lost favour of the Chinese and the Arabians. Also, commerce became more restricted during this time in order to promote agriculture. In addition to this, constant Chinese request for tribute pushed the Korean policy of ceasing to produce various luxury item elements (i.e. gold, silver), and importing only the necessary amounts from Japan.[citation needed]Because silver was used as currency in China, it played important role in Korea-China trade.
(Wikipedia)
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#7
SON KRALIYET AILESI

Düsman istilasindan ve 1910’da Japonya’nin Kore’yi topraklarina katmasinin ardindan Kraliyet Ailesi’nin Prenses ve Prensesi, Japonya’ya hareket etmeye, tekrar egitim görmeye ve evlenmeye zorlandi. Tahtin varisi, Kraliyet Veliahti Prens Uimin, Prenses Yi Bang-ja née Nashimoto ile evlendi ve Prens Yi Jin ile Yi Gu adlarinda iki prensleri oldu. Uimin’in büyük erkek kardesi Kraliyet Prensi Ui’nin eslerinden ve cariyelerinden olma 12 erkek çocugu ve 9 kizi vardi.

Veliaht Prens II. Dünya Savasi’nin sonunda Japonya’da statüsünü yitirdi ve 1963’ten sonra Kore Cumhuriyeti’nin daveti ile Kore’ye geri döndü. Bir felç geçirdi, uçagi Seoul’e indi ve aceleyle hastaneye götürüldü. Asla iyilesemedi ve 1970’te öldü. Erkek kardesi Kraliyet Prensi Ui 1955’te öldü ve Koreli insanlar bu ölümün Kraliyet sorunun sonu olarak nitelendirir.

Simdilerde Prens Yi seok, Kore tahtinda hak iddia eden iki kisiden biridir. Kendisi, Gojong’un 5 oglu olan Prens Gang’inin bir ogludur ve su anda Kore Cumhuriyeti, Jeonju Üniversitesi’nde tarih dersi veren bir profesördür.

Dahasi bazi torunlarda Kore’den baska bir yere yerleserek ABD, Kanada ve Brezilya’da yasamaktadir.

Günümüzde torunlarin bazi kabirleri, Yangju daginin tepesinde hâlâ ayaktadir. Mezar tasina yazilmis soy agacina göre, bu torunlar Joseon’un Büyük Kral’i Seongjeong’un (Joseon Hanedanligi 9. krali) dönemine aittir. Bu dagin kraliyet ailesi üyelerinden Yi Won’a (1958’de dogmustur.) ait oldugu ortaya çikmistir.

[Resim: pODGqPf.jpg]
Bu fotograf 1915’te çekilmistir. (Aslinda bu fotograf, bireysel fotograflarin derlenmesiyle olusturulmustur. Japonyalilar, Kore’den ayrilmaya zorlanan aile fertlerinin ayni anda ayni odada bulunmasina izin vermiyordu.)
Resimdekiler soldan saga sirasiyla: Gojong’un 6. oglu Prens Ui (Ui chinwang 의친왕), 2. oglu ve Joseon’un son hükümdari Sunjong, 7. oglu Prens Yeong (Yeong chinwang 영친왕), eski Kral Gojong, Kraliçe Yoon (Yoon daebi), Sunjong’un Kraliçe esi, Prens Ui’nin esi Deogindang Gimbi ve Prens Ui’nin büyük oglu Yi Geon. Önde, sandalyede oturan çocuk ise, Gojong’un son çocugu Prenses Deokhye (Deokhye ongju 덕혜옹주).



Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)


English
The Last Imperial Family


After the invasion and de facto annexation of Korea by Japanese in 1910, the Princes and Princesses of the Imperial Family were forced to leave for Japan to be re-educated and married. The Heir to the Throne, Imperial Crown Prince Uimin, married Princess Yi Bang-ja née Nashimoto, and had two sons, Princes Yi Jin and Yi Gu. His elder brother, Imperial Prince Ui had twelve sons and nine daughters from various wives and concubines.

The Crown Prince lost his status in Japan at the end of World War II and returned to Korea in 1963 after an invitation by the Republican Government. He suffered a stroke as his plane landed in Seoul and was rushed to a hospital. He never recovered and died in 1970. His brother, Imperial Prince Ui died in 1955 and the Korean people officially considered this to be the end of the Royal line.[citation needed]

Presently Prince Yi Seok is one of two pretenders[citation needed] to the throne of Korea. He is a son of Prince Gang of Korea, a fifth son of Gojong of Korea and currently a professor of history lecturing at Jeonju University in the Republic of Korea.

Furthermore, many descendants live throughout the United States, Canada and Brazil, having settled elsewhere, outside of Korea.

Today, many tombs of the descendants still exist on top of the mountain in Yangju. According to the pedigree written on the tombstone, it is believed that these descendants are from the great king of Joseon, Seongjeong(The 9th ruler of Joseon Dynasty). It was discovered that this mountain belongs to the member of the royal family named Yi Won (Born in 1958). More details of current descendants of the House of Yi.

(Wikipedia)
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#8
KRALIYET AILESI

- Imparator Gojong (1852–1919) – Kore Kraliyet Hanesi’nin 26. lideri. Joseon krali Kral Yeongjo’nun büyük büyük büyük üvey torunu.
- Imparator Sunjong (1874–1926) – Kore Kraliyet Hanesi’nin 27. lideri.
- Prens Gang (1877–1955)
- Prens Geon (1909–1991) – Kraliyet ünvanindan vazgeçmis ve 1947’de Japonya vatandasligina geçmistir.
- Prens Wu (1912–1945)
- Yi Chung (1936–) – soy agacina göre yasal olarak Imparator Gojong’un varisi.
- Prens Gap (1938–)
- Kraliyet Varisi (soyundan gelen) Prens Won (1962–) – Kore Kraliyet Hanesi’nin 30. liderligi konusunda hak talep ediyor.
*1. oglu (1998–)
* 2. oglu (1999–)
- Yi Jeong
- Kore Prensesi Haewon (1919–) – Kore Kraliyet Hanesi’nin 30. liderligi konusunda hak talep ediyor.)
- Prince Seok (1941–)
- Yi KiHo (1959–)
- Yi Hong (1976–)
- Yi Jin (1979–)
- Yi Jeonghun (1980–)
- Veliaht Prens Uimin (1897–1970) – Kore Kraliyet Hanesi’nin 28. lideri
- Prens Jin (1921–1922)
- Kraliyet Varisi (soyundan gelen) Prens Hoeun (1931–2005) — Kore Kraliyet Hanesi’nin 29. lideri
- Prenses Deokhye (1912–1989)
- Jong Jeonghye


Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)

English
The Imperial Family


- Emperor Gojong (1852–1919) – 26th head of the Korean Imperial Household, adoptive great-great-great-grandson of King Yeongjo of Joseon
- Emperor Sunjong (1874–1926) – 27th head of the Korean Imperial Household
- Prince Gang (1877–1955)
- Prince Geon (1909–1991) – renounced the Imperial title and heritage by becoming a Japanese citizen in 1947
- Prince Wu (1912–1945)
- Yi Chung (1936–) – de jure genealogical heir of Emperor Gojong
- Prince Gap (1938–)
- Hereditary Prince Imperial Won (1962–) – claims to be the 30th head of the Korean Imperial Household
*1st son (1998–)
*2nd son (1999–)
- Yi Jeong
- Haewon, Princess of Korea (1919–) – claims to be the 30th head of the Korean Imperial Household
- Prince Seok (1941–)
- Yi KiHo (1959–)
- Yi Hong (1976–)
- Yi Jin (1979–)
- Yi Jeonghun (1980–)
- Crown Prince Uimin (1897–1970) – 28th head of the Korean Imperial Household
- Prince Jin (1921–1922)
- Hereditary Prince Hoeun (1931–2005) — 29th head of the Korean Imperial Household
- Princess Deokhye (1912–1989)
- Jong Jeonghye
(Wikipedia)

>>>>Devami bir sonraki sayfada.>>>>
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#9
UNVANLAR

HÜKÜMDARLIK DÖNEMINDE

- Kral
(王 왕 wang), majesteleri (殿下 전하 jeonha) veya majesteleri (媽媽 마마 mama). "Jeon ha" usulünden önce kral için çesitli ünvanlar kullanilirdi. Ana dildeki "naratnim" (나랏님) ve "Imgeum" (임금) gibi isimlerde halk dilinde söylenirdi. Son hükümdarliktaki referanslarda ünvanlar, Büyük Halef/Selef Kral (先大王 선대왕 seondaewang) veya Büyük Kral (大王 대왕 daewang) idi. Yabanci elçiler için Devlet Krali (國王 국왕 gugwang) unvanlari kullanilirdi. Bu unvanlar saray içinde kullanilmaktaydi. Kralin varliginin disinda kraldan bahsetmek gerektiginde, Mevcut Kral (今上 금상 geum-sang), Hükümran (主上 주상 jusang veya 上監 상감 sanggam) veya Yüce Saray (大殿 대전 daejeon) gibi onu betimleyecek sekilde bahsedilirdi. Degismeden kalan bu usuller, Ana Kraliçe ve tahti birakan, unvaninda bunlari kullanmayan birkaç kral disinda tüm unvanlarda aynidir.

- Kraliçe Es (王妃 왕비 wangbi), unvani Majesteleri (媽媽 마마 mama). Saray içindeki dilde unvan, Merkez Saray (中宮殿 중궁전 junggungjeon veya 中殿 중전 jungjeon) idi. Kralla evli kalan kraliçe eslerin unvanlarinin basina ölene dek, genellikle Hanja iki baslik eklenir ve arkasina da geleneklere göre Kraliçe (王后 왕후 wanghu) son eki eklenirdi.

- Eski Kral (上王 상왕 sangwang), simdiki kralin babasi.
- Eski Kraliçe / Ana Kraliçe (大妃 대비 daebi), simdiki kralin annesi.
- Eski Büyük Kral (太上王 태상왕 taesangwang), simdiki kralin büyük büyük babasi.
- Eski Büyük Kraliyet Kraliçesi (大王大妃 대왕대비 daewangdaebi), simdiki kralin büyük büyük annesi.
- Büyük Dahili Prens (大阮君 대원군 daewongun), kralin babasi, kendisi tahta oturmamistir.
- Büyük Dahili Prenses Es (府大夫人 부대부인 budaebuin), kral annesi, bu prensesin esi tahta hiç oturmamistir.
- Dahili Prens (府院君 부원군 buwongun), kraliçe esin babasi.
- Dahili Prenses Es (府夫人 부부인 bubuin), kraliçe esin annesi.
- Prens (君 군 gun), büyük prensin neslinden gelen veya kralin cariyesinden dogan prens. Unvani Majesteleri, evlendikten sonra Ekselanslari (大監 대감 daegam).
- Prenses Es (郡夫人 군부인 gunbuin), bir prensin esi.
- Büyük Prens (大君 대군 daegun), kral ve esi kraliçeden dogan bir prens. Unvani Majesteleri (아기씨 agissi), evlendikten sonra Ekselanslari (大監 대감 daegam).
- Büyük Prenses Es (府夫人 부부인 bubuin), büyük prensin esi.
- Kraliyet Prensi (元子 원자 wonja), kralin ilk dogan oglu.
- Kraliyet Varisi Prens (王世子 왕세자 wangseja) tahtin varisi olan prens.
- Kraliyet Varisi Prenses Es (王世子嬪 왕세자빈 wangsaejabin), tahtin varisi olan prensin esi.
- Prenses (公主 공주 gongju), kral ve esi kraliçeden dogan bir prenses. Unvani Majesteleri (아기씨 agissi), evlendikten sonra Ekselanslari (자가 jaga).
- Prenses (公主 공주 gongju), kral ve cariyesinden dogan bir prenses. Unvani Majesteleri (아기씨 agissi), evlendikten sonra Ekselanslari (자가 jaga).
- Kraliyet Varisi Prensin Erkek Kardesi (王世弟 왕세제 wangseje) kralin genç erkek kardesi.
- Kraliyet Soyundan Gelen Varis Prens (王世孫 왕세손 wangseson), varis prens ve varis prens esi prensesin oglu ve kralin torunu. Unvaniyla Majesteleri (閤下 합하 hap-a).

IMPARATORLUK DÖNEMINDE

- Hwangje (皇帝 황제), imparator. Unvaniyla, (陛下 폐하 pyeha).
- Hwanghu (皇后 황후), imparatoriçe es.
- Hwangtaehu (皇太后 황태후), eski imparatoriçe.
- Taehwangtaehu (太皇太后 태황태후), eski imparatoriçe. Simdiki kralin yasayan büyükannesi.
- Hwangtaeja (皇太子 황태자), imparatorlugun veliaht prensi, imparatorun en büyük oglu. Unvaniyla, (殿下 전하 jeonha).
- Hwangtaeja-bi (皇太子妃 황태자비), imparatorlugun veliaht prensesi.
- Chinwang (親王 친왕), prens, imparatorun oglu.
- Chinwangbi (親王妃 친왕비), prenses es.
- Gongju (公主 공주), imparatorlugun prensesi, imparator ve imparatoriçenin kizi.
- Ongju (翁主 옹주), imparatorlugun prensesi, kral ve cariyesinden olma prenses.


Çeviri: sunshine (Çalmayiniz!)

English

Titles and styles
During the Kingdom


- King (王 왕 wang), the king, with the style of His Majesty (殿下 전하 jeonha) or, not as correct but yet still quite commonly, His Royal Highness (媽媽 마마 mama). Before the style of "jeon ha" were used a variety of titles for the king. Native names such as "naratnim" (나랏님) and "Imgeum" (임금) were also used colloquially. For references to late monarchs the title was Great Predecessor King (先大王 선대왕 seondaewang) or Great King (大王 대왕 daewang); for foreign envoys the title used was State King (國王 국왕 gugwang); and for those in the court who needed to mention the king outside his presence, and thus more formality was required in addressing the monarch, the title was Current King (今上 금상 geum-sang),Sovereign (主上 주상 jusang or 上監 상감 sanggam), or Grand Palace (大殿 대전 daejeon). The style remained the same for all titles with the exception of queens dowager and the relatively few kings who abdicated, who simply addressed or mentioned the king without using his style.
- Queen consort (王妃 왕비 wangbi), the queen consort, with the style of Her Royal Highness (媽媽 마마 mama). The title used in the court language was Center Palace (中宮殿 중궁전 junggungjeon or 中殿 중전 jungjeon). Queens consort that remained married to the king until their death were generally given a title consisting of two Hanja in the front and the customary suffix Queen (王后 왕후 wanghu) in the back.
King Former (上王 상왕 sangwang), a king who has voluntarily abdicated for his son to take his place. They usually remained influential or even powerful through the remaining years of their lives. The style of His Majesty (殿下 전하 jeonha) or, less frequently but yet still quite commonly, His Royal Highness (媽媽 마마 mama) was used.
- Queen Dowager (大妃 대비 daebi), the current incumbent of the throne's mother, with the style of Her Royal Highness (媽媽 마마 mama). Queens dowager often exercised a great deal of influence on the king's influence through their regencies, which took place when the king was too young to rule in his own name, or simply through their role as the mother or even a senior female relative of the monarch.
- Grand King Former (太上王 태상왕 taesangwang), an abdicated king whose relinquishment of power precedes that of another former king. The style of His Majesty (殿下 전하 jeonha) or, less frequently but yet still quite commonly, His Royal Highness (媽媽 마마 m-ma) was used.
- Royal Queen Dowager (王大妃 왕대비 wangdaebi), a former consort preceding the least senior queen dowager or current king's aunt or grandmother, with the style of Her Royal Highness (媽媽 마마 mama).
- Grand Royal Queen Dowager (大王大妃 대왕대비 daewangdaebi), a former consort senior to two other queend dowagers or the current king's great-grandmother, with the style of Her Royal Highness (媽媽 마마 mama).
- Grand Internal Prince (大阮君 대원군 daewongun), the father of a king who was unable to take the throne himself as he was not part of the generation following that of the last incumbent of the throne (kings who are honored at the royal Jongmyo Shrine must be senior generation-wise for the current incumbent to pay homage there). There have been cases when grand chief princes acted as regents for their sons, the last person to do so having been the Regent Heungseon.
- Grand Internal Princess Consort (府大夫人 부대부인 budaebuin), the mother of a king whose father himself never reigned.
- Internal Prince (府院君 부원군 buwongun), the queen consort's father.
- Internal Princess Consort (府夫人 부부인 bubuin), the queen consort's mother.
- Prince (君 군 gun), a son born to the match between the king and a concubine or a descendant of a grand prince. The style used is His Young Highness (아기씨 agissi) before marriage and the style His Excellency (大監 대감 daegam) afterward.
- Princess Consort (郡夫人 군부인 gunbuin), the consort of a prince.
- Grand Prince (大君 대군 daegun), a prince born to the official match between the king and queen with the style of His Young Highness (아기씨 agissi) before marriage and the style His Excellency (大監 대감 daegam) afterward. The title of a grand prince is not inherited and his sons are generally referred to as mere princes.
- Grand Princess Consort (府夫人 부부인 bubuin), the consort of a grand prince.
- Prince Royal (元子 원자 wonja), the firstborn son of the king before being formally invested as heir apparent, with the style of His Royal Highness (媽媽 마마 mama). Generally, princes royal were the son who was born first between the king and his official wife, but there were exceptions when the title of Prince Royal was given to the firstborn son of the king through a concubine, the most notable case having occurred in the reign of King Sukjong.
- Royal Prince Successor (王世子 왕세자 wangseja) the heir apparent to the throne, with the eldest son of the king given precedence over his brothers given that there were no major problems with his conduct, with the simplified title Prince Successor (世子 세자 seja) being frequently used instead of the full name with the style of His Royal Highness (邸下 저하 jeoha). In less formal but still official court language, the title Eastern Palace (東宮 동궁 donggung) or Spring Palace (春宮 춘궁 chungung) and the style His Royal Highness (媽媽 마마 mama) was used intermittently with "Prince Successor," although the style was frequently dropped by more senior members of the royal family.
- Royal Princess Successor Consort (王世子嬪 왕세자빈 wangsaejabin), the consort of the heir apparent, or simply Princess Successor Consort (世子嬪 세자빈 saejabin), with the style of Her Royal Consort Highness (마노라 manora or 마누라 manura). Later, as the distinction between "Her Royal Highness" and "Her Royal Consort Highness" became unclear due to the influence of the Andong Kim clan, the style Her Royal Highness (媽媽 마마 mama) also came to apply to the consort of the heir apparent. The style ~ Royal Highness also came to apply to grand princes, princes, and princess as well for the same reason.
- Princess (公主 공주 gongju), the daughter of the official match between the king and his official wife, with the style of Her Young Highness (아기씨 agissi) before marriage and Her Excellency (자가 jaga) afterward.
Princess (翁主 옹주 ongju), the daughter of the king and one of his concubines, with the style of Her Young Highness (아기씨 agissi) before marriage and Her Excellency (자가 jaga) afterward.
- Royal Prince Successor Brother (王世弟 왕세제 wangseje), the younger brother of the king who has been formally invested as heir presumptive as the king has no offspring.
- Royal Prince Successor Descendant (王世孫 왕세손 wangseson), the son of the prince successor and the princess successor consort, and the grandson of the king, with the style of His Highness (閤下 합하 hap-a).

During the Empire

- Hwangje (皇帝 황제), the emperor, with the style of His Imperial Majesty (陛下 폐하 pyeha)
- Hwanghu (皇后 황후), the empress (consort), with the style of Her Imperial Majesty
- Hwangtaehu (皇太后 황태후), the empress dowager
- Taehwangtaehu (太皇太后 태황태후), the empress dowager, current Emperor's living grandmother
- Hwangtaeja (皇太子 황태자), the crown prince of the Empire, the eldest son of the emperor, with the style of His Imperial Highness (殿下 전하 jeonha)
- Hwangtaeja-bi (皇太子妃 황태자비), the crown princess (consort) of Empire, with the style of Her Imperial Highness
- Chinwang (親王 친왕), the prince (imperial), son of Emperor, with the style of His Imperial Highness
- Chinwangbi (親王妃 친왕비), the princess (imperial) (consort), with the style of Her Imperial Highness
- Gongju (公主 공주), the princess of the Empire, the daughter of the emperor and his empress consort, with the style of Her Imperial Highness
- Ongju (翁主 옹주), the princess of the Empire, the daughter of emperor and one of his concubines, with the style of Her Imperial Highness
(Wikipedia)
Hakkınızı helal edin. ~
Alıntı
#10
Gerçekten de çok derin bilgiler vermissiniz.Ellerine saglik Tugba abla ve Sinan abi.. Alkis Joseon tarihini sayenizde A'dan Z'ye ögrendik.. Biggrin
Alıntı




Bu konuyu görüntüleyen kullanıcı(lar): 1 Ziyaretçi

Korea-fans.com Hakkında

Lorem ipsum

              Quick Links

              User Links

              Advertise