Gönder Cevapla
 
Değerlendir:
  • 0 Oy - 0 Yüzde
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
Yazar Mesaj
Duiguu Çevrimdışı
Administrator : 관리자
*******
Administrator : 관리자

Mesajlar: 775
Üyelik Tarihi: 04-04-2014
Rep Puanı: 40
Mesaj: #1
General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime

General Park Chung-Hee’nin 16 Mayıs Darbesi ve Askeri Rejimin Yükselişi
[Resim: 76OQk5.jpg]
Binbaşı General Park Chung-hee, 16 Mayıs 1961'de bir askeri darbede iktidara geldikten sonra Seoul Belediye Binası önünde onun yardımcıları ile duruyor. / Korea Times dosyası

Bu, 1884'ten günümüze Kore'nin modern tarihinde 60 önemli etkinliğe sahip 60 bölümlük bir dizide 20. sırada. Proje, 1 Kasım’da bulunan Kore Times’ın 60. yıldönümü’nün bir parçası.

By Michael Breen
Korea Times columnist


16 Mayıs 1961 sabahı sabah saat 5'de, görev başında olması gereken bir bekçi, Han Nehri Köprüsü'nün kuzey ucundaki kulübesinde uyuyakaldı ve güneyden geçen tankların geçişini fark etmedi.

General Park Chung-hee'ye sadık askerler, Kore tarihini daima değiştirecek olan askeri darbenin başlangıcında harekete geçiyorlardı.

Bekçi isyancılar tarafından kaba bir şekilde uyandırıldı, durakladı ve kendi durumunun anlık bir değerlendirmesini yaptı.

Ellerini havada savurarak "Inmin-guk Mansei! (Yaşasın (Kuzey) Kore Halk Ordusu!)" diye bağırdı.

Bu hikaye zaman içinde geniş bir alanda dolaşıyordu ve hiç kimse gerçekten olup olmadığını veya şaka olup olmadığını bilmiyordu.

Ama iki şekilde anlatılıyor: Koreliler, neyin mağazada olduğuna dair hiçbir fikre sahip değildi ve ikincisi, Park'ın egemenliği, sözde anti-komünist olmasına rağmen, ironik olarak kaynakların merkezi kontrol ve millet inşa etmek konusundaki aktiflerin bağlılığı açısından sosyalistti.

Kennedy yönetimi, Park hakkında, savaştan önce Kore ordusu içinde bir komünist hücrenin lideri olarak tutuklandığını bilecek kadar yeterli bilgiye sahipti. Komünistlerin ele geçirmesinden endişe ediyorlardı.

Yerel basın ona Rusça gibi "Parkov" adını verdi. (daha sonra kısıtlanmış olan basın özgürlüğüne sahip olmak)

Gücü ele geçirdikten sonra, Park yeni liderlerin çoğunun yaptığını yaptı ve yolsuzlukla mücadele kampanyasını başlattı. Çeşitli varlıklı işadamları tutuklandı, ancak çoğu işçilerin belirli endüstrilerde şirketler kurmaları koşuluyla serbest bırakıldı; bu durum, Park'ın iş adamlarının kâr-avlanma becerilerini ulus inşa etme işine koşturmak için nasıl bir yol izleyeceğini açıkladı.

Ancak bankacılar bu plana dahil edilmedi. Bankalar devletleştirildi. Bunların üzerinde hükümet kontrolü, merkezi olarak planlanan büyümede önemli bir faktör oldu.

1962'de Park ilk beş yıllık planını başlattı. Kimse etkilenmedi. Burma ve Filipinler, günümüzün ümit verici Asya ekonomileri olarak görülüyordu.

Kore için öngörülen tahmin sıkıntılıydı. Ancak bu ilk beş yılda, yıllık GSMH büyümesi, planlamacıların kendi tahminlerini aşarak, yüzde 8.3 olarak gerçekleşti.

İhracat öncelikliydi ve bir vatansever görevi haline gelecekti. Büyüme mantrası kısa süre sonra "ihracat-iyi, ithalat-kötü" oldu. Bürokratlar tarafından şirketlere ihracat hedefleri verildi.

Bu hedefleri yerine getiren firmalar, tercih edilen krediler, vergi avantajları ve sonuçlarına göre tüm güçlü Mavi Çatı tarafından sorumlu tutulan bürokratların müteşekkir desteğini kazandılar.

Hedeflerini yerine getiremeyen firmalar için problem oldu ve hatta kendilerini sahip oldukları görevlerin geri alınması durumu ile bile karşı karşıya kaldılar. İkinci planda yıllık GSMH büyümesi ortalama yüzde 11.4 olarak gerçekleşti.

1970'lerin başında Park, ağır ve kimyasal endüstriler oluşturmak için büyük bir hamle başlattı. Aynı zamanda, kendi kendine yardım projeleri ve hükümet fonlarının bir kombinasyonuyla, tarımı modernleştirmeye ve kırsal yaşam standartlarını yükseltmeye çalışan Saemaul (Yeni Köy) Hareketini de başlattı.

Bu program 1970 yılında bir çimento fazlası ile başladı. Park, her köye 335 ücretsiz çimento torbası verilmesini emretti. Ertesi yıl, onları iyi (yaklaşık yarısını) kullandıkları kabul edilen köylere beş yüz poşet ve bir ton çelik daha verildi.

Birkaçı gelişme, gelişimin sona ereceğine inanıyordu. Kuzey Kore, bunun gerçekleştiğini reddetti ve 1965'te, Güney Kore'nin onları geçtiği ortaya çıktığında kendi ekonomik istatistiklerini yayınlamayı bıraktı.

1970'ler ve 1980'ler boyunca, iş olanakları genişledikçe, insanlar şehirlere taşındı. Çok çalıştılar ve çocuklarının eğitimine yatırım yaptılar. Onlar da kurtuldular.

Kuzeydeki ideologların aksine, liderleri teorik olmaktan çok daha pragmatikti. Park ve etrafındaki insanlar, büyümenin önündeki engellerin üstesinden gelmek için yapmaları gerekenleri yaptılar.

Bu nedenle, Kore gelişiminin seyri için yapılan açıklama genellikle en iyi karşılaştığı engellere referansla yapılır.

Yabancı para sıkıntısı, ihracata vurgu yaparak mantıklı bir şekilde yol açtı. Doğal kaynakların yokluğu endüstriyel ürünler üzerinde yoğunlaşmaya yol açtı.

Rekabetçilik kalıplarının değişmesi ve ulus inşasının ihtiyaçları, bu ürünlerin tekstilden gemilere, demir-çelikten elektroniğe ve otomobillere doğal bir şekilde ilerlemesine yol açtı.

Bu süreçte Park, ezilen muhalifleri, işbirliği yapmayan iş adamlarını mahvetti ve işçileri uzun sürelere dayanmak için zorladı.

Park'ın darbesinin, Kore'nin parlamento demokrasisi altında ekonomik kalkınma tarihinde gerçek bir fırsatı kesintiye uğratması mümkündür.

Fakat o zamandan pek çoğu tarafından izlenilen izlenim, Park'ın ülkeyi nezaketle feci olan sivil politikacıları kontrol altına alarak bir iyilik yapmasıdır.

Çoğu lider, hatta komünist olanlar gibi Park da demokrasiyi desteklediğini iddia etti. Ancak, bugün insanların yalnızca yeniden birleşme isteğini desteklediğini iddia ettikleri gibi, Park'ın da o zaman ertelemek için argümanları vardı.

Park'a göre Kore, "eski düğümlü ve at kılı şapka sahnesi" idi ve bir gecede demokrasi kurumu tarafından değiştirilemezdi. Bu bir sanayi devrimi olurdu.

“Devrimin amacı yolsuzluğa karşı çıkmak, halkın özerk yeteneğini güçlendirmek ve sosyal adaleti kurmaktır” dedi. "Bu nedenle demokrasi, geçiş döneminde siyasi yollarla değil, idari yolla kurulmalıdır."

Ona atıfta bulunduğu geçiş dönemi, 1961 darbesi ile 1963'te gelen bir sonraki seçimler arasındaydı. Park, elbette bu seçimlerde çabaladı ve bunu yapmaya devam etti, anayasayı değiştirdi ve gerektiğinde sonuçları önemsizleştirdi. "Geçiş dönemi" 18 yıl sürdü.

Park, ilk iki görev süresi boyunca 1971 yılına kadar iyi bir saygınlık kazandı. Bu noktada, anayasanın gerektirdiği gibi, demokrasiyi barışçıl bir güç aktarımı için emsal teşkil etmenin iyiliği olarak yapması gerekirdi.

Ancak, Kuzey Kore ve diğer olaylardan duyduğu korku ve kandırılmasına neden olan bazı olaylar, onu bu duruma zorunlu olduğuna ikna etti.

İkinci dönemi sona erdiğinde Park, 1971'de tekrar yürütmesine izin vermek için bir anayasa değişikliğine zorlandı. Muhalefet grupları arasında sürpriz bir uzlaşma adayı olan rakibi Kim Dae-jung'u neredeyse kaybetti.

1972'de Kuzey Kore ile görüşmeler başladı ve iki rakip taraf düşmanlıklarını sona erdirmeye söz veren tarihi bir anlaşmayı imzaladı. Bu süreç, sanki bir atılım yapılmış gibi uluslararası bir gelişme oldu.

Aslında, bir tarafa doğru kayda değer bir güç kayması olduğu türden hiçbir durum yoktu. "Uzlaşı" geçici bir durgunluktu. İronik bir şekilde, Kuzey Korelilere maruz kalmaları, Park'ın kendi muhalefetinden rahatsızlık duymasına yol açıyordu. Park'ın tepkisi Anayasa'yı askıya almak ve sıkıyönetim ilan etmekti.

Yeni bir “Yuşin” (canlandırıcı) Anayasası getirdi ve altı yıllık bir süre için yeniden seçildi. Onun yönetimi baskıya dönüştü. Yeni Anayasa'yı eleştirmeyi bile yasadışı ilan etti.

1974'te, popüler ilk kadın, kalabalık bir tiyatroda Park'a karşı düzenlenen bir suikast girişimi sırasında, Kuzey Koreli bir silahlı adam tarafından vurularak öldürüldü.

Ekim 1979'da muhalefet lideri Kim Young-sam Ulusal Meclis'ten kovuldu ve siyasi bölgesi olan Busan ve Masan kentlerinde protestolar patlak verdi.

Bir akşam yemeğinde Park Chung-hee, gösterileri kontrol edemediği için KCIA direktörü Kim Jae-kyu'yu azarladı. Kim, 3.000 protestocuyu öldürmek zorunda kalacaklarını söyledi.

Görünüşe göre Park, yakın zamanda devrilmiş olan İran Şahının, kendi halkını öldürmeye yeterince hazır olmadığı için başarısız olduğunu söyledi. Gerekirse, Park 30.000 kişiyi öldürecekti.

Park'ın koruması, Cha Ji-chul, KCIA şefinin eleştirisine katıldı. Kim, KCIA şefi olarak mesleğinin zorlukları ile siyasetini yöneten biri olarak, Park'ın eleştirisi ve Cha'nın katılımı üzerine hüsrana uğramıştı.

Odayı terk etti ve bir tabanca ile geri döndü, önce Cha'yı vurdu ve sonra Park'ı vurdu. Onlarla birlikte olan iki kadın zarar görmedi.

Park'ın tabutunun yolculuğunu ulusal mezarlığa kadar izlemek için, geleceğini merak eden iki milyon insan Seul sokaklarına çıktı.

Lider hala adilce seçilmemişti ve hala barışçıl bir geçiş yöntemi yoktu. Park'ın bir varisi bile yoktu.

Çeviri: Duiguu


☆♡ Duygu ♡☆
(Bu Mesaj 17-05-2018 21:49 değiştirilmiştir. Değiştiren : Duiguu.)
16-05-2018 23:34
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
Duiguu Çevrimdışı
Administrator : 관리자
*******
Administrator : 관리자

Mesajlar: 775
Üyelik Tarihi: 04-04-2014
Rep Puanı: 40
Mesaj: #2
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime

This is the 20th in a 60-part series featuring 60 major events in Korea's modern history from 1884 till now. The project is part of the 60th anniversary of The Korea Times, which falls on Nov. 1.

By Michael Breen
Korea Times columnist


At 5 a.m. on the morning of May 16, 1961, a guard who was supposed to be on duty fell asleep in his hut on the northern end of the Han River Bridge and did not notice a convey of tanks crossing from the south.

Soldiers loyal to Gen. Park Chung-hee were making their move at the start of the military coup which would forever change Korean history.

Awakened rudely by mutineers, the guard paused and made an instant assessment of his predicament.

"Inmin-guk Mansei! (Long live the (North) Korean People's Army!)" he shouted, thrusting his arms into the air in welcome.

This story circulated widely at the time and no one quite knew if it had actually happened or whether it was a joke.

But it is telling in two ways: Koreans truly had no idea what lay in store, and, second, Park's rule although nominally anti-communist, was ironically socialist in terms of the centralized control and subordination of resources to the task of nation-building.

The Kennedy administration knew enough about Park to know that before the war he had been arrested as the leader of a communist cell within the Korean military. They worried communists had taken over.

The local press gave him a Russian-sounding nickname, calling him "Parkov," (enjoying a press freedom that was later curtailed).

After taking power, Park did what most new leaders do and launched an anti-corruption campaign. Several wealthy businessmen were arrested, but most were let off provided that they set up companies in certain designated industries, foreshadowing the way in which Park would go on to harness the profit-hunting skills of businessmen to the job of nation-building.

Bankers, however, were not included in this plan. Banks were nationalized. Government control over them became a crucial factor in the centrally planned growth.

In 1962, Park launched his first five-year plan. No-one was impressed. Burma and the Philippines were seen as the promising Asian economies of the day.

The prevailing forecast for Korea was gloom. But during those first five years, annual GNP growth averaged 8.3 percent, exceeding the planners' own forecasts.

Exporting was the priority and would become a patriotic duty. The mantra of growth soon became "export-good, import-bad." Companies were given export targets by bureaucrats.

Firms that fulfilled gained preferential credits, tax benefits, and the grateful support of bureaucrats, who were being held responsible by the all-powerful Blue House for the results.

Firms that failed to meet their targets could get into trouble and even find themselves under orders to be taken over. During the second plan, annual GNP growth averaged 11.4 percent.

In the early 1970s, Park launched a major drive to build up heavy and chemical industries. Around the same time, he also started the Saemaul (New Village) Movement, which through a combination of self-help projects and government funding, sought to modernize agriculture and raise rural living standards.

This program began with a cement surplus in 1970. Park ordered that every village be given 335 free bags. The following year, villages which were deemed to have used them well (about half), were given another five hundred bags and a ton of steel.

Few believed the development would last. North Korea denied it was happening and stopped releasing their own economic statistics in 1965 when it appeared that the South was overtaking them.

Through the 1970s and 1980s, as job opportunities expanded, people poured into the cities. They worked hard and invested in the education of their children. They saved, too.

In contrast to the ideologues in the North, their leaders were more pragmatic than theoretical. Park and the people around him did what they had to do to overcome the obstacles to growth.

Thus the explanation for the course of Korean development is often best made with reference to the hurdles it faced.

A shortage of foreign currency led logically to an emphasis on exports. The absence of natural resources led to a concentration on industrial products.

Changing patterns of competitiveness and the needs of nation-building led to a natural progression of these products from textiles, to ships and iron and steel, to electronics and automobiles.

In this process, Park crushed dissent, ruined businessmen who did not cooperate, and pushed workers to endure long hours.

It is possible that Park's coup interrupted a real opportunity in Korea's history for economic development under parliamentary democracy.

But the impression from many from that time is that Park was doing the country a favor by putting the civilian politicians, who were notoriously fractious, under control.

Like most leaders, even communist ones, Park claimed to favor democracy. But, just as people today claim to favor reunification, he had arguments for postponing it.

Korea, he said, was in the "top-knot and horsehair hat stage of old" and couldn't be changed overnight by the institution of democracy. It would take an industrial revolution.

"The goal of the revolution is to weed out corruption, strengthen the autonomous ability of the people, and establish social justice," he said. "Therefore, democracy should be established by administrative means, not by political means, during the transition period."

The transition period he was referring to was that between his 1961 coup and the next elections, which came in 1963. Park of course ran in those elections and continued to do so, changing the constitution and fiddling the results when it was necessary. The "transition period" lasted for 18 years.

Park earned a lot of respect during his first two terms of office, up till 1971. Had he stepped down at this point, as the constitution required, he would have done democracy the favor of having established a precedent for a peaceful transfer of power.

However, fear of North Korea and other events conspired to convince him that he was indispensable.

As his second term came to an end, Park forced through a constitutional change to allow him to run again in 1971. He almost lost to his opponent, Kim Dae-jung, a surprise compromise candidate between opposition factions.

In 1972, talks began with North Korea, and the two rival sides signed a historic agreement pledging to end their hostility. This process was treated internationally as if there had been a breakthrough.

In fact, it was nothing of the kind as there had been no significant power shift towards one side. The "reconciliation" was a temporary lull. Ironically, their exposure to the North Koreans made Park nervous of his own opposition. Park's response was to suspend the Constitution and declare martial law.

He introduced a new "Yushin" (revitalizing) Constitution and had himself re-elected for a six-year term. His rule degenerated into repression. He even made it illegal to criticize the new Constitution.

In 1974, the popular first lady was shot and killed by a North Korean gunman in an assassination attempt on Park in a crowded theatre.

In October, 1979, opposition leader Kim Young-sam was expelled from the National Assembly and protests erupted in the cities of Busan and Masan, his political home-base.

At a dinner, Park Chung-hee scolded the KCIA director, Kim Jae-kyu, for failing to control the demonstrations. Kim said to do that they would have to kill 3,000 protesters.

Park apparently said that the Shah of Iran, who had recently been ousted, had failed because he was not prepared to kill enough of his own people. If necessary he, Park, would kill 30,000.

Park's bodyguard, Cha Ji-chul, joined in the criticism of the KCIA chief. Kim had been frustrated for some time over his difficulties managing the politics of his job as KCIA chief, and over Park's criticism of his performance and Cha's interference.

He left the room and returned with a pistol, shot Cha and then shot Park. Two women with them were unharmed.

Two million people turned out in the streets of Seoul to watch the journey of his coffin to the national cemetery, and to wonder about the future.

The leader was still not elected fairly and there was still no peaceful method of power transition. Park did not even have a successor.


☆♡ Duygu ♡☆
(Bu Mesaj 16-05-2018 23:38 değiştirilmiştir. Değiştiren : Duiguu.)
16-05-2018 23:38
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
Duiguu Çevrimdışı
Administrator : 관리자
*******
Administrator : 관리자

Mesajlar: 775
Üyelik Tarihi: 04-04-2014
Rep Puanı: 40
Mesaj: #3
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
General Park Chung-Hee’nin 16 Mayıs Darbesi ve Askeri Rejimin Yükselişi
Translated by Duygu Demircan

>>> https://www.facebook.com/groups/kgfatr/

☆♡ Duygu ♡☆
(Bu Mesaj 16-05-2018 23:58 değiştirilmiştir. Değiştiren : Duiguu.)
16-05-2018 23:57
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
edaozgul33 Çevrimdışı
Super Administrator
*******
Super Administrator: 슈퍼 관리자

Mesajlar: 2,590
Üyelik Tarihi: 12-08-2015
Rep Puanı: 76
Mesaj: #4
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
Teşekkür ederiz. ^^

ㅤㅤㅤㅤ

[Resim: tumblr_pemug1m_Pm_N1s5y1q5o2_540.gif]

Çiçekli yollarda yürümeye devam edelim!

BIGBANG


17-05-2018 10:46
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
earendil Çevrimdışı
WM ♚ F.Consultant ♚ S-Admin
*******
Webmaster

Mesajlar: 3,719
Üyelik Tarihi: 21-02-2012
Rep Puanı: 156
Mesaj: #5
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
Teşekkürler. Smile

#4everpcy
• Bir kez kaçar uçurtması,
sonra gökyüzüne küser insan.
17-05-2018 10:52
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
kıday baksı Çevrimiçi
Administrator : 관리자
*******
Founder : 설립자

Mesajlar: 31,435
Üyelik Tarihi: 28-01-2007
Rep Puanı: 873
Mesaj: #6
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
Teşekkür ederiz.


17-05-2018 15:30
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
Yüsra JaeJoong Çevrimdışı
Super Administrator
*******
Super Administrator: 슈퍼 관리자

Mesajlar: 21,561
Üyelik Tarihi: 19-12-2010
Rep Puanı: 575
Mesaj: #7
RE: General Park Chung-Hee’s May 16 Coup and Rise of Military Regime
Emeğine sağlık bebeğim, süpersin. Alkis

You're a sky
full of stars

[Resim: 0E8dXo.gif]
17-05-2018 21:32
Tüm Mesajlarını Bul Alıntı Yaparak Cevapla
Gönder Cevapla


[-]
Hemen Paylaş! (Hepsini Göster)
Facebook Twitter Youtube Google Linkedin Tumblr Digg MySpace



Konuyu görüntüleyenler: 1 Misafir
[-]
Gönder: -
Seçenekler
Yükleniyor...
Gülümsemeler
Yeni Pencerede Aç


İletişimKorea-fans.comYukarıya dönHafif SürümRSS